Jump to content

wachtbankje, gister 1e TP gehad!


purple82

Recommended Posts

Hoi allemaal,

 

 

 

Mijn man en ik zijn al 4 jaar in de vruchtbaarheidsbehandelingen....en gister de 1e terugplaatsing gehad van onze 1e ivf-poging!

 

Mijn man is 31, ik 26. Op mijn 20e gestopt met de pil, wilde graag jong moeder worden.

 

 

 

Ik heb PCO en de afgelopen jaren zijn gevuld met alle vruchtbaarheidsonderzoeken, een kijkoperatie, temperaturen, ovulatie-inductie met clomid (12 maanden), ovulatie-inductie met puregon-injecties (7 cycli), 6x IUI met puregon en niet te vergeten alle maanden met complicaties, zoals cysten. Dit alles zonder zwangerschap of een teken daarvan.

 

 

 

We zijn begonnen in een streekziekenhuis, maar uiteindelijk bij de IUI overgestapt naar een ziekenhuis in de stad waar ik werk (Zwolle), en maar gelijk naar de fertiliteitskliniek. Ik had het gevoel dat dit een heel lang verhaal ging worden en om het nog een beetje te kunnen combineren met het werk, er voor gekozen de overstap te maken. Achteraf een goede keus, want anders waren we er nu alsnog gekomen.

 

 

 

In maart hadden we ons intakegesprek voor IVF en in mei mochten we starten. In april gestart met de verplichte pilronde. Helaas was er bij de 1e poging geen punctie of terugplaatsing, e behandeling werd gestaakt.

 

Bij aanvang had ik veel eiblaasjes die groeiden, maar aan het eind kakte alles in en had ik er nog maar 3. Het ziekenhuis vond dit te weinig en op hun advies toen geen punctie gedaan. Ik ben er een paar dagen stuk van geweest, want een enkele dag voor de punctie, en na maanden slikken en spuiten (het was inmiddels half juni), had ik graag een keer een KANS gehad.

 

 

 

Omdat er geen punctie had plaatsgevonden, mochten we wel gelijk weer verder gaan voor een volgende ronde. Maar ja...ook dan gaat er weer een tijd over heen. Eerst provera om de ronde af te breken, toen de pil en dan opnieuw het hele spuitverhaal natuurlijk.

 

Omdat de eitjes bij de vorige ronde waren ingekakt, was het nu de bedoeling de dosering te verhogen van 150 naar 225 eenheden Gonal F. Ze hoopten zo sneller eiblaasjes te hebben van de juiste grootte. Ik was bang voor overstimulatie (helaas al vaker gehad) en dat is uiteindelijk ook gebeurd.

 

Nadat ze me gecoasted hadden (ik had er nog nooit van gehoord), een spannende week, elke dag echo's en bloedprikken, wel lucrin, maar geen gonal-f, waren de eiblaasjes groot genoeg en waren de hormoonwaarden gezakt. Er kon een punctie plaatsvinden. Toen we dit te horen kregen, hebben we allebei gejankt van blijdschap.

 

 

 

Hoewel ik ooit heb overwogen geen ivf te doen, vanwege angst vd pijn van de punctie, waren we nu dolblij met de punctie die we eindelijk konden doen. Afgelopen dinsdag, 5 aug, was de punctie.

 

Volgens de arts was het een zware punctie, gezien de overstimulatie en de vele eitjes. Ik heb veel pijn gehad, al kreeg ik naast pijnstilling ook een roesje d.m.v. dormicum. Kortom, de punctie viel me niet mee, maar ook niet tegen. Alle eiblaasjes waren aangeprikt, ook de vele kleintjes (in de hoop geen nieuwe overstimulatie te krijgen). Uiteindelijk vonden ze 13 eicellen in het laboratorium. Dolblij waren we.

 

 

 

De dag van de punctie voelde ik me wonderbaarlijk goed, de dag erna had ik al meer pijn. Donderdag ben ik gaan werken (omdat het de laatste dag voor mn vakantie was en ik nog e.e.a. wilde afronden) en kregen we tussen de middag goed nieuws....heel goed nieuws.

 

Van de 13 eicellen, waren er 8 bevrucht. Ik ben geen arts, maar vond het een enorm goede score....al wist ik niks over de kwaliteit.

 

Na jaren van pogingen, vroeg ik me echt af of er met mijn eicellen uberhaupt wel een bevruchting kon zijn, JA dus. Wederom helemaal door het dolle heen. Eindelijk een lichtpuntje in deze zware lange weg, althans zo voel ik het.

 

Donderdag had ik verder wel meer pijn, maar dacht dat het kwam omdat ik weer was gaan werken en dacht dat het met rust wel over zou gaan.

 

's avonds zijn we uit eten geweest om te vieren dat er zaterdag een terugplaatsing zou zijn. Echt kunnen genieten van het eten heb ik niet, al was er dan dat goede nieuws. De buikpijn nam enorm toe en ik viel bijna flauw van de pijn. Mijn buik was in korte tijd enorm dik geworden. Mijn temperatuur en gewicht was wel goed, maar vanwege de pijn toch om 20.15uur naar de kliniek gebeld.

 

Na overleg zijn we naar de spoedeisende hulp gegaan. Bloed, urine en echocontrole. Geen overstimulatie gelukkig. Ze zagen wel dat mijn eierstokken tegen elkaar zaten, i.p.v.links en rechts van de baarmoeder. Vanwege de pijn moest ik in het ziekenhuis blijven. Uiteindelijk werd ik van donderdag op vrijdagnacht naar de zaal gereden, afd. gyneacologie.

 

Ik kreeg een infuus voor vochttoediening en een spuit in de spier van mn been voor pijnstilling en een roesje omdat ik echt moest rusten.

 

De volgende dag (vrijdag) was de pijn nog steeds enorm. Op mijn rug liggen ging het best, maar zitten was echt uit den boze. Ik zat dan tegen het plafond van de pijn. Volgens de artsen zou de terugplaatsing zaterdag in principe wel door kunnen gaan. Er kwamen nog een arts lang van de fert.afd. en een verpleegkundige. Ik werd helemaal ontroert dat zij op eigen initiatief langskwamen, belangstelling toonde en vroegen hoe het met me ging.

 

Ik vond het echt heel naar daar te zijn. Ik had graag samen met mijn man naar de terugplaatsing willen toeleven, maar nu lag ik op een afdeling waar eigenlijk veel onbegrip was voor mijn verdriet. De verpleging daar weet volgens mij niets van onvruchtbaarheid, een kinderwens, vruchtbaarheidsbehandelingen en alles wat daar bij komt kijken.

 

Al was het hetzelfde ziekenhuis, de verpleging was hard en onbegripvol....totaal anders dan de collegae van de fertiliteitsafdeling. Om een lang verhaal kort te maken: ik voelde me diepongelukkig, werd heel naar behandeld en wilde graag naar huis. Toen de pijn vrijdagavond afnam, vanwege het verdriet en bang zijn de hele nacht niet te kunnen slapen, gevraagd of ik naar huis mocht....maar dat zat er niet in. Ik kreeg weer enorme vegen uit de pan en heb de ogen uit mijn kop gejankt door de hele situatie. Helaas de hele nacht niet geslapen, al kreeg ik een slaaptablet.

 

 

 

De volgende ochtend, zaterdag, heb ik mijn best gedaan bij de arts om naar huis te mogen. Uiteindelijk toestemming gehad.

 

Mijn man kwam om 10.00uur en samen zijn we naar de fertiliteitskliniek gegaan. Ik was nog steeds enorm zwak en had veel pijn. Ik wilde na de terugplaatsing toch die spuiten met pijnstilling niet meer (want naar mijn idee kan je dan net zo goed geen TP doen, zulk sterk spul is toch niet goed voor een embryo), en met paracetamol, bedrust en een lieve man...zou ik me vast beter voelen dan op die nare afdeling.

 

Toen we bij de fert.kliniek waren, en in de wachtruimte ging zitten, wees de arts (die me ook vrijdag had bezocht...en me de weken ervoor gezien had met alle echo's) me een heerlijk bed om te wachten tot we aan de beurt waren. Zowel hij als de verpleegkundige kwamen bij ons kijken en kletsen, werden we menselijk behandeld en werd me weer duidelijk dat dit is wat je nodig hebt in zo'n zware tijd.

 

En toen de terugplaatsing. Al strompelend van de pijn liep ik over de gang en klauterde ik met veel gestuntel in de beugels.

 

 

 

We kregen te horen wat de kwaliteit was van de bevruchte eicellen. We konden ons geluk niet op. Van de 13 eicellen, waren er dus 8 bevrucht. Van de 8 embryo's waren er 4 van goede kwaliteit. Nooit verwacht. En toen kwam er voor ons een verrassing. Er werd ons altijd gezegd dat ze er bij ons 1 gingen terugplaatsen, nu werden het er 2. We werden 'gek' van binnen en waren heel blij, dit hadden we juist altijd gewild. We hebben er niets over gezegd,alleen elkaar dolblij aangekeken. Ik denk dat er geen fout gemaakt is, maar dat er gezien alle complicaties een ander beleid ontstaan is.

 

Van de 4 goede eicellen werden er dus 2 teruggeplaatst, en 2 in de diepvies.

 

 

 

Op en top gelukkig gingen we naar huis. Ik moet verplichte bedrust houden (mag alleen naar de wc waggelen), heel veel water drinken en steeds de kliniek op de hoogte brengen hoe het gaat met mn klachten. Afgelopen nacht heerlijk geslapen.

 

Samen hebben we al tig keer het a4'tje doorgenomen (die we gekregen hebben) met de plaatjes van de ontwikkeling van de bevruchte eicellen.

 

 

 

Ws. vanwege de rust, het vele water en de adrenaline van het goede nieuws, het hebben gehad van de terugplaatsing, neemt de pijn wat af.

 

 

 

Ik vind het allemaal heel bijzonder dat ik nu twee embryo's in mn buik heb, iets van ons samen. Ik weet dat dit geen 100 % garantie is voor een zwangerschap, maar heb wel het idee eindelijk een kans te hebben.

 

 

 

Onze familie, en een aantal mensen in onze omgeving, weten van het hele verhaal en de teruplaatsing. Wat we voor onszelf gehouden hebben, is dat ze uiteindelijk 2 embryo's hebben teruggeplaatst. Er is al zoveel met anderen gedeeld, vaak noodzakelijk, dat dit een geheimpje is van ons samen. Voelt wel bijzonder.

 

 

 

Ik hoop de komende weken steun te vinden op dit ivf-forum en zal met jullie meelezen....meehopen.

 

 

 

liefs PURPLE

 

 

 

ps. het is een mega-verhaal geworden, en dat terwijl ik geprobeerd heb, het kort en bondig te houden...niet gelukt dus.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Purple,

 

 

 

Wat een heftig verhaal, jij hebt al een hoop moeten doen en laten voor deze terugplaatsing. Respect voor je doorzettingsvermogen. Ik hoop voor je dat het allemaal zijn vruchten heeft afgeworpen en dat je zwanger mag worden van een tweeling of anders een wonder.

 

 

 

Ik krijg hopelijk rond de 22e weer een terugplaatsing van een 3e cryo. Ik hoop ook voor mezelf dat het gaat lukken en dat dit embryo goed zal doordelen na ontdooiing want dat deden de cryo's hiervoor niet.

 

 

 

Liefs,

 

 

 

Yvonne

Link to comment
Share on other sites

Hoi Yvonne,

 

 

 

Wat een lief berichtje van je.

 

Wat lijkt dat me moeilijk dat het bij jullie ook nog niet gelukt is. Je wilt het zo graag he?!? Hebben ze bij jou 1 of 2 embryo's teruggeplaatst tijdens de 1 ivf?

 

En wat heb je dan een boel cryo's zeg! Ze hebben ons verteld dat ze alleen embryo's van goede kwaliteit invriezen. Is dat bij jou ook zo?

 

Wat lijkt me dat verdrietig zeg dat de cryo's tot nu toe niet goed zijn gaan doordelen, na ontdooien. Dat hoor je denk ik ook pas kort voor een terugplaatsing, of niet? Heb jij nog hormonen moeten gebruiken voorafgaand aan de cryo-behandeling?

 

Er is dus bij jou weer een cryo-behandeling in zicht. Hoe sta je er nu in? Lukt het je om een beetje positief en hoopvol te zijn?

 

Hou je taai!

 

 

 

liefs Purple

Link to comment
Share on other sites

hallo purple

 

 

 

wat een verhaal zeg...

 

 

 

tsjonge tsjonge wat moet het dan voor jullie een super gevoel zijn om eindelijk op het wachtbankje te zitten.

 

 

 

volgens mij zijn jij en ik de enige twee op dit moment!!

 

 

 

ik mag de 19e testen heb 5 aug een tp van twee cryo's gehad.

 

 

 

ik hoop dat wij tweeen van de maand aug een positieve maand mogen maken.

 

 

 

liefs bri

Link to comment
Share on other sites

hallo,

 

 

 

pff wat een verhaal zeg.. daar heb ik even goed de tijd voor genomen om te lezen. maar met een goed eind!

 

hoop dat de 2 emmy's zich nu ook gaan nestelen.

 

 

 

op naar een positieve test!

 

 

 

Liefs

 

Desiree

Link to comment
Share on other sites

Hoi Dees en Bri,

 

 

 

Bedankt voor jullie berichtje!

 

 

 

Dees, dus jij gaat bijna op voor de 2e ronde ICSI? Spannend joh! Ben je al met hormonen bezig (ter voorbereiding van) of komt dat nog?

 

 

 

Bri, inderdaad wij zijn volgens mij met zn 2'en op het wachtbankje deze maand. Zal wel door de vakantieperiode komen.

 

Hoe gaat het met jou in de wachtweken? Lukt het een beetje? Jij hebt er al een week wachten opzitten he? Spannend hoor allemaal.

 

Lees ik het goed dat je in jan bij je 1e ivf 4 emmies teruggeplaatst hebt gekregen, of 2x2?

 

Tjonge, wat spannend allemaal.

 

Ja, ik vind het helemaal super om eeeeeeeeeeindelijk op het wachtbankje te zitten. Wat een lange weg, althans zo heb ik het ervaren. Ik vind het heel bijzonder dat er een terugplaatsing is geweest, en er nu hopelijk zich iets innestelt van ons samen. Ik hoop het echt zo, ja....wie niet?!?

 

Hoe voel jij je verder?

 

 

 

liefs Purple

Link to comment
Share on other sites

halloo!

 

 

 

Ik ben nog niet bezig met mijn hormonen.. de pil mag ik wel bijna mee beginnen! Dat is in iedergeval al een begin!

 

Moet rond de 20ste van augustus gaan menstrueren dus dat komt wel goed.

 

het is alweer spannend. maar wij zien alles heel positief! en dat wordt dus voor mijn lijf ook een stuk rust.

 

 

 

veel suc6 nog met die rottige wachtweken! die zijn zooo slopend!

 

 

 

Liefs

 

Desiree

Link to comment
Share on other sites

Hoi Purple...

 

Tjonge wat een heftig verhaal!!!

 

Maar dat ze in Zwolle zulke fijne mensen op de fertiliteitsafdeling hebben... dat ik helemaal met je eens! En dat is ook helemaal nodig als je in zo'n spannende situatie zit!

 

Ik hoop dat al deze ellende bekroond wordt met een zwangerschap!!!!

 

Groetjessssssssssss

Link to comment
Share on other sites

Hé Purple, welkom hier op de site. Je zult ontdekken dat er gelukkig heel veel lieve mensen hier komen en allemaal elkaar steunen en tips geven. Heel fijn.

 

 

 

Wat een verhaal zeg en wat raar dat ze je zo naar hebben behandeld op die verpleegafdeling. Ik zou zeker als je straks weer wat meer energie hebt er een klacht over indienen, want dat heb je nu juist niet nodig. Tenminste als je het op kunt brengen. Gelukkig deden ze op de fertiliteitsafdeling wel goed hun best voor je, en terecht.

 

 

 

Ik herken dat wel hoor die vreugde dat al die tussenstappen tenminste zonder twijfel gelukt zijn, zoals genoeg follikels, goede punctie, eicellen gevonden, wel bevruchting, goede kwaliteit, etc. Je weet dan toch eindelijk dat het dus wel lukt, en dat stelt gerust.

 

Wel heel naar dat je je daarna zo ziek bent gaan voelen. Dus goed naar de dokters luisteren en heel goed voor jezelf zorgen.

 

 

 

We gaan met je meeduimen! Heel veel succes! groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

Hoi Purple,

 

 

 

Ze hebben tot nog toe steeds 1 embryo teruggeplaatst. Ik heb nu gevraagd voor 2 omdat ik nog 2 rietjes met ieder 2 embryo's heb en het zonder vind dat er een weg moeten doen. Bij het LUMC vriezen vanaf 4 cellige embryo's in, maar ze moeten wel kwaliteit 1 en 2 hebben en dat zeer goed en goed. Ja, je hoort pas vlak voor het moment van terugplaatsen hoe de embryo's er voor staan. Ik hoef geen hormonen te gebruiken bij mijn cryopogingen, maar ik heb er voor gekozen om wel progestan te gebruiken omdat ik last had van bloedverlies tussen 2 menstruaties in. Ik voel me er prettiger bij en de gyn zei dat het geen kwaad kan.

 

 

 

Ik heb vandaag mijn eerste follikelmeting weer gehad, maar ik ben nog niet zo ver. Ik moet zaterdag weer terugkomen. Ze denkt dat ik maandag zo ver ben en dan zal volgende week zaterdag de terugplaatsing zijn. Ik HOOP zo dat mijn embryo's het goed zullen doen deze keer.

 

 

 

Liefs,

 

 

 

Yvonne

Link to comment
Share on other sites

Lieve meiden,

 

 

 

Bedankt voor het meelezen en schrijven van lieve berichten. Dit helpt mij in ieder geval om de wachtweken door te komen.

 

 

 

Lichamelijk ben ik aardig aan het opknappen. Ik heb minder buikpijn en hoef sinds gister geen bedrust te houden en mag mijn activiteiten opbouwen.

 

Officieel heb ik sinds eind vorige week vakantie, dus werken hoef ik gelukkig niet.

 

 

 

Ik weet dat het niet echt handig is, maar ik tel de dagen af. Over 9 dagen testen.

 

Het is belangrijk positief te zijn en hoop te hebben.

 

 

 

De afgelopen dagen heb ik een paar keer een gedachte gehad van: ik voel niets van een zwangerschap, dus zie je wel....weer niet gelukt. Ik probeer hier dan zo snel mogelijk weer mee te stoppen, want volgens mij hoef/kan ik uberhaupt weinig voelen...al zou ik nu zwanger zijn....en bovendien schiet het niet op dit te denken.

 

Ik merk dat ik dit soort gedachten heb omdat ik moeilijk af kan wachten, moeilijk de spanning kan hanteren, en het natuurlijk al jaren steeds niet gelukt is. Ik weet niet eens of ik een evt. positieve zwangerschapstest zou kunnen geloven. Door het IVF-traject heb ik wel weer meer hoop gekregen dat het ooit nog goed gaat komen. Die hoop was bij de laatste IUI's eigenlijk helemaal verdwenen. Hoop geeft kracht en dat kunnen we wel gebruiken natuurlijk.

 

 

 

Morgen gaan we een weekendje kamperen in Zeeland. Gister bedacht, lijkt me heerlijk om even uit te waaien. Morgen heeft mijn man ook vakantie en het lijkt me heerlijk de komende weken samen door te brengen.

 

 

 

liefs Purple

Link to comment
Share on other sites

hey wat een verhaal ( moet zeggen dat ik het ken dat kort proberen te houden en dan toch niet hihihi) en wat een nare ervaring in het 'gewone' ziekenhuis..........bah.......,

 

ik duim voor je dat je droom mag uitkomen.

 

zelf zit ik vlak voor punctie, waarschijnlijk maandag ( misschien ook wel zondag of dinsdag......) en dan het wachten, die spannende twee weken.

 

suc6 en qua naam horen we bijelkaar haha ( is paars ook je lievelingskleur ??;)

 

 

 

groetjes

 

Lila

Link to comment
Share on other sites

Hoi allemaal,

 

 

 

We zijn weer terug van een weekendje weg. Ik heb de afgelopen dagen goede afleiding gehad. :icon_bounce: Er even een weekendje tussenuit, de aftrap van de vakantie. We zijn vrijdag als verrassing voor mn jarige moeder een paar dagen gaan kamperen....waar zij op de camping stonden. Viel erg in de smaak. Andere gespreksonderwerpen (mijn ouders zijn niet open en praten niet over onze kinderwens) en leuke momenten. Genoten met mijn broertjes en zusjes. Het is een beetje raar, maar ik ben de oudste van 7 kinderen. Ik ben 26, mijn jongste broertje 6. Oke, ik moet proberen de rode draad te bewaken...ik dwaal af.

 

 

 

Sinds vrijdagochtend heb ik hoofdpijn, mogelijk door het vroege opstaan, bijwerkingen hormoonbolletjes, de voor mij wel bekende migraine, innesteling?!?

 

Gisterochtend, 7 dagen na de terugplaatsing, had ik een heel heel heel klein beetje bloedverlies. Mag geen naam hebben, maar het houdt me natuurlijk vanaf dat moment wel bezig.

 

We mogen zaterdag testen (14dagen na de TP), maar ik weet niet of ik het nog zo lang kan uitstellen/wachten. Ik vraag me af of dat echt de eerste dag is om te kunnen testen. Wil het natuurlijk (net als zovelen in de wachtweken)....eerder weten.

 

En dan de menstruatie die natuurlijk nog kan komen. Ik ben nu al gefixeerd bij toiletbezoeken. Ik hoop natuurlijk zo ontzettend dat er helemaal geen menstuatie komt. Ben ik niet zwanger, dan maar liever zo gauw mogelijk ongesteld worden. Hoe langer uitstellen, hoe meer hoop ik krijg (ik ken mezelf na heel wat jaartjes ploeteren en hopen).

 

Ik waggel een beetje tussen hoop hebben en denken dat dit weer een mislukte poging wordt.

 

Ik ga even iets anders doen, straks slapen en dan morgen weer een dagje afstrepen op de denkbeeldige afstreep-testkalender.

 

 

 

liefs voor jullie allemaal!

 

 

 

Purple

Link to comment
Share on other sites

Hoi allemaal,

 

 

 

Ik zit nog steeds in de wachtweken; 4 dagen voor de testdag..zaterdag mag dat officieel.

 

 

 

Ik merk dat het wachten nu loodzwaar begint te worden.

 

Ik heb de neiging mezelf helemaal dol te maken door het gepieker, zonder dat ik uberhaupt ongesteld ben geworden tot nu toe.

 

 

 

Sinds gisteravond heb ik heel sterk het gevoel dat ik niet zwanger ben. Ik heb hier voor mezelf al lichamelijke aanwijzingen aan opgehangen die volgens mij horen bij een naderende menstruatie. Vanmorgen al wat tranen gelaten. Ik weet dat er nog niks zeker is, maar veel vertrouwen heb ik er op dit moment niet in.

 

Gelukkig is mijn man lekker thuis (vakantie) en probeer ik samen met hem maar wat afleiding te zoeken.

 

Het zal mij niet verbazen als de ongesteldheid zich zeer binnenkort gaat aandienen, heb het gevoel menstruatiekrampen te hebben.

 

 

 

Kortom, deze dame is niet echt positief. Ik hoop natuurlijk nog steeds op goed nieuws, maar heb er geen goed gevoel bij. Nu maar hopen dat mijn gevoel het mis heeft.

 

 

 

Fijn hoor die wachtweken. :fucyc:

 

 

 

liefs Purple

Link to comment
Share on other sites

Hoi Purple,

 

 

 

Geef de moed niet op meis!! Geen bloed geeft moed! Er zijn meiden die al na 9 dagen (na de tp) reeds ongesteld worden. Tot nu toe zit je dus nog goed in de race!

 

 

 

Koppie op hoor, we trekken je door die laatste dagen wel heen....

 

 

 

Greetzzzz,

 

Elena

Link to comment
Share on other sites

Oh Elena,

 

 

 

Dank je! Ik moet inderdaad proberen rustig te blijven?

 

En hoe is het bij jou? Nog last van de punctie?

 

Ook erg spannend lijkt me! Morgen dus te horen of het eitje bevrucht is en of er een terugplaatsing is? Oh, ik hoop het zo voor je!

 

 

 

liefs Purple

Link to comment
Share on other sites

Guest marianne

Hey Purple,

 

 

 

Sterkte met deze laatste lootjes! Ze zijn idd zwaar. Maar geen bloed geeft idd moed! En onder ons zijn mensen met menstruatieklachten die toch zwanger bleken te zijn. Dus lat je nie voor de gek houden door je lijf! En houdt de hoop erin.

 

 

 

Groetjes, Marianne.

Link to comment
Share on other sites

Dag lieve meiden,

 

 

 

Hier geen goed nieuws.

 

Vanmiddag op het toilet de onaangename verrassing gekregen. Ik word ongesteld.

 

Mijn gevoel bleek juist te zijn. Onze 1e IVF-poging is dus niet gelukt.

 

Ik laat het hier maar even bij, want ja...wat moet je nu nog zeggen.

 

 

 

liefs Purple

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use