Vragen over icsi

[Bloem1981]

Hoi,

 

 

 

Ik ben hier nieuw en ik wilde eigenlijk alleen wat informatie lezen maar toen dacht ik; ik open hier zelf even een topic.

 

 

 

Mijn beste vriendinnetje heeft me pas verteld dat ze al 2 jaar bezig waren om zwanger te raken, ze wilde het aan niemand vertellen en vond het ook moeilijk. Nu zijn ze er achter gekomen dat 'het' aan haar vriend ligt en hun enige optie is icsi. Eind april hebben ze een informatie gesprek om medicijnengebruik. Ik probeer op internet allerlei informatie te vinden maar het is allemaal zo technisch. Ik wil graag weten wat er gaat gebeuren, hoe mijn vriendin en haar zich gaan voelen, wat er bij komt kijken.

 

 

 

Ik vind het ook moeilijk hoe ik me moet gedragen. Vlak voor ze het vertelde heb ik b.v. mijn zoontje van 6 maanden gewoon bij hun op schoot gezet, zonder te vragen of ze dat wel wilde. Ik wist toen nog niet dat hun dus ook bezig waren. (ik had me dat weleens afgevraagd maar zo iets vraag je ook niet, tenminste ik niet).

 

 

 

Het lijkt mij gewoon heel erg moeilijk, ik weet niet hoe ik zou reageren op b.v. andere kindjes, als wij in die situatie zaten.

 

 

 

Nu hebben ze dadelijk dus dat gesprek en dan?

 

 

 

Hopelijk kunnen jullie mij iets meer vertellen want ik wil hun graag helpen en bijstaan in deze tijd!

[kyra]

Waauuw Bloem,

 

wat een geweldige vriendin ben jij!

 

Echt helemaal super..

 

 

 

Hier op het forum is eea aan info te vinden over icsi, daar kan ik je niet mee helpen.

 

 

 

Wel kan ik je tips geven in het bijstaan van je vriendin.

 

Bv. terug komen op het feit dat je je eigen kind op hun schoot hebt gezet zonder te vragen of dit akkoord was. Je kunt zeggen hoe je je er nu op terug kijkt en dat je je daar rot onder voelt. Meer is niet nodig, maar ik denk dat je vriendin zich daarmee, met terugwerkende kracht, zeer begrepen en serieus genomen voelt.

 

 

 

Het is natuurlijk ook prachtig om te melden dat je hier op het forum hebt gekeken en gevraagd hoe je haar zou kunnen ondersteunen.

 

 

 

Vraag in hoeverre ze betrokken wil worden bij de opvoeding van je kindje. Wil ze alles weten? Geef haar op voorhand de ruimte door te zeggen dat ze altijd mag aangeven als jouw babyverhalen haar nu even niet zo goed uit komen.

 

 

 

Kortom; wees open en eerlijk over wat je voelt en hoe je er mee bezig bent. Dat heeft zij tenslotte ook gedaan. Ga zorgvuldig om met het vertrouwen dat je hebt gekregen. Maar ik heb het idee dat je dat wel doet en uitstraalt!

 

 

 

Heel veel succes in het ondersteunen!

[witje]

idd een super vriendin zeg!!!!!!!

 

 

 

Een tip die ik je nog mee wil geven is gewoon zeggen dat je niet weet wat je moet zeggen als dat zo is. Daar heb ik zelf altijd meer aan dan aan de opmerkingen van : gewoon niet aan denken, positief blijven of wel geslaagde verhalen van mensen die al jaren bezig waren en toch spontaan nu zwanger zijn.

 

 

 

Geef gewoon je eigen gevoel aan en ook jij mag zeggen dat je het er moeilijk mee hebt. Door zo open en eerlijk tegen hun te zijn kunnen jullie vast tot het hun gelukt is samen van jullie kleintje genieten.

 

 

 

Succes!! Ook voor je vrienden!!

[Nath82]

Hey Bloem,

 

wat lief van jou dat je dit wilt doen!

 

 

 

Ik zie dat Kyra je al wat info gaf over hoe je kunt ondersteunen, prima!! Iki sluit me er helemaal bij aan.

 

 

 

Ik ben nu zelf bezig met een ICSI behandeling dus kan je er kort wel iets over vertellen.

 

 

 

Eerst wordt je op de wachtlijst gezet. Dit is echt heel erg naar want je wilt al zo lang en je kunt alleen maar wachten. het is per ziekenhuis verschillend hoe lang deze lijst is...

 

Dan komen de intakegesprekken... je vriendin krijgt instructies over het spuiten van hormonen en er wordt en schema gemaakt van de bahandeling. Dit schema kan kort of lang zijn, meestal lang. Ik beschrijf het lange protocol.

 

Als de behandeling start gaat ze meestal eerst aan de pil. Dit lijkt heel tegenstrijdig maar zo kunnen ze de behandeling beter plannen.

 

Na ongeveer een week of 3 begint het eerste spuiten (Lucrin, Decapaptyl o.i.d.) Dit zijn hormonen om je cyclus stil te leggen en brengt je in de overgang. Hierdoor kunnen je stemmingen wisselen e.d. Dit spuit je een week of 3 achter elkaar elke dag zelf in je buik. Dit is goed te doen, je went er heel snel aan.

 

Tijdens het spuiten van het eerste hormoon ga je het 2e hormoon erbij spuiten als je een echo hebt gehad. Dan ga je dus beginnen de eitjes te laten groeien. Hierna volgen een aantal afspraken in het ziekenhuis voor echo's om te controleren of de eitjes goed groeien. Als ze (gemiddeld na een week of 2) groot genoeg zijn volgt de punctie. Vaak krijg je hiervoor wel een pijnstiller maar het is nooit helemaal te verdoven en kan dus pijnlijk zijn. je eitjes worden weg gezogen en haar man moet het zaad inleveren. Daarna begint een spannende periode van een dag of 4 van afwachten of er bevruchting optreedt. Als dit het geval is kan er vaak een terugplaatsing plaatsvinden. Dan begin je ook weer met hormonen voor je baarmoederslijmvlies. Dan begint het lange slopende wachten totdat je een zwangerschapstest mag doen (waar ik nu middenin zit).

 

 

 

Het is een heel technisch verhaal maar ik hoop dat de grote lijnen zo een beetje duidelijk zijn!

 

 

 

Heel veel succes met het steunen van je vriendin!!

[Bloem1981]

Bedankt voor je reactie!

 

 

 

Ik vind het gewoon ook moeilijk. Het is nu een week geleden en sindsdien hebben we alleen mailcontact gehad. We hebben sowieso altijd veel mailcontact of we komen langs bij elkaar, we zijn niet van het bellen.

 

Over 2 weken komen ze op mijn verjaardag.

 

Toen ze naar huis gingen, na hun mededeling, heb ik wel gezegd dat ik het stom vond van mij dat ik mijn zoon zomaar bij haar gezet had. Ze zei toen; dat ze het niet erg vond en daar wel tegen kan. Ik twijfel daar aan, even daarvoor zei ze zelf dat ze het soms moeilijk vond om andere kindjes te zien omdat ze dan dacht; zal ik die ook ooit krijgen. Natuurlijk kan ik me dat voorstellen. Ik zou zelf helemaal gek worden volgens mij, als ik in die situatie zou zitten.

 

 

 

Ik vind het moeilijk hoe ik me moet gedragen, ze kan er redelijk over praten gelukkig. Kan ik gewoon alles vragen?

 

En als zo'n behandeling start, hoe lang duurt het dan voor je weet of de behandeling gelukt is? En hoeveel kans is er?

 

Met haar is wel alles goed, als ik het goed begrepen heb heeft hij 'langszaam zaad'.

 

 

 

Sorry voor het warrige verhaal, maar toen ze het vertelde was ik echt ff in shock. Ik was ook steeds bang om in tranen uit te barsten, daar zitten ze natuurlijk helemaal niet op te wachten. Maar zo ben ik dan ook weer, ik jank gewoon om alles.

 

 

 

Ik vind het gewoon heel moeilijk voor hun..

[Bloem1981]

Nath82; ik zie nu pas je reactie. Wat een lange tijd zeg.....dus in februari ben jij begonnen met de spuiten en alles en 5 april mag je een test doen?

 

Super spannend zeg!!!

 

 

 

Mijn vriendin heeft eind april het intakegesprek over de medicijnen, dus dan mogen ze na een week of 3 beginnen en dus rond juni ofzo dan misschien testen...ik sla veel over nu geloof ik.....

 

 

 

Hebben jullie dit aan veel mensen verteld in jullie omgeving? En weten die mensen dan ook wanneer jullie mogen testen? Ik weet niet of ik mijn vriendin dit kan vragen of hou je zo iets liever privé?

[Mo_Nique]

Hoi Bloem

 

 

 

Wat fijn voor je vriendin dat ze zo'n betrokken vriendin heeft. Kan me voorstellen dat je je nu rot voelt over een aantal dingen zoals je kindje ongevraagd op schoot zetten. En als je verder terug denkt misschien zelfs over jouw blijdschap m.b.t. jouw zwangerschap naar haar toe. Maar toen wist je niet beter en dan is het moeilijk om rekening mee te houden.

 

 

 

Ik zou zeker met haar erover praten hou JIJ je nu ook voelt hierin. Samen moet je daar wel uit kunnen komen. En je kunt haar gerust vragen wat je voor haar kunt betekenen omdat je haar wilt steunen. Dat je hier een berichtje hebt geschreven zegt al genoeg wat betreft jouw wil er voor haar te willen zijn. Maar iedereen is ander. De een wilt dat je steeds vraagt hoe het gaat, een ander wilt er misschien alleen maar over praten als zij dat wilt. Door de hormonen kan haar gedrag ook nog eens veranderen.

 

 

 

De wachtweken zijn zwaar heb ik al begrepen, mijne moeten nog komen, maar misschien kun je dan iets leuks met haar gaan doen als afleiding.

 

 

 

Wat betreft de behandeling. Als je op Youtube ivf of icsi intikt vind je zelfs filmpjes hierover.

 

 

 

Succes en met jouw goede wil gaat het helemaal goedkomen

[Gast Mart]

Het is inderdaad heel fijn als je vriendin zo met je meeleeft.

 

Gistermiddag waren een aantal vrienden van me op bezoek en een van de vriendinnen vroeg me het hemd van m'n lijf over het hele ivf-traject. Ze wilde precies weten hoe het allemaal ging.

 

Omdat de rest ook allemaal geïnteresseerd was heb ik al m'n preparaten tevoorschijn getoverd en hun laten zien wat me allemaal staat te wachten tijdens de ivf.

 

Dit wordt m'n 5e ivf en het was voor het eerst dat ik dit durfde. Voorheen wilde ik de anderen niet lastig vallen met m'n behandeling. Maar nu gaven ze zelf aan het willen weten.

 

Ik vond dit wel heel fijn. Ze weten nu bijna helemaal wat het inhoudt en dat voelt goed.

 

 

 

Omdat het de eerste keer is dat je vriendin ICSI zal ondergaan, kan ze je waarschijnlijk zelf ook nog niet helemaal vertellen wat het inhoudt. Naast de behandeling zelf komen er nog veel emoties, frustratie en angsten bij kijken. Dat is eigenlijk het moeilijkst.

 

 

 

IVF en ICSI zijn in principe bijna het zelfde. Behalve het laatste stukje in het traject.

 

Op dit forum staat er wel het een en ander over beschreven.

 

 

 

Heel veel succes en ik hoop dat je veel informatie krijgt/vindt.

 

 

 

Gr.

 

Martha.

[kyra]

Hallo Bloem,

 

 

 

Ja je kunt alles vragen. Zeker als je van te voren kort sluit of je alles mag vragen. Wat vindt zij prettig? En dan hoor je het vanzelf wel. Geef haar ook bij voorbaat de ruimte om er niet over te hoeven praten al heb je 1000 vragen.

 

Wellicht is afstemmen een goed woord? Afstemmen wat ze wel en niet prettig vind?

 

En haar de ruimte geven om (in die heftige hormoonperiode) alles wat ze eerst heeft gezegd dan ineens niet meer klopt en ze het tegenovergestelde van alles vindt.

 

Zo heb ik bv allebei de hormoonkeren alle kennissen verwijderd van mijn hyves en alleen de échte vrienden of familie over gelaten, omdat ik vond dat deze kennissen veel te veel van mijn privéleven kregen te zien..:toothy9:

[Nath82]

Hey,

 

 

 

Ja, het traject duurt lang en is heel intensief. En is heel spannend maar het is in ieder geval een kans!

 

 

 

Onze vrienden zijn op de hoogte van alles behalve van de data van terugplaatsingen enzo. Wij willen er nog graag iets van een verassingseffect in houden!! Vrienden vragen hoe het is maar wij zijn nu heel vaag over de data... Respecteer dat ook en zie dat niet als een vorm van buitensluiten. Je moet je hele privé leven al op tafel gooien en het is een grote stap om mensen te vertellen dat je bezig bent. Maar vraag haar inderdaad gewoon hoe zij zich erbij voelt.

 

 

 

Ik kan me de wisselende gevoelens van haar voorstellen. Ik vind het ook af en toe heel moeilijk om mensen met hun kinderen te zien. Maar dat neemt niet weg dat ik niet me de kinderen van vrienden speel ofzo.... Het blijft gewoon lastig en je weet vaak zelf niet hoe je er het beste mee om kunt gaan.

 

 

 

Wat feiten: per behandeling heb je een kans van ongeveer 20% dat het slaagt. Dit is hetzelfde als bij een natuurlijke zwangerschap alleen hebben 'zij' natuurlijk veel meer kansen. Van alle stellen die de MMM ingaan gaat 50% met een kindje naar huis (dit gemiddelde ligt op dit forum wel veeeeeel hoger hoor!!). Het ligt eraan wat er aan de hand is en er komt veel geluk bij kijken.

 

 

 

Je mag best je gevoel laten zien en geef hen ook de ruimte om hun gevoel te laten zien. Dit blijft gewoon een klotesituatie!

[Bloem1981]

Bedankt voor jullie reacties......ik ga haar deze week bellen en dan bespreek ik ook die dingen even.

 

Want mijn verjaardag komt eraan en moet ik nou mijn andere vriendinnen vertellen over haar, ik vind van niet. (zeker van niet ook). Maar wat als die vriendinnen vragen aan haar of zij geen kinderwens heeft, dat lijkt me ook zo pijnlijk.

 

Ik heb een vriendin en haar vriend is niet echt tactvol en daar ben ik dan wel bang voor.

[Sylvino]

Dat is nog eens de omgekeerde wereld voor ons.

 

Klasse Bloem, dat jij je zo probeert in te leven en rekening probeert te houden met je vriendin.

 

 

 

Zo wil ik er ook wel een.

 

 

 

Groet Sylvie

[Bloem1981]

Ik vind het heel normaal eerlijk gezegd!

 

 

 

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het super lief dat jullie dit zeggen tegen mij, maar ik kan me, eerlijk waar, niet voorstellen dat iemand (vrienden, bekenden of wie dan ook) niet meeleven en zich niet inleven in deze situatie.

 

 

 

Zeker als je zelf kinderen hebt, die ik dan heb, kun je je zo iets toch goed voorstellen!

 

 

 

Maar in elk geval, ik ga haar deze week bellen en dan vraag ik het gewoon. Wat ze wil of hoe ik moet doen. Of is dat stom?

[Mo_Nique]

Hey Bloem

 

 

 

Jij vindt dat gelukkig normaal maar veel anderen niet helaas. Vaak is het dat ze niet weten wat het inhoudt, ze er de moeite niet voor willen nemen of ze weten gewoonweg niet hoe ze er mee om moeten gaan. Goedbedoelde onhandigheid zeg maar.

 

 

 

Tis zeker niet stom dat je het haar wilt vragen hoor. maar misschien kan ze of weet ze daar nu nog geen antwoord op. Ze zal gaandeweg merken wat haar behoeften erin zijn. Als ze weet dat jij daar voor open staat en er voor haar wilt zijn mag ze daar heel blij eme zijn.

[Bloem1981]

Ok! Dan vraag ik dat gewoon en stuur ik hun een kaartje als ze voor de 1e keer naar het ziekenhuis moeten, als de eitjes teruggeplaatst worden is dat dan de 1e keer dat er echt iets spannends gebeurd zeg maar.....komt misschien stom over maar hopelijk snappen jullie wat ik bedoel...

[mari-83]

Bloem een kaartej doet altijd goed. Vind ik tenminste.

 

Ik heb bij de eerste behandeling ook meerdere kaartjes gekregen en het is altijd fijn dat er mensen zijn wie aan je denken in zulke moeilijke omstandigheden.

 

 

 

Ik zou haar ook gewoon vragen, tenminste ik vind het fijner als mensen mij rechtstreeks vragen dan dat ze erom heen draaien of achter mijn rug om praten. Wat niet altijd te voorkomen is.

 

Succes je bent in elk geval een echte vriendin. Dat kan niet iedereen zeggen. Ik ken ze ook anders.

[Gast SJSL]

Ok! Dan vraag ik dat gewoon en stuur ik hun een kaartje als ze voor de 1e keer naar het ziekenhuis moeten, als de eitjes teruggeplaatst worden is dat dan de 1e keer dat er echt iets spannends gebeurd zeg maar.....komt misschien stom over maar hopelijk snappen jullie wat ik bedoel...

 

He Bloem,

 

 

 

Super dat je er zo mee bezig bent!

 

 

 

Nee, het terugplaatsen van de eitjes is niet de eerste iets echt spannends (er wordt trouwens geen eitje teruggeplaatst, maar een kant en klaar embryo). Eigenlijk, zodra je begint te prikken met het hormoon dat stimuleert dat de eitjes groeien, wordt het spannend. Want je krijgt een paar keer een echo waarbij ze checken of ze wel goed groeien en of het er genoeg zijn. Dat is niet altijd zo. Dus spannend.

 

Dan gaan ze ze er uithalen. Maar ... op de echo's kunnen ze alleen zien of je follikels hebt ... normaal zit in een follikel een eitje, maar niet altijd. Dus het uithalen (punctie) is heel spannend, omdat je hoopt dat er genoeg goede eitjes gevonden worden.

 

Als dat zo is, gaan ze ze bevruchten in het laboratorium (dat is het enige verschil met ICSI en IVF ... ICSI spuiten ze 1 zaadcel in 1 eicel (er is dan altijd een bevruchting), IVF doen ze een hoopje zaad bij een eicel en moet de zaadcel zelf voor bevruchting zorgen).

 

Een aantal heeeele lange dagen laten hoor je of er goede embryo's zijn ontstaan (want ze moeten goed doordelen). Dat telefoontje is echt superspannend ... gaat het wel of niet door?

 

Het terugzetten zelf is dan eigenlijk niet meer zo spannend, maar wel een heel emo moment ... het is toch je misschien toekomstige kindje (8 cellen!) wat dan in je baarmoeder komt.

 

Dus wel een heel goed moment om een kaartje te sturen hoor :)

 

 

 

En daarna de wachtweken die ellenlang duren, waarbij je van alles voelt en ook nog hormonen gebruikt (vaginaal inbrengen, 3 keer per dag) die als bijwerkingen allerlei zwangerschapssymptomen hebben ... fijn.

 

 

 

Het ALLERspannendste is dan natuurlijk de zwangerschapstest (al komt niet iedereen zover, sommige worden al snel ongesteld ... als je niet ongesteld wordt, wilt dat overigens nog niks zeggen, want door de hormonen kan ook je menstruatie worden uitgesteld).

 

 

 

Ok ... bovenstaande is hoe ik het ervaren heb natuurlijk ... voor iedereen anders.

 

 

 

Ik vond het heel fijn als ik mijn verhaal kwijt kon aan iemand die oprecht geinteresseerd was. Maar inderdaad .. .de precieze datum van terugplaatsen en met name DE test hielden wij liever voor onszelf.

[Danielle29]

Hai,

 

Ik ben nieuw op dit forum. Ik probeer sinds een jaar zwanger te worden van een donor. Nu blijkt dat de kwaliteit van zijn zaad niet goed is. Onze donor kreeg vandaag de uitslag voor welke behandeling we in aanmerking komen. Hij wist te vertellen dat er 12 rietjes ingevroren zijn voor ICSI en hij dacht 2 voor IUI. Ik vond het nogal onwaarschijnlijk, omdat het nogal uiteenlopende behandelingen zijn. Weten jullie of dit kan? Zou hij geen IVF bedoelen? Het ziekenhuis is vandaag niet meer bereikbaar:s. Dus hoop dat jullie dit weten.

[Bloem1981]

Ik had mijn vriendin vandaag een mail gestuurd, ging eigenlijk niet over icsi maar over mijn verjaardag. Maar heb er toch even ingezet dat ik wat info opgezocht heb en wat vragen gesteld en erin gezet dat ik graag een keer met haar alleen wil afspreken, zonder kids. Dat praat toch wat makkelijker. Als ik mijn kindjes meeneem kan ik toch niet praten dan ben ik alleen maar aan het opletten wat hun doen.

 

 

 

Kreeg ik net al een mail terug dat ze het fijn vond dat ik wat dingen opgezocht had en dat het altijd maar afwachten is hoe iemand reageert en ermee omgaat.

 

 

 

Dus gelukkig vat ze het wel goed op dat ik vragen stel!

 

 

 

Bedankt voor al jullie reacties en ik kom nog wel vaker hier om dingen te vertellen en te vragen als dat mag.....

[Sylvino]

Tuurlijk mag dat, kom gezellig nog eens terug.

 

 

 

Veel succes met je vriendin.

[Bloem1981]

Ben ik weer!!

 

 

 

Volgende week heeft mijn vriendin (en haar vriend) de info avond over de medicijnen en dan kunnen ze echt gaan beginnen. Ik wilde hun op die dag een kaartje sturen met hierin iets....maar wat. Succes klinkt ook zo raar...of sterkte misschien? Of hebben jullie een idee?

[joy1]

Wanneer een kaartje sturen? Voor de infoavond? Zo ja, wat wil je eigenlijk wensen/zeggen?

 

En als je het spuiten bedoeld, succes wensen kan toch? Bij de eerste stap in het traject, en dat je aan hun denkt. Dat je jezelf ook niet wilt opdringen maar dat je in gedachten bij hun bent bij deze stap of zoiets? Het is altijd moeilijk om de juiste woorden te vinden hoor. En je kan natuurlijk ook schrijven dat je het moeilijk vind om de juiste woorden te vinden maar dat je hun wilt laten weten dat je aan ze denkt. Dat is genoeg hoor! Succes. Joy1

 

Joy1

[Bloem1981]

Hoi allemaal!

 

 

 

Vandaag is mijn vriendin begonnen met spuiten. Ik heb haar vanmorgen een sms gestuurd om te vragen hoe het gegaan is. Gelukkig kunnen we er goed over praten en ze heeft ook gezegd dat ze het vindt dat we zo goed reageren en interesse tonen.

 

 

 

Vandaag is ze dus begonnen met spuiten...en hoe lang duurt het nu voordat er een terugplaatsing plaatsvindt en ze dus misschien zwanger zijn?

[mari-83]

Hoi bloem het is dus eindelijk zover. Goed hoor van je dat je zoveel interesse toont in hun.

 

 

 

Ik weet niet of ze het lange of korte protocol volgen, maar ik ben afgelopen keer op 22 maart begonnen met spuiten en had op 24 april de punctie, 27 april de tp en op 11 mei mocht ik testen deze was jammer genoeg wederom negatief. Dit was het lange protocol. Hoe het korte werkt weet ik niet want die heb ik nooit gehad.

 

Succes

[Bloem1981]

Ok, dus lang duurt 2 maanden voordat je mag testen en kort dan 1 maand?

 

Ik heb het haar via de mail gevraagd. Ze had me ook per mail van alles laten weten.

 

 

 

Ben echt zo benieuwd hoe het gaat verlopen allemaal! Ze hoopt zelf dat ze meteen een tweeling krijgt dan hoeft ze dit niet nog een keer mee te maken zei ze. Ik ga echt voor ze duimen.