hoe corrigeer je een dreumes van bijna 14 maanden

[pleun79]

ja moon ik hou meer van hem dan van het leven zelf

aapje of jongen het is mijn MIJN aapje of jongen

en ik geniet met volle teugen

[abc]

Uiteraard is het mijn bedoeling niet om iemand aan te vallen of te kwetsen. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen hier eindeloos van haar kindje houdt en met beste eer en geweten in de opvoeding staat. Ik wil alleen een tegengeluid geven mbt de algemeen heersende visie op kinderen, die je consequent moet corrigeren want anders wordt er misbruik van je gemaakt etc. Dat vind ik zelf echt een verdrietige visie, vandaar dat ik er misschien wat fel op reageer.

[Otjes]

Nou, als mijn aapje me slaat, dan gaat ze echt even de hoek in hoor.

[Yola]

dus hoe peuter ik dat in dat kleine brein dat is samengesteld uit tomeloze ontdekkingsdrift en nieuwsgierigheid, een aandachtsjunkie is dat soms iets niet mag omdat het noueenmaal gevaarlijk is

He Pleun, ik snap dat je daar soms wanhopig van wordt en om hulp vraagt, ik had het ook echt niet zo gelezen dat ik dacht dat jij een tiran bent of zo!

Maar tja, je kunt hem dus gewoon nog niet aan zijn verstand peuteren dat iets niet kan omdat het gevaarlijk is. Dat concept zit gewoon nog niet in zijn brein. Pas als hij een keer gevallen is, of als hij wat ouder is en meer ervaring heeft met hoogtes, zal hij snappen dat je beter niet uit de box kan klimmen. Ik heb het ook meegemaakt. We hebben een vloerkleed over de stenen vloer gelegd, alle harde hoekjes bedekt met stoppers, deurstoppers tussen de deur gedaan. en ik heb de kleine op een gegeven moment maar mee laten gaan naar het toilet...

Bij het boodschappen doen had ik eigenlijk nooit een kinderwagen bij me, maar ik zette haar in een winkelwagen (niet in een zitje maar in de bak) en dat vond ze machtig interessant. Tot ze een keer uit de kar klom toen ik mijn hoofd héél even de andere kant op hield...en met d'r koppie op de vloer viel. toen was dat dus ook afgelopen.

Loopt jouw manneke al? dreumesen vinden niets leukers dan zélf lopen. Je moet wat onthaasten, maar het is een genot om zon klein poepie trots te zien wandelen. BIjkomend voordeel: als hij eenmaal flink gelopen heeft, is hij moe en toe aan lekker rustig in de wandelwagen zitten voor de rest van het winkelen!

Het enige wat ik je kan aanraden is: houd hem bezig en geinteresseerd zodat ie zich niet gaat vervelen en capriolen uithalen, geef hem vooral veel aandacht als hij dingen doet die hij wél mag (dan gaat hij dat hopelijk steeds vaker doen), choose your battles (kies alleen die dingen om te verbieden die hem direct in gevaar brengen, zoals sjsl met de kattenbrokjes en het staan op de stoel) en ... zit je tijd uit tot er iets van wijsheid in dat koppie komt!

succes meid!

[Gast SJSL]

Ohh ... wat hier ook goed werkt bij het winkelen: haar zo'n mandje geven op wieltjes, die je moet trekken (dit is bij de AH). Mag ze zelf trekken en boodschapjes inleggen. En ik maar zeggen: wat help je goed.

Stond ze wel pas met zo'n GROTE GLAZEN pot appelmoes in d'r handen ... HAHAHA.

 

Bij de grote boodschappen zit ze altijd in het kinderzitje van het wagentje en tegen de tijd dat ze het zat is (dat duurt wel even, eerst is ze in afwachting van de kaasafdeling ... lol) dan trek ik een zakje (verantwoorde) kinderkoekjes open. Ik verwacht echt niet dat ze ruim een uur daar in zit zonder mopperen, dus paaien met een koekje.

Maar als we kleine boodschapjes gaan doen hier om de hoek, gaan we vaak lopen en mag ze zelf dat mandje trekken. Leuk dat ze het vindt! Neem ik altijd wel de kinderwagen ook mee, want ja, van lopen wordt ze wel moe.

[Yola]

ja haha, de kaasafdeling! We zijn nog niet de winkel in of ze roept: ik wil kaas! ze heeft ook een keer een appel en een tomaat te pakken gekregen waar ze al meteen een hapje uit had genomen en weer teruggelegd... je moet wel ogen in je achterhoofd hebben haha.

Na de kaasafdeling komen we bij het brood, daar krijgt ze van mij altijd het korstje als we brood halen. thuis eet ze de korstjes niet op, maar in de winkel vindt ze het machtig interessant om het hele kapje naar binnen te werken. In de winkel (en thuis ook zelden) begin ik niet aan koekjes etc, waardoor we tot nu toe ongeschonden langs de snoepafdeling kunnen lopen...

maar goed, we dwalen een beetje af..

Pleun, hoe goed is je engels? Dit boek heb ik van mijn zusje, die pedagogiek studeerde:

http://www.bol.com/nl/p/engelse-boeken/new-toddler-taming/1001004002491531/index.html

Het is wel een leuk boek met handige tips en mooie aanpak voor gebruikelijke peuter/dreumesproblemen.

[beppie]

Abc: concequentie is toch echt wel belangrijk hoor, alleen je moet inderdaad niet teveel willen en verwachten. Maar regels, duidelijkheid en concequentie zijn broodnodig.

Een dreumes heeft enorme behoefte aan duidelijkheid en grenzen --> dit betekent voor hem veiligheid. Ik zie heel, heel veel peuters die geen grenzen aangeboden krijgen, en dit gaat vaak mis.

Maar helemaal met je eens dat je niet teveel moet verwachten, en dat veel ouders de hele dag aan het corrigeren zijn, en dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.Maar sommige dingen izjn gewoon gevaarlijk, en dat mogen (moeten!) ze gewoon weten.

 

Even wat algemene info:

Peuters zijn te jong om te kunnen gehoorzamen. Ze begrijpen echt wel dat iets niet mag,, maar hun enorme ontdekkingsdrang staat mijlenver boven het vermogen om te kunnen gehoorzamen ---> praktijk: hmm stopcontact, kijken naarhet stopcontact, kijken naar mama, mama wordt alert, nog een keer naar stopcontact, ondeugende blik naar mama, en hup met t vingertje eraan. Niks mooiers voor een peuter om te ontdekken wat er gebeurt! SOms roept ze, soms staat ze op, soms word je opgepakt..

Neemt niet weg dat ze wel heel goed begrijpen dat sommige dingen niet mogen. Dus: kies voor jezelf twee of drie dingen uit die echt niet mogen, en haal de rest van de spullen weg, of laat ze leker rommelen. Hoe erg is het inderdaad dat het cd kastje leeggeplukt wordt.

 

In de keuken: 1 la of kastje met tupperware, de rest is verboden terrein. Dit begrijpen ze heel snel!

 

En wat al regelmatig genoemd is, naar je peuter toe, op ooghoogte gaat zitten, en op duidelijke, rustige toon zeggen dat het niet mag, laat iets zien wat wel mag, en dit eindeloos herhalen. Als je de ene keer wel corrigeert en de volgende keer niet, is het voor het kind erg onduidelijk! Gedrag houdt dan langer stand en een peuter kan er erg onzeker van worden.

 

Straffen is echt niet nodig, boos worden ook niet. Straffen heeft totaal geen zin op deze leeftijd, het zorgt er alleen voor dat je kind angstig, boos of verdrietig wordt.

En tuurlijk verlies je soms je geduld, dit mag best een keertje. Maak het dan gewoon snel weer goed.

 

Iemand noemde het al: ze hebben veel ruimte en beweging nodig. Hele dag binnen zorgt soms alleen maar voor extra frustratie. DUs lekker buiten laten spelen, naast de wagen laten lopen etc.

 

lastige leeftijd, maar ooooooo zo leuk :D

 

 

mama van dochter van 18 mnd en beroepsmatig betrokken bij dit onderwerp ;)

[Esk]

Ik volg dit topic met veel interesse. Ik kom tot de conclusie dat ik het op dezelfde manier doe als SJSL, Yola en Beppie. Een aantal dingen mogen echt niet en daar houden we ons aan. De rest is van minder belang en daar doen we het dan ook mee. Hier mag Thomas binnen bepaalde kaders best veel. Overdag zit hij nooit in de box en als ik naar het toilet ga, laat ik hem gewoon in de kamer met de deur open. Meestal kruipt hij dan mee naar het toilet en gaat daar met de deur spelen (of met de schoenen die daar ook staan in de gang o.i.d). Prima! Kan hij niet uit de box klimmen en in de huiskamer zijn er weinig dingen waaraan hij zich zeer kan doen of wat kapot kan. De dingen waar ik aan gehecht ben staan veilig. De rest is van het type "jammer, maar helaas" als het mis gaat.

De dingen die hij echt niet mag weet hij inmiddels door herhaling (zie eerdere post). Misschien dat het voor andere mensen lijkt alsof je de hele dag aan het straffen bent, maar dat valt in de praktijk best mee, maar af en toe ontkom je er niet aan.

 

Ik heb wel door dat Thomas heel goed begrijpt wat ik wel goed vind en wat niet. En ik merk dat hij ook wel behoefte heeft aan regels en dat hij deze regels ook uitprobeert. Ik vind de gedragszaken het lastigst. Zoals laatst met naar bed brengen wilde hij zijn tanden niet gepoetst hebben. Een dagje niet vind ik niet aanvaardbaar, dus dan stop ik er op dat moment mee, ga hem zijn pyama en luier aan doen en probeer het tussendoor nog een keer. Als ik het namelijk 1 keer opgeef, dan krijg ik iedere dag dit gedrag en bepaalt hij of hij wel of niet zijn tanden poetst en naar mijn mening bepaal IK dat. Na een keer of 4 aandringen had hij dan wel door dat het toch echt moet, hoe hard hij ook zijn mond dichthoudt of krijst of wat dan ook en mocht ik ze poetsen (en ja, hij mag zelf ook poetsen).

 

Even terug op je vragen, Pleun: in de winkel, als hij al loopt zou ik hem inderdaad mee laten lopen. Of wat hier nogal goed werkt: een klein loopautootje (je weet wel van dit type: [ATTACH=CONFIG]3870[/ATTACH] (of een driewieler of iets en eventueel de kinderwagen waarin je hem vast kan maken). Hij is dan bezig en jij hoeft niet bang te zijn dat hij valt.

In huis zou ik gewoon proberen hem "los" te laten in de kamer als je even wat moet doen (toiletbezoek) of hem mee te laten gaan naar waar je naartoe gaat (zoals ik beschreef met Thomas). Laat hem lekker doen waar hij mee bezig was als het korte beetjes zijn. Je went hem daarmee ook alleen zijn. Ik neem Thomas en Joris alleen mee naar boven als ik daar echt huishoudelijk wat ga doen, maar als ik bijvoorbeeld Joris ga verschonen blijft Thomas gewoon beneden. Een ander idee is om een heel leuk speeltje alléén te geven als jij even de kamer uitgaat. Zodat zijn aandacht dáár op gefocust is en hij dus minder de neiging heeft om iets anders te gaan doen. Ik hoop dat je er wat mee kunt! Het is wel een hele leuke fase vind ik zelf, die ontdekkingsdrang.

[abc]

Abc: concequentie is toch echt wel belangrijk hoor, alleen je moet inderdaad niet teveel willen en verwachten. Maar regels, duidelijkheid en concequentie zijn broodnodig.

Een dreumes heeft enorme behoefte aan duidelijkheid en grenzen --> dit betekent voor hem veiligheid. Ik zie heel, heel veel peuters die geen grenzen aangeboden krijgen, en dit gaat vaak mis.

Maar helemaal met je eens dat je niet teveel moet verwachten, en dat veel ouders de hele dag aan het corrigeren zijn, en dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.Maar sommige dingen izjn gewoon gevaarlijk, en dat mogen (moeten!) ze gewoon weten.

 

Nergens zeg ik dat ik voor een grenzenloze opvoeding ben? Of voor geen consequenties? Jammer dat je deze conclusie trekt. Ik zeg juist dat straffen zinloos is (net als jij zegt) en dat je veel beter uit kan leggen waarom iets niet mag (want dat is gevaarlijk / dan gaat het stuk /dat doet zeer etc) dan alleen maar de boodschap geven dat het niet mag. Mijn dochter wist op anderhalf jarige leeftijd een klasgenootje op het kdv te vertellen dat hij haar niet mag slaan, want slaan doet pijn en dat is niet leuk. Goed voorbeeld dat deze boodschap op deze leeftijd echt wel overkomt. Dat vind ik toch veel mooier om te zien dan wanneer een leeftijdsgenootje uit eigen beweging met hangend koppie naar de hoek vertrekt wanneer het iets doet wat niet mag. Ze weet dat het niet mag, maar waarom? Daar heeft ze geen idee van, ze weet wel dat mama er boos van wordt. En dan de vernedering die zo'n kind moet ervaren als het straf krijgt of zgn gecorrigeerd wordt, en dan nog van degene die ze het allerliefste heeft in de wereld. Dan moet ze toch wel een verschrikkelijk kind zijn om dat te verdienen (zal de gedachte van een kind zijn). Nee, dat is niet mijn manier, ik begeleid mijn dochter liever door het leven.

[Gast SJSL]

De reminder om uit te leggen waarom iets niet mag is een goede, ik wil het wel doen, maar vergeet het wel eens.

[beppie]

Haha, abc, ik was er al een beetje bang voor dat je het negatief op zou vatten, maar dit was niet mijn bedoeling. Nergens gezegd dat jij je kinderen geheel grenzeloos opvoed.

Het is alleen zo dat je in je eerste post naar mijn mening impliceert dat correctie en regels altijd negatief zijn, en slecht voor de peuter. (even kort door de bocht dan he..)

Ik wilde met mijn post alleen benadrukken dat dit juist een broodnodige veiligheidslijn is voor de peuter in een veel te grote wereld.

Verder ben ik het juist met je eens, dat ze ze niet een een stramien moet persen en dat peuters gewoon juist alles moeten ontdekken en wij ze daarin niet moeten belemmeren, maar dat was ook niet de vraag van Pleun ;)

 

Hoop dat ik het zo beter uitgelegd hebt, blijft soms lastig het geschreven woord icm je kwetsbaarheid rondom je kind!

[Danaa]

Oh wat heerlijk dat ik hier even mijn hart kan luchten!

 

Ik heb een dreumes van bijna 2, en een tweeling van 6 maanden.

Mán wat is het af en toe druk in huis..

Vooral doordat Daan lekker ondeugend is en alles uitprobeert.

Ik vind het soms heel moeilijk om mijn geduld te bewaren. Als ik geen tweeling had gehad

(maar wat ben ik dankbaar dat ik ze wél heb !!) was het echt wel anders geweest.

Als ik hem 3 keer heb gezegd dat ie niet bovenop zijn zusje mag gaan liggen (en daarbij

een van de twee huilt, de hond blaft, het eten overkookt of wat dan ook)

grijp ik hem bij zijn arm en zet ik hem zonder pardon op de gang. Zo. Klaar ermee.

Niet dat dit een goede 'straf' is want als ik na een minuut de deur open doe lijkt het of het hem niets boeit.

Ik zou natuurlijk heel geduldig op een zachte toon tegen hem moeten zeggen en uitleggen dat iets niet mag.

Maar dat kan ik op sommige momenten echt niet.

Zucht..

[Floortje]

Pleun, ik herken alles wat je schrijft! Mijn zoontje zit echt geen seconde stil en is vlug als water!Wat ik doe is steeds uitleggen waarom iets niet mag, 'je mag niet op de stoel staan, want dan kan je vallen en dan ga je ''BOEM" (dat snapt hij) en dan heb je AU!' dan refereer ik aan de laatste keer dat hij is gevallen en wijs op de betreffende blauwe plek dan knikt hij meestal begrijpend en lijkt hij de combinatie te maken. Het werkt bij mij echt.En wat ook heel goed werkt is klusjes geven, dat vindt hij helemaal geweldig! Helpen met de was doen, de keuken opruimen, eigenlijk alle grote mensen dingen. Dit heeft ook nog als grappig resultaat dat hij als er bezoek komt een vol glas frisdrank kan brengen zonder te morsen ;-) Mensen die niet weten dat hij zo handig is schrikken zich eerst wezenloos en vervolgens zijn ze vol bewondering! Het heeft me welgeteld twee glazen gekost tot nu toe... Ieder kind is anders, maar bij mijn zoontje helpt klusjes geven echt heel goed als hij ondeugend is!