Jump to content

Dood en doodmoe. Iemand tips?


Twinklestar
 Share

Recommended Posts

Ik ben nu 14 weken en had gehoopt dat de vermoeidheid na 12 weken zou afnemen. Niets is minder waar. Het lijkt wel steeds erger te worden.

Als ik niet hoef te werken gaat het nog enigzins maar aangezien ik de hele week werk is het bijna niet vol te houden.Ik heb werk waarbij ik veel moet staan en lopen. Vanmiddag zat ik even achter mijn computer en kon mijn ogen bijna niet open houden. Wat een ramp. Daarnaast moet ik iedere dag bijna 2 uur reizen. In de auto moet ik echt vechten om niet in slaap te vallen.

Ik weet echt niet meer wat ik moet doen en kan wel janken zo gaar voel ik me. Thuis doe ik helemaal niks 's avonds behalve op de bank liggen/slapen en dan naar bed. Ik zie nu al weer als een berg op tegen morgen.

Heeft er iemand tips waardoor de vermoeidheid minder wordt? En heeft het zin om mijn bloed te laten testen op bepaalde dingen? En zijn er meer die dit nog hadden met 14 weken?

Link to comment
Share on other sites

hi twinkelstar!

 

Gefelicteerdmet je zwangerschap! Vervelend dat je zo moe bent, ik zou sowieso eens even ijzergehalte laten checken en naar de huisarts. Alsjezo moe bentis het wrs beter om (tijdelijk) wat minder te werken, zodat de uren die je werkt tenminste effectief zijn, een arbo arts zal je daar verder mee kunnen helpen. Ik denk dat er geen 'quick-fix'is, behalve heel goed luisteren naar je lichaam!

 

Ben zelf soms ook extreem moe geweest in mn zwangerschappen (ijzer was altijd goed), dus terugschakelen was de enige remedie.

Succes!

Link to comment
Share on other sites

Ik heb dat ook zo vervelend als je de hele dag moet werken zelfs nu ik in het ziekenhuis lig en de hele dag niks doe ben ik nog steeds echt zo moe maar het enige wat je kunt doen is eraan toegeven meer niet

 

Oh ja en het kan wel dat je dat nu nog hebt want blijkbaar stijgt je hcg tot 16 weken en daarna blijft het stabiel waardoor de kwalen af kunnen nemen tenminste zo heeft de arts mij dat van de week verteld

 

Succes

Link to comment
Share on other sites

He Twinklestar,

helaas is er maar één remedie als je ijzer verder goed is.

Zoals al eerder gezegd: floradix, gezond eten en rustig aan doen!!

Succes.

Ik ben met ruim 22 weken nog steeds heel heel moe en slaap ook heel slecht.

Rustig aan en met mijn werk heb ik een flinke stap terug gedaan zodat ik privé ook nog wat aan mijn dagen heb..

Succes!

Link to comment
Share on other sites

hey twinklestar,

 

ik heb dit ook gehad, en eigenlijk is het niet echt weg gegaan de hele zwangerschap. Ook mij werd Floradix aangeraden. Je hebt het in tablet vorm, maar ook in een drankje. Zelf gebruik ik de tabletten. Je mag er 3 keer op een dag 1, ik heb het steeds bij 1 gehouden (domweg omdat ik die andere elke keer vergat...) daarnaast ben ik er ook dagravit bij gaan gebruiken. Ik heb een weekje niets geslikt, en merkte het direct!!!

Ik heb het trouwens gewoon bij de kruidvat kunnen kopen, maar ik zou het je zeker aanraden!!

Ik hoop voor je dat je je snel wat beter gaat voelen.. en daarnaast; pak je rust!! Dus als het nu te veel is om te werken zal je echt een paar stappen terug moeten doen.. Je vooral niet sterker en groter voordoen dan je je voelt hoor!! Je hebt eindelijk zwanger mogen worden, en de momenten dat je daar van kan genieten moet je echt proberen te pakken...

 

succes meid!

 

Liefs gabriella

Link to comment
Share on other sites

Oh jee als ik jullie verhalen zo lees kan het ook wel eens 9 maanden gaan duren. Pfff. Floradix ga ik zeker proberen. Mijn ijzer was al getest via de verloskundige. Die zei dat ik wel iets aan de lage kant zat maar dat het verder nog geen kwaad kon. Iets meer dingen eten met ijzer erin en geen melk bij de maaltijden.

Gabriella, wat is dagravit? Een vitamine?

Wat betreft minder werken... Ik durf daar echt nu nog niet over te beginnen zo pril in de zwangerschap. Eerst al die afwezige dagen vanwege de vele icsi en cryo pogingen en dan nu dit weer. Voorlopig kijk ik het nog even aan. Al zou iets minder werken wel veel schelen.

Gelukkig morgen vrij. Kan ik weer even bijtanken. Ik voel me af en toe net een bejaarde :-). Hebben jullie dat ook?

Link to comment
Share on other sites

Om eerlijk te zijn ben ik erg naief de zwangerschap ingestapt. Natuurlijk was ik alleen maar blij en gelukkig en had verwacht (zeker van te voren) dat het een lange blije weg zou zijn vol met roze wolkjes en andere positiviteit! Totdat ik een paar weken verder was en de eerste klachten kwamen. Dan denk je ook nog eens steeds geconfronteerd te worden met andere zwangere vrouwen die schijnbaar wel op die roze wolk zitten, maar niets is minder waar. Ik weet nog dat ik rond de vijftien weken zwanger was en in huilen ben uitgebarsten bij de verloskundige. Ik had het veel te druk met blij moeten zijn, terwijl ik me alleen maar ellendig voelde. En moe.. zo onvoorstelbaar moe inderdaad!!!

Ik had toen wel een blaasontsteking waar ik wat laat achter kwam en waarvan je dan ook minder snel herstelt, dus dat moet je zeker ook in de gaten houden. Maar zij hebben me toen wel op t hart gedrukt het echt rustiger aan te gaan doen want je werkt jezelf namelijk echt tegen.

Ik snap dat je het lastig vind om het nu over minder werken te gaan hebben, maar heb wellicht als je eens met de arbo arts gaat praten dat er mogelijkheden voor je zijn? Kan me voorstellen dat alleen al de psychische druk die daardoor afneemt het minder zwaar maakt.

Dagravit is een multivitamine met van alles en nog wat erin. Onder andere ook foliumzuur.

Ik wens je veel succes, geniet van je vrije dagen!! Maar nog belangrijker; probeer ook te genieten van de momenten van de zwangerschap waar je heel even wel op die roze wolk mag zitten, want die is er af en toe zeker... (al ben ik daar met 37 weken zwangerschap even niet zo zeker van.... ;)

 

liefs gabriella

Link to comment
Share on other sites

Heb je wel je ijzergehalte laten testen Twinkel? Het lijkt zo op bloedarmoede wat jij beschrijft...Je kunt ook op pfeiffer laten controleren maar dat komt volgens mij niet zo vaak voor bij zwangeren. Bovendien zou je dan volgens mij ook opgezette klieren hebben en verhoging en/of keelontsteking. Maar van een te laag hb voel je je zoals jij t beschrijft. heb t tijdens mijn vorige zwangerschap ook gehad en na een paar ferro fumeraat pilletjes was ik weer helemaal de oude!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Noor, ja dit is na de eerste intake van de verloskundige gebeurd. Wel al weer enkele weken geleden. Ze zei wel dat ik wat aan de lage kant zat met mijn hb maar nog niet zo dat ik daar echt last van zou moeten hebben. Ze raadde wel aan wat beter op mijn voeding te letten (appelstroop e.d eten) en geen melk bij de maaltijden te nemen.

Ook neem ik nu af en toe roosvicee ferro (bah).

Vanmiddag wil ik in ieder geval floradix gaan halen.

 

Hoe gaat het nu met jou? Hopelijk heb je het een beetje een plekje kunnen geven na die klap. Gaan jullie weer verder met een poging?

Link to comment
Share on other sites

Twinklestar: ik doe de roosvicee ferro tegenwoordig door de sinaasappelsap, en vind het dan echt heerlijk! Maakt de sinaasappelsap iets minder zuur. En anders doe ik een scheutje door de vrochtenjoghurt, maar dan wordt het wat minder goed door je lichaam opgenomen.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use