Jump to content

Geen rust kunnen nemen.


Twinklestar
 Share

Recommended Posts

Ik merk dat ik de laatste weken totaal geen rust kan nemen. Dit omdat ik toch in mijn hoofd veel met de behandelingen bezig ben maar ook door de hormonen.

Ik kon bijvoorbeeld voorheen rustig thuis op de bank een tijdschriftje lezen. Nu heb ik niet de rust om lekker te gaan lezen. Alleen op dit forum maar dat gaat dan ook weer over de behandelingen.

De laatste behandeling heb ik acupunctuur gedaan en dat hielp daar wel iets tegen. Nu doe ik dit echter niet omdat het toch behoorlijk prijzig is. Misschien een beetje een vaag verhaal nu ik het zo lees, hihi. Wat ik bedoel is dat ik niet goed kan ontspannen terwijl ik vaak wel heel moe ben. ik weet niet of dit door de hormonen komt (progynova, utrogestan) of door de stress van de behandeling zelf.

Herkent iemand dit? En nog tips?

Link to comment
Share on other sites

Ik herken dit wel heel goed zelfs kan je alleen niet helpen want ik ben zelf ook nog steeds bezig een weg erin te vinden.MBij mij helpt het wel om naar een psychosomatische fysiotherapeut te gaan daar heb ik echt ontspannings oefeningen geleerd maar dat is ook niet heel goedkoop want ik kreeg niet alles vergoed en ben heel hoog verzekerd.

 

Verder is misschien een psycholoog wat die kan je daar ook mee helpen om te leren ontspannen het is ook allemaal niet niks en het beheerst al zoveel van ons leven dat het niet de bedoeling is dat het alles beheerst

 

Heel veel succes in elk geval

Link to comment
Share on other sites

hoi Twinkle

 

ik herken het gedeeltelijk, het gevoel van geen rust in mijn lijf te hebben had ik met name op de momenten dat we nog niet wisten waar aan toe te zijn, na bijvoorbeeld een mislukte poging en nog geen zicht te hebben op een nieuwe behandeling.

Was zo erg op een bepaald moment dat ik terwijl ik nog de cryo-tp moest krijgen ik al met DD de afspraak gemaakt had dat als deze zou mislukken of er geen goede dooiing zou komen ik direct bij hen zou kunnen starten (mits de uitgangsecho goed was uiteraard). In aug. 2010 toen de afspraak gehad terwijl ik nog 2 cryo´s had.

Wat was ik achteraf blij, eerste cryo-tp eindigde in een vroege mk. en de tweede ging niet door omdat het wondertje in spe niet door de dooiing kwam.....

 

helaas heb ik geen tips voor je, behalve dat de acupunctuur misschien toch wel weer goed voor je is, maar dan niet voor je beurs.....

voor mij was het beste "medicijn" een back-up te hebben tav. nieuwe kansen/behandelingen......heel veel succes in ieder geval!!

Link to comment
Share on other sites

Twinkel, ik herken het ook.

mij helpt het om afleiding te zoeken in het sporten, ben ik wel bezig, maar als ik thuis kom, ben ik gewoon zo moe, dat ik niets anders meer kan dan storten op de bank of in bed.

lezen lukt het me nu op dit moment ook niet, gewoon geen zin in en geen rust.

ik kan je dus niet echt tips geven, maar ik hoop dat je een weg kunt vinden om toch wat meer rust en ontspanning te vinden.

 

liefs,

Tool

Link to comment
Share on other sites

Ow, wat is dit herkenbaar!!

 

Wat bij mij uiteindelijk en nog steeds heel goed helpt zijn zelf-hypnose CD's en meditatie-oefeningen (NLP-achtige zaken). Dit klinkt nóg waziger dan acupunctuur, ik weet t :D Maar het is wel een eenmalige uitgave.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nederlandse stemmen niet serieus neem, dan klinkt t écht zweverig, zeg maar. Dus, ik heb ze in het engels....

Maar deze nederlandse site is wel goed om een evt. zoektocht te beginnen.

 

Succes!!

 

OVerigens, hier heb ik een combi gedaan van acupunctuur en de hypnose thingies.

Link to comment
Share on other sites

Bedankt voor jullie reacties. Wat bij mij ook veel invloed heeft is hoe het voor de rest gaat. Met name werk heeft veel invloed op hoe ik me voel. Als ik dus door alle medische toestanden al niet lekker in mijn vel zit en het is op het werk ook nog eens niet leuk dan wordt die onrust alleen maar groter. Nu weer een leukere periode op het werk en dat maakt ook gelijk dat ik minder bezig ben met de behandelingen.

Een psycholoog heb ik ook wel eens aan zitten denken maar dat vind ik dan nog een stapje te ver gaan ofzo. Tevens zou ik hier dan ook weer vrij voor moeten vragen en dat wordt ook allemaal lastig.

Wat babeth zegt klopt wel. Zodra ik weer met een behandeling begin gebeurt er tenminste weer wat. Tevens probeer ik wel iedere keer te vragen of er nog andere middelen zijn om de nesteling te bevorderen. Dr. S raadt nu asperine aan (100mg).

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use