Ga naar inhoud

De eerste stapjes van nieuw lid


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi allemaal,

 

Ik zal me even voorstellen: Ik ben Lizzy, 31 jaar en samenwonend.

Sinds mijn kinderwens kwam er een probleem bij: er zit een ernstige erfelijke ziekte in de familie.

Ik dus eerst naar de huisarts en doorverwezen naar klinisch geneticus. Na een intake, bloedonderzoek en vele maanden wachten, kwamen ze in Nijmegen tot de conclusie dat er geen prognose is te geven, omdat ze niet weten waar de fout zit. Er is dus ook geen prenataal onderzoek mogelijk. Als ik geen risico wil lopen, is het advies om uit mijn eicel géén kindje geboren te laten worden. Dat is sowieso natuurlijk al heel verdrietig.

Wij hebben dus ook niet geprobeerd ''natuurlijk'' zwanger te worden. En dat is ook wel het rare. Ik lees van zoveel vrouwen die al zolang bezig zijn en wij kúnnen misschien wel zwanger worden, maar kiezen er niet voor. Gek gevoel...

De keuzes die je dan nog over hebt zijn eigenlijk allemaal B-keuzes, waar ik nooit over nagedacht zou hebben als ik niet in deze situaties was gekomen: eiceldonatie, adoptie of pleegzorg.

Soms wil ik nog wel eens met oogkleppen op denken dat ons kindje misschien wel niet ernstig ziek zou worden en dat we er gewoon op de natuurlijke weg voor moeten gaan. Dat probeer ik nu achter me te laten.

Mijn partner koos in eerste instantie voor adoptie, ik voor eiceldonatie. We hebben ons iig in jan 2010 ingeschreven voor adoptie. Maar hoe meer ik erover te weten kwam, hoe moeilijker ik het vond. De hechting, de leeftijd van mijn partner (nu 37), de kosten, de burocratie, we zijn niet getrouwd, alleen nog special need, weinig landen enz.

Toen een goede vriendin mij een serieus aanbod gaf om haar eicellen te doneren, was ik overdonderd. Toen ze er nog een keer op terugkwam, was ik emotioneel. Dit was een té groot gebaar. Bovendien kon ik dit haar lichamelijk niet aandoen. Totdat zij vertelde dat ze het heel jammer zou vinden al ik er vanaf zou zien vanwege haar. Toen ben ik serieus met mijn partner erover gaan praten. Een kindje zelf kunnen dragen, vanaf dag 1 bij je hebben en kunnen laten hechten en liefhebben, toch nog van één ouder de genen dragen: de keuze was toen eigenlijk logisch.

En zo gebeurde het dat er een verwijzing kwam naar een fertiliteitsarts, waar wij eind sept 2010 ons eerste (positieve) gesprek hebben gehad. De donor en haar partner gaan binnenkort en we hopen dan het traject van eiceldonatie in te kunnen gaan.

We zijn er alle vier klaar voor. Het is spannend, raar en leuk tegelijk!

 

Nooit gedacht om op zo'n forum terecht te komen, maar ik merk dat ik het toch wel fijn vind om verhalen te lezen van mensen die in hetzelfde traject zitten of het in ieder geval willen begrijpen of willen meeleven. Dus graag leer ik jullie ook kennen.

Groetjes Lizzy

Geplaatst

Hallo lizzy, welkom op het forum!

Leuk dat je jezelf hebt voorgesteld aan de anderen; wij wensen je een goede tijd op Het IVF-Moeders Forum.

Geplaatst

Heftig verhaal Lizzy. Maar wat geweldig dat je vriendin jullie hiermee wil helpen.

Heel veel succes met jullie behandeling!

Geplaatst

Hoi Lizzy,

 

Welkom hier.

Heel veel succes.

 

groetjes, Diane

Geplaatst

Welkom op dit forum Lizzy,

Wat ontzettend lief, wat een gebaar, kan me heel goed voorstellen dat na alle twijfels en het afwegen dit aanbod emotioneel aankwam! Hoop voor jullie dat het gaat lukken.

Veel succes,

Geplaatst

Dank jullie. Inderdaad, het gebaar was en is ''overwhelming'', heb er eerst non stop om moeten huilen. Misschien dat ik toen ook pas besefte hoe diep het gevoel zat en hoe het er nu mocht zijn.

Ik hoop zo dat het gaat lukken, zowel voor mezelf als voor haar!:hug:

Geplaatst

Hoi Izzy

 

Welkom hier op dit fijne forum en heel veel succes met je aankomende behandeling.

Wat een ontzettend mooi gebaar van je vriendin. Ik hoop dat het jullie gaat lukken.

 

Groetjes

Daniella

Geplaatst

Welkom Lizzy, Heel veel succes en wat een ontzettend mooi gebaar van je vriendin. Dat alles maar voorspoedig zal verlopen voor jullie 4-tjes!!!!!!!!

 

Liefs

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden