Ga naar inhoud

Onrust


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

he meiden..

 

 

 

in november starten wij dan eindelijk met onze eerste icsi behandeling. wij proberen al 2,5 jaar een kindje te krijgen. ik merk dat ik het op het moment erg moeilijk heb. tijdens het ziekenhuis proces is er een hoop gebeurd, manlief is door een operatie onvruchtbaar geworden. (wel zaad in de vriezer) veel tegenstrijdige berichten van het ziekenhuis en zeer lange wachttijden (nu 1 jr op de wachtlijst). Onlangs is een goede bekende veel te jong op een vervelend manier overleden, en ook nog is heeeel druk op mijn werk.

 

 

 

al met al wordt het mij allemaal een beetje teveel. ik merk dat ik eigenlijk continu onder spanning sta en mijn hoofd niet meer leeg krijg. hebben meerdere mensen deze ervaring? en wat hebben jullie hieraan gedaan/ doen jullie hieraan? hebben jullie wel is gedacht aan een psychotherapeut?

 

 

 

overigens heb ik acupunctuur maar heb nog niet het idee dat dit helpt. aankomende week ga ik voor het eerst naar de osteopaat.

 

 

 

bedankt alvast voor jullie reactie!

Geplaatst

Beste Daisydoo

 

 

 

wat spannend, eindelijk komt de behandeling voor jullie in zicht! er is bij jullie een hoop gebeurt en er komt een emotionele spannende periode aan.Omdat jij nu zegt je hoofd niet meer leeg te krijgen kan ik je alleen maar zegen: neem contact op met een professional.

 

 

 

Ik heb er nooit eerder mee te maken gehad en ben naar een psychologe gegaan na het verlies van onze kinderen en echt, ik ben er zoooooo blij om dat ik die stap genomen heb!! Je moet heel veel op eigen kracht doen maar heb het als prettig en echt als hulp gezien om het eea. van de psychologe te horen.

 

 

 

Ik heb geen ervaring met een accupuncturist op dit gebied, ben ik wel geweest om de kans op innesteling te bevorderen maar niet voor ons grote verlies. Ik kan je ook niets zeggen over ervaringen met een osteopaat.

 

 

 

Ik wens je in iedere geval erg veel succes!!!

Geplaatst

Hallo Daisydoo

 

 

 

Jammer genoeg heel herkenbaar. Wij zijn inmiddels 4,5 jaar bezig en sinds ruim een jaar heb ik last van een burnout / overbelasting, waardoor ik bijna een jaar thuis zit. Combi van persoonskenmerken en behandelingen (vind het zwaar, altijd wel meerdere zwangeren in mijn omgeving en ik reageer erg op de hormonen). Ik ben begonnen met naar een 'gewone' psycholoog te gaan en wilde overstappen naar een psychotherapeut, maar dat werd me door de psychotherapeut afgeraden. Het team daar vind de combinatie zwangerschap en therapie niet goed. Ik ben dan nog niet zwanger, maar de combi behandelingen en therapie wilden ze ook niet. Je probeert toch zwanger te worden. Psychotherapie duurt vaak ook wat langer en kan erg zwaar zijn.

 

 

 

Onze ICSI is net mislukt en ik heb het er erg moeilijk mee. Ik vrees dat het ons nooit gaat lukken. We hebben nu een pauze ingelast, omdat ik het niet aan kan meteen door te gaan. Elke keer al die kleine en grote teleurstellingen. De behandelingen gaan bij ons ook nooit zoals volgens het boekje zou moeten.

 

 

 

Sterkte, Yonne

Geplaatst

Wat vervelend voor je dat je ineens veel op je dak krijgt. Is een ander ziekenhuis misschien een optie. Een jaar is echt lang.

 

 

 

3 jaar geleden ging ik naar de dokter voor buikklachten. Na een aantal controles en een kijkoperatie kreeg ik te horen dat mijn eileiders afgesloten zijn, maar ik was jong en de oorzaak was bekend, dus het zou niet lang duren voordat ik zwanger zou worden. Hoe eerder je begint hoe meer kans, dus wij hoefden niet lang na te denken en begonnen met het IVF-traject. Ik weet dat de kans maar 20% is, maar dit bericht geeft je toch hoop. Helaas ben ik pas na 4 verse en 3 cryo tp zwanger geworden. Als het allemaal goed blijft gaan lijkt het achteraf niks. Maar begin dit jaar zag ik het allemaal ff niet meer zitten.

 

 

 

Ik loop nu dus ook bij een psycholoog. Ik moet zeggen dat ik erg blij ben dat ik ben gegaan. Alles draaide om mijn kinderwens, had me helemaal afgesloten. Deed niks leuks meer, had geen doelen meer want dat was toch niks aan als ik niet zwanger was of een kleine had. De psycholoog heeft me geholpen te zien dat er meer is in het leven en als het niet zou lukken ik wel me andere doelen moet proberen te halen.

 

 

 

Dit heeft me een stukje rust gegeven.. Ik raad het je zeker aan.

 

Succes!!

 

 

 

Liefs junior

Geplaatst

Wat vervelend voor je dat je ineens veel op je dak krijgt. Is een ander ziekenhuis misschien een optie. Een jaar is echt lang.

 

 

 

3 jaar geleden ging ik naar de dokter voor buikklachten. Na een aantal controles en een kijkoperatie kreeg ik te horen dat mijn eileiders afgesloten zijn, maar ik was jong en de oorzaak was bekend, dus het zou niet lang duren voordat ik zwanger zou worden. Hoe eerder je begint hoe meer kans, dus wij hoefden niet lang na te denken en begonnen met het IVF-traject. Ik weet dat de kans maar 20% is, maar dit bericht geeft je toch hoop. Helaas ben ik pas na 4 verse en 3 cryo tp zwanger geworden. Als het allemaal goed blijft gaan lijkt het achteraf niks. Maar begin dit jaar zag ik het allemaal ff niet meer zitten.

 

 

 

Ik loop nu dus ook bij een psycholoog. Ik moet zeggen dat ik erg blij ben dat ik ben gegaan. Alles draaide om mijn kinderwens, had me helemaal afgesloten. Deed niks leuks meer, had geen doelen meer want dat was toch niks aan als ik niet zwanger was of een kleine had. De psycholoog heeft me geholpen te zien dat er meer is in het leven en als het niet zou lukken ik wel me andere doelen moet proberen te halen.

 

 

 

Dit heeft me een stukje rust gegeven.. Ik raad het je zeker aan.

 

Succes!!

 

 

 

Liefs junior

Geplaatst

Als er te veel op je pad komt en het is zo divers dan kan het wel heel moeilijk, lastig en verdrietig zijn. Een klinisch psycholoog kan dan ook wat voor je betekenen. Ik wens je veel succes en rust toe. Joy1

Geplaatst

Ik zou zeker met iemand gaan praten, want zo te lezen heb je echt veel te veel meegemaakt in korte tijd om zo maar even zelf te verwerken.

 

 

 

Na onze eerste icsi ben ik bijna burned out geweest. Het feit dat we niet spontaan zwanger konden worden, een mislukte poging die me fysiek heel zwaar was gevallen, gedoe op werk dat ik ook nog eens helemaal niet meer leuk vond.... Ik zag gewoon geen uitweg in dat alles, bleef met m'n gedachten in cirkeltjes ronddraaien.

 

 

 

We zijn toen eerst samen naar de medisch maatsschappelijk werkster van het ziekenhuis geweest, dat was al hel erg fijn. Daarna ben ik zelf nog een aantal keer bij een psychologe geweest. Niet perse vanwege de kinderwens, maar gewoon omdat ik helemaal niet meer wist wat ik wilde. Zij heeft me enorm goed geholpen, heb nu (twee jaar en vier pogingen later) nóg profijt van een aantal dingen die zij gezegd heeft.

 

 

 

Morgen gelijk bellen, gewoon doen.

 

Succes,

 

Henne

Geplaatst

@daisydoo;

 

zo te lezen zit je echt niet lekker in je vel. En dan komt er ook nog eens een heleboel samen. Ik heb zelf geen ervaring met een psycholoog, maar als ik je verhaal zo lees denk ik wel dat het verstandig is.

 

Succes en veel sterkte met het medische traject!!

 

 

 

@junior; ik ben het wel met je eens dat je ook nog meerdere doelen moet hebben in je leven. Wij hebben ook al ruim 4 jaar een hele sterke kinderwens. Maar gelukkig heb ik ook erg leuk werk met fijne collega's. En ik kan met mijn man heel goed praten.

 

Ruim een jaar geleden zat ik ook niet zo lekker in mijn vel na mijn BBZ. Na een goed gesprek hebben mijn man en ik toen besloten dat we ook met het adoptietraject gaan beginnen. Dat gaf voor mij een hele grote opluchting. Nu "hoeft"het zelf zwanger worden niet meer zo nodig om toch misschien een gezinnetje te krijgen in de toekomst.

 

Niet iedereen wil (en kan ivm leeftijd/kosten) adopteren, maar voor ons was die beslissing heel erg goed.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden