Jump to content

Terugplaatsing gehad en nu koorts!


Guest mereltje
 Share

Recommended Posts

Guest mereltje

Ik heb gisteren de terugplaatsing van ons embryootje gehad en ben snipverkouden geworden met koorts. Hellup, kan hij of zij nu nog wel innestelen?

 

Wie weet`raad?

Link to comment
Share on other sites

Hallo Mereltje

 

 

 

volgens mij kan hij/zij zich wel innestelen maar het is wel belangrijk dat je je koorts direct gaat onderdrukken met paracetamol ! Meer kun je helaas niet doen.

 

Je kan evt. het ziekenhuis bellen hoor.

 

 

 

Heel veel sterkte en beterschap

 

 

 

groetjes

 

Babeth

Link to comment
Share on other sites

Volgens mij kan alleen echt hele hoge koorts kwaad. Voor zaad is het een ander verhaal, maar die fase ben je voorbij. Zou inderdaad paracetamol nemen, veel drinken en heel rustig aan doen. Hou het goed in de gaten, want koorts kan ook een teken zijn van overstimulatie. Dus als je aankomt of buikpijn krijgt wel even het ziekenhuis bellen. Beterschap!

Link to comment
Share on other sites

Guest mereltje

Bedankt voor jullie reacties! Ik hoop ook dat het goed gaat met de celletjes...

 

Heb nu nog maar 37,8, hoop dat het daarbij blijft. Maar vind het wel spannend!

 

Heb geen overstimulatie, het is echt griep met hoesten en zo.

 

Kan nu niks anders doen dan afwachten en af en toe een paracetamoltablet nemen vrees ik.

 

Maar het is natuurlijk wel ironisch: alles wordt zoveel mogelijk gepland in de IVF en dan gooit zo'n simpele verkoudheid misschien wel roet in het eten! :(

Link to comment
Share on other sites

37.8 is echt niet erg hoor! In ons ziekenhuis waarschuwen ze hel erg voor koorts bij de man, daar zijn ze heel scherp op. Maar dat telt echt pas vanaf 38.0. Als je dar met paracetemol onder blijft is er echt niks aan de hand. Dus niet stressen, je geen zorgen maken maar lekker uitzieken!

Link to comment
Share on other sites

Guest mereltje

Dank je, Henne!

 

Werd vanmorgen wel met 38,3 wakker... Was echt helemaal bezweet. Volgens mij ben ik niet boven de 38,3 gekomen en nu is het dus bijna weg gelukkig. Bedacht me net dat (als je het gewend bent) je in de eerste drie maanden best in de sauna mag. Vraag me af of je temperatuur dan ook stijgt, dat is misschien wel vergelijkbaar?

 

En ik kan verder ook nergens iets vinden over dat koorts schadelijk is voor de innesteling... Nu nog twee weken geduld hebben en de tijd gaat zo langzaam als je ziek bent. Ik houd me maar vast aan jullie geruststellende woorden :)

 

Besef me nu ineens dat ik heel zeurderig klink en misschien is dit wel heel triviaal allemaal (***sorry!***), ben al zo blij dat het eindelijk tot een terugplaatsing is gekomen! Vind het alleen toch een beetje spannend...

 

Jij mag ook strakjes testen zie ik, een paar dagen voor mij! Heel veel succes!

Link to comment
Share on other sites

Ik heb op een ander forum een keer iemand meegemaakt die ook griep had in de wachtweken en toen zwanger was. We hebben ons met z'n allen afgevraagd of die tijdelijk hogere temp misschien niet juist gunstig was :-) Zo zie je maar weer....

Link to comment
Share on other sites

Guest mereltje

Dankjewel Henne, dat geeft de mens moed!

 

Inmiddels is de koorts weg (yippy!!) en ik moet nu nog even beseffen dat door constant hoesten en niezen de embryo er niet uit kan vallen (weet ik wel, hoor, verbaas me zelf er ook over dat die gedachte in me opkwam, zal wel de hormonen zijn, soms denk ik dat die invloed hebben op het logisch redeneren hihi) Nu nog even geduld hebben...........

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use