Ga naar inhoud

De menigen zijn nogal verdeeld


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hallo dames,

 

Afgelopen zondag zijn we bij mijn schoonmoeder en hebben even een aantal dingen opgeklaard. Sommige dingen zaten ons dwars. Zo ook het onderwerp ICSI. Ze vraagt er nooit naar in hoe we ons voelen of we nog gaan starten enz.

Nadat we hadden gevraagd waarom dit zo was, kwam het eruit dat ze zich ervoor schaamde. We waren er te open over en ze vond dat maar raar, dat deed je niet, je moet zulke dingen voor jezelf houden. Ik was echt verdoofd, ook mijn man. Wat volgde was natuurlijk een pittige discussie, conclusie was dat zij het zo voelde en en daar niks aan ging veranderen.

 

Zoals sommigen van jullie weten is mijn mams ernstig ziek is, en heeft alle hoop dat ze ooit te horen krijgt dat we een kleintje verwachten. Dit zijn echt twee uitersten.

 

Morgen gaan we weer van start en zijn er dolblij mee, we zijn blij met alle lieverds om ons heen die ons wel steunen zoals een van mijn vriendinnen die een geweldig gedicht voor ons heeft gemaakt, ik wil dit graag met jullie delen:

 

Lieve Wen en Leo

 

Daar gaan jullie dan, op volle kracht vooruit.

Alles hebben jullie over voor het krijgen van een kleine spruit.

 

Donderdag wordt de tweede start gemaakt, jullie moeten je weer overgeven.

Het lijkt mij best moeilijk dit weer te moeten beleven.

 

Soms loopt de spanning hoog op, het valt echt niet mee.

Tranen van vreugde of verdriet, het is soms een cliche.

 

Kijk naar voren, kijk niet om.

Vecht, wees sterk jullie weten waarom.

 

Het leven is niet zonder zorgen, het leven is niet zonder pijn.

Maar denk dan aan morgen, dat die dag wel heel mooi zou kunnen zijn.

 

Nooit de moed opgeven, ook al is het soms zwaar.

De kracht om vol te houden, met en voor elkaar.

 

Waarom zijn er zoveel vragen, waarom is er zoveel pijn.

Waarom zijn er zoveel dingen die niet te begrijpen zijn.

 

Soms is er zoveel wat we voelen, maar zo weinig wat we kunnen zeggen.

 

In de komende tijd vol vreugde, onzekerheid, pijn en verdriet.

Wil ik jullie zeggen, ik vergeet jullie niet.

 

smiley_handkiss.gif smiley_handkiss.gif smiley_handkiss.gif smiley_handkiss.gif smiley_handkiss.gif

 

 

 

Ik wil jullie heel veel succes wensen de komende tijd en ik hoop dat het allemaal een beetje meevalt. Als je een luisterend oor nodig hebt kun je me altijd bellen he.

 

Dikke kus Rian

 

 

Dames,

 

Ik weet ook dat we niet mogen verwachten dat iedereen achter onze beslissing staat maar van je schoonmoeder zou je wel wat anders willen horen en steun willen krijgen.

 

Groetjes

Geplaatst

Jakkes vervelend als mensen, vooral je schoonmoeder zo reageren.

Moet zeggen dat ik het dan heb getroffen, kan alles met haar delen wat betreft onze kinderwens.

Lijkt me moeilijk om dit mee te maken, alsof alles nog niet moeilijk genoeg is.

Verdrietig dat jou moeder zo ziek is, wat een steun zul je aan haar hebben.

Succes met jullie poging.

Geplaatst

idd vervelend zeg, dat je schoonmoeder zich een beetje schaamt. Zij zou zich moeten schamen!!! Zij heeft er zeker geen moeite mee gehad om zwanger te worden?? Wat ontzettend egoïstisch zeg, ze zou blij moeten zijn dat jullie zoveel kunnen opbrengen om haar een kleinkind te schenken.

 

Echt heel triest dat je moeder zo ziek is.

 

Wat een ontzettend lieve vriendin hebben jullie zeg. Zij is er in ieder geval wel voor jullie. Koester dat met heel je hart.

 

Heel veel sterkte samen

Geplaatst

Sommige mensen zijn erg kortzichtig en kunnen alleen aan zichzelf denken; jammer dat dit dan naaste familie is. Je hebt júist in deze periode van spuiten, ziekenhuisbezoeken e.d. de steun van mensen zo hard nodig.. ben altijd benieuwd hoe mensen dan reageren als je dan zwanger wordt uit een IVF/ICSI.. het kan nog erger..

De (echte) pa van mijn lief heeft totaal geen belangstelling voor z'n bloedeigen kleinkind.. dat vind ik erg moeilijk te verteren en mijn lief ook...

Succes weer met deze poging...

Geplaatst

Och, er zijn mensen op deze wereld waar je inderdaad helemaal niets van snapt.

Na een paar jaar geouwehoer met mijn schoonfamilie weet ik er alles van, ook zij

kijken eigenlijk niet om naar hun kleinkind (en de zwangerschap van nu).

Waar ik wel achter gekomen ben is dat je ze niet veranderen kunt, je schoonmoeder

blijft er waarschijnlijk gewoon zo hard over denken.

En dat doet pijn...

Gelukkig maken een hoop andere mensen het goed (zoals bij jou je vriendin).

Hoe moeilijk het ook is probeer daar je energie op te richten.

 

Liefs,

Vanessa

Geplaatst

Lieve Wendy

 

wat ben ik blij te lezen dat jullie weer een poging gaan wagen! Maar ik vind het erg pijnlijk om de reactie van je schoonmoeder te lezen, jeetje, hoe kun je zoiets zeggen zeg! Ik weet wel, van vroeger uit werd er zo min mogelijk over "lastige en moelijke" zaken gesproken maar toch, en het gaat nu om je eigen kinderen! Dat zij vind dat jullie er erg open over zijn dat kan, en mag ze denken maar zij hoeft er toch niet over te praten met anderen? En vragen hoe het met jullie gaat is toch een kleine moeite? ik begrijp er echt helemaal niets van.

Hoe moeilijk en pijnlijk het ook is, knap dat jullie kenbaar gemaakt hebben wat het met jullie doet. Gelukkig heeft jou moeder wel begrip en hebben jullie ook nog eens kanjers van vrienden.

Dat gedicht wat ze gemaakt hebben, helemaal top!!!

 

Lieverd, ik wens jullie heel erg veel succes en hoop van harte dat je moeder toch nog een wondertje van jullie mee mag maken!!!

 

liefs

Babeth

Geplaatst

He bah sommige mensen

gelukkig hebben wij dat niet iedereen leeft super mee en dat is wel fijn en wij zijn er ook heel open over.

Ik hoop dat je moeder het allemaal nog mag mee maken.

En ik wens jullie heel veel succes en dat er iets moois uit mag komen.

 

Liefs Jessica

Geplaatst

Super mooi gedicht de tranen zitten in mijn ogen, echt lief van je vriendin.

De reaktie van je schoonmoeder vind ik belachelijk, alsof je ervoor kiest om op deze manier een kindje te maken, en een taboe is het allang niet meer 1 op de 4 kinderen is zo verwekt.

Heel veel succes met je aankomende poging

 

Gr suusd

Geplaatst

Hier zit ik ook vol ongeloof je berichtje te lezen, wat kunnen mensen toch hard zijn.... en vooral aan zichzelf denken grrrrr, dat kan me zooo kwaad maken!!!

Daarnaast is het ontzettend dubbel, jouw moeder die zo enorm meeleeft en ernstig ziek is..... meid, ik hoop echt van harte dat jouw lieve mams dit nog mee mag maken!!

Fijn dat je zulke lieve vrienden hebt die zo met je meeleven, echt.... dat vind ik super, deze mensen bestaan gelukkig ook!!!

 

Ik kan me er niet over uit laten, word nl. in de gaten gehouden.... dus ik houd wijs mijn mond dicht. Maar soms...... ligt het op het puntje van mijn tong.

Maar ik heb een hekel aan mensen die zoooo ontzettend onbeschoft kunnen reageren en vooral altijd maar aan zichzelf denken.

Gelukkig krijgen we ook heel veel steun van de mensen om ons heen, dat maakt het dan weer goed!!!!

 

Lfs

Geplaatst

Allereerst wat bijzonder dat jullie vrienden hebben die zo meeleven en zo oprecht zijn! Prachtige tekst echt.

 

Ik kreeg bijna de neiging om te schrijven, dat zou je je schoonmoeder eens moeten laten lezen. Maar dat is niet fair en heeft ook geen zin.

 

Heel jammer van je schoonmoeder, vooral ook voor haar. Waarom ze zo doet maakt het niet goed, maar misschien helpt het een beetje om het te begrijpen. Kan het een gevolg zijn van hetgeen ze nu zelf meemaakt? Wanneer er sprake is van een dubbelgevoel, zie ik vaak dat het komt door een botsing van de eigen emoties en het begrip voor die van de ander.

 

Wellicht kiest zij er actief voor om anderen niet teveel te "belasten met haar sores" (dat doen de oudere generaties nogal eens) en vindt ze het dan heel moeilijk dat jullie dit wel doen. Wellicht zelfs kwetsend, want nu krijgen jullie misschien veel steun die zij zelf mogelijk zo hard nodig heeft maar niet vragen kan?

 

Misschien is nu niet de tijd, maar hopelijk komt er een moment waarin jullie elkaar wel kunnen vinden in verdriet, strijdlust en hopelijk veel geluk.

 

Goed dat jij jouw gevoel hier van je afschrijft. Sterkte de komende poging en in het contact met je schoonmoeder.

 

Wees mild voor jezelf, maar ook voor haar. Mensen zijn vaak gevangen in hun eigen onkunde, maar doen op hun manier wel hun best.

Geplaatst

He bah zeg, jammer dat je schoonmoeder zo ouderwets is. Het is juist fijn als mensen er zo open in zijn, dat had ze moeten waarderen. Dit onderwerp is toch alllang geen taboe meer?

 

Ook ik hoop voor jullie dat je je moeder kan verblijden met een klein kind, wat zal ze trots zijn op jullie.

 

En bij het lezen van het gedicht, nou ..... mijn tranen kom ik niet echt bedwingen. ECHTE vrienden!!! Om trots op te zijn.

 

Liefs Guusje

Geplaatst

Is idd ongelooflijk dat er mensen zo reageren, en dan zeker en vast uw schoonmoeder. Ze moet toch ook beseffen dat ze haar omgeving en haar bloedeigen zoon hier pijn mee doet.

Het enige wat je idd kan doen is je zoveel mogelijk optrekken aan mensen die het wel goed met je voorhebben, zoals je vriendin (wat een super mooi gedicht trouwens!!!)

 

Veel succes nog en ik duim voor goed nieuws in januari!! Dat de schoonma jaloers mag zijn op een mooi wondertje!!!

Geplaatst

Rackster,

Een prachtig gedicht heb je gekregen. Echt ontzettend lief.

 

Wat je schoonmoeder betreft. Dit is een ouderwetse gedachte, dat vaak nog voorkomt bij boeregezinnen.

Vroeger praatte men niet over groot verdriet, dat moest binnen de deuren blijven. Heeft niemand wat mee te maken.

Zelf is ze waarschijnlijk ook zo opgevoed en daarom zijn de moderne uitlatingen voor haar niet te begrijpen.

Mijn ex-schoonmoeder was ook zo iemand.

Er werd niet over ons probleem gesproken, ook niet met m'n ex-schoonzusjes en -zwagers.

Dat gebeurde simpelweg niet. Zelf heb ik dat vreselijk gevonden, want ik ben zelf een open boek.

 

Mijn ex-schoonmoeder heeft heel vroeg haar man verloren en ik heb hem nooit gekend.

14 jaar heb ik in de familie gezeten, zonder dat daar maar ook een woord over werd gerept.

Ik heb nooit geweten wat voor man het was. Het is niet emotieloos, het is iets wat men simpelweg niet geleerd heeft en dat ook niet kan.

Ze rakelen liever geen emoties op en daarom stoppen ze het weg.

Mijn expartner praatte er daarom ook niet over.

Hij zei dan "ik herinner me hem zoals hij was en dat is voldoende voor mij. Het rakelt gewoonweg te veel pijn op en dat wil ik niet".

Voor mij was dat erg frustrerend, maar ik had het er maar mee te doen.

Geplaatst

Sommige mensen zijn niet echt open opgevoed....het lijkt me vreselijk voor jullie om dit traject niet met haar te kunnen delen....misschien wel goed dat haar grens is uitgesproken....dan hoef je zelf niet iedere keer je energie te verliezen door vanalles te verzinnen om haar ook een beetje bij jullie proces te betrekken....

Haar woorden zijn hard maar ook duidelijk...pak dit positief op en vraag de steun daar waar hij met liefde gegeven wordt....;-)

Geplaatst

maar dat zijn toch 2 verschillende dingen, je ervoor schamen en niet over emoties willen/kunnen praten? als ze zich ervoor schaamt (wat overigens helemaal nergens op slaat natuurlijk) dan kan ze nog wel vragen hoe het met jullie gaat. Ik vind het maar egoistisch

 

maar inderdaad, concentreer je op je lieve vrienden

 

en sterkte met je moeder!

 

en succes met jullie behandeling

  • 2 weken later...
Geplaatst

Ik zit met tranen in mijn ogen!

Echt een mooi gedicht!!!

 

Zo jammer dat je schoonmoeder er zo over denkt. Gelukkig zijn er andere die je wel steunen!

Ikzelf heb het met een vriendin, die zei:

"ik ga er niet meer naar vragen hoor, kom maar samen langs als het zover is"

Dat deed pijn....

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden