Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Ik zit al dagen te twijffelen of ik hier een topic zou openen.

 

Ik weet sinds vandaag officieel dat ik gecurreteert moet worden, ik ben vandaag 8 weken zwanger en vandaag mn 2e echo van deze week gehad.

 

Het vruchtzakje heeft de grootte van een 6 weken zwangerschap en ze kunnen steeds niet zien of er wel of niet iets in het vruchtzakje zit.

 

Als er iets in zou zitten is het zeker te klein voor 6 weken.

 

Toch heb ik maandag nog een echo ondanks dat de gyn zei dat hij het voor 99% zeker wist dat het een miskraam is.

 

 

 

Ik ben al wel ingeroosterd voor de curretage voor dinsdagochtend, heb vanmiddag al intake gehad met de anesthsist en bloed geprikt, dat werd voor mij al wel een stuk realistischer dat het echt gaat gebeuren.

 

 

 

Ik zie er verschrikkelijk tegenop om tot dinsdag te moeten wachten

  • Reacties 68
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hallo Renata

 

 

 

wat verschrikkelijk!

 

Je ziet er tegen op, ik neem aan dat je tegen de curretage opziet, zou je niet liever willen of mogen wachten tot het vruchtje uit zichzelf afkomt?

 

Ik heb zelf geen ervaring met een curretage maar ik heb van anderen weleens gehoord dat ze liever hadden dat het vanzelf zou komen...

 

 

 

ik wens je in ieder geval veel sterkte!!!

 

lieve groet

 

Babeth

Geplaatst

Nee, ik wil niet wachten tot het van zelf los komt, de arts heeft gezegd dat het minder dan 5 % kans heb dat het nog van zelf los komt,en dan zou ik dus volgende week die pillen moeten nemen, je weet dan niet hoelang het duurt of alles wel los komt en vaak moet je dan alsnog gecurreteerd worden, en ik ga eind volgende week op vakantie en dan wil ik er eigenlijk vanaf zijn.

 

Ik vind dit afwachten echt killing, ik voel me nog gewoon hartstikke zwanger, heb geen buikpijn en of bloed verlies.

 

Ik weet al vanaf afgelopen maandag dat ik een miskraam heb en dan gecurreterd moet worden, ik vind het verschrikkelijk dat ik tot dinsdag moet wachten, het is heel zwaar je wel zo zwanger te voelen en weten dat het niet leeft.

Geplaatst

Ik kan me voorstellen dat je dan niet wil wachten nee, de kans is zo klein en wat je aangeeft, je voelt je zo zwanger..

 

In het weekend zullen ze je niet helpen ben ik bang.. he Renata

 

nogmaals, heel veel sterkte!!1

 

 

 

groetjes

 

Babeth

Geplaatst

Hey meis

 

 

 

ik reageer morgen ff, dan heb ik mee tijd.

 

ik heb ervaring met beide. ik hoop dat het een beetje met je gaat.

 

 

 

liefs joske

Geplaatst

Hey Renata,

 

 

 

Ik kan me voorstellen dat je niet wilt wachten. Wij kwamen er op 2e kerstdag 2009 achter dat het hartje van onze spruit niet meer klopte en op 5 januari 2010 heb ik na heel veel smeken cytotec gekregen. Maar ik zeg zelf uit mijn mening ik doe dat nooit meer het was echt werkelijk een hel. Ik kan me jou standpunt dan ook heel goed begrijpen. Heel veel sterkte en een dikke knuffel

 

 

 

Nathalie

Geplaatst

renata, wat ontzettend zuur. Zo dicht bij je droom en dan weer pech en onzekerheid.

 

Heel veel sterkte samen....

 

 

 

Liefs

Geplaatst

hoi renate,

 

 

 

allereerst wat verschrikkelijk dit bericht. Heb het zelf ook meegemaakt en heb toen mistropol gekregen en binnen twee uur was de vruchtzak er. Wij hebben bewust niet voor een curretage gekozen: stel dat er iets misgaat die kans is er wel.

 

heel veel sterkte de komende tijd.

Geplaatst

Hai Renate,

 

 

 

Helaas heb ik al 2 curretages meegemaakt en ik had ook zoiets van als het niet goed is, dan maar zo snel mogelijk mijn lijf uit.

 

Ik begrijp dat jouw curretage onder narcose gaat.

 

Ik kreeg 2 keer een spuit en wat pilletjes en hoefte niet onder narcose, met het gevolg dat ik de 2e keer nog een keer gecurreteerd moest worden.

 

Op zich voel je niets van de curretage en erna heb ik ook geen last gehad, wel van de narcose.

 

 

 

Heel veel sterkte.

 

 

 

liefs

 

Rachel

Geplaatst

Hoi Renate,

 

 

 

ik heb hetzelfde meegemaakt. Ik lag in het zkh toen er werd verteld dat er geen hartjes meer te horen waren. Aangezien er geen bloed in de baarmoeder zat zou het nog weken kunnen duren voordat de mk op gang kon komen, daarbij was niet zeker dat de baarmoeder schoon zou achterblijven, ook omdat het er 2 waren.

 

 

 

Heb toen vrij snel besloten dat ik een curretage wilde met nog wel een uitgebreid echo onderzoek om zeker te weten dat ze er niet meer waren. Daarbij heb ik dus ook een aantal dagen moeten wachten omdat ik te ziek was om onder narcose te gaan. Op een dinsdag heb ik de curretage gehad.

 

 

 

Ik was gelukkig te ziek om alles bewust mee te maken, op de dag zelf was het afscheid nemen, het is ontzeteend moeilijk.

 

 

 

Ik kan je alleen maar heel veel sterkte en kracht toewensen.

 

Ik zal aan je denken,

 

 

 

Liefs Sylvie

Geplaatst

Inderdaad is het psychisch wel heel zwaar.

 

Toen ik opgeroepen werd voor de eerste curretage moest ik al erg huilen.

 

Erna vond ik het emotioneel ook heel zwaar.

 

 

 

liefs

 

Rachel

Geplaatst

Hoi Renata,

 

 

 

wat erg van de miskraam. Ik heb vorig jaar in september ook een miskraam gehad en heb in eerste instantie gewacht tot het vanzelf zou afkomen. Uiteindelijk kwam het maar niet en ben ik alsnog gecurretteerd op mijn eigen verzoek. Na de curretage bleek dat bijna alles al eruit was gekomen behalve de embryo...heb op de woensdag voor de curretage uren boven de wc gezeten, met flinke krampen, kon niets meer, niet liggen, zitten, lopen ging nog net...echt niet meer leuk...en ondanks al het bloedverlies en de krampen bleef ie maar zitten, net alsof hij niet eruit wilde komen (was tussen 7-8 weken zwanger)...na de curretage voelde ik wel geen pijn meer, dat was wel fijn...maar de psychische pijn heb ik wel nog gevoeld...de curretage is trouwens bij mij onder narcose gebeurd, was wel zo prettig, want je voelt niets...

 

 

 

wens je veel sterkte! neem de tijd en kom maar bij van alles tijdens jullie vakantie...neem de rust en doe lekker kalmpjes aan!

 

 

 

dikke knuffel!

 

 

 

Nico

Geplaatst

Hoi Nico,

 

 

 

een curretage gebeurd altijd onder een volledige narcose of een ruggenprik.

 

Omdat het emotioneel zo belastend is wordt meestal voor een volledige narcose gekozen.

Geplaatst

Wat ontzettend lief dat jullie reageren, het nare is dat jullie dit zelf ervaren hebben.

 

 

 

Ik heb zoveel verschillende verhalen over die pillen gehoord, voornamelijk negatief dat ik daarom curretage wil, met het oog op mn vakantie volgende week wil ik ook zeker weten dat het achter de rug is.

 

Ik vind het nu nog heel ongelofelijk, ja heb een echo gezien die niet goed is, maar ik voel me nog zo zwanger, en dat maakt het zo zwaar.

 

Ik heb geen bloed verlies, geen krampen niets wat lichamelijk wijst op een miskraam.

 

En ik ben best wel bang hoe daarna, de klap.

 

 

 

dank jullie wel voor de reakties

Geplaatst

Hoi Renata,

 

 

 

Ik heb gene ervaring met een curretage, maar wil je wel heel veel sterkte wensen de komende tijd!

 

 

 

X Moontje

Geplaatst

Hey Renata

 

 

 

Wat naar voor jullie zeg!!Erg veel sterkte,heb er zelf geen ervaring in curretage

 

Wel een msk gehad 2 jaar geleden,ik vond het toen ook zwaar emotioneel belastend had er namelijk zelf ook voor gekozen toen der tijd,maar mocht niet van de gyn,ivm verklevingen etc dus bij mij kwam het gelukkig na een week los en het gekke ook is is dat je lichaam zich gewoon nog zwanger voelt en dat maakt het er niet makkelijker op

 

Maar erg veel sterkte toegewenst

 

 

 

Liefs Elvira

Geplaatst

Renate,

 

 

 

Ik heb ook geen ervaring met curretage.

 

Wel wil ik je heel veel sterkte toewensen.

 

 

 

Liefs, Martha.

Geplaatst

Hoi Renata,

 

 

 

Wat droevig dat je dit moet meemaken.... ik heb het zelf in januari meegemaakt, nadat er wel een kloppend hartje was. Ik had net als jij het gevoel dat ik er "snel vanaf moest". Maar curretage stond mij enorm tegen (ze gaan toch "met geweld" je baarmoeder in) en ik heb gekozen voor de pillen.

 

Ook geen pretje, uiteindelijk aan het infuus beland door teveel bloedverlies, maar toch kijk ik er, hoe raar dit ook klinkt, er positief op terug.

 

Ik had niet al teveel pijn, en ik had de regie, was in control en heb het embryo'tje zelf opgevangen.

 

 

 

Toch kiezen heel veel vrouwen voor curretage, dat is sneller voorbij.

 

Ik wens je heel veel sterkte dinsdag... het komt weer helemaal goed met je!

 

 

 

Groetjes, Nine

Geplaatst

Lieve Renata,

 

 

 

Ik vind het ontzettend rot voor! Ik weet helaas hoe het voelt als het mis gaat.

 

 

 

Ik had hetzelfde als jij: als er is geconstateerd dat het mis is, laat het dan ook maar zo snel mogelijk over zijn. Ook ik voelde me nog helemaal zwanger: de hormonen gierden echt door mijn lijf. Bij mij werden ook de twee opties aangdragen: curretage of opwekken dmv medicijnen. Ik had toen al snel de keuze gemaakt voor de medicijnen dat voelde voor mij 'beter', volgens mij was curretage ook wat lastiger gezien het aantal weken dat ik was (maar dat weet ik eigenlijk niet meer zeker). Ik heb dus geen ervaring met curretage, maar er staan in dit topic al heel wat ervaringen.

 

 

 

Ik wens je veel sterkte, dit is een lastige tijd voor je. Misschien wel fijn dat je straks op vakantie bent: zo ben je er even tussenuit en 'hoef' je niets. Ik ben zelf ook na de miskraam een klein weekje weg gegaan met mijn man, en ons deed dat erg goed.

 

 

 

Veel sterkte!

 

IVFSH

Geplaatst

Ik vind al die berichtjes erg fijn.

 

 

 

Ik heb sinds vanmiddag een opbouwend gevoel van menstruatie en een golfend gevoel door mn buik, wat volgens mij spierspanning is wat loslaat en weer vasthoud en weer loslaat enz....

 

Ik ben zooo bang dat de miskraam alsnog van zelf komt, ik wil dit niet, dan moet ik dit in mn eentje doen, en lijkt mij zoooo erg

 

 

 

Ik wil dit niet, kan wel janken, wat is dit ellendig.

Geplaatst

Lieve Renata,

 

 

 

Als het vanzelf komt: vertrouw dan op je eigen lichaam!!! Bedenk goed dat je hier met name verhalen leest van meiden bij wie het is opgewekt, dat is denk ik een stuk heftiger dan wanneer het lichaam het zelf doet. Met opwekken wordt er een enorme hoeveelheid medicijnen gebruikt, die het lichaam forceren om de miskraam op te wekken.

 

 

 

Je schrijft dat je het dan in je eentje moet doen: is je man wel bij je? Toen het bij mij allemaal op gang moest komen, heb ik eerst geprobeerd (dat was niet makkelijk....) te ontspannen. Ik heb zelfs een dvd opgezet om afgeleid te zijn. Daarna vertelde de arts me dat het ook wel goed was om wat rond te lopen, blijkbaar komt het dan wat beter op gang.

 

 

 

Het blijft gewoon echt enorm rot, maar vertrouw op jezelf. Het is nu echt allemaal heel moeilijk: het is oneerlijk en super rot....

 

 

 

wens je veel sterkte, ik denk aan je

 

Liefs!

Geplaatst

Ik ben nu zooo bang, heel stom maar ik had er eigenlijk geen rekening meegehouden.

 

De arts had ook gezegd dat het nog onwaarschijnlijk was dat het vanzelf zou komen, minder dan 5 % kans.

 

 

 

Mijn man is weg, hij komt maandagmiddag pas weer thuis ( werkt op zee )

 

Hij heeft vrijdag geprobeert of hij naar huis kon, maar dat lukte niet.

 

Ik kan hem ook niet bereiken.

 

 

 

Dank je voor je reaktie

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden