Ga naar inhoud

Het Verloop Van De Miskraam,missed Abortion En Bbz


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

hallo iedereen

ik voel me nog steeds niet zo goed. ik denk dat het nog heel lang zal duren eer dit gevoel wat minder wordt.

ik moet bijna de hele dag door wenen,en ben echt bang om weer ontgoocheld te worden bij de volgende behandelingen.

het is niet alleen de miskraam, maar die hele weg die we weer moeten afleggen van voor af aan. sorry voor mijn gezeur hoor! moet er gewoon allemaal eens uit en niemand die me beter kan begrijpen dan jullie.

noor, ik ben ook niet op mijn gemak,ik heb zo goed als geen bloedverlies, gehad. er komt alleen een heeeel klein beetje rozig bloedverlies uit bij het afvegen met wc papier (sorry voor de details). ik heb ook nog buikpijn, niet heel fel maar toch. Heb pas op 4 juni controle om te zien als alles goed is en om verder te bespreken wat we gaan doen. de eerste dag heb ik klein beetje weefsel verloren noor, maar echt niet veel. violeta, bedankt voor jou lieve reactie. Het zijn door verhalen als die van jou dat we allemaal toch nog blijven hopen. geniet nog van die kleine wonder in je buik en ik hoop dat je verder een zorgeloze zwangerschap beleeft met op het einde van de rit een gezond boeleke.

  • Reacties 1,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hi lieve meiden, ik ben inmiddels weer thuis, in mijn eigen bed, heerlijk! Nog wel gammel en pijn, maar blij dat de onzekerheid voorbij is. Er is een bbz verwijderd uit mijn linker eileider. Hcg was vanochtend al aan het zakken, volgende week weer bloedprikken.

 

Noor en Jessi, ik ha na de eerste curettage nauwelijks bloedverlies, na een paar dagen opeens wel. Hou het in de gaten en bel als je het niet vertrouwt, pijn of koorts krijgt! En Jessi je bent geen zeur ofzo, wat je voelt is normaal, dat heeft echt tijd nodig. Ik ben in totaal zes weken thuis geweest en daarna ging het sommige dagen nog erg slecht.

 

Tochikweer, hoe is het inmiddels?

 

En meiden, hoe zwart het nu ook voelt en lijkt, het komt goed. Het is nu een schrale troost, maar je kun zwanger worden, probeer daar moed en vertrouwen uit te putten.

 

Liefs, Henne

Geplaatst

Joh Henne, dus toch wel een bbz... Gelukkig heb je nu alles achter de rug en fijn dat je al weet dat het hcg aan het dalen is.

Sterkte met herstellen en alles een plekje geven. Het is allemaal niet niks... Het klinkt zo cliche, maar pas goed op jezelf!

Andere meiden ook heel veel sterkte!

Geplaatst

Oh Henne, wat naar een bbz! Het enige voordeel van alle ellende is dat je nu zeker weet wat er scheelde! Heel veel sterkte meisje! Probeer zoveel mogelijk te rusten en alles een beetje te laten bezinken

 

Jessi, wat vervelend dat je je zo ongelofelijk naar voelt! Houd je vooral niet in en laat alle verdriet eruit komen. Neem er je tijd voor, anders krijg je later alsnog een terugval. De pijn en het verdriet moeten er toch uit.

 

Noor, wat gek he dat het verloop van deze curettage zo anders is! Voel je je lichamelijk wel in orde? Geen koorts of zo?

 

Violeta, ik ben dus niet de enige bij wie die rommel niet werkt :(. Ik heb ook gelegen, gisteren en vandaag, omdat ze dat aanraadden in 't ziekenhuis. Vanavond weer mega veel pijn. Heel veel kramp. Net of ze een mes ronddraaien in je buik. Verder niks. Helemaal niks. Geen 1 stolseltje. Ik word er wanhopig van! Zoveel pijn en er gebeurt niks. Ik ben er echt heel erg verdrietig van.

 

Meiden allemaal hele dikke knuffels. Ooit voelen we ons weer beter. Maar nu nog even niet!

Geplaatst

Och jeetje toch ik weer.Wat zit je momenteel in een hel!!

 

Ik heb in Januari die pillen gekregen en bij mij werkte ze na 2 uur!!Ik heb 4 uur lang een soort van weeen gehad ofzo om de halve minuut!!Ik trok het echt niet meer.Mijn vriend had in middels al 5 keer gebeld naar het ziekenhuis.Had al veel meer pijnstillers op als mocht maar het hielp niks.Om 6 uur mocht ik eindelijk naar het ziekenhuis dan zouden ze mij wel pijnstillers geven.Mijn baarmoedermond was toen nog helemaal dicht!!wel krampen en bloedverlies geen stolsels enzo!!Daar Heb ik morfine gekregen.

S nachts ging ik naar de wc en heb ik alles verloren.

Ik was inmiddels al zover dat ik zelfs gecurreteerd wilden worden.Achteraf bleek het ook zo heftig te zijn omdat ik endometriose heb.

 

Ben jij inmiddels al in het ziekenhuis geweest??Of hebben ze je baarmoeder mond nog niet gecheckt?Als je het niet meer trekt gewoon bellen hoor!!Ze hebben daar goede pijnstillers!!Ik heb daar toen super van geslapen!!

Heel erg veel sterkte!!

 

Alle andere meiden wens ik ook heel erg veel sterkte!

Geplaatst

Hoi Bianca, Bij mij is er vanmorgen om 6 uur wat losgekomen. Tot die tijd inderdaad constant krampen en pijn. Heb geen oog dichtgedaan :(. Ik ga zo maar weer even liggen denk ik want ik ben echt helemaal kapot nu. Wat een week!!!

 

Nee ze hebben niets gecheckt. Als er na de 1e x inbrengen van de pillen niets gebeurd was moest ik bellen en toen zeiden ze dus dat ik er alsnog 4 in moest brengen. Dat was het wel. Ik hoop echt dat ik het gehad heb nu, maar heel veel weefsel heb ik niet meegekregen. Vooral heel veel bloed. Had jij dat ook?

 

Henne en Jessi hoe is 't nu met jullie?

Geplaatst

toch ik weer,ik ben blij dat er toch al iets losgekomen is bij jou.

ik voel me nog altijd niet goed. vandaag heb ik last van buikkrampen en nog steeds geen bloedverlies.

heb naar de ivf consulente gebeld in het ziekenhuis, is normaal zegt ze. je moet niet altijd bloed verliezen, het betekend mss dat alles mooi proper is vanbinnen na de curettage of mss komt het bloedverlies later wel nog en voor de buikpijn moet ik maar een pijnstiller innemen. ze zouden eens in onze plaatst moeten zijn! dat de maand mei maar rap voorbij is, wat was me dat allemaal. Ik ben ook de pil aan het innemen. hebben ze me aangeraden na de curettage,maar gaat het daarna niet nog langer duren om eventueel in verwachting te geraken, of heeft dat er niets mee te maken omdat het zowiezo met ivf gebeurd?

Geplaatst

Jessi, ze leggen tijdens de ivf je normale cyclus plat/nemen hem over dmv de medicijnen. Volgens mij kan de pil dus geen kwaad!

 

Ik moet zo naar het ziekenhuis toe. Heb net gebeld omdat ik zo idioot veel bloed verlies vandaag. Het komt met golven en dan zijn 't ook echt golven :S. Ze gaan er even naar kijken en dan hoor ik meer.

Geplaatst

Tochikweer dat klinkt niet goed, verstandig om naar het ziekenhuis te gaan. Vrees voor je dat het toch en curettage wordt :-(

 

Jessi hou vooral je temp goed in de gaten. Ik heb ook tog keer gebeld over kramp en dat klonk allemaal 'normaal' pas toen ik zei dat ik koorts had (37.8 heb beetje overdreven) moest ik opeens naar het spoed spreekuur komen. Toen bleek er nog restweefsel te zitten en was er paniek in de tent, moest ik direct blijven en aan de antibiotica enz. Na ee tweede curettage heb ik een paar dagen normaal bloedverlies gehad, zonder krampen en knapte ik ook heel snel op. Het zal voor iedereen anders lopen, maar jij voelt het zelf het beste dus laat je niet afschepen alsnje het niet vertrouwt!

 

Noor hoe is het met jou?

 

Sterkte allemaal!

Geplaatst

Dat kunnen we beter aan jou vragen Henne! (hoe het met je gaat). Ik vind het toch zo waardeloos voor je.

 

Met mij gaat het eigenlijk wel goed. Ik heb zelfs zo iets, jongens jullie hebben toch wel gecuretteerd? Ik zie geen verschil in buik, nog steeds even dik, heb ook nog dikke gespannen borsten, ik blijf aankomen..... eh......... of heb ik alleen een narcose gehad en verder niets? Bij de vorige curettage was het heel anders ook heel veel bloedverlies en viezigheid, nu bijna niets. Geen krampje niets.

 

Maar ja over 3 weken is de nacontrole, dan zal het wel blijken.

 

Jessi volgens mij is het geen enkel probleem hoor de pil. Ik denk zelfs dat je eerder weer kunt beginnen dan zonder de pil want vorige keer kreeg ik niet de pil en toen werd ik pas de eerste keer na 3 maanden weer ongesteld. Die moet je dan ook nog voorbij laten gaan. (er staat tussen de 8 en 12 weken voor maar sommige mensen worden het ook gewoon na 4 weken hoor) Nu weet je zeker wanneer je weer kunt starten vermits alles goed is van binnen natuurlijk. Maar ik weet bijna zekerdat je achteraf zult zeggen dat het goed is geweest dat er toch twee maanden tussenzit. Bij de eerste m.a. wilde ik ook maar 1 ding en dat was meteen weer beginnen. Z.s.m.!! Maar door de verplichte pauze ben ik wel tot rust gekomen, iets wat ik dacht dat ik niet nodig had, maar achteraf hadden de mensen om mij heen toch gelijk. Het was gewoon beter.

 

Ook nu wil ik weer z.s.m. beginnen maar ik ga de boel niet manipuleren want ik weet nu dat je de tijd nodig hebt om e.e.a. te verwerken. Probeer even van de rust te genieten, het wordt straks weer stresvol genoeg, je weet hoe het werkt. Prikken echo's stress punctie etc. Even een pas op de plaats en ook even aan andere mensen en dingen denken dan alleen aan de behandelingen. Is best eens goed.

 

Ik hoop wel dat je je snel wat fijner voelt meis. Heel veel sterkte.

 

Tochikweer laat je even weten wat ze zeiden in het ziekenhuis? Veel bloed had ik vorige keer ook hoor. Ik kreeg er zelfs een laag Hb gehalte van op een gegeven moment en toch was het normaal zeiden ze. Maar goed dat je contact opneemt.

 

Groetjes en fijne avond

Noor

Geplaatst

Hey meiden in dit topic, wil jullie heel veel sterkte wensen.

Het is verschrikkelijk dat dit toch blijft voorkomen, er zijn al genoeg hobbels te nemen om misschien uiteindelijk zwanger te worden.

 

Liefs Medusa

Geplaatst

Tochikweer hoe is het? Stilte vind ik altijd een beetje eng in dit topic....

 

Zelf vanavond ook weer een ritje ziekenhusi gehad vanwege krampen en bloedverlies. Gelukkig lijkt het niets bijzonders, waarschijnlijk gaat m'n baarmoederslijmvlies afgestoten worden. Heb een soort van weeën dus en kan ook nog flink wat bloed of stolsels gaan verliezen. Fijn vooruitzicht. Verder gaat het redelijk, emotioneel moeilijk, fysiek nog gammel. Je moet de tijd nemen om het te verwerken, maar wordt er nu ook letterlijk toe gedwongen doordat ik fysiek weinig kan na de operatie. Lastig.

 

Ga snel naar bed met paracetamol en kruik....

Liefs,

Henne

Geplaatst

Hallo kanjers,

 

Ik ben ook weer in 't land der levenden. Ik moest gisteren in het ziekenhuis blijven. Ik dacht dat ik al weefsel verloren had, maar alles bleek nog gewoon in takt in m'n buik te zitten en ik had al zoveel bloedverlies gehad, dat ze 't niet verantwoord vonden als ik nog naar huis toe ging. Ook had ik gewoon weeen die niks uithaalden, dus hebben ze me een spuit gegeven tegen de pijn/krampen. Dat was fijn want ik viel er direkt van in slaap. Ze hebben de nacht afgewacht, me vandaag aan een infuus met vocht/glucose gelegd en me eind van de middag alsnog gecuretteerd.

 

Henne, ik hoop dat je lekker slaap vannacht. Denk dat niet alleen onze hoofden, maar ook onze lijven heel veel rust nodig hebben om hier weer bovenop te komen.

 

Noor, ik ben ook nog zo dik als een pad. Ik kan echt niks van m'n kleding nog aan. Dat ondanks dat ik bijna niks gegeten heb tijdens de stimulatiefase en de tp, omdat ik zo misselijk werd van de hormonen. We zijn denk ik gewoon pechvogels op dat terrein :(. Zere borsten heb ik ook nog, maar het wordt al wel wat minder. Als we het nu maar gehad hebben he meisje. Dan kunnen we straks weer voorzichtig gaan denken aan hoe we nu weer verder gaan...

 

Dikke knuffel voor jullie allemaal!

Geplaatst

Tochikweer fijn wat van je te horen! Ik vermoedde het al, maar poeh hee. Nu rustig bijkomen. Ik knapte de voirge keer zelf vrij snel op toen alles eruit was. Fysiek dan. Emotioneel begon het toen pas. Merk het nu ook, fysiek gaat voor emoties dus dat staat me nog te wachten.

 

Oh en de laatste kilo van die drie maanden zwanger ben ik nooit meer kwijt geraakt en mijn superplatte buik is ook nooit teruggekomen. Wel een mamma buik, geen kind...klote.

Geplaatst

Hoi Henne, ja dat heb ik nu ook. Ik ben moe, doodmoe. Heb 't idee dat ik 't ene been voor 't andere moet trekken als ik loop. Echt heel maf, maar ik denk dat dit ook op ons lijf een hele zware wissel trekt allemaal. Over 2 weken moeten we terug naar de gynaecoloog, en dan gaan we bespreken hoe en of we hiermee verder gaan. Aan de ene kant wil ik heel graag door. zsm door. Aan de andere kant ben ik heel bang dit nog een keer mee te maken en ik weet niet of ik dat geestelijk zou trekken. En of m'n lief het zou trekken. Moeilijk he. We zien wel, eerst dit verwerken!

Geplaatst

heftig dit allemaal hé. wanneer kunnen we hier eindelijk een streep onder trekken?

Ik heb gisteren avond eindelijk een beetje bloedverlies gehad, en verloor enkele stolsels, 8 dagen nog na zuigcurettage.

ik wil mijn lichaam de tijd geven om deze miskraam te verwerken, wil niet opnieuw aan behandelingen beginnen als het er nog niet klaar voor is en voor niets de weinige kansen die nog overblijven verprutsen, maar langs de andere kant kun je dan pas een streep proberen trekken door deze miskraam en opnieuw proberen met hoop op nog een zwangerschap met goede afloop deze keer. al die emoties, ben zo in de war. heb zo'n schrik en weet gewoon niet meer wat het beste is

Geplaatst

Hoi tochikweer, jeetje ben je alsnog gecuretteerd! Ja die moeheid zal wel van de narcose zijn en de spanning denk ik. Wel snel hoor over twee weken al bespreken hoe nu verder. Want mijn ervaring is dat je iets langer nodig hebt om weer heldere beslissingen te nemen. maar je even orienteren en een evaluatie kan natuurlijk nooit kwaad. jij hebt net als ik toch ook een beetje tijdsdruk in je nek hijgen.. ook niet echt fijn. ik wou dat ik nog 32 was!!! Gaat t vandaag al weer wat beter trouwens?

 

Hoi jessi gek dat je alsnog stolsels kreeg, die verwacht je eigenlijk niet meer he. ik lees dat je een vat vol emoties bent nu. nou dat is niets gek hoor!!! gewoon de tijd nemen, het komt vanzelf weer allemaal op zijn plek.

 

Henne hoe gaat het met jou vandaag? al wat beter?

 

Hier gaat het op zich goed, merk alleen dat ik snel boos ben en me erg stoor aan mensen die net doen of je een lichte verkoudheid hebt gekregen. zo van: "ja het komt heel vaak voor... rot voor je. ga je nog met vakantie trouwens?"

Ik probeer er zelf ook niet al te dramatisch over te doen maar ik vond een hoop mensen wel erg luchtigjes er over doen. Misschien omdat het de tweede keer is al of miss denken ze je hebt toch al een kind dus het is niet zo erg. maar ja het zal wel aan mij liggen, al die hormonen door elkaar, nog volop hcg in mijn lijf en dan ook nog de pil... Het voelt als een verschrikkelijke pms af en toe. Maar dat zal wel snel afnemen nu.

 

Groetjes en fijne dag verders.

noor

Geplaatst

Noor dat herken ik "een miskraam komt heel vaak voor" "die en die had ook een miskraam en heeft daarna drie kinden gekregen" "je kunt un ieder geval zwanger worden" dat soort STOMME opmerkingen. Ik zei dan altijd heel bot, "ja dt is waar, maar wij maken helaas niet zo makkelijk een nieuwe en het is zeer de vraag of ok ooit weer zwanger word" Nu moet ik zeggen dat ik zelf uiteindelijk wel veel hoop heb gehaald uit het feit dat ik zwanger was geworden, dus die opmerking vergeef ik mensen nu, maak m zelf ook ;-)

 

Mensen kijken vaak ook alleen naar het uiterlijk. Mijn baas vond me er destijds "alweer goed uitzien" , dat ik nog te pas en te onpas in janken uitbarstte deed er minder toe.

 

Hier gaat het fysiek nog maar matig, heel erg moe, slap, nog steeds schouderpijn en last van mijn darmen. Emotioneel begint het nu pas los te komen. Ben boos en verdrietig en vind het zo vreselijk oneerlijk dat ik een week voor mijn eerste uitgerekende datum weer een zwangerschap kwijtraak. Dit was zo'n superpoging met acht mooie embryo's. We dachten bij de eerste zwangerschap dat we misschien zelfs nog wel een brusje konden gaan krijgn en drie terugplaatsingen verder heb ik alleen twee mislukte zwangerschappen en een hoop fysieke ellende.

 

Nou ja, zal hier niet in zelfmedelijden gaan zwelgen. Proberen een beetje van de zon te genieten, niet bedenken wat ik allemaal zou willen doen maar de tijd nemen en hiervan herstellen zodat we verder kunnen. Hoop met de eerstvolgende menstruatie onze laatste cryo 's te mogen laten terugplaatsen.

Geplaatst

Ik voel me vandaag nog rotter dan de voorgaande dagen. Ik heb ook veel te veel gedaan vandaag. 2 Flinke autoritten gehad, 4 of 5 wassen gedraaid, gestofzuigd, gekookt en de bedden verschoond. M'n buik krampt en steekt en ik ben zo moe dat ik echt bijna niet meer kan lopen. Te zot voor woorden eigenlijk, want normaal vind ik dat een rustige zaterdag.

 

Henne en Noor, ik herken wat jullie zeggen. Iedereen komt bijna met verhalen die nog veeeeeel erger zijn. Of ze bagatelliseren jouw verhaal. Net of dat iets toevoegt of wegneemt van je eigen pijn en verdriet. 1 Iemand vond 't zelfs nodig te vertellen dat zij tijdens haar miskraam zoveel bloed verloor dat ze een halve dag op een emmer was gaan zitten...een emmer....dat verhaal heeft ze me inmmiddels al wel 3x verteld. Behalve onsmakelijk vind ik 't ook nog eens details die ik van niemand hoef te horen.

 

En Henne, we mogen best even zwelgen, zolang we er niet in blijven hangen is dat heel gezond. We moeten onszelf gewoon een termijn stellen dat we mogen zwelgen :).

 

Noor, ze gaan dan ook kijken of de baarmoeder goed schoon is. Ze hebben oppervlakking gecuretteerd om de baarmoeder niet te beschadigen ivm toekomstige ivf-pogingen. Maar ik denk wel dat je gelijk hebt over pauze, maar aan de andere kant is de tijd heel kostbaar hier omdat ik de 40 al gepasseerd ben en gewoon niet meer de tijd heb om te wachten.

 

Jessi, wat naar dat je je nog steeds zo rot voelt lichamelijk. Ik heb vandaag ook nog flinke stolsels verloren maar bij mij is het nog maar net 2 dagen geleden, geen volle week zoals bij jou. Misschien een idee om maandag toch even contact op te nemen met het ziekenhuis?

Geplaatst

Tochikweer dat is toch ook veel te veel! Je hebt een narcose gehad, er is in je buik gerommeld, het is niet een bezoekje aan de tandarts! Je moet echt even een stapje terug doen hoor en goed op jezelf passen!

Geplaatst

ja tochikweer Henne heeft gelijk!!! Tranquillo amiga!! rustig aan, morgen even niets doen hoor. Wat heb je aan al die wassen, die moet je vervolgens ook weer strijken, nou mooi niet nu!!

groetjes

noor

Geplaatst

Haha strijken doe ik zo min mogelijk...en ik doe nu inderdaad helemaal niets meer. Hoe is 't eigenlijk met jullie geestelijk? Zijn jullie ook zo down en verdrietig?

Geplaatst

nee ik ben meer een boze bij... er is weinig nodig en ik ben het.

mijn man gaat er gelukkig goed mee om maar ieder ander moet oppassen. grrrr! haha

het is net als bij liefdesverdriet, je gaat alles fases door, van ontkenning naar verdriet van boosheid naar acceptatie tot doorleven en als laatste de zon weer zien schijnen. eh... kan ik er een paar overslaan svp en gelijk weer naar de zon?

 

Sterkte meis

 

noor

Geplaatst

Ja dat zou mooi zijn Noor, gelijk de zon..... Ik ben ook vooral boos en afwisselend erg verdrietig. Heb twee weken in onzekerheid en angst gezeten, dus eerst was ik vooral opgelucht. Maar nu dat weg is vind ik het gewoon een pokkestreek dat het weer mis is gelopen.

Geplaatst

ja,als het niet beter is tegen maandag zal ik naar ziekenhuis bellen.

ik voel me ook net als Henne. in het begin opgelucht, want die onzekerheid was echt moordend.

hartje klopt, 1 kans op 2 op miskraam, bloedverlies. telkens met een bang hartje naar spoed. dan sturen ze je geruststellend naar huis terwijl je zelf goed voelt dat het niet goed zit en dat je het gaat verliezen. op het einde had ik zoiets van als het toch niet zo mag zijn, dat het hartje dan stopt dan weet ik tenminste waar ik sta. klinkt cru hé. ik wou zo snel mogelijk die curettage zodat ik er een streep kon onder zetten. maar nu...voel ik me zo leeg. Heb ik mijn klop gekregen, besef ik het pas echt, we waren er zo dichtbij, waarom is het me niet gegund, waarom moeten alle behandelingen weer opnieuw beginnen, zonder te weten als het nog eens lukt? mijn biologische klok tikt nog niet echt (ben bijna 28) maar toch zijn onze kansen beperkt hé, we hebben maar 6 pogingen, waarvan er nu 1 al weg is. ik heb ook nooit veel embryos over. ik had maar 5 embryos waarvan 3 bevrucht. er zitten dus nog 2 in de diepvriezer, 1 van topkwaliteit (gelijk de ene die ze vorige keer gebruikt hebben, en 1 gewoon goed) ik heb er al niet veel vertrouwen in dat ze goed ontdooien en ik denk ook dat er op deze manier minder slaagkansen zijn dan met verse embryo's niet? zie je hoe ver ik al aan het denken ben, haha. mijn hoofd draait overdag (en soms zelfs 'snachts) op volle toeren, ik vind geen rust niet meer. ik voel me boos, verdrietig, angstig en niet begrepen door de buitenwereld (gelukkig heb ik jullie hier). ik krijg ook van die stomme reacties zoals; je bent nog jong, je weet nu toch al dat je zwanger kunt worden, je moet er niet zoveel aan denken dan komt het vanzelf,ja hallo kroket,ik heb pco, geen cyclus, geen eisprong, ik zal wachten tot het vanzelf komt, ik doe die ivf voor mijn plezier,pfff, of nog erger, je hebt toch al een kind. ja, en dan? waarom zouden andere mensen mogen zelf mogen beslissen hoeveel kinderen ze willen (soms komen ze zelfs wanneer ze ze niet willen) en wij niet.ik wil gewoon niet dat mijn kind alleen moet opgroeien. het zou fijn zijn nu we zoveel met elkaar hebben gedeeld om te blijven volgen hoe het met ons verder gaat in de volgende behandelingen die gaan komen niet? mss kunnen we msn adressen uitdelen aan elkaar (via pm) dat lijkt overzichtelijker. nog veel moed aan iedereen. dikke knuffel.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden