Jump to content

ICSI na zaadbalkanker


Rosaly

Recommended Posts

Mijn man heeft in 2007 zaadbalkanker gehad. Destijds is er sperma ingevroren, waarschijnlijk van slechte kwaliteit. Vorige week zijn we in het UMCN geweest om een gesprek te hebben met dokter D'Hauwers, fertitileitsarts. De komende tijd moeten er onderzoeken plaats vinden om erachter te komen of het zaad van mijn man nog levend is. In eerste instantie door in zijn urine te kijken of er iets zit, anders door in zijn (bij)bal zaad te zoeken.

 

Vervolgens gaan ze ICSI toepassen. Zou je dan op de wachtlijst komen... of zullen ze de tijd dat je nu al bezig bent met onderzoeken ook meetellen. Ik heb aardig wat ziekenhuiservaring maar vergeet alsnog altijd de helft te vragen... Hebben ook nog geen info over de behandeling gehad. Zie hier allerlei dingen staan over prikinstructies e.d. Moet je ook hormonen slikken? En vertellen jullie aan familie/vrienden/collega's dat je bezig bent? Persoonlijk vind ik dat nog best lastig. Vertel je het niet dan moet je steeds liegen, 't ziekenhuis ligt op 5 kwartier rijden dus kun je niet even snel heen. Aan de andere kant heb ik geen zin in vragen de hele tijd...

 

 

 

Ben benieuwd wat jullie denken over deze dingen!

 

Rosaly

Link to comment
Share on other sites

Hier ook een ervaringsdeskundige en ook ik vergeet altijd alles te vragen.

 

 

 

Mijn man heeft 2 maal zaadbalkanker 2001 en 2006, eenmaal seminoom en de laatste nonseminoom met uitzaaiingen, gehad.

 

 

 

Wij zijn anderhalf jaar geleden begonnen met icsi in de eigen cyclus.

 

 

 

HIervan kregen we 6 behandelingen.

 

 

 

We hebben nauwelijks op een wachtlijst hoeven te staan.

 

 

 

In het begin waren we vrij open naar iedereen, maar na een aantal teleurstellingen, hielden we het in het midden.

 

We vertelden dan wel dat we bezig waren, maar geen exacte data enzo. Dat maakte het makkelijker om om te gaan met de verwachtingen van buitenaf. Op de meeste vragen waren we eerlijk alleen niet exact of het nu of morgen of over een maand was.

 

 

 

Nu hebben we sinds vandaag voor het eerst een positieve test en we durven het bijna niet te geloven. We waren al gelukkig, maar als we dit ook nog werkelijk mogen meemaken dan is het helemaal super!

 

 

 

grtzz

Link to comment
Share on other sites

Welkom hier! Ook hier een ervaringsdeskundige!

 

 

 

Mijn man kreeg in 2000 de diagnose (vlgs mij carcinoom??) en is na 3 operaties ( 1 voor verwijdering van de aangedane zaadbal, 2 voor het verwijderen van uitzaaingen bij de lymfeklieren achter in de buik) en 3 chemokuren sinds 2001 "schoon". Ook zijn ingevroren zaad was erg slecht maar na de verplichte wachttijd van 1 jaar na de chemo waren er wel weer levende cellen te vinden. Zelfs voldoende voor een spontane zwangerschap in 2003! Dat hadden we nooit verwacht! Een tweede wondertje kwam er minder makkelijk, maar de eerste ICSI poging in 2008 (gedaan met vers zaad) was succesvol!

 

 

 

Wij zijn tijdens de ICSI heel open geweest, dat had ik achteraf iets anders gedaan. Mijn ouders vertelden het bijv ook aan ooms en tantes etc en op de dag van de positieve test wisten dus ook heel veel mensen meteen het resultaat. ik raad je wel aan om de mensen die je na staan in te lichten, hun steun kun je goed gebruiken!

 

 

 

Heel veel succes!

 

 

 

Liefs Pien

 

 

 

PS Meg, wat een geweldig nieuws! Gefeliciteerd!

Link to comment
Share on other sites

Hier nog een ervaringsdeskundige!

 

Mijn vriend heeft in 2001 chemobehandelingen ondergaan ivm zaadbalkanker. Ook zijn ingevroren zaad was niet van 'topkwaliteit'. Wij hadden nog maar net een relatie, dus mocht het zaad nog ff ingevroren blijven.

 

Vorig jaar zijn wij begonnen met een IVF-behandeling met vers zaad (ook niet van topkwaliteit...nou ja...kijk maar eens naar mijn handtekening ;)) Nu zijn we dolgelukkige ouders van een één-eiige-tweeling!

 

 

 

Succes met de onderzoeken!

 

 

 

Wij hadden ervoor gekozen om de eerste behandeling met z'n tweeën te doen (alleen mijn baas was op de hoogte ivm ziekenhuisbezoekjes). Als de eerste poging niet zou slagen, zouden we het onze familie/vrienden wel vertellen. Dat hebben we ook wel gedaan, maar dan na het goede nieuws dat we zwanger waren.

 

We hebben dat zo gedaan, omdat wij het 'spontaan' vertellen wel erg leuk vonden.

Link to comment
Share on other sites

Bedankt voor jullie reacties! Heb dat ook wel een beetje Krullie, dat ik 't (als t mag gebeuren) spontaan wil vertellen dat we een kindje krijgen. Dat het bijzonder is en niet poging nummer zoveel... Weet neit of 'k er op zit te wachten dat iedereen het weet. Aan de andere kant, als het niet goed gaat begrijpen ze dan ook waarom je je zo voelt.. :S

 

 

 

Meg wat geweldig dat jullie nu een kindje verwachten!! Spannend... eerst zo'n poos erna toeleven en dan is het nu opeens zo!

Link to comment
Share on other sites

Echt geweldig, we hebben nu zoveel te danken aan het ziekenhuis. Niet normaal meer. We hebben nu ook het gevoel dat we heel veel samen willen zijn om ervan te genieten. je leeft maar 1 keer!!

 

 

 

En.. ik zou het alleen aan mensen vertellen die je erin kunt vertrouwen en die je de ruimte geven die je nodig hebt.

 

 

 

succes!!!!!

 

 

 

liefs

Link to comment
Share on other sites

  • 2 years later...

Een oud topic, maar wilde hem toch even boven halen..

 

Ook ik ben ervaringsdeskundige op dit gebied!

 

In 2007 kwam de diagnose zaadbalkanker bij mijn man, we waren in shock. We waren net een jaar samen, hij was 23 en ik 21. Na 6 chemokuren, een 8 uur durende operatie waarbij de aangedane zaadbal is verwijderd, alle tumoren in z'n buik en de aangetaste lymfklieren en een nier is verwijderd door aantasting van de kankercellen, is manlief in april 2008 schoonverklaard. Juni 2008 zijn we getrouwd.

Voordat manlief aan de chemo is begonnen is er sperma ingevroren van slechte kwaliteit :-( Maar oh, wat zijn we hier blij mee, want na de operatie bleek manlief geen zaadproductie en dus geen zaadlozing meer te hebben.

 

Februari 2011 aangemeld voor ICSI in het VU, het sperma was inmiddels al 4 jaar ingevroren. 1e ICSI poging meteen raak; ik was zwanger. Een jaar na de aanmelding bevallen van ons fantastische zoontje. Wat kan het leven toch mooi zijn!

 

Elke dag ben ik zo onwijs dankbaar voor hetgeen wij mogen meemaken en ons gegeven is, het leven kent ups en downs, maar ik ben er van overtuigd dat alles met een reden gebeurd! Met positiviteit kom je heel ver, zoals je ziet zijn de wonderen de wereld nog niet uit!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use