Jump to content

Vervelende vragen en opmerkingen door omgeving


icsi

Recommended Posts

Misschien is er al een topic over maar ik ben toch erg nieuwschierig naar jullie ervaringen en reacties.

 

Heb het vandaag voor de zoveelste keer in mijn leven al meegemaakt: iemand die de meest stomme en ondoordachte vraag kan stellen over kinderen. Vandaag was de vraag waarom wij nog geen 2e kind hadden?

 

Ik kan me daar zo kwaad over maken en tegelijkertijd sta ik met mijn bek vol tanden en kan ik geen reactie bedenken die de vraagsteller de mond kan snoeren.... Iemand tips????? :laugh:

 

Wij hebben ervoor gekozen om alleen onze directe familie op de hoogte te stellen van onze situatie, het is ten slotte al moeilijk genoeg om er open over te zijn, zeker als de oorzaak bij de man ligt (vind ik altijd zo stom om te zeggen, maar het is niet anders), zoals in ons geval. Ik besef dat mensen niet altijd op de hoogte kunnen zijn van de dingen die je bezig houden maar ik maak het zo vaak mee dat het echt mijn dag kan verpesten...zoals ook vandaag.

 

Ben erg benieuwd naar jullie reacties!

Link to comment
Share on other sites

Wij waren wel altjjd heel open. Als iemand wat vroeg dan riepen wij altijd word aan gewerkt.

Ik heb dan ook niet zoveel nare opnerkungen gehad daarover.

Wat wij dan weer hoorden was, oh weer niet gelukt ach gelukkig heb je er al 1.

Ja maar ik wil er 2.

Het is niet altijd makkelijk, maar ook niet voor de andere kant. Meestal is het gewoon nieuwschierigheid. Ze weten immers niet dat jullie huermee bezig zijn. Van hun kant uit is het ws gewoon interesse.

Ze weten niet dat het jullie pijn doet.

 

Tips heb ik niet voor je behalve dan word aan gewerkt of nu nog ff niet....

 

Veel sterkte verder met het traject!!

Link to comment
Share on other sites

Ik, wij, krijgen zelden de vraag of wij kinderen willen. Ik denk omdat ik bijna 40 ben, de meeste vermoeden dat het niet vanzelf gaat.

 

Familie en goede vrienden weten het wel. We zijn er open in. En als het echt op de man af gevraagd word, geef ik een eerlijk antwoord, maar niet het hele verhaal. Meer dat het niet van zelf gaat.

Link to comment
Share on other sites

Ik heb een schoonmoeder die in eerste instantie elke keer vroeg of ze al oma werd....we hebben dat maar in het midden gelaten.... todat we in dit traject kwamen. Toen heeft mijn manlief 1 x serieus gezegd tegen zijn vader gezegd dat zij dit niet kan maken elke x te vragen.

Sindsdien heeft ze er (gelukkig) nooit meer naar gevraagd....

 

Wij zijn er open over zoals bij mijn broers en een paar vrienden. En een paar directe collega's op me werk weten het ivm de uurtjes die ik weg ben.

Maar mijn ouders weten bijvoorbeeld helemaal niets...ik hoop toch nog 1 iemand te kunnen verrassen om ook eens te kunnen zeggen dat we zwanger zijn......

 

Ik ben nu 34 en ja af en toe vragen collega's of kennissen dit, blijft lastig en pijnlijk zeker als er weer een poging niet gelukt is.

Link to comment
Share on other sites

Icsi wij zijn er altijd heel open over geweest en dat hielp ons in het traject, proces en we kregen daardoor hele mooie en lieve reacties. Als je dat niet wilt, wat ook kan weet ik niet zo goed wat ik zou zeggen tegen mensen met dat soort opmerkingen. Mensen kunnen soms lomp zijn, maar meestal is het wel goed bedoeld, zijn ze alleen naïef.

Het kan wel heel kwetsend zijn.

 

Heel veel succes

Link to comment
Share on other sites

Ja, die nieuwsgierige of lollige opmerkingen kunnen bijzonder pijnlijk zijn. Ik heb het altijd heel brutaal en ongepast gevonden om mensen te vragen of ze kinderen willen of niet. Wat mij betreft is dat hele persoonlijke informatie, als ik het met iemand wil delen, zal ik dat uit mezelf doen, daar vraag je niet naar. Maar goed, niet iedereen heeft deze mening, dus de bijdehande opmerkingen heb ik zeker ook gehad. Niemand weet van onze vruchtbaarheidsproblemen, bij opmerkingen haalde ik vaak m'n schouders op en gaf het commentaar "we zullen zien". Meestal is de boodschap dan wel duidelijk. Ondertussen komt zo'n opmerking wel hard aan, inderdaad zeker als je net weer een teleurstelling achter de kiezen hebt. Thuis even een potje schelden ontlaadt wel aardig vind ik ;-).

Link to comment
Share on other sites

Jeetje wat een reacties al in zo'n korte tijd....

 

Ik zie dat de meeste van jullie het toch wel kenbaar maken aan de omgeving dus de meeste opmerkingen voorkomen worden. Wij hebben daar echter niet voor gekozen dus veel opmerkingen kan ik dan ook wel accepteren, juist omdat veel mensen er niets van weten. Toch zijn er hier en daar personen die het blijkbaar niet oppikken als ik zeg: 'zoiets gaat niet vanzelf' of 'is dat iets wat jou aangaat?' en dus gewoon doorvragen. Daar heb ik het meeste moeite mee.

 

Ik wordt er ook steeds opener in hoor, zeker omdat je dan pas van andere bekenden hoort dat ze in een soortgelijke situatie zitten maar er blijven mensen waarmee ik het liever niet wil delen omdat je dan meteen een stempel op je voorhoofd krijgt.....

 

Dames bedankt voor jullie reacties en succes met alle behandelingen en zwangerschappen....

 

I

Link to comment
Share on other sites

Ik begrijp wat je bedoeld icsi :(

 

Mijn ervaring is dat bij mensen die doorzeuren/vragen en gewoon niets doorhebben vaak schokeren het beste werkt.

Zo heb al menig nieuwsgierige buurvrouw/collega/vage kennis de mond moeten snoeren met de opmerking 'dat gaat je absoluut niks aan' en 'niet genoeg aan je eigen sores?'. Sommige mensen hebben helaas een plank voor de kop.

Link to comment
Share on other sites

Ook voor mij wel herkenbaar hoor! Onze naaste omgeving is wel op de hoogte van het traject waar we inzitten en ingezeten hebben. Dat vinden wij erg fijn en worden volop gesteund door ze! Een veel grotere groep weet niet waar we inzitten en kunnen soms nog wel eens, in onze ogen, domme opmerkingen maken als: voor jullie geen kindjes? Dan zeg ik meestal iets van: tsja...dan moet het wel lukken he?! Nu ik, op m'n 42e zwanger ben, hoor ik nog wel eens: pff...daar moet ik niet meer aan denken op die leeftijd hoor! Of: dat je daar nog zin in hebt zeg! Mijn reactie is dan meestal iets van dat sommige dingen in het leven anders kunnen lopen.....Gelukkig is de grootste groep erg blij voor ons!

 

Voor sommige mensen is het krijgen van kinderen iets heel vanzelfsprekends, sterker nog....ze némen kinderen...wij hier weten echter wel beter! Als je geluk hebt dan krijg je ze.... Wel valt het me op dat mensen die zelf het één en ander hebben meegemaakt meer begrip hebben voor de trajecten waar we inzitten, het verdriet en de teleurstelling die we vaak te verwerken krijgen of de angst om weer te moeten verliezen dan mensen bij wie het allemaal voor de wind gaat.

 

Als ik weer eens iemand heb getroffen die in mijn ogen lomp gedrag vertoond dan scheld ik thuis eens een keer flink....

 

Sterkte!

 

Groetjes Esly

Link to comment
Share on other sites

Zelf ben ik gestopt met behandelingen. Als iemand (door)vraagt uit belangstelling terwijl ik het er niet over wil hebben, zeg ik: bedankt voor je belangstelling maar ik wil er nu liever niet over praten.

Als iemand op een vervelende manier vragen stelt of opmerkingen maakt, zeg ik iets: ik heb fezegd dat ik er niet wil praten. Ik vind het vervelend dat je doorgaat.

Link to comment
Share on other sites

Ja moeilijk hoor ik hen in het begin heel vaak gehoord oo jullie nog geen kind en 1 x was zo erg toen zei ik nee bij sommige mensen gaat het niet zo makkelijk

 

Toen wij mk kregen zeiden ze och maar nu weet je dat j zwanger kan worden mensen denken echt niet na

 

Kinderen krijgen is niet vanzelf sprekend en mensen denken dat ze uit de lucht vallen

 

Sterkte meid en ik denk dat je moet zeggen geen zin gaar j niks aan kort krachtig

 

Liefs Jessica

Link to comment
Share on other sites

Toen het voor mij en mijn man duidelijk was, dat kinderen krijgen niet vanzelf ging, hebben wij het wel verteld aan directe familieleden. Ook op het werk heb ik het verteld. Dit omdat er een enorme babyboom gaande was (en volgens mij nog steeds is) en dat voor mij heel moeilijk was in de tijd dat het bij mij niet lukte. Ik heb gelukkig lieve collega's die toen ze het wisten, hun blije nieuws tactvoller brachten en niet meer in een volle koffiecorner met iedereen erbij.

Zelf heb ik eigenlijk geen vervelende opmerkingen gehad van buren en kennissen. Ook niet van familie. Bij vervelende vragen / opmerkingen zou ik gewoon aangeven dat dit soort zaken hen niet aangaan.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use