Jump to content

Spannende tijden....


Fenna88
 Share

Recommended Posts

Hallo dames,

 

Ik ben eigenlijk nooit zo voor deze forums omdat ik bang ben dat ik er alleen maar onzeker van wordt! Maar ik vind het toch wel heel fijn om in contact te komen met vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten omdat vrienden het vaak niet helemaal begrijpen!

Na 1,5 jaar 'klussen' zijn wij in april dit jaar naar de gynaecoloog gegaan! En mijn angst werd waarheid mijn man is verminderd vruchtbaar! Uiteindelijk zijn wij in het Erasmus terecht gekomen! Vorige week te horen gekregen dat het IVF wordt! Over twee weken hebben we een afspraak bij een gynaecoloog in het Erasmus. Ik ben vrij rustig maar met mijn man gaat het minder goed helaas. Is een behoorlijke klap voor hem!! Kan iemand mij een beeld proberen te geven wat ons nu allemaal te wachten staat?

 

Alvast bedankt!

Groetjes,

Fenna

Link to comment
Share on other sites

Hallo Fenna,

 

Welkom op het forum. Vervelend dat voor jullie de medische malle molen (mmm) nu ook de weg is die jullie moeten afleggen om een kindje te kunnen krijgen. Ik ben 1 augustus vorig jaar met de pil gestopt en aangezien ik niet ongesteld werd zat ik 2 maanden later bij de gynaecoloog. Mijn vriend had een spermatest via de huisarts laten doen en die uitslag was zo slecht dat ze bij mij niks meer deden en wij direct werden doorverwezen naar ivf icsi.

De hoeveelheid en kwaliteit van het zaad is prima bij mijn vriend. De beweeglijkheid is echter zo slecht dat wij niet in aanmerking komen voor gewone ivf.

Wat je te wachten staat is natuurlijk afhankelijk van jullie persoonlijke situatie. Als je in aanmerking komt voor ivf of ivf icsi zul je je eierstokken gaan stimuleren dmv het spuiten van hormonen.

Dit is geloof ik een week of 2 decapeptyl en dan een dikke week Gonal. Deze medicijnen nemen jouw cyclus over en zullen zorgen voor het groeien van meerdere eitjes dan het normaal gesproken ene eitje dat bevrucht wordt.

Zodra de eitjes groot genoeg zijn (dat verschilt per vrouw en per dosis gonal die het ziekenhuis je laat spuiten) worden deze dmv een punctie uit je buik gehaald. Vervolgens moet je vriend zaad afgeven en worden de eitjes in het lab bevrucht.

Bij een goede bevruchting krijg je doorgaans 3 dgn later een terugplaatsing van het embryo. 2 weken later kun je testen of het positief is.

Als er meerdere eitjes goed bevrucht zijn worden deze ingevroren. Dit noemt met een cryo. Zou de embryo terugplaatsing niet succesvol zijn, wordt erna gebruik gemaakt van de cryo's. Per cyclus kun je 1 cryo teruggeplaatst krijgen.

Het stimuleren, de punctie, het terugplaatsing van het embryo en de eventuele cryo's is allemaal bij elkaar 1 poging. In Nederland krijg je doorgaans 3 pogingen vergoed.

Het is mij allemaal wel mee gevallen hoor. Het wachten is vooral steeds frustrerend. Je moet gewoon voor ogen houden dat het doorgaans een paar terugplaatsingen duurt voordat je zwanger raakt.

Alles moet gewoon even kloppen en daar komt een stuk mazzel bij kijken.

 

Alvast heel veel sterkte en succes in het traject. Het leven tussen hoop en wanhoop, de onzekerheid en de angst is best heftig. Belangrijk is dat je er met je partner over kunt praten.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Fenna,

 

Welkom. Wij lopen ook in het Erasmus. En zijn er erg tevreden over. De IVF artsen zijn echt heel vriendelijk. Als het goed is krijg je ook nog een informatieavond, deze was voor ons erg duidelijk. Het filmpje wat op de informatieavond wordt afgespeeld staat ook op youtube. Misschien een goede aanvulling op de info van Dana

 

Heel veel succes, en laat je niet gek maken!

 

Groetjes DeeDee

Link to comment
Share on other sites

Hoi Dhana,

 

bedankt voor de uitleg!!! Jeetje....... dit was echt altijd een ver van m'n bedshow en nu...

 

Vind het allemaal zo ontzettend spannend! Heb zo ontzettend veel vragen... Gaat het lang duren? Gaat het pijn doen? Gaat het toch wel lukken?

Maar de vraag die me het meeste doet, zal ik ooit mama worden?

 

Lees wel veel succes verhalen hier, dus wie weet! Thuis is alles weer een beetje rustig. M'n man lijkt het een plekje gegeven te hebben dat het al hem ligt. Al neem ik hem helemaal niets kwalijk en hou ik ontzettend veel van hem, dit vertel ik hem ook elke dag. Ik ben zelf ontzettend bang voor alles, maar probeer sterk te blijven!!

 

Nogmaals bedankt voor de hele uitleg! Fijne zondag verder.

 

Liefs,

Fenna

Link to comment
Share on other sites

Hoi Roxanne,

 

bedankt!

 

Ik lees dat het bij niet gelukt is?! Jeetje wat heftig weer. Heb je 'geschiedenis' gelezen, pfff dat je nog zo sterk bent, respect hoor!

Zie dat je uit Goes komt, ik kom ook uit Zeeland. Heb ook wel eens iets voorbij zien komen op Facebook van je! Je hebt een prachtige dochter....

Ik hoop dat ze je in Gent kunnen gaan helpen om de droom voor een brusje voor je dochter uit te laten komen!

 

Sterkte en nog gefeliciteerd met je trouwdag!

 

Liefs,

Fenna

Link to comment
Share on other sites

Hoi DeeDee,

 

Oke! Goed om te horen. Hoeveel tijd gaat er eigenlijk allemaal overheen of is dat heel verschillend?

Heb het filmpje bekeken.... duidelijk! Maar het dringt nog niet helemaal tot me door dat ons dit allemaal te wachten staat, gek hoor!

 

Bedankt!

Liefs,

Fenna

Link to comment
Share on other sites

Ik weet eigenlijk niet meer hoe snel wij terecht konden. Wij zouden eigenlijk starten met IUI. Maar dat hebben we zelf uitgesteld, omdat kort daarvoor een vriendin van ons om het leven is gebracht door haar ex. De IUI zou samen vallen met de rechtszaken, en dat zagen we niet zitten teveel stress en verdriet. Helaas kreeg ik zoveel last van mijn endometriose dat ik 3 maanden op de Lucrin (kunstmatige overgang) moest en daarna IVF. Dus uiteindelijk heeft er bij ons meer als een half jaar tussen gezeten. Maar dat is ons eigen keuze geweest. Nu kon ik voor de cryo terugplaatsing wel snel van start.

 

Geef in het ziekenhuis ook duidelijk aan wat je zelf wilt. Als je samen nog wat meer tijd nodig hebt om alles te verwerken, moet je die zeker nemen.

 

Heel veel succes alvast!!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use