Hoe lang ga je door/hoe ver ga je?

[Sylvino]

Wat erg Nika dat het weer niet gelukt is.

 

Toch is het positief dat je zwanger bent geweest dus waarom zou het niet weer lukken. Persoonlijk vindt ik dat er 3 verschillende groepen zijn op het forum:

 

1. Ongeacht het aantal pogingen lukt het maar niet om een positieve test te krijgen.

 

2. Positieve test maar eindigt vaak in een mk.

 

3. De geluksvogels, positieve test met goed einde en krijgen meerdere kinderen.

 

Wat ik probeer te zeggen is dat het nu niet rooskleurig eruit ziet maar het kan wel.

 

Probleem blijft alleen dat er zoveel dingen samen moeten komen voordat het goed gaat, dit natuurlijk ook bij een spontane zw. Daar zijn wij in het nadeel, ipv 12 pogingen per jaar hebben wij er 3 in ons leven.

 

 

 

Het blijft moeilijk, overleg met je arts en blijf je gevoel volgen.

[Nika]

Tja Sylvie, ik heb mijn tranen er dit weekend al uitgehuild, dus de klap is nu niet zo groot meer. De artsen zijn niet negatief. We hebben ook goede embryo's en dit was ook een top cryo, maar goed, het innestelen lukt niet en daar kunnen ze niets aan doen. Ik heb een laparascopie gehad, en mijn baarmoeder ziet er van binnen goed uit, en bms is ook steeds goed. Arts zegt het is gewoon mazzel hebben als het lukt.

 

 

 

Je hebt inderdaad een aantal groepen hier, maar bij de mensen bij wie het lukt gaat het naar mijn idee wel redelijk snel. En ik begin voor mijn gevoel een beetje bij het groepje bij wie het nooit lukt te horen :'-(.

[Wish]

Nika,

 

Wat kl*te dat het weer niet gelukt is!

 

Ik herken je gevoel helaas maar al te goed, die laatste zin die je schrijft daar zit ik ook mee in m'n maag.

 

 

 

Wij krijgen ook elke keer goede embryo's, goede cryo's en dan na 5 keer een tp is het ook nog steeds niet gelukt.

 

We zijn nu onderweg naar een zesde tp.

 

Als die niet zal lukken gaan wij wel door.

 

De gyn geeft aan dat wij echt alleen nog geluk moeten hebben.

 

Daar klampen we ons aan vast en kunnen wij hoop houden dat het toch echt een keer moet gaan lukken, toch.......?

[Sandie]

@ Nika; wat balen voor je dat het niet gelukt is.

 

Maar ik kan je wel zeggen dat wij al 7 jaar bezig waren, een aantal IUI's hebben gehad en 4 IVF-pogingen. Ik heb endometriose en ben daar al 3x aan geopereerd. Gelukkig ben ik uiteindelijk bij deze laatste poging wel zwanger geworden.

 

Ik wil bij deze zeggen dat je niet de hoop moet opgeven hoor. Ik dacht ook dat het mij nooit zou lukken, ik had ook mooie embryo's en begreep niet waarom het niet lukte. Maar toch is het wel gelukt.

 

 

 

In ieder geval heel veel sterkte en ik hoop dat je niet te veel laat ontmoedigen door de verhalen op dit forum (of van anderen) die toch nog redelijk snel zwanger zijn geraakt. Want er zijn ook genoeg voorbeelden waarbij het wel een lange rit is geweest en toch niet voor niks!!

[Sylvino]

Ik blijf erbij dat er een kans moet zijn, ik hou ook hoop voor mijzelf omdat we ook zw zijn geweest. Zoals Wish ook aangeeft, of de arts, het is een kwestie van geluk. Alles moet op zijn plek vallen. Ik acht mijn kansen momenteel hoger dan bij een verse tp omdat ik dan zo'n last heb van hormonen. En Sandie geeft ook hoop.

 

Snap wel waar je vandaan komt met je gevoel, moet nog maar even afwachten hoe ik ga reageren maar zonder hoop komen we hier niet door.

[Nika]

@Wish, ik weet het gewoon niet meer. Omdat ze in het terugplaatsingsziekenhuis ook 'schrokken' dat het al de 4de keer was zie ik het niet meer zo zitten. Als je maar doorgaat zal het ook wel een keer lukken, maar je kunt niet eeuwig doorgaan natuurlijk. Ik word er echt moedeloos van.

 

 

 

@Sandie, gefeliciteerd! Weet je, als ik jou berichtje lees dan denk ik het kan dus wel, maar zulke berichten kikkeren me niet meer op. Moed zakt me eigenlijk gelijk daarna weer in de schoenen.

 

 

 

@Sylvie, ik geloof ook best dat het kan, want ben eigenlijk 2x zwanger geweest, maar dan moet het wel nog binnen een paar keer lukken, en anders is het over en klaar met de behandelingen. Daar word ik echt zo verdrietig en gestresst van.

[Sylvino]

Ik weet nu al dat dit moeilijk gaat worden om het boek te sluiten, we hopen natuurlijk dat dit niet hoeft. Maar het houdt een keer op. Jij bent dan net iets verder met behandelingen dan ik. Ik probeer me wel bij dingen neer te leggen. Ik ga voor het eerst tante worden en ondanks dat ik het daar moeilijk mee heb kan ik er wel een positieve draai aan geven en kijk er nu zelfs erg naar uit. Het zal nooit hetzelfde zijn dat weet ik. Maar voor mij denk ik, hoop ik, zal ik kunnen roeien met de riemen die ik heb. Persoonlijk veel mee gemaakt en een zware depressie gehad maar daar wel heel sterk uitgekomen waar ik nu mijn voordeel mee heb.

[Wish]

Nika,

 

 

 

Tja, maar wat is 'eeuwig' door gaan?

 

Dat is een vrij breed genomen begrip.

 

Wij willen wel door blijven gaan zolang de gyn ons een positief advies blijft geven.

 

 

 

Je schrijft dat ze in het ziekenhuis waren geschrokken dat het nog niet gelukt is.

 

Maar wat zeiden of deden ze dan?

 

Dit raakt je op dat moment, het zal zeker kwetsend voor je zijn geweest om dit mee te maken.

 

 

 

Enne, ook ik heb natuurlijk m'n moedeloze dagen erbij zitten hoor.

 

Net als ieder ander hier op dit forum waarschijnlijk wel zal herkennen.

 

 

 

Alsnog sterkte om dit te gaan verwerken.

[Nika]

@Sylvie, ik ben al tante en dat is heel leuk en zo kun je toch een beetje 'moederen'. Ook 'moeder' ik over mijn hond. Ben gek op dat beest.

 

 

 

@Wish, ze herkende ons in het zh (tp is in ander zh dan waar ik de behandeling volg) en ze schrokken een beetje toen we zeiden dat het de 4de tp was. Daar schrokken wij natuurlijk ook weer van. Ik ben ook benieuwd wat mijn eigen arts te zeggen heeft. Tot nu toe heeft ze steeds gezegd dat we pech hebben gehad.

[Sen]

Nika, lekker tactisch van die mensen in het ziekenhuis zeg (NOT)

 

 

 

ik vind het trouwens irritant als mensen durven te vragen/zeggen "hoe ver wil je gaan" en dat zijn altijd mensen die zelf probleemloos kinderen hebben gekregen en die gaan dan ook nog zeggen 'ik zou nooit zo ver gaan'. Waar hebben ze het over?! zij hebben makkelijk praten... kan daar zo pissed om worden. Je moet geen uitspraken doen als je zelf niet in die situatie zit of hebt gezeten.

[Wish]

Sen,

 

Ben het helemaal met je uitspraak eens. Dit vind ik voor alle situaties gelden. Als je iets zelf niet hebt meegemaakt kun je er ook geen oordeel over geven wat je zelf dan zou doen.

 

 

 

Nika,

 

Hoeveel zijn er niet die na een vierde tp zwanger zijn geraakt? Volgens mij zijn er dat echt wel heeeel veel hoor.

 

Maak je aub niet 'te druk' om hun schrikreactie en ga af op wat je gyn je gaat zeggen.

 

Onze gyn geeft ook aan dat we nog steeds vette pech hebben gehad......

[Nika]

@Sen, die uitspraak ken ik ja. En dan echt op zo'n toontje wordt dat dan gezegd, brrrrr.

 

 

 

@Wish, ik lees ook wel dat er genoeg na de 4de tp zwanger worden, maar las net ook een topic waarbij het bijna allemaal 1ste tp's waren. Begon spontaan te janken :-(.

 

 

 

Jullie zijn lief meiden. Ben echt even blij dat ik mijn ei hier kwijt kan :-).

[carolina78]

Nika wat raar dat ze in t zkh zo reageren op 4tp dat is toch niet zo apart veel?

 

Ik bedoel ze hopen toch dat je uit een poging meerdere tp mogelijkheden hebt.

 

Als je uit 3 pogingen steeds een aantal cryos zou hebben zit je zo aan 4.

 

Heel raar dat ze zich daar zo over uitlaten en zo iemand onzeker maken.

 

Wat betreft het doorgaan.. Wij zijn nu zwanger van de 3 de IVF poging en geloof ik de 5de tp. , je doet wat je zelf aan kunt. We waren ook al gestart met de adoptieprocedure en zouden in Mei met de verplichte voorlichtingsbijeenkomsten starten maar ik bleek toch zwanger.Al met al zijn we zo'n 10jr bezig met zwanger proberen worden. Waarvan de laatste jaren IVF.Nu moet ik er wel bijzeggen dat ik altijd geprobeerd heb me niet alleenmaar met dit bezig te houden , dan had ik het persoonlijk niet vol kunnen houden.Wij hebben 5 honden , ons leven anders ingericht in de loop der jaren.

 

Ik hoop dat je ook snel een positieve test in handen hebt

[Sylvino]

Nika, ik loop ook altijd met onze oude muts te tutten, ze is bijna 16 en ik hoop dat ze nog heel lang meegaat. Ze is mijn wandelende zw test, toen ik het nog niet wist was ze heel beschermend over me, geen mannen en geen andere honden in mijn buurt. Ik hoop daar nog wel een x gebruik van te maken.

[Hanneke]

Hi meiden, geloof dat ik me hier ook wel thuis voel ;-)!! Wat herken ik veel van wat jullie zeggen. Ik heb dan weliswaar "maar" 3 tp's gehad waarvan 1x een tp van 2 1-cellige cryo's (kansloos volgens andere ziekenhuizen) maar toch, het gevoel van gaan wij bij die groep horen waarbij het nooit zal lukken bekruipt me best vaak. Ik vind het doodeng en herken je gevoel wel Nika dat het soms lijkt hier op het forum dat er heel veel bij de 1e of 2e tp zwanger worden. En ik denk dat dat statistisch gezien ook zo is. Je ziet dat er een groepje overblijft die helaas al meerdere pogingen hebben moeten doen. En de meeste daarvan zijn idd nog niet zwanger, helaas. En het allerergste is dat er een aantal ook nooit zwanger zullen worden. Dan heb ik het over hoe het statisch gezien zal zijn, ik hoop natuurlijk dat iedereen hier zwanger wordt.

 

 

 

Vind het soms ook erg moeilijk om positief te blijven en moed te blijven houden. Denk ook dat iedereen er heel anders mee omgaat. Ik lees hier heel vaak dat iemand zegt tegen een ander de volgende keer gaat het vast lukken. Ik zal dat zelf niet zo snel zeggen, vind het namelijk ook moeilijk om dat zelf te horen. We weten immers niet of het wel of niet gaat lukken. Het is veel gemakkelijker om voor een ander positief te blijven want je voelt dan de onzekerheid niet en de angst die je bij jezelf wel voelt. Ik hoop dat wij allemaal snel gaan verhuizen naar een uitgerkend in ... 2011 topic. Dat verdienen we in elk geval wel naar alle ellende!!

[Sylvino]

Hoi Hanneke,

 

 

 

snap helemaal wat je bedoelt met als iemand zegt dat het de volgende keer wel zal lukken. Ik zeg dat ook niet tegen mensen want je weet het niet. Gelukkig hebben ze ook nog niet tegen mij gezegd.

 

Toch is het een normale reactie van mensen om iemand moed in te praten, ook al zitten ze in hetzelfde schuitje.

 

 

 

Het blijft moeilijk om een beslissing te nemen wanneer is het nu genoeg.

 

Dat is helaas een feit.

[Sandie]

@ Nika, nog even snel een reactie. Je bent wel zwanger geweest!! Ik ben van mijn 3e poging ook even zwanger geweest, maar mijn HcG was ook te laag. Mijn arts heeft toen gezegd dat er meer hoop voor me is, omdat ik dus wel zwanger KAN worden. Ze zag geen reden waarom het een 4e x niet zou lukken. Er was nl bewezen dat het wel kan. Misschien dat dat je nog een beetje moed geeft. En idd wel raar dat ze in het ziekenhuis zo reageerden, alsof het zo vreemd is. Ja het is niet leuk, maar er zijn heus wel veel vrouwen die meer tp's hebben gehad hoor!! Sterkte meid!!

[Meiske74]

Lieve Nika

 

 

 

het is helemaal niet vreemd dat je na 4 tp´s nog niet zwanger bent hoor, volgens onze arts mag je een cryo-tp ook niet beschouwen als een verse tp omdat de kans met cryo´s gewoon kleiner is. Dat blijkt ook wel uit dit forum (heb een enquete gedaan).

 

 

 

Je eigen arts is spreekt ook van het feit dat jullie pech hebben gehad en ziet heil in nieuwe behandelingen....ik weet niet of je het nog aankunt/durft maar ik hoop het!

 

 

 

 

 

zie hier de slagingskansen volgens Brussel, zij hebben 6 pogingen vermeld omdat dat het aantal behaqndelingen in Belgie is.

 

Op zich denk ik dat deze gegevens behoorlijk representatief zijn daar zijn 300 a 350 puncties per maand uitvoeren...

 

 

 

 

 

Hoe groot is de kans dat in-vitrofertilisatie slaagt, dat je m.a.w. bevalt van een baby?

 

Die kans hangt in hoge mate samen met de leeftijd van de vrouw, zoals uit de hier weergegeven grafiek blijkt.

 

 

 

 

Klik op de grafiek om te vergroten.

 

 

 

 

 

Op de verticale as valt af te lezen hoeveel vrouwen (op honderd) van welke leeftijd mogelijk bevallen zullen zijn van een baby na een IVF-ICSI-behandeling; op de horizontale as na hoeveel pogingen.

 

Eén voorbeeld: in de leeftijdsgroep van 20- tot 29-jarigen is de verwachting dat van de honderd vrouwen die met IVF-ICSI starten er 37 zullen bevallen van een baby na de eerste poging, 60 van de 100 na de tweede poging en 73 van de 100 na de derde.

 

Qua 'gemiddelde' slaagkans - d.w.z. alle leeftijden door elkaar en ongeacht het aantal pogingen - kunnen we de volgende cijfers meegeven. Op ongeveer 3 000 pick-ups die in één jaar in het CRG van UZ Brussel worden verricht, lukt het voor bijna negentig procent om uit de verkregen eicellen embryo's te doen ontstaan die in de baarmoeder kunnen worden geplaatst. Na het inbrengen van de embryo's is er een gemiddelde zwangerschapskans van 30 procent en uiteindelijk een gemiddelde bevallingskans van 25 procent; telkens t.o.v. het totale aantal pick-ups en alle leeftijden in acht genomen.

 

 

 

De belangrijkste vaststelling uit de praktijk is dat je individuele slaagkans vooraf moeilijk in te schatten is. Behalve de leeftijd van de vrouw spelen ook het soort behandeling een rol, de aard van het vruchtbaarheidsprobleem waarmee je kampt én het toeval. Soms levert dezelfde behandeling de tweede of de derde keer wél resultaat op. Waarom dan niet de eerste keer, dat is niet uit te maken.

 

Daarom gaan de counselors of de artsen in het CRG niet in op individuele vragen in dat verband. De kans om valse verwachtingen te wekken of omgekeerd, ten onrechte gerede hoop de kop in te drukken, is daarvoor veel te groot.

 

 

 

 

 

In het algemeen kunnen we alleen zeggen dat IVF voor heel wat paren het proberen zeker waard is, maar niet altijd leidt tot de geboorte van een kind. Succes kan allerminst worden gegarandeerd.

 

 

 

Als een IVF-behandeling met jullie eigen genetisch materiaal zonder resultaat blijft, bestaat soms de noodzaak om gebruik te maken van donormateriaal. Zie daarvoor donatie.

 

 

 

 

 

 

 

liefs

 

Babeth

[Nika]

@Hanneke, ik zeg dat ook nooit meer hoor dat het de volgende keer vast gaat lukken. Toen ik zelf net begon met IVF zei ik dat nog wel tegen mensen, maar nu niet meer, want het slaat gewoon nergens op.

 

 

 

@Sylvie, 16 jaar, pfff dat is al een oudje. Wel leuk he, en het geeft mij veel troost.

[Nika]

@Carolina, je hebt helemaal gelijk wat die uitspraak van het zh betreft. Gefeliciteerd met je zwangerschap trouwens! 10 Jaar bezig, pfff, hoe hebben jullie het volgehouden. Je schrijft al, je niet te veel hiermee bezig houden, maar dat is zo moeilijk. Dat 5 honden afleiding geven geloof ik trouwens graag, maar je word toch steeds met je neus op de feiten gedrukt. Knap van jullie hoor.

[Nika]

@Meiske, onze volgende verse poging zal sowieso niet meer in Nederland plaats vinden. We hebben veel vertrouwen in Belgie, willen wat nieuws proberen, en ze zijn daar toch gewoon een stap verder. Als het allemaal niet lukt dan hebben we in ieder geval dat nog geprobeerd. Ik wil Belgie dus toch wel een kans geven. De grafiek geeft ook wel wat hoop.

 

 

 

@Sandie, ik ben inderdaad zwanger geweest. Al 2x keer zelfs. De eerste keer (van mijn engel) was ik binnen 2 maanden zwanger. Had toen ook helemaal geen klachten of problemen, met de pil gestopt, proberen en zwanger. De ellende/medische molen begon pas na de bevalling/operatie van mijn engel. Die is zo heftig geweest dat het een grote hutsekluts van binnen is.

 

Derde ICSI, zwangerschapstest positeif, hcg gemeten maar te laag. Ik dacht toen ook, het kan dus wel. In Belgie vonden ze dat ook positief. Pfff, als ik het zo opschrijf dan denk ik het moet toch gewoon een keer lukken!

 

 

 

Pfff, ben blij dat ik hier kan schrijven. Jullie begrijpen het tenminste.

[Sandie]

Ja natuurlijk begrijpen we je, helaas dat wel. Maar het is niet gek hoor dat je het soms niet meer ziet zitten of dat je bang bent dat het nooit gaat lukken.

 

Het is allemaal zo te begrijpen. Ik hoop alleen zo dat jullie het nog wel aankunnen om het nog te proberen, want wie weet?!!! Maar denk wel aan jezelf hoor!!

 

 

 

Na onze 3 poging waren we eigenlijk ook gestopt. We hebben het echt moeten verwerken en een plekje moeten geven. Op een gegeven moment realiseerden we ons ook dat we samen ook gelukkig zijn. Dat we niet persé een kindje nodig hebben om het leuk te hebben. Maar ja, die wens bleef toch. Dus zijn we 1,5 jaar later met deze poging begonnen. Ik moet zeggen dat ik er heel anders in stond deze keer. Misschien dat die rustperiode gewoon goed is geweest.

 

Ik weet niet of dat de reden is waarom het nu gelukt is hoor, maar ik denk dat het voor onszelf, voor ons mentaal en voor mij zeker ook fysiek goed geweest is.

 

 

 

Nogmaals, denk aan jezelf. Maar laat je niet teveel ontmoedigen hoor.

 

En misschien is België idd een goed optie, daar doen ze het toch weer even anders dan hier.

 

Veel succes en sterkte!! xxx

[Meiske74]

Hoi Nika en Sandie

 

 

 

ik moet zeggen toen onze eerste poging (incl 2 cryos) niet gelukt was ik ook weleens dacht aan een toekomst met ons tweetjes, ookal was de wens enorm. Maar na de geboorte van onze jongens is de wens bij ons beide nóg groter geworden, nooit gedacht dat dat mogelijk was.

 

 

 

Je hebt groot gelijk dat jullie een nieuwe poging overwegen of tenminste op gesprek gaan. Je schrijft dat er in je buik vanalles op zijn kop is geraakt na de bevalling van jullie engeltje, verschrikkelijk!!!!

 

Als ik je berichten lees dan lijkt het mij erg moeilijk om te stoppen, helemaal als de arsten het ook positief in zien, maar goed, je moet het zelf ook aankunnen.

 

 

 

veel succes !

 

 

 

liefs

 

Babeth

[Essie1974]

Beste Nika,

 

 

 

Zelf ben ik ook 36 en je voelt de tijd door je vingers glippen. Zoals de meeste zeggen, jij moet zelf beslissen. (samen met je partner uiteraard) wij zijn ook al jaren bezig. Ik voel me goed in het UMC, in je omgeving roepen ze dan: je kunt dit en dat. maar als ik me daar nu op mijn gemak voel dan moet je je gevoel volgen. Je moet al zoveel doen en laten.

 

 

 

Zelf zal ik de "stekker" er niet uit kunnen trekken maar realiseer dat de klok tikt. Ik heb zelf zoiets van: zolang ik eitjes heb dan heb ik kans.

 

 

 

succes !!!

[Nika]

@Essie, jij hebt ook al heel wat achter de rug zie ik. Balen he die leeftijd. Niet dat we zo oud zijn, maar om nou te zeggen 'ik neem even een tijdje pauze' zit er ook niet echt in.

 

De stekker eruit trekken pffff, ben het nu behoorlijk zat. Ik wil heel graag, maar ik wil ook door met mijn leven. Ik vind het soms moeilijk te combineren zeg maar. Krijg iedere keer zo'n klap als er weer iets mis gaat. En dan het financiele gedeelte, we hebben best wel wat geld op de spaarrekening, maar ik wil zelf niet alles verbrassen aan het ziekenhuis.