Jump to content

Bekken klachten


fren-1976
 Share

Recommended Posts

Hi meiden,

 

Ik ben 31 weken zwanger van ons 1e kindje. Tot nu toe echt een heel makkelijke zwangerschap. Ik merk echter de laatste week dat ik steeds meer bekken klachten krijg, links en rechts. Gister zelfs zo erg dat ik helemaal niet meer kon zitten. Heb s avonds vooral gelegen en toen trok het wel wat weg, maar als ik stond en net weer een verkeerde beweging maakte schoot de pijn door m'n bil m'n bovenbeen in.

 

Aangezien ik vast niet de enige ben, hoop ik dat er meiden zijn die tips voor me hebben!

 

Alvast bedankt!

Fren

Link to comment
Share on other sites

Hoi Fren,

 

Ik heb hetzelfde als jij. Bij mij speelt het al een tijdje langer. Ik ga naar fysio en daar heb ik veel baat bij. Zij geeft allerlei tips over hoe je het beste kan staan, zitten, liggen en tips over hoe je het beste overeind kan komen van de bank en uit bed. Verder krijg ik oefeningen mee om de spieren en bekkenbodem wat sterker te maken.

Elke dag een kwartiertje stevig lopen is ook goed, blijf wel in beweging, dat schijnt erg belangrijk te zijn. Zwemmen is ook goed.

Ik hoop dat je er wat aan hebt.

Link to comment
Share on other sites

Hey Fren!

 

Ik kreeg van de fysio als tip om alle bewegingen, zoals opstaan/uit de auto opstaan/uit bed etc, op een uitademing te doen. Ook bij alles mbt opstaan je lichaam symmetrisch houden; dus twee benen tegelijk. Traplopen idem.

 

Hopelijk kan je er iets mee, het helpt mij iig wel.

 

Liefs Melis

Link to comment
Share on other sites

Hey Fren,

Vervelend dat je daar nu zo'n last van hebt!

Ik doe een zwangerschapscursus gebaseerd op Cesartherapie.

Daarbij krijg je veel oefeningen en uitleg / bewustwording over je houding tijdens zitten, liggen, lopen, tillen, bukken, draaien in bed, etc etc etc.

Misschien is het wat voor je of kan je op internet wat van die oefeningen vinden?

Sterkte!

Link to comment
Share on other sites

Hoi fren,

 

Ik had ook flinke bekkenklachten tijdens mijn zwangerschap! Ik kon bijna niet meer lopen van de pijn. Ik ben naar een fysio gegaan gespecialiseerd in bekkenklachten, die heeft mij erg geholpen. Ik heb ook een bekkenband gedragen.

 

Let op alle bewegingen, die moeten symmetrisch zijn en traplopen trede voor trede en niet doorstappen. Zo min mogelijk traplopen en naar beneden achterstevoren lopen trede voor trede. (als een slakkie dus!)

 

ZWEMMEN IS ECHT HEEEEEL SLECHT!!!! de sluitbeweging met je benen is helemaal niet goed. Ik moest dus ook stoppen met zwangerschapszwemmen... En mijn klachten zijn ook ontstaan in het zwembad!

 

Na mijn bevalling (keizersnede) was het ineens zo goed als over maar dat kwam ook doordat ik mijn bekken goed recht had laten zetten en alles symmetrisch deed, heel Consequent (schrijf ik dat zo goed?)

 

Maar zeker niet blijven lopen dus zo! Je moet echt naar een goede fysio want je zou hier permanente klachten aan over kunnen houden als je hier verkeerd mee om gaat.

Bij mij begon het met week 32 ook pas en heel plotseling... Ik kan nu alles weer, maar wat heb ik een pijn gehad!!!! Toen ik weer een beetje liep waggelde ik echt enorm.... Zag er niet uit!! Hihi.... Moet er achteraf wel om lachen!!

 

Succes en sterkte dr mee...

 

Liefs, judith

Link to comment
Share on other sites

Hee die fren!

 

Echt even langs fysio gaan! Er kunnen allerlei verschillende dingen aan de hand zijn. Ik had ook veel last van onderrug, billen en soms een steek naar bovenbeen. Schoonzusje gaf me al haar buikband en ik kreeg verschillende adviezen van meiden die ook bekkenklachten hadden. Bij mij bleek het om verkeerde houding te gaan. Rug is al een wat zwakke plek omdat ik de neiging heb met wat holle rug te staan. Met de steeds zwaarder wordende buik, had ik verkeerde houding aangenomen, waardoor er veel te veel spanning stond op bepaalde spiergroepen. Dit heeft de fysio goed los gemasseerd (had echt een blauwe kont daar: auw) en veel tips meegekregen voor oefeningen. Obv diagnose fysio heb ik ook bepaalde oefeningen bij yoga gekregen. Ben nu bijna 37 weken en het gaat echt wel heel goed.

 

Maar bv die buikband moest ik absoluut niet gebruiken, was voor hele andere klachten bedoeld.

 

Dus ff uurtje vrijplannen van je werk en fysio opzoeken :-) hoop dat het snel overgaat, ik was er echt huiverig voor. Je hoort soms zulle horror verhalen over bekkenklachten... Ti's wel heel fijn als je lang actief kunt blijven in je zwangerschap.

Link to comment
Share on other sites

"ZWEMMEN IS ECHT HEEEEEL SLECHT!!!! de sluitbeweging met je benen is helemaal niet goed. Ik moest dus ook stoppen met zwangerschapszwemmen... En mijn klachten zijn ook ontstaan in het zwembad!"

 

Judith ik ben wel verbaasd over je kreet over zwemmen! Ik neem aan dat je het dan hebt over als je bekkenbodemklachten hebt? Want ze roepen toch juist dat wandelen fietsen en zwemmen de sporten zijn die je als zwangere kan doen? Nou moet ik er wel bij zeggen dat als ik gezwommen heb, ik daarna twee dagen een soort spierpijn in mijn billen en liezen heb maar dat is meer omdat alles aan het verweken is neem ik aan?

Link to comment
Share on other sites

Hee Caroline,

 

Dat is eigenlijk wat ik bedoel: zoveel verschillende soorten bekkenklachten en dus ook zoveel verschillende adviezen. Over het algemeen is zwemmen ook heel goed, maar kan me voorstellen dat het bij bepaalde klachten weer niet goed is. mijn fysio raadde het me ook aan. Ik ga straks wat baantjes trekken. Ben wel echt een ware pamela in mijn bikini. Met de vulling uit m'n bovenstukje past het net.... Ach ja, ik ken hier niemand :-)

Link to comment
Share on other sites

Haha zou het wel eens willen zien! Dapper dat je in een bikini zwemt, ik zwem nu in een badpak met een slip eronder om de boel bedekt te houden haha! Het zwemmen zelf is ook heerlijk alleen als je er uit komt is het net als bij duiken he: je bent vergeten dat je met iets zwaars er uit moet klimmen... Veel plezier!

Link to comment
Share on other sites

dank voor de reacties meiden! Vandaag gaat het wel weer beter, hoewel ik merk dat ik, nu ik weer op kantoor ben, al wel weer last krijg. Zal eens op zoek gaan naar een goede fysio, hopelijk zit die hier in de buurt, scheelt weer tijd... Volgens mij zit het nog 2 weken in mn verzekering, dus even snel korte metten maken :-)

 

Heb wel al op mn werk een kussen in mn stoel gelegd, dat helpt in ieder geval al beter om rechtop te gaan zitten en stoel omlaag zodat mn voeten goed geaard (term van de yogajuf, brrr) op de grond staan...

Link to comment
Share on other sites

Zwemmen werd mij ten zeerste afgeraden, voor mij helemaal de verkeerde beweging! En bij het zwangerschapszwemmen zei die lerares ook de hele tijd: als je last van je bekken hebt, moet je deze beweging niet maken....

 

Voor dat je dus een plons in het zwembad neemt: echt naar een fysio met specialisatie bekkeninstabiliteit gaan... En mijn klachten ontstonden in het zwembad... Toen ik uit het kleedhokje kwam na het zwemmen kon ik ineens niet meer. Recht lopen! Met name de sluitbeweging met je benen na het strekken is heel slecht als je echt bekken instabiliteit hebt.

Bij mij zakte mijn hele rechterkant als het ware uit elkaar alsof je gaat steltlopen (kennen we allemaal nog wel van vroeger) en dat je je stelt verkeerd vasthoudt zodat hij naar buiten klapt...

 

Niet zelf blijven aanmodderen hoor!!!

Link to comment
Share on other sites

Nog even: ik heb geen bekkenbodemklachten gehad... Was echt bekkeninstabiliteit.

Wandelen, fietsen en zwemmen zijn sporten die je als zwangere idd heel goed kunt doen... Tenzij je bekkenklachten hebt, dat is weer een ander verhaal! Ik ben wel onder begeleiding van mijn fysio gaan fitnessen met aangepaste oefeningen, maar zwemmen is een te grote belasting bij bepaalde bewegingen.

 

Ik baalde er wel van, want ik vond het verder heerlijk en ik had ook een leuke positie bikini.... Lekker met die grote buik in het water!! Helemaal lollig...

Link to comment
Share on other sites

Ik ben bij mijn vorige kind naar een gespecialiseerde fysiotherapeut geweest. En trouw blijven gaan, maar het heeft me echt geen donder geholpen. Er wordt een beetje geduwd en getrokken en je moet oefeningen doen, maar mijn schaambeen bleef echt een hel!

Nu met de tweeling is dat nog veel eerder begonnen en iedereen riep ook: naar de fysio! Nou, ik heb het maar niet gedaan, want eer ik daar binnen ben heb ik mezelf meer schade berokkend dan dat ik thuis rustigaan doe. Ik geloof niet in dat hele fysiogebeuren. Ik had nog wel een gespecialiseerd iemand voor bekkenproblemen.

Dus ik sleep me maar door de zwangerschap heen. Één keer per dag de trap op en af lopen en ik kan gewoon niet meer veel lopen. Dus een scootmobiel. Hoe naar ook!

 

Groet,

Jeanine

Link to comment
Share on other sites

Gek is dat idd... Bij mij waren mijn klachten na mijn bevalling (ook al was het een keizersnede) vrijwel direct over! Ik ging waggelend het ziekenhuis in en vrijwel niet meer waggelend er weer uit 2 dagen later!

 

Sterkte dr mee hoor... Ik hoop dat het nu ook weer snel over zal zijn bij jou.

 

X

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use