Jump to content

ICSI eigen cyclus


ansje20
 Share

Recommended Posts

Hallo meiden!

 

 

 

Zijn er net als ik ook meiden die bezig zijn met ICSI in de eigen cyclus?

 

Wij zijn in behandeling bij het UMCG.

 

De eerste poging is bij ons niet gelukt. We hebben wel een terugplaatsing gehad maar helaas niet zwanger.

 

Inmiddels zitten we al weer midden in onze tweede poging. We hebben afgelopen dinsdag een terugplaatsing gehad en nu zitten we in de spannende wachtweken.

 

Ben benieuwd naar jullie ervaringen en verhalen.

 

Hebben jullie last van hormonen? Hoe ervaren jullie de slopende wachtweken?

 

Ik kijk uit naar jullie reactie.

 

 

 

Liefs Ansje

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 5.1k
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Hey Ansje

 

 

 

Wij hebben het zelfde als jou ik heb voor de helft ivf en de ander icsi.

 

Ik had vananacht nog een topic gemaakt.

 

Alleen umcg doet behandeling in eigen cyclus.

 

We gaan gelijk op mijn behandeling in eigen cyclus is ook mislukt.

 

Wacht nu op mijn ongie en dan op naar poging nummer 2.

 

Ja ik had veel last van de hormonen buik pijn enz.

 

 

 

veel liefs jessica

Link to comment
Share on other sites

Hoi Jessica,

 

 

 

Wat jammer dat jullie eerste poging niet gelukt is...had je wel een terugplaatsing gehad?

 

Het voordeel van de eigen cyclus behandeling is wel dat je gelijk de volgende maand weer door kunt gaan. Veel tijd om stil te staan bij het mislukken van een poging heb je dan ook niet, al is het natuurlijk erg verdrietig.

 

Buikpijn had/heb ik ook en dan vooral ter hoogte van mijn eierstokken. Daar had ik ook vooral na de eerste punctie last van. Toen had ik ook gelijk een complicatie, een bloeding die gestelpt moest worden.

 

Verder regelmatig erg moe en af en toe hoofdpijn. Had jij dat ook?

 

Inderdaad leuk dat jij ook uit Groningen komt, zijn er inderdaad niet veel hier zag ik...

 

 

 

Liefs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Hallo Dames,

 

 

 

Wij hebben ook in eigen cyclus gedaan 6 x. 1 x Raak maar gelijk miskraam. We hadden ook 1x geen bevruchting dus ook geen terugplaatsing en 1x ging het mis bij de punctie toen was het eitje ineens zoek, niet goed opgezogen.

 

 

 

Ik vond dit allemaal prima te doen, wel erg veel op en neer reizen naar Groningen. En ik had het idee, hoe meer ik richting de 6de poging ging en hoe meer hormonen, hoe gevoeliger de puncties ook werden, toch was het nog wel te doen hoor.

 

 

 

Tijdens eigen cyclus had ik wel last van veel pukkels op mijn kin, hoofdpijn, moe en erg emo. Ik prikte Gonal F, Cetrotide en pregnyl.

 

 

 

Het was een teleurstelling dat eigen cyclus niet gelukt is en ik kijk erg op tegen onze eerste gestimuleerde cyclus, waar we nu voor staan. Toch heb ik het er allemaal voor over als onze grote wens uit mag komen.

 

 

 

Dames veel succes en ik hoop dat het voor jullie raak mag zijn, zodat de gestimuleerde cyclus jullie bespaard blijft.

 

 

 

Debsie

Link to comment
Share on other sites

Hoi Debsie,

 

 

 

Wat jammer dat bij jullie de eigen cyclusbehandeling niet is aangeslagen.

 

Wat een teleurstelling dat jullie eerst poging is geëindigd in een miskraam.

 

Dan ben je er zo dicht bij...en mag het (nog) niet zo zijn.

 

Wat kan er nog een hoop mis gaan, ook tijdens de behandeling. Er zijn een hoop hindernissen te nemen.

 

Hoeveel cellig waren jouw embryo's bij terugplaatsing?

 

Bij mij de eerste poging 2 cellig en de tweede poging 5 cellig. Bij mij hebben ze 2 dagen na de punctie teruggeplaatst.

 

Had jij veel napijn van de puncties?

 

Weten jullie al wanneer je voor een hyperstimulatiebehandeling mogen gaan?

 

Laat maar even weten, dan ga ik voor je duimen!

 

 

 

lfs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Hoi Ansje,

 

 

 

Wij hebben al 1 zoontje van 3 uit een ivf eigen cyclus in umcg direkt de eerste keer raak.

 

En we hebben vorige zomer nog 2 pogingen gedaan helaas mislukt.

 

Nu hebben we nog 1 poging gedaan en ben nu zwanger 16 weken van een 1eiige tweeling.

 

Wij hebben ook alles in umcg gedaan en erg goed bevallen .

 

Hoop dat jullie net zo veel geluk krijgen.

 

 

 

Groetjes Anita

Link to comment
Share on other sites

Hoi Ansje,

 

 

 

De napijn bij een punctie viel echt mee. Ik had er geen last van na die tijd.

 

Bij ons waren de emmies 3 of 4 delig.

 

 

 

Dus jij zit in je wacht weken pffffffff heavy hoor.

 

Heel veel succes en ik duim voor jullie.

 

Kun je de dagen wat door komen?

 

Ik had soms zo veel zwangerschapsverschijnselen in de 2de wacht week niet normaal meer, dat maakte me soms echt gek! Heb jij dat ook?

 

Die ene keer was het dan ook echt raak bij ons, dus logisch al die zwangerschapsverschijnselen. De keren dat het niet raak was, vond ik het erg vaag. Ik had last van pijnlijke borsten, misselijk en hoofdpijn.

 

Hoe doe jij dat met werk (als je werk hebt) en de behandelingen? want je moet zo vaak op en neer reizen in eigen cyclus. Dat vond ik soms allemaal erg moeilijk te regelen met werk en stresserig werd ik er van. Heb jij dit ook?

 

 

 

Wij moeten morgen weer naar het UMCG voor de tweede echo. Ik voel dat mijn buik echt opgeblazen is van de puregon en ik heb net een paracetamol gehad, omdat ik de eileiders nu echt goed voel. Niet dat ik veel pijn heb, het is zo'n zuurderige pijn, toch maar even paracetamol genomen.

 

 

 

Groetjes Debsie

Link to comment
Share on other sites

Hoi Debsie,

 

 

 

Ik vind het wel moeilijk hoor om de wacht weken door te komen.

 

Ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn, maar het zit toch constant in je hoofd. Probeer maar zo veel mogelijk afleiding te zoeken.

 

Wat deed jij om de wacht weken een beetje door te komen? Heb je nog tips?

 

Ik voel ook van alles hoor, of denk van alles te voelen. Pijnlijke borsten, bij vlagen erg moe en zelf een keertje misselijk. Het zullen de hormonen wel zijn.

 

 

 

Wat mijn werk betreft heb ik het echt getroffen! Ik werk maar 5 minuten lopen bij het UMCG vandaan(groot voordeel). Het scheelt ook dat ik niet fulltime werk. Op de een of andere manier hoefde ik voor de tweede behandeling maar één keer vrij te nemen. Viel erg gunstig uit.

 

Ik heb nog geen vast contract, maar ze hebben alle begrip voor mijn situatie.

 

Als ik even heen en weer moet naar het ziekenhuis valt er vaak wel even iets te regelen. Dat scheelt een hoop stress, want inderdaad, je loopt de deur wel plat zeg in het ziekenhuis tijdens de behandelingen.

 

Hoe is dat bij jou? Weet iedereen op je werk van jullie situatie? Kan jij makkelijk wat regelen als je even weg moet?

 

 

 

 

 

 

 

Dus jullie morgen voor de 2e echo! Spannend zeg!

 

Jij gebruikt nu zeker andere hormonen dan de eigen cyclus? Daar moet je lichaam natuurlijk ook even aan wennen. Succes morgen en ik ben benieuwd hoeveel follikels ze vinden!

 

 

 

Lfs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Hoi Anita,

 

 

 

Bedankt voor je reactie en gefeliciteerd met je zwangerschap! Wat fijn dat het bij jou raak was tijdens de eigen cyclus behandeling.Dat geeft toch weer een beetje hoop..:toothy10:

 

Geniet maar van als het moois dat komen gaat!

 

 

 

Lfs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Hallo!

 

 

 

Hier ook een Grunneger die in 't UMCG ICSI eigen cyclus doet! Aan mijn onderschrift kunnen jullie zien hoe de afgelopen 3 behandelingen zijn gegaan. Nu 4e behandeling: embryootje in de buik en maar weer afwachten.

 

Ik vind zowel voordelen als nadelen aan eigen cyclus zitten:

 

positief vind ik dat je voor je gevoel veel kansen hebt. Loopt een behandeling mis, dan is het maar 1 van de 6 behandelingen.

 

Verder vind ik het lichamelijk heel goed te doen.

 

 

 

Maar mentaal vind ik het een zwaar traject, er zijn erg veel momenten waarop de behandeling kan mislukken en dus veel spannende momenten per cyclus. De kansen liggen per behandeling steeds relatief laag vergeleken bij de hyperstimulatie. Dus in korte tijd veel teleurstellingen verwerken terwijl je toch veel hoop hebt steeds. En het gaat snel achter elkaar door, daardoor vind ik het wel heftig wat we allemaal meemaken: in sneltreinvaart door de ups en downs heen, zeg maar.

 

 

 

In ieder geval veel succes meiden, leuk Ansje dat je hier een topic over hebt geopend!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Dough,

 

 

 

Gezellig dat je mee komt kletsen! Welkom hier!

 

Ik ben zelf nog nieuw hier op dit forum, maar had al wel gezien dat er niet zo veel meiden zijn die de eigen cyclus behandeling doen.

 

Dus jij zit nu ook in de wachtweken...spannend hoor! Wanneer mag je testen?

 

Hoeveel cellig was jouw embryo bij terugplaatsing?

 

 

 

Je hebt gelijk hoor, mentaal is het erg zwaar. Je leeft van moment naar moment.

 

Er kan inderdaad zoveel mis gaan en in het ziekenhuis zeiden ze ook al dat we er rekening mee moeten houden dat het van de 6 keer vaak wel zo'n 2 keer niet tot een terugplaatsing komt.

 

Had/heb jij last van lichamelijke klachten door punctie/ hormonen?

 

Hoe ervaar jij de wachtweken?

 

 

 

 

 

Succes en ik hoop dat je de weken een beetje goed doorkomt!:thmbup:

 

 

 

lfs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Hee Ansje,

 

 

 

Bij ons werd gezegd dat er gemiddeld 2 keer een terugplaatsing is bij 6 keer eigen cyclus. Bij ons gaat het dan dus best netjes tot nu toe.

 

Ik heb geen last van de hormonen. Nou ja, wel wat labielig, met name in de laatste wachtweek, als een soort PMS. Maar of dat nu komt door de hormonen of de stress die de behandeling met zich meebrengt, weet ik niet goed.

 

Verder voel ik de avond voor de punctie het rijpe follikel zeuren onderin de buik. Ik vind dat niet vervelend, meer een prettige bevestiging dat ie nog niet is gesprongen.

 

De punctie vind ik niet prettig, maar ook niet zo pijnlijk dat ik er tegenop zie. 3 keer had ik die hele dag na de punctie een zeurderige pijn in de buik (wel draaglijk), maar de laatste keer helemaal niet.

 

Verder had ik de eerste twee keren na de tp een week lang wat buikpijn, leek op blaasontstekingspijn. Geen idee wat dat was. Maar ook dit vond ik niet heel vervelend.

 

Nogmaals: de onzekerheid van het geheel vind ik veel ingrijpender dan wat ik lichamelijk meemaak.

 

Even denken, de wachtweken. Aan 1 kant zijn die heel prettig, want dan heb ik hoop op zwangerschap! Alleen de laatste week voor de testdatum heb ik altijd wat bruinverlies en dan word ik wel erg down omdat ik dan het gevoel heb dat de poging al voorbij is, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. Die onzekerheid van 'je moet nog een klein beetje hoop hebben' en 'ik denk dat de poging voorbij is' vind ik wel heel zwaar.

 

 

 

Jij ook veel succes (net als de andere meiden)!

Link to comment
Share on other sites

hey ansje,

 

 

 

ja ik had ook veel last van mijn buik hoodpijn en emo haha hoord de bij denk ik.

 

ja volgnede week ongie worden dan kunnen we weer beginnen.

 

ja weinig meiden uit groningen.

 

 

 

veel liefs jessica

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

 

 

 

Ansje wat fijn dat je zo dicht bij het UMCG werkt, dat scheelt echt.

 

Ik werk op dit moment niet. Ik geloof (weet het wel zeker) dat het me allemaal te veel is geworden. Vorig jaar hebben we eigen cyclus bijna alle pogingen aan een stuk door gedaan. afgelopen jan. had ik de laatste en toen ben ik inelkaar gestort. Even een paar maandjes bijkomen, gestopt met werken en nu focussen op deze eerste gestimuleerde cyclus.

 

Ik heb gewoon te veel van me zelf gevraagd. Afgelopen jaren dat we nu met dit traject bezig zijn, heb ik al vaak van baan moeten wisselen (wegens economische omstandigheden) Ik werkte fulltime. En dan ook nog dit zware traject er naast is me niet in de koude kleren gaan zitten.

 

 

 

Hoe ik de wachtweken door kom: Leuke dingen doen en mijn rust nemen. Vooral mijn rust nemen. Wat ik heel erg moeilijk vind, want juist in die wachtweken kan ik niet stil zitten en zoek ik alles op om maar afleiding te hebben. Vooral ook veel gezellig kletsen met vriendinnen. Wat je ook doet het blijft moeilijk die wachtweken.

 

 

 

De hormonen doen gekke dingen met je. Ik had ook veel last van pukkels op mijn kin en erg emotioneel. Ik prik nu zo'n 3 jaar hormonen en ik ben echt veranderd, ook door alle stress en teleurstellingen, maar zeker ook door alle hormonen en dikker. Nu ik ook een tijdje rust heb genomen zie ik dat. Ik was altijd heel vrolijk, optimistisch en lekker gek spontaan. Er is wel echt iets geknapt bij mij. Vooral na de miskraam, wou alleen maar doorgaan en doorgaan. Niet echt goed nee en daar kom je dan wel achter.

 

 

 

Dough je omschrijft en verwoord het allemaal mooi en heel goed. Ik herken veel in je verhaal, vooral de ups en downs en het op en neer reizen. Het is een intensief traject en bij mij ook echt het zwaarst de psychische en emotionele last en het niet weten of het ooit nog lukt.

 

 

 

Vandaag 2de echo van onze eerste gestimuleerde cyclus. En er waren al 10 goede grote eitjes te zien. Het gaat de goede kant op met ons. Ik hoop ook voor jullie dames.

 

 

 

Ansje voel jij ook wat nu of last van bepaalde klachten?

 

 

 

Succes iedereen, dat het voor iedereen mag slagen.

 

 

 

Debsie

Link to comment
Share on other sites

Hoi meiden,

 

 

 

@Minoes

 

Ik hoop dat je ongie snel komt zodat je weer van start kunt gaan. Ik zal voor je duimen!

 

 

 

@Dough

 

Goh, dus er zijn gemiddeld maar twee terugplaatsingen in de eigen cyclus, dat wist ik niet.

 

Dan doen wij het inderdaad nog niet zo slecht!

 

Dat wat je schreef over de hoop op zwangerschap na de terugplaatsing, dat herken ik wel. Voor je gevoel ben je er dan zo dicht bij, het enige wat het embryo nog moet doen is zich innestelen. En verder is het een kwestie van een flinke dosis geluk hebben. We hebben het maar één keer nodig!

 

 

 

@Debsie

 

Meid, ik kan me voorstellen dat het je allemaal teveel is geworden. Het is ook niet niks wat je allemaal hebt moeten doorstaan. Je leeft van behandeling naar behandeling, tussen hoop en vrees en dan toch elke keer weer die teleurstelling. Dat doet een hoop met je.

 

Bij de eigen cyclusbehandeling is het ook best dubbel. Aan de ene kant is het fijn dat je aan één stuk door kunt gaan, maar aan de andere kant heb je amper de tijd om alles te verwerken, juist omdat het allemaal zo snel achter elkaar gaat. En vergeet niet dat er vaak al heel wat jaren aan vooraf zijn dat het zwanger worden maar niet lukt. Dat hakt er ook in.

 

 

 

Als deze poging niet slaagt, dan doen we nog een derde poging. als deze ook niet slaagt, dan neem ik een maand rust. We zitten dan ook al bijna met de zomervakantie. Mijn vriend en ik gaan nog twee weken weg en dan wil ik genieten en tot rust komen. Wie weet hoe hard ik het nog nodig heb.

 

 

 

Wat fijn dat ze al 10 eicellen hebben gevonden! mooie score hoor! Ik hoop dat ze mooi doorgroeien. Wanneer moet je weer heen voor de volgende controle?

 

Heb je nog last van je buik?

 

 

 

Ik zit nu op 8 dagen na de terugplaatsing en ik voel niet veel. De eerste week na tp wel veel buikpijn, maar dat is nu nog maar af en toe. En een beetje gevoelige borsten maar dat is het dan ook.

 

 

 

Liefs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Goedemorgen dames,

 

 

 

Ansje wat vervelend dat je nog last hebt van je buik. Dat had ik niet echt, wel last van de borsten dat wel.

 

 

 

Goed van je dat je na de derde dan even rust neemt. Zo kun je je zelf weer helemaal opladen en dan weer verder. Achteraf gezien had ik dat ook meer moeten doen. Zo af en toe even rust. Lijkt me ook goed voor lichaam en geest. Ik wou te snel denk ik, maar ja dat is achteraf. Ik probeer dat nu wel echt om rust te nemen zo af en toe en dat ik me zelf niet te druk en stresserig maak.

 

 

 

Ik heb aankomende vrijdag mijn 3de echo. Ik voel mijn buik nu de hele dag door. Het is echt gevoelig, veel meer dan bij eigen cyclus. Het is wel te doen, dat wel.

 

 

 

Jij zit dus op de 8ste dag mmmmmmhhh dat duurt dus nog even voordat je mag testen. Op welke dag ga je testen????

 

Dat testen op die dag pfffffffffffffffffff wat een spannings opbouw zeg! Ik durfde heel vaak niet te kijken en dan keek mijn man voor me. De eerste week kwam ik altijd wel goed door, in de tweede week werd het me zo af en toe vaak even te veel. Heb jij dat ook?

 

 

 

Minoes ik hoop dat je snel kunt beginnen meid:good1:

 

 

 

Gr Debsie

Link to comment
Share on other sites

Hallo dames,

 

 

 

Ja ik moet waarschijnlijk zondag ongie worden dus dat word zondag erna ziekenhuis rare dag haha heb ik weer.

 

Ik heb al zo jeuk kan dat komen van de hormonen ik heb overal blauwe plekken.

 

 

 

@Ansje over hoeveel dagen mag je testen spannend zal voor je duimen.

 

 

 

@Debsie goed man 10 eitje zal je wel last van hebben hopen op een goed resultaat.

 

 

 

Ik ga nog een 2 x behandeling doen en dan neem ik ook rust dan heb ik vakantie als ik wel zwanger ben dan blijven we in de buurt zo niet dan gaan we naar het buiten land.

 

Spanning en hoop liggen op dit momend dicht bij elkaar.

 

Allemaal heel veel succes en sterkte.

 

 

 

Heel veel liefs Jessica

Link to comment
Share on other sites

Minoes bedoel je blauwe plekken van die spuiten en jeuk rondom die prik plekken dan??

 

Jeuk had ik soms een klein beetje rondom de prik plek, maar was ook zo weer weg. Wel vreemd, heb je misschien een allergische reactie ofzo van de hormonen? Ik weet het niet hoor zeg ook maar wat.

 

 

 

Debsie

Link to comment
Share on other sites

Debsie ja bij het spuiten ook maar zins een week heb ik overal jeuk of het door het weer komt of hormonen weet ik niet ben al weer een tijdje gestopt met hormonen dus ik weet niet ik heb op mijn heup een blauwe plek van het krabben echt erg haha lijkt wel of ik mishandeld ben.

 

gr jessica

Link to comment
Share on other sites

He jessica raar hoor die blauwe plekken. Ik zou het niet weten.

 

Straks denken ze inderdaad dat je mishandeld wordt hahahahh en of je al niet genoeg mishandeld wordt met dit traject, en die polonaise aan je lijf met die behandelingen. Wat zijn we toch ook een bikkels hahhahahah

 

 

 

Mijn man wil al niet eens kijken als ik mijn spuiten moet zetten. Neeeeee kan ik niet tegen zegt hij dan. Lekker is dat, dat wordt dan nog wat met de bevalling (als we ooit zo ver moegen komen) Die gaat vast en zeker flauw vallen hhahahhaha

 

 

 

Girl power!!!!!

 

 

 

 

 

Gr Bikkel :icon_cheese:

Link to comment
Share on other sites

Hoi Dames,

 

 

 

Ik mag aanstaande woensdag testen! Ik denk dat ik 's middags ga testen, want 's ochtends moet ik al vroeg beginnen op mijn werk. Wel spannend hoor, het komt nu steeds dichter bij. Ik zie er aan de ene kant naar uit, maar aan de andere kant ook totaal niet. Ik ben zo bang voor weer een teleurstelling.

 

Ik voel verder ook nog niet zo veel dus het kan nog alle kanten op.

 

 

 

Debsie, ik herken wel wat je schrijft over de tweede wachtweek. Die is een stuk moeilijker door te komen dan de eerste. De spanning bouwt inderdaad op en constant naar de wc om te kijken of het er al is en opgelucht zijn als de menstruatie er nog niet is. Pff om moe van te worden haha.

 

Veel succes morgen in het ziekenhuis. Ik hoop dat je eitjes mooi doorgroeien!

 

 

 

Jessica, wat vreemd van je blauwe plekken zeg. Ik zou het inderdaad toch eens navragen in het ziekenhuis. Ben benieuwd waar het van komt.

 

 

 

Liefs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Hoi meiden

 

 

 

ja we hebben genoeg polonese aan ons lijf mijn man kijkt wel bij het spuiten maar moet je niet vragen hoe mannen haha .

 

 

 

Ja mischien ben ik wel alergie voor was middel ofzo ik vraag nog wel even in het ziekenhuis.

 

Ansje spannend hoor testen zo ver ben ik ook nog niet gekomen hopelijk deze maand wel wacht op ongie haha kan niet wachten dat roep ik nooit

 

 

 

veel liefs jessica

Link to comment
Share on other sites

tjee, Ansje, we hebben de tp op dezelfde dag gehad, dus volgende week woensdag ook voor mij testdatum! Misschien zaten we wel samen in de wachtkamer op de tp te wachten, haha!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Dough,

 

 

 

Nou dat is ook toevallig zeg! Wie weet hebben we elkaar inderdaad wel gezien! haha:laugh:

 

Hoe voel je je? Merk je al iets? Ik voel me op zich goed, heb wel wat zere borsten en af en toe wat krampjes. Geen idee of dat wat zegt, maar ik wordt er zoooo onzeker van.

 

 

 

Ik ga voor je duimen en ik hoop dat we allebei positief gaan testen woensdag!

 

 

 

Lfs Ansje

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share




  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use