Jump to content

geen spermacellen gevonden, is de kans op een baby


repelsteeltje82

Recommended Posts

Hallo allemaal,

 

 

 

Tja, deze titel laat weinig te raden over. "geen spermacellen gevonden, is de kans op een baby weg? "

 

 

 

Ook wij zijn gestart in de mm. Wij hebben zojuist de uitslag van een semen analyse gekregen. We voelden al aan dat het niet goed zou zijn. Je denkt aan verminderd aantal zaadcellen, of minder beweeglijke. En dan krijg je het nieuws dat er gewoon helemaal geen cellen zijn.

 

 

 

Het nieuws sloeg is als een bom. We zijn een jaar bezig om zwanger te worden en begonnen voorzichtig met een semen analyse. Zoals de huisarts zei "om de man uit te kunnen sluiten". Niets uitsluiten dus.

 

 

 

Ons verteld dat we rekening moeten houden met het feit dat er een grote kans is dat kinderen krijgen voor ons onmogelijk is en dat we vast na kunnen denken over andere mogelijkheden.

 

 

 

Onze wereld is ingestort. We hadden ingedachten de babykamer al ingericht en waren stiekem al namen aan het verzinnen. Ik durf de gedachte dat het niet gaat gebeuren gewoon niet toe te laten in mijn hoofd.

 

 

 

We hebben de eerste afspraak in de fertiliteitskliniek gehad. Mijn man krijgt nu bloedonderzoek en een echo. Van hieruit gaan ze kijken óf er zaadcellen worden aangemaakt.

 

Ik ben begonnen met inlezen en heb al gemerkt dat de periode van wachten is aangebroken...

 

 

 

Hebben jullie tips? Weten jullie iets van kansen? Ik klamp me vast aan alles wat ik lees en wil zo graag weten hoe groot de kans is dat er nog mogelijkheden gaan komen...

 

 

 

Ik hoor ook steeds een stemmetje in mijn hoofd "Repelsteeltje en man kunnen geen kinderen krijgen"..... Ik hoor het iedereen die dicht bij me staan steeds zeggen. Gek wordt ik er van...

 

 

 

Hoe gaan jullie met die onzekerheid om?

 

 

 

Groetjes, Repelsteeltje

Link to comment
Share on other sites

heey meid...miss. heb je er wat aan

 

 

 

0.002% kans dat je met icsi zwanger zou kunnen worden. maar je zou het een keer kunnen proberen...jaar en een paar maanden later een baby op schoot(dmv icsi) en zwanger van de tweede....op de natuurlijke manier. Dit gaat niet over mij maar het geeft mij wel het gevoel dat niets onmogelijk is.......

Link to comment
Share on other sites

He meid,

 

 

 

Schrikken hé! Wij kregen hetzelfde nieuws in april van dit jaar te horen....

 

Er zijn nog kansen hoor!! Omdat je op dit forum bent ga ik er vanuit dat je al hebt gehoord over tese.

 

 

 

Via deze manier zijn er bij mijn man wel zaadcellen gevonden!! Met deze zaadcellen heb ik in augustus een icsi gehad. Zwanger! Maar helaas al snel een miskraam. Toevallig vandaag een nieuwe poging door 2 cryo's (ingevroren embryo's die bij de icsi van augustus zijn gemaakt) terug te plaatsen.

 

 

 

Wij zijn in behandeling in Düsseldorf. Daar zijn geen wachttijden...heel fijn als je al zo lang bezig bent. In Nederland hanteren ze lange wachttijden. Het nadeel van Düsseldorf is dat je een gedeelte zelf moet betalen. Als je meer van Düsseldorf wilt weten moet je het maar zeggen!

 

 

 

Probeer een beetje positief te blijven, want echt, het kan nog!! Heel veel sterkte!

 

 

 

Groetjes Suzzy

Link to comment
Share on other sites

Hallo repelsteeltje,

 

 

 

Jouw verhaal is zo bekend!! We zijn bijna anderhalf jaar nu bezig, maar het lukte ons niet. We zijn een paar weken geleden naar de huisarts geweest, precies dezelfde, even man uitsluiten.. Nee dus... Helemaal geen zaadcellen gevonden.. Ik heb heel veel op de internet gelezen..

 

 

 

De term is azoospermie.. Er zijn twee mogelijkheden, 1) Er is niets geproduceerd 2) Er is wel zaad geproduceerd maar door een of een andere reden kan niet terecht komen in de semen.. Bij de eerste kijken ze of de hormonen in orde zijn, als de antwoord "ja" is, dan is helaas niets meer aan te doen, behalve donorsperma.. Bij de tweede, kunnen ze dus misschien met een operatie herstellen of met TESE (testiculere sperm extract) levende zaadcellen vinden en met ICSI eventuelle zwangerschaap mogelijkheden te creeren..

 

 

 

Ik zal je aanraden om gelijk een verwijsbrief vragen voor de uroloog. Ze hebben eigenlijk ook lange wachtijden, en dat is in principe de volgende stap.

 

 

 

Wanneer is je eerste consult? Wij gaan op 11 Nov. bij VU Amsterdam.

 

 

 

Groetjes!

Link to comment
Share on other sites

Sorry, ik heb net gezien dat jullie al geweest zijn.. Dat had ik gemist..

 

 

 

Het is inderdaad een rare gevoel.. Je kijk eruit, je droomt, en op eens wat zo makkelijk blijkt te zijn voor anderen is zo moeijlijk voor jou & je partner.. De eerste week heb ik leeg gehuild.. Ik word nog steeds heel emotioneel, soms zit ik in de auto te huilen.. Er gisteren had ik naast een andere auto geparkeerd, er was een maxicosi in de auto.. Ik kon echt niet in houden.. ik kan het nog steeds niet verwerken.. Het is met name moeilijk want mijn man voelt zich al heel slecht, en jij wil voor hem ook sterk zijn..

 

 

 

Ik probeer op de volgende stap alleen maar te concentreren.. Eerst weten of wel zaadjes zijn of niet, dan kijken we verder.. en om eerlijk te zijn de forum help zoveel.. Zelf als je niets schrijft en alleen lees, dan nog steeds..

Link to comment
Share on other sites

@Repelsteeltje: vreselijk he die uitslag!

 

Ik zou zeggen, sluit je aan in het lopende TESE topic.

 

Daar zitten de meeste dames die deze uitslag hebben gehad.

 

Die herkenning is heel fijn.

 

 

 

De kansen zijn nog niet verkeken.

 

Uit de bloedonderzoeken kunnen ze al heel veel dingen halen.

 

 

 

Als de FSH goed is (tussen 1 en 10) en de testosteron ook, dan is de kans aanwezig dat er een verstopping zit.

 

Dan kunnen ze een MESA of PESA gaan doen.

 

 

 

Als de FSH te hoog is, dan zal er gekozen worden voor een TESE.

 

Want dan ligt het probleem bij de aanmaak van de zaadjes.

 

 

 

Dit alles mits er geen chromosoomafwijkingen worden gevonden.

 

Daar zal ook bloed voor afgenomen worden, deze uitslag duurt wel ongeveer 3 maanden.

 

 

 

Zoals je leest is er dus nog wel het 1 en ander mogelijk.

 

Garantie heb je helaas niet.

 

 

 

Sterkte met dit alles.

 

Ik moet zeggen dat de periode dat we niet wisten waar we aan toe waren het ergste was van alles.

 

Nu we weten dat KID voor ons de enige optie is hebben we meer rust.

 

Het is niet hoe we het voor ogen zagen natuurlijk, maar we weten wel waar we aan toe zijn.

 

 

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

Hallo Repelsteeltje

 

 

 

Ik kan je gevoel mij levendg voorstellen, vorig jaar mei kregen wij ook deze uitslag van de huisarts, vervolgens naar het ziekenhuis, daar werden ook enkele analysyes gedaan. slechts 1x vond men er enkele echter deze konden niet ingevoren worden...

 

Als laatste poging heeft mijn man een spatader stil laten leggen, we wisten dat de kans zeer klein was dat het iets zou uitmaken maar je wil alles proberen.

 

Men kon echt niets voor ons betekenen en wilde ons doorverwijzen voor Tese + Icsi in Nijmegen.

 

Wij kozen voor een 2nd opinion in Brussel (dec.2008) bij de intake werd zelfs een zaadstaal beoordeeld, en wat bleek: men vond zaad en het werd direct ingevroren (voor de zekerheid)

 

Uiteindelijk hebben we 2 icsi-pogingen achter de rug (iedere keer met vers zaad)

 

de laatste poging (deze maand) was het zaad zelfs verbeterd! 4 maanden voor deze 2de poging is mijn man begonnen met het slikken van een vitaminepreparaat met Ginseng erin en hij is samen met mij acupunctuur gaan doen.

 

Sinds vandaag weet ik officieel dat ik zwanger ben (2de icsi-poging)

 

Bij je man zal onderzocht moeten worden waarom er niets gevonden wordt: een hormonale stoornis? ontbreken de zaadleiders of... is er geen verklaring voor??

 

Bij mijn man kunnen ze het niet verklaren.

 

Maar wat ik wil zeggen, tot dec. 2008 dachten wij dat we geen maakte op een biologisch kindje van ons tweetjes, we zijn nu 10 maanden verder en er is weer hoop!!!

 

Probeer deze zware diagnose te laten zakken, en ga je goed informeren want je weet het maar nooit!!

 

Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je veel steun zult hebben aan dit forum

 

 

 

groetjes

 

Meiske74

Link to comment
Share on other sites

Hoi Repelsteeltje...

 

 

 

Ook wij hebben nog niet lang geleden dezelfde uitslag gekregen..dus helaas is de herkenning groot! Wij zijn nu volop in de MM beland. Maar we zijn nog niet ver genoeg om je echt te helpen.

 

Mij helpt het wel ontzettend om hier met de meiden wat te kletsen en verhalen te horen!

 

 

 

Sterkte meid,

Link to comment
Share on other sites

Hallo meiden,

 

 

 

ik kan me jullie twijfels en angsten zo goed voor de geest halen. Nog niet zo gek lang geleden kregen wij hetzelfde nieuws, geen zaad in zn sperma. Daarna begon een tijd van angst, wachten, en ziekenhuisbezoeken. Wij zijn van Den Bosch doorgestuurd naar Utrecht (daar werd PESA/MESA uitegevoerd) helaas zonder enig succes. Hun stuurde ons weer door naar Nijmegen (waar TESE en ICSI werden uitgevoerd) en hier is onze hoop en moed beloond. Na een kinderwens van 4 jaar, en een mm van 1,5 jaar konden we eindelijk een positieve zwangerschapstest in ons handen houden. Ik kan je niet vertellen wat voor gevoel je dat geeft, je bent zo intens blij en angstig tegelijk, want nu ben je er zo dichtbij. Gelukkig is tot nu toe alles bij ons goed verlopen en wachten wij met spanning wanneer ons kindje klaar is om te komen.

 

 

 

Het enige wat ik jullie mee kan geven is houd moed en hoop, verlies je doel niet uit het oog. En het belangrijkste, verlies elkaar niet uit het oog. Jullie ervaren dit hele circus op een andere manier, geef elkaar de kans om het op je eigen manier te doen maar blijf met elkaar praten, zo belangrijk. Gelukkig kan ik zeggen dat jullie ons als voorbeeld kunnen gebruiken, na zoveel tegenslagen, mislukte PESA/MESA, mislukte ICSI, is het toch zover gekomen, denk daaraan.

 

 

 

Ik wens jullie allemaal heel veel geluk, sterkte, en kracht, en hoop dat jullie uiteindelijk allemaal jullie doel bereiken, ik gun het jullie allen.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Repelsteeltje, bij ons werd ook eerst de man onderzocht omdat dat het eenvoudigste is om mee te beginnen. En ook bij ons was er nul komma nul zaad in de sperma staal gevonden.

 

Inmiddels zijn we weer een paar jaar verder en een Tese operatie heeft bij mijn man 10 rietjes!!!! zaad opgeleverd. Bij hem zijn bijde zaadlijders verstopt.

 

Het is schrikken als je hoort dat je bij het eindstadium moet beginnen.

 

Anderen hebben eerst nog de nodige inseminaties, maar helaas slaan we die stap over en beginnen gelijk aan het laatste wat er bestaat om zelf een kindje van jezelf te kunnen hebben. ICSI is echt de laatste stro halm.

 

Laat je niet uit het veld slaan en onderzoek de mogelijkheden voor je je laat vertellen dat je geen kindjes van jezelf kan hebben.

 

 

 

Heel veel sterkte en succes!!!!!!!

Link to comment
Share on other sites

Dag allemaal,

 

 

 

Bedankt voor jullie reacties joh! Had niet gedacht dat er zoveel reacties zouden komen. Toch wel heel erg prettig hoor!

 

 

 

Ik ben me al flink aan het inlezen (laat huiswerk maken maar aan mij over, hihi) en het is met allemaal al iets duidelijker geworden.

 

 

 

Toch nog een paar vraagjes:

 

 

 

- We (lees mijn man) hebben binnenkort een echo van de testis en er is bloed afgenomen. Dan hebben we een gesprek bij uroloog. Weten jullie of dan al bekend zou kunnen zijn of er sprake is van obstructieve of non-obstructieve azoospermie? (nooit gedacht dat ik zo'n zin zou schijven). Zoals julie ook wel zullen herkennen, hopen we zo snel mogelijk iets meer te weten...

 

 

 

- heeft er iemand ervaring met de zorgverzekering CZ? Zoals ik nu zie vergoeden hun 3 pogingen ivf/icsi. Iemand ervaring met behandelingen in buitenland? Ik bedacht me net dat overstappen juist de komende weken zou moeten kunnen...

 

 

 

We hebben het inmiddels tegen beide ouders verteld, maar niet wat er precies is (aan wie het ligt). Hoe hebben jullie dit gedaan?

 

 

 

@ Zvez en Loes 1980, jullie zitten een beetje in de zelfde tijdlijn... Redden jullie je een beetje?

 

 

 

Groeten, Repelsteeltje 82

Link to comment
Share on other sites

Hi Repelsteeltje,

 

 

 

Ik moet je zeggen dat ik het allemaal best pittig vind. En heb dus ook echt mijn mindere momenten..in mijn vriendenkring lijkt het bij iedereen zo vanzelf sprekend om kinderen te krijgen..en dat vind ik best zwaar. Maar voor ons zelf probeer ik hoop te houden, wij hebben in november weer een afspraak bij de uroloog en we hopen dan meer duidelijkheid te krijgen.

 

Hebben jullie al uitslagen van de echo en bloedonderzoek?

 

 

 

Groetjes!

Link to comment
Share on other sites

Hello repelsteeltje,

 

 

 

Ik vindt het heel zwaar, vooral omdat ik echt een planner ben.. Ik had alles gepland toen mij relatie serieus werdt met mijn man. Eerst mijn baan veranderen, dan een huis kopen, dan pas kinderen. Maar dan wil ik wel kinderen hebben in de zommer tijd want dan kan mijn moeder erbij zijn (Ik ben Grieks, zij woont in athene).. enzv. Nu voel ik me soms alsof ik "punished" wordt, omdat ik over alles zo makkelijk dacht.

 

 

 

Ik heb mijn huil momenten, maar het gaat wel beter. Van de week heb ik het aan mijn zus verteld.. Een paar vriendinnen weten van wel. Eentje van is twee dagen geleden mij verteld dat ze zwanger is.. Ik ben natuurlijk heel blij voor haar, maar ik kan het niet helpen om even te denken "waarom ik niet?" Ik strijd ook met rare gedachten elke keer, vorige week was ik zo treurig over een leuke "gay" collega.. Hij kan nooit zijn eigen kinderen krijgen met zijn liefde.. Gisteren was ik in Amsterdam, elke keer als ik een rare figuur zag, had ik zoiets "Hij kan ook een sperm donor zijn".. Het is niet gezond gewoon.. Ik moet mee stoppen..

 

 

 

Mijn man wou aan niemand in de familie nog vertellen.. Maar ergisteren heb ik wel aan mijn zus verteld. Het was mijn bedoeling niet, maar opeens vroeg ze "wanneer ga je een baby voor ons maken?" Toen zei ik dat wij dat wij daarover spreken als we weer face to face zijn (zij woont ook in athene), toen dacht zij dat ik al zwanger ben. Dus zij begon heel vrolijk "echt waar? Serieus?" Naaa, toen moest ik gewoon vertellen, maar ik heb haar toch gevraagd om nog steeds niets aan mijn moeder vertellen.. Eerst wil ik de feiten weten.. dan moet ik onze ouders vertellen, waarschijnlijk ook mijn baas, hij vraagt zich af of alles goed met me is; wanneer ik de dag vrij moest nemen voor een ziekenhuis afspraak..

 

 

 

Mijn man is wel open voor KID in geval dat het de enige optie is, maar om eerlijk te zijn ik weet niet of ik kinderen wil als ze niet van ons samen zijn. Ik ben nooit echt een kindermens geweest, ik moet de ouders leuk vinden, om het kind moet gewoon echt lief/leuk zijn.. En ik wou alleen maar kinderen omdat van ons samen zouden zijn en omdat ze op hem zouden lijken..

 

 

 

Op dit moment concentreer ik op stapje voor stapje.. Laat het maar komen... Onze eerste afspraak is op November 11; gyneacolog & urolog dezelfde dag..

 

Dus dat was mijn situatie en gevoelens een beetje..

 

 

 

Over je vragen; volgens mij bij obstructieve azoospermie; kunnen ze dat al bij urolog zien, minstens in sommige gevallen.. non- obstructieve kunnen ze wat vertellen met de hormon test; maar ze zijn alleen maar zeker na een negatieve TESE uitslag.

 

 

 

Meiske had mij een goede link in Belgie gestuurd, van VU Brussels; ze schijn heel goed te zijn (ik denk om daarnaartoe te gaan voor een tweede opinie). Trouwens, zijn ze ook de ene dat de ICSI hebben uitgevonden.. Hier is the link:

 

UZ Brussel-VUB - Welkom in het Centrum voor Reproductieve Geneeskunde

 

 

 

Ik zal je wat meer details laten weten na 11 Nov.

 

 

 

Groetjes, Z.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Zvez

 

 

 

 

 

voel je vooral NIET schuldig omdat je het een en ander hebt geprobeerd om te plannen! Ik denk dat de meeste mensen dat doen.

 

Het is echt gewoon domme pech als je niet zomaar spontaan zwanger kunt worden.

 

1 jaar voordat wij de uitslag hadden moesten we een nieuwe auto kopen: dat werd een mega stationcar, enkele dagen voordat wij voor de overdracht van onze nieuwe woning stonden (twee onder 1 kapwoning mte 5 slaapkamers en grote tuin) kregen wij de slechtste uitslag die we ons maar konden voorstellen: azooospermie.

 

Ik heb ook een moment gedacht: hebben wij het allemaal te goed willen doen???

 

Maar in mij ogen is het alleen maar logisch dat je belangrijke stappen / besluiten in je leven goed probeert te plannen.

 

Even terugkomend op dat donorzaad: mijn man was daar ook meteen open over, ikke totaal niet!! Ik wilde voor mijn gevoel eerst andere mogelijkheden benutten voordat we tot KID zouden besluiten. Ik had namelijk het gevoel dat we de andere opties (second opinion in Brussel + eventueel een Tese) anders geen eerlijke kans zouden geven.

 

En ik heb ervaren dat je gaandeweg het hele medische proces je ook stapje voor stapje groeit naar een volgende stap...

 

 

 

Loes, Zvez en Repelsteeltje, ik wens jullie onwijs veel succes!!!

 

 

 

liefs

 

Meiske74

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Hallo meiden,

 

 

 

Ik was vrij emotioneel de laatste dagen, maar gelukkig gaat het weer beter =)

 

Meiske, harstikke bedankt voor je berichtje, ik heb het de laatste week een paar keer gelezen, het heeft me echt geholpen.. Morgen is onze intake bij VU. Waarschijnlijk krijgen wij te horen over de volgende stappen en wachtijden etc. Mijn man heeft in de middag ook gelijk een afspraak met de urolog. Dus ik ben benieuwd.

 

 

 

Repelsteeltje: Morgen schrijf ik je wat meer details.

 

 

 

Groetjes, Zvez

Link to comment
Share on other sites

hallo Zvez

 

 

 

ik ben blij te horen dat je er wat aan hebt gehad, het is ook zo'n moeilijke situatie en je bent zo machteloos!

 

Ik wens jullie heel veel succes en hoop dat alles redelijk snel verloopt, indien er een chromosomenonderzoek wordt uitgevoerd bij je man dan moet je helaas wel rekening houden met een week of 8 wachten op de uitslag.

 

 

 

heel veel succes!

 

 

 

liefs

 

Meiske74

Link to comment
Share on other sites

Hello,

 

 

 

We zijn dus vandaag onze eerste gesprekken gevoerd.. Bij mij lijkt alles normaal te zijn, ze moeten ook nog een bloed onderzoek doen om de hormonen te controleren.. Maar de gyneacolog verwacht verder niets bijzonders te vinden.

 

 

 

Nou, de urolog afspraak was wel heftig.. De arts was best gevoeloos, moet ik eerlijk zeggen.. Ze heeft verder ook geen echo gedaan, allen maar met hand onderzocht.

 

 

 

Mijn man moest geopereerd worden omdat zijn balletjes niet ingezaakt waren.. Dat is gewoon niet vroeg genoeg gebeurt volgens de arts (hij was toen 9). Hij moet twee keer bij het ziekenhuis sperma onderzoek laten doen, vandaag heeft hij ook gelijk bloed laten prikken voor de FSH (?) niveau te kijken.. Ze zei dat ze eigenlijk haar conclusie al getrokken heeft. Dat waarschijnlijk de FSH hoog komt en dat zijn ballen gewoon geen functie meer hebben.. Pas toen wij zelf over TESE gingen vragen (en dat ik bijna in tranen basten), toen begon ze dat zelf met hoog FSH & 0 sperma dat het een optie blijft. Gelukkig hoeven wij bij haar niet meer te wezen, onze vervolg afspraak is met de gyneacolog en hij was best aardig en goed.. In ieder geval, het is vandaag wel vastgesteld dat onze enige mogelijkheid TESE/ICSI zou zijn.

 

Ze zijn eigenlijk geen nieuws, we hadden het al verwacht, maar om zo zwart & wit te horen is toch zwaar.. Maargoed, wij wachten op de conclusie van de aartsen om de 17de, maar in ieder geval gaan we binnenkort ook nog naar Belgie..

 

 

 

Ik heb met mijn baas gebeld en morgen vrijgenomen, ga ik gewoon met mijn mannetje wat leuks doen, even ontspannen =)

 

 

 

Groetjes, Zvez.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Zvez,

 

 

 

Jeetje wat een nieuws! Dat komt hard aan. Ook heel vervelend dat de arts zo onpersoonlijk was.

 

 

 

We zitten een beetje in het zelfde schuitje. Ook voor ons is TESE/ICSI een laatste redmiddel.

 

 

 

Op het forum; in afwachting op TESE vind je meer meiden in de zelfde situatie!

 

 

 

Heel veel sterkte!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use