Ga naar inhoud

Wachtbankje april 2011


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Tochikweer, wat erg voor jullie!! Het was net een wonder dat jullie wel zwanger waren en dan nu dit... Ik heb er geen woorden voor.

 

Heel veel sterkte samen met het verwerken van dit verlies.

 

Liefs Elke

  • Reacties 1,5k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

tochikweer: bah ook jij al.. wat een vreselijk moment!! wat mij eerste te binnen schiet is: waarom hebben ze niet eerlijk gezegd dat het vruchtje niet goed gegroeid was.. dan hadden jullie misschien niet zo vreselijke klap moeten krijgen! je hoopt natuurlijk altijd dat het goed komt, ook als je bloedingen hebt.

meisje ik begrijp dat je kapot ging echt.. pfff. daarom vanaf hier een hele dikke digi knuffel.

hopelijk nemen jullie de juiste beslissing dwz of je de natuur zijn werk wilt doen om dit af te sluiten of dat je het ziekenhuis een handje laat helpen..

nogmaals sterkte!!

 

ps: door al deze ontmoedigende berichten ben ik nu wel erg zenuwachtig hoor voor onze echo!!

 

liefs

Geplaatst

shit zeg, wat een afloop van het wachtbankje.. heel veel sterkte hoor aan jullie allemaal. Ik heb er anders geen woorden voor gewoon, wat een verdriet..

 

En dan helemaal tegenovergesteld toch nog heel erg blij voor Armanda, lekker een hartje zien kloppen! Op naar de volgende echo!

 

knuffel

Ellen

Geplaatst

@Tochikweer; wat verschrikkelijk!!! Neem je tijd, doe dingen waar je je goed bij voelt en blijf praten met elkaar meid! Ik kan me voorstellen dat je vriend begint te twijfelen aan zichzelf, maar ook hij kan hier niets aan doen. Ik weet niet wat ik kan zeggen om je op te beuren, ik ben sprakeloos! Sterkte gewenst!

 

@Noor, ook voor jou mocht het niet zo zijn! Waarom niet??! Je zal het waarschijnlijk nooit weten! Heel veel sterkte gewenst voor jullie beiden!

 

Hele dikke knuffel voor jullie beiden!

 

Liefs Esly!

Geplaatst

Ow Noor en Tochikweer.... Wat een verdriet! Meiden, alle sterkte van de wereld toegewenst! Dat jullie troost mogen vinden!

 

Groetjesssssssssssss

Geplaatst

Armanda, wat super dat bij jullie zo'n mooie echo hebben gehad! Gefeliciteerd!!!

 

Meiden allemaal bedankt voor jullie lieve reakties. Noor ik heb je een berichtje gestuurd. Het zal allemaal wel weer slijten maar nu nog even niet. Ik wist niet dat een mens zoveel tranen had. Ik kon niet stoppen met huilen vannacht. Ze bleven stromen, net een rivier. Om 5 uur heb ik een kalmeringstabletje genomen en daarvan ben ik om 6 uur in slaap gevallen. Jammer genoeg begonnen stratenmakers om 7 uur te straten bij onze buren dus toen was ik weer wakker. Ik voel me zo'n failure nu. Ik weet dat 't onzin is met m'n verstand dat een vruchtje wordt afgestoten als er iets mis mee is, maar toch voelt 't zo. Ik had 't m'n vriend en z'n ouders ook zo gegund en nu laat ik ze in de steek.

Geplaatst

Sorry dat ik even inbreek.... maar Tochikweer, ik lees toevallig je berichtje... Meid wat vreselijk wat je overkomt! En ik zeg met nadruk overkomen, want het is niet jouw schuld!!

Ik begrijp wel ontzettend goed dat je je zo voelt, ik heb me na 13 jaar proberen ook een gigantische mislukking gevoeld: Altijd gezond, ik mankeer nooit iets en ik kon verdomme niet eens gewoon 'even' zwanger raken!!! Ik had totaal geen vertrouwen in mijn lichaam meer en ik begon mijn lijf steeds meer te haten omdat het gewoon niet deed wat ik wilde...

 

Door mijn beste vriendin ben ik me bij ICSI 2 (ja ja, bij een gezond niets mankerend stel: IVF nul bevruchtingen) heb ik me een beetje afgesloten van de wereld en ben ik me gaan visualiseren dat ik zwanger was en dat ik al een hele dikke buik zou hebben, in de spiegel kijken en mijn lichaam toegesproken... Op een hele positieve lieve manier... En of het nu daardoor komt of niet, ik ben nu wel zwanger! Niet te geloven!! Ik denk iig dat hoe negatiever je je voelt over je lichaam, hoe meer stress je hebt en hoe positiever, dus minder stress...

 

Het gaat een beetje uit van de filosofie dat als je iedere dag tegen een vrouw zegt: Je bent echt lelijk! Dat ze zich dan ook lelijk gaat voelen! En als je iedere dag tegen haar zou zeggen: Wat ben je toch mooi!! Dat dat dan ook waarheid wordt...

 

Zeg ajb niet te vaak tegen jezelf dat je een failure bent... dat ben je niet! Probeer deze ellende er uit te huilen en een plekje te geven...

 

Sterkte en Liefs, Judith

(sorry als ik betweterig of belerend overkom, dat is niet de bedoeling hoor!)

Geplaatst

Zjoediezz, ik ben blij voor je dat het bij jullie goed is gekomen! Zoiets geeft hoop. En je hebt gelijk. Met m'n verstand weet ik dat ook wel. Maar m'n gevoel zegt dat. Ik had 't m'n vriend zo gegund, z'n moeder en vader ook, die mensen waren zo blij. En dan besluit dat stomme lijf van mij dat 't toch maar niet moet doorgaan. En ik vraag me steeds af waar het fout is gegaan, wat ik misschien anders had kunnen doen. Voel me ook zo rot omdat m'n moeder heel lullig reageerde. Tijdens de hele ivf al. Eerst kon ze er niet met me over praten omdat zij moest verwerken dat we ivf deden. Toen ik zwanger testte zei ze en ben je nu blij? En vandaag zei ze vind je 't soms zo erg omdat je bang bent dat N. (m'n vriend) van je wegloopt als je hem geen kind kan geven? Alsof ik zo weinig waard ben dat hij bij me wegloopt als ik hem geen kind kan geven. Dat heeft me eigenlijk wel de nekslag gegeven. Sorry dat ik zo doorratel maar ik vond dat wel zo gemeen.

Geplaatst

WOW... Dat is wel superbizar!! wat heftig zeg dat je moeder zo reageert... Het gaat niet om haar, het gaat om jou en extra stress zal er zeker niet bij helpen, dus beter gaat ze gauw haar gemak een beetje houden! Je hebt juist steun nodig, voor , tijdens en na een poging! Ik heb me bij poging twee ook echt afgesloten en mijn wereldje even heel klein gemaakt, negativiteit kun je dr gewoon echt niet bij hebben.

 

Heb je al eens een implantatiefalenonderzoek gehad trouwens? Is een uitgebreid bloedonderzoek...

 

Ik ben echt geschokt hoor, door je verhaal!! Ik wens je ECHT heel veel sterkte en kracht toe...

 

Lfs, Judith

Geplaatst

Tochikweer,

Wat raar dat je moeder zo reageert! Ze hoort er juist nu voor je te zijn en je te steunen, niet van die rare vragen te stellen.

Ik vind het zó naar dat jullie dit moeten mee maken.

 

Nogmaals heel veel sterkte hiermee.

 

Liefs Elke

Geplaatst

Tochikweer en Noor wat een verschrikkelijk nieuws...

Eerst de blijdschap en daarna zoveel verdriet. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen.

Tochikweer probeer de schuld niet bij jezelf te zoeken. Jij kan hier helemaal niks aan doen. Ik hoop dat jullie samen de kracht kunnen vinden om door te gaan en ooit een prachtig wondertje in jullie armen mogen houden! Daarbij draait het volledig om jullie 2. Wat naar dat je moeder zo een reactie geeft. Onbegrijpelijk dat mensen dat doen!

 

Al met al is dit een ontzettend verdrietig bankje geworden. Meiden jullie zijn allemaal geweldig. We moeten veel geduld opbrengen en blijven vechten met elkaar. Fijn dat iedereen hier elkaar wat steun kan geven!

Geplaatst

Sorry dat ik 't allemaal op jullie bordje gooi, maar ik moest 't even kwijt. bedankt voor jullie lieve reakties. heb net met het ZH gebeld en ik ga er woensdag naartoe om die pillen te krijgen om de miskraam op te wekken. ik wilde niet wekenlang met dat dode vruchtje blijven rondlopen. dan bespreken we gelijk een eventuele volgende ivf. zal wel een paar maanden overheen gaan denk ik, dus ik ben bang dat ik niet met 1 van jullie op 't wachtbankje terechtkom :(.

 

jrn lees ik het nu goed? ben je begonnen aan een nieuwe poging? wat fijn voor je als het zo snel kon!!

Geplaatst

Tochikweer, serieus, het is niet jouw schuld, dat blijf ik zeggen. Je weet het ook wel, maar zo voelt het niet, I know. Ik herken het ook, net als Judith.

Maar ik vind het eerlijk gezegd heel fout wat je moeder zegt. 'geen kind kan geven' is al een nare zin. Want dan legt zij het soort van ook bij jou, terwijl dit niet iets is wat je onder controle hebt. Daarnaast kan het aan zooooo veel dingen liggen? Misschien was het zaadje toch niet optimaal. Misschien heeft het niet goed genoeg genesteld.

Je weet het gewoon niet en dat is ook het frustrerende.

Ook ik was altijd gezond en het lag officieel ook niet aan mij dat we niet zwanger werden, maar na 4 icsi's en steeds geen cryo's, had ik ook zoiets van: what's wrong with me?! De innesteling is nog nooit gelukt. En ik dacht, nou laat maar, ik ben er helemaal klaar mee.

Misschien weet je nog dat ik in het begin van dit topic ook begon met 'ik wil het niet meer, ben het zo zat, ben er klaar mee, ik doe het om er nu vanaf te zijn en dan weet ik het maar'. Dat soort dingen zei ik de hele tijd. Ik had dus ook echt NIET verwacht nu wél zwanger te worden! Ik dacht echt dat het bij ons niet kon.

Maar het is zo. En je ziet om je heen zoveel voorbeelden dat het tóch kan, soms na vele pogingen.

 

Lieverd, het lullige is gewoon dat het echt een kansspel is.

Wanneer gooi je een 6, of gooi je gewoon steeds een 1. Daar kan je toch ook niets aan doen? Niemand kan je dat kwalijk neman.

Het gebeurt gewoon.

 

En de mensen die wél makkelijk of snel zwanger zijn, die hebben het ook niet 'meer' verdiend dat jij ofzo. Ze hebben gewoon geluk dat ze in een keer 6 gegooid hebben.

Dat is dus ook niet iets om over op te scheppen, het overkomt je gewoon.

 

Meis, hou vol, jou tijd komt vast ook. xxx

Geplaatst

Prachtig verwoord Armanda! Hear hear.

Ik vind t allemaal zo verdrietig om te lezen dat ik mijn mislukte poging een beetje ben gaan relativeren.

Zo verdrietig geweest, en nu weer een beetje aan t genieten van t feit dat ik toch dat éne wondertje al rond heb lopen.

Het is niet voor iedereen gegeven. En heb dan toch al 1x dit mogen ervaren.

Als t hier stopt voor mij , moet ik mijn zegeningen tellen.

Meiden, heel veel succes met opkrabbelen, nieuwe pogingen, ziekenhuis bezoeken en vergeet hierin ook de liefde niet.

Ik wacht in ieder geval even totdat ik mijn laatste poging ga doen, totdat ik zeker weet dat ik ook kan accepteren dat het blijft zoals het nu is, en dus iets sterker in mijn schoenen sta. (en dan hopelijk die 6 gooi Armanda)

Tochikweer, ik begrijp heel goed hoe je je voelt, en hopelijk krijg je nog een mooie kans om uit te leggen aan je moeder wat het allemaal inhoud en hoe jij dit beleeft. Zou toch zonde zijn als dit ook tussen jullie in staat, terwijl dit proces al een vreselijke lading heeft. Wellicht kan ze zich er niets bij voorstellen. Heel veel wijsheid, kracht en lieve mensen om je heen gewenst.

Gr. Bibi

Geplaatst

@ tochikweer: (beetje laat, maar heb spoeddienst gehad) nog ff 1 advies en dat zal misschien een beetje hard en moeilijk zijn, maar je mag best wat egoistischer zijn en misschien wat minder je moeder er bij betrekken... Sluit je maar een beetje af en laat alleen de dingen waar je gelukkig en blij van wordt dichtbij komen...

 

Sterkte meid!!

Geplaatst

Bedankt voor al jullie lieve woorden meiden! Jullie hebben gelijk, allemaal, dat weet ik ook, maar verstand en gevoel zijn flink aan 't vechten met elkaar. Ben nu in m'n hoofd wel wat rustiger. Heb zelfs weer wat geslapen vannacht. Het idiote is dat m'n buik met de dag dikker wordt. Die wil er ook nog niet aan dat 't over is. Gisteren kreeg ik wel verschrikkelijke buikpijn en steken. Echt heel naar zoveel zeer als het deed, maar verder gebeurt er niks. M'n vaste gynaecoloog had pas woensdag een plekje, maar als het zoveel pijn blijft doen, ga ik toch maandagmorgen het ziekenhuis weer bellen en vragen of ze me er niet eerder tussen kunnen proppen.

 

Ik ben wel heel blij om te zien dat het met zoveel meiden wel goed is gegaan dit bankje. Van jullie geluk word ik toch nog een beetje blij nu! En 't houdt de moed erin :)

 

M'n moeder zal ik volgende x niet meer in het verhaal betrekken. We wonen vrij ver uit elkaar dus als ik niets vertel zal ze het ook niet zo snel meekrijgen. We hadden het ook alleen tegen mijn schoonouders, m'n moeder en 1 goede vriendin verteld. Juist om te voorkomen dat je steeds weer aan iedereen updates moet geven. M'n moeder is niet slecht of zo, maar heel erg veranderd sinds m'n vaders dood en haar nieuwe vriend. En ze grossiert in kwetsende opmerkingen. Laatst zei ze bijv. nog dat ik zo'n geluk had dat ik N. een aantal jaar geleden nog was tegengekomen en dat ie nog was gebleven ook. Dan kan je boos worden, maar dan zegt ze dat het echt weer iets voor mij is om zo'n opmerking verkeerd op te vatten. Ik laat het maar gaan en neem steeds meer afstand. M'n schoonouders zijn schatten van mensen en daar hebben we heel veel steun aan. Dat maakt 't allemaal weer goed :)

Geplaatst

Nou hartstikke goed toch! Dat je je moeder minder gaat betrekken en wat afstand neemt, betekent niet dat ze geen deel meer uit maakt vN je leven... Ze blijft je moeder en ieder huisje heeft zijn kruisje. Maar bescherm jezelf iig, daar mag je best een beetje egoistisch in zijn.

 

Sterkte verder en ik volg je hoor! (en ik duim natuurlIjk ook voor je)

Geplaatst

Hallo meiden,

 

Gaan we hier gewoon verder met het wachtbankje mei??? Er is n.l. geen IUI wachtbankje.

 

Grtz Nes

Geplaatst

Heej Nes,

 

Er is al een wachtbankje voor mei. Normaal gesproken wordt er geen apart wachtbankje gemaakt voor meiden die IUI doen. Dit zit gezellig bij elkaar op 1 wachtbankje :-D

Geplaatst

Hoi Meiden,

 

Ik ben vandaag terug gegaan naar het ziekenhuis omdat ik heel erge buikpijn en steken had 't hele weekend maar er verder niks gebeurde. Ze waren heel lief. Ik was vorige week zo van streek door 't slechte nieuws dat ik van die 2 echo's eigenlijk niets/nauwelijks heb meegekregen. Vervolgens ga je dan 't weekend toch weer twijfelen of ze wel echt gelijk hebben en of er van de 2 embryo's er misschien toch 1 is blijven zitten die ze over 't hoofd hebben gezien..

 

Idioot ik weet 't, maar ik wilde 't zeker weten voor ik aan die pillen begon. Ik heb dus een nieuwe echo gekregen en gezien dat 't vruchtje echt geen tekenen van leven meer gaf en dat er ook verder echt niets meer in de baarmoeder zat. Daarna heb ik de pillen meegekregen en die heb ik thuis ingebracht.

 

Nu flinke krampen en in afwachting van wat komen gaat. Ben blij dat ik die echo nog gehad had. Het zien gaf rust of berusting of hoe je zoiets ook noemt.

 

Ik hoop dat met jullie alles goed gaat! Dikke knuffel.

Geplaatst

Nog 1 ding, wat ik achteraf wel raar vond, maar waar ik op dat moment eigenlijk niet bij stil heb gestaan..Ze vonden vandaag op allebei m'n eierstokken een cyste. Maar daar hoefde ik me niet echt veel zorgen om te maken?!?! Nou zie je hoe duf je eigenlijk bent op zo'n moment, die opmerking dringt nu pas door.

Geplaatst

Tja, tochikweer... je zit in een enorme emotionele roalercoaster... Dan dringt niet alles gelijk tot je door... Eerste heftige emoties komen binnen.... en dan is er effe niet meteen plek voor andere dingen die ze vertellen.... Lijkt me logisch... Goed dat ze toch nog bij je binnen dringen. En ik denk dat je ook mag vertrouwen op de artsen als ze zeggen dat je je daar geen zorgen over moet maken... Maar als je het wel doet... ze zullen het vast niet vervelend vinden als je belt of toch nog een keer een echo wilt... Of een uitleg waarom je je er geen zorgen over hoeft te maken....

 

Ik herken wel het verhaal van dat je door die pijn toch zoiets hebt van... is het echt wel over....? Daarom heb afgelopen woensdag ook nog een echo gehad. Had zaterdag ook weer een heftige buikpijnaanval gehad. Ze wilden me toen toch nog zien om te kijken hoe het allemaal was. Gelukkig zag alles er wel oke uit.

 

Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel sterkte met alles... En het maalt in je hoofd... Vraag gewoon, heb het er over... spreek je twijfels enzo uit tegen iemand die je vertrouwt en die je serieus neemt. Iemand die niet gelijk zegt: joh, zeur niet.... Of: dat zal wel mee vallen? Iemand die luistert naar al je twijfels... Want jullie worden effe heftig heen en weer gerammeld!

 

Groetjesssssssssssssssss

Geplaatst

Tochikweer jeetje joh

Vind t wel heftig hoor. Je hebt (na de bevestigende echo) de pillen genomen en ligt nu re wachten op wat komen gaat. Vind t echt heel erg voor je.

Ben je alleen of is er iemand bij je? Weet je een beetje wat je kan verwachten? Lijkt me echt eng. Lieve meis ik leef met je mee, het voelt stom om sterkte te zeggen but what can I say... Dikke knuff

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden