Rustperiode tussen behandelingen door

[Angeline]

Wat een ongekend verdriet vlinder. Heel veel sterkte.

Hallo Dames,

 

ik zal me even voorstellen ben vlinder 29 jaar oud uit rotterdam en heb een poosje meegeschreven in het topic van mei 2012 1e keer ivf. Ben toen als 1 van de weinige in ons pech clubje de gelukige geweest door 1ste icsi zwanger te raken, alles ging zo geweldig goed de angstige 12 weken waren voorbij en ik begon te genieten van mijn zwangerschap waar we zo lang op hebben moeten wachten, Omdat ik zo vreselijk meeleef met iederzn verdriet voelde ik me bijna schuldig dat het bij mij in 1 keer raak was en durfde niet echt meer op het forum te komen en te vermelden dat alles super goed ging en hoe vrolijk we wel niet waren. Na de 20 weken echo zouen we de babykamer bestellen die we al hadden uitgekozen met 17 weken heb ik een pretecho gehad we kregen een zoon, met 18 weken had ik nog een controle in ZH alles zag er mooi uit en kon opgelucht naar huis de volgende dagen kreeg ik steeds meer last van vaginaal vochtverlies las op het internet dat het normaal was en wat afscheiding op restjes urine kon zijn en voelde de baby al bewegen sinds 16 weken dus maakte me totaal geen zorgen tot vrijdag 07-09 het vochtverlies werd toch steeds meer en het inlegkruisje moest steeds vaker verwisseld worden zaterdag avond begon het zelfs een heel licht kleurtje te krijgen ik besloot om ipv maandag toch ff meteen te bellen voor geruststelling ik kon meteen langskomen mijn man werkt savonds en was dus al weg ik ging met een opgelucht hart ff stiekum op controle en verwachtte dat ik binnen een paar uurtjes weer terug was HELAAS NIET DUS via de echo zag de arts dat ik minder vruchtwater had dan wat gebruikelijk wasbij 18 weken ze keek nog ff met een inwedige echo en moest me het vervelende nieuws vertellen dat mijn vliezen waren gescheurd en dat ik al ontsluiting had het voelde alsof ze met een zweep op me gezicht sloeg ik wist niet wat me overkwam de hele wereld stortte in en wou het niet geloven ik vroeg wat ik moest doen wou er niet vanuitgaan dat dit einde verhaal was ik werd meteen opgenomen en heb 2 dagen plat met benen wat hoger moeten liggen voelde helemaal geen vocht meer lopen en hoopte zo dat het goed zou komen en ze een bandje om de baarmoeder konden doen zodat ik toch nog verder kon maar helaas de baby had maandag midag bijna geen vruchtwater meer was waarschijnlijk dan met urine uitgelopen + ik had een flinke blaasontsteking dat ook mijn baarmoedermond had besmet dus hoogstwaarschijnlijk was het vruchwater ook besmet de baby leefde nog en hartje klopte nog perfect en al weetje dat hij het niet gaat halen zonder VW en heb je niet eens 0,001 % kans meer de hoop en wil is zo groot ik wou niet bevallen zolang het nog leefde. De volgende dag kwam de arts me vertellen dat ik moest bevallen omdat mijn gezondheidheid ook in gevaar was het was geen vraag maar een medisch advies ik had geen keus meer ben dinsdag met precies 19 weken bevallen van een prachtige zoon voor de bevalling klopte het hartje nog maar is waarschijnlijk tijdens het bevallen gestorven. We hebben nog afscheid kunnen nemen 4 uur lang heb ik hem in me armen mogen vasthouden heb fotos gemaakt en een kaartje met voet en hand afdrukje gekregen donderdag 13-09 hebben we hem begraven op de zuiderbegraafplaats in rotterdam. En nu zit ik hier in me huisje en voel me zo leeg en mislukt ik weet niet meer wat ik aan moet. Het enige wat ik wel weet is dat ik zsm weer aan de slag wil voor hopelijk een nieuw wondertje en hoop dat ik niet maanden hoef te herstellen van de bevalling en gewoon na een cyclus weer te mogen beginne heb 27 sept afspraak met de gyn en hoop dat ik positieve reactie krijg op mijn wens en dat het medisch gewoon mag in de tussen tijd vind ik dat ik hier wel een beetje hoor omdat ik nu ook op een nieuwe poging wacht hopelijk vinden jullie dat ook en mag ik lekker meekletsen en me verdriet hier uitschrijven

 

Liefs Vlinder

[J0se]

Lieve Vlinder, wat een verdriet.......ik wil jullie heel, heeel, heeeeeeeeel veel sterkte toewensen de komende tijd. Heb er geen woorden voor, alleen een welgemeende knuffel!

[Monica32]

Lieve Vlinder, meisje.... We kennen elkaar van t mei topic en ik was zo blij voor jullie, heb met tranen je bericht gelezen meid. Wat een nachtmerrie.. Dit is toch wel 1 van de ergste dingen waar iedereen in dit traject bang voor is.. Ik heb ook t nodige meegemaakt, maar dit wat jij nu verteld daar krijg ik echt de rillingen van, ik vind t zo erg voor jullie! Ik kan je alleen maar heel veel sterkte en moed en hoop toewensen. En je hoeft hier nooit weg te blijven, met mooie verhalen of met slecht nieuws, de meiden hier zullen je echt niet veroordelen, maar gewoon een luisterend oor zijn. Dikke knuffel voor jou!

[vlinder-83]

Angeline, Jose en Monica, Dank jullie wel meiden vind het toch wel erg fijn om al die knuffels en medeleven te krijgen doet me erg goed BEDANKT..

 

Monica hey meid ja wij kennen elkaar van het mei topic en dat vergeet ik niet zo snel hoor het lijkt nog als gisteren al dat verdriet en pech wat jij heb moeten doorstaan is zeker ook niet niks zeg. en natuurlijk weet ik dat ik hier ook met alle mooie verhalen welkom ben daar heb ik absoluut geen seconde over getwijfeld het lag gewoon aan mij omdat ik heel goed weet hoe groot die verlangen is om zelf ook zwanger te zijn. Als iemand in mij omgeving zwanger werd vond ik het ook altijd zo moeilijk je gunt het ze natuurlijk wel maar toch omdat jij dan weer pech heb maar als ik zie dat dames in het zelfde schuitje als ons zwanger worden voel ik mij zoo gelukkig geeft weer hoop vandaar dat ik meteen ook de behoefte kreeg om weer mee te schrijven en weer wat ervaring te delen. Hoe gaat het met jou weet je al wanneer je voor de volgende poging mag..

[Monica32]

Lieve Vlinder,

 

wat ben je toch een lieve meid! Ik vind mijn ellende niets lijken tegenover dat van jou...is toch wel het ergste wat je kan overkomen je kindje verliezen en het was gewoon echt al een kindje, jullie mooie zoontje! Mag ik vragen of hij een naam heeft gekregen? En ik heb zwaar respect voor je meid, het is pas een week geleden.. Moet allemaal zeer onwerkelijk voelen... Savannah heeft als baby'tje van 4 weken 2x een hartstilstand gehad en 2 weken in coma gelegen aan de beademing...die tijd was voor ons alsof we in een soort van waas leefden... Ik vind het heel knap van je dat je nu hier alweer mee schrijft...en geef de hoop niet op... er heeft zowiezo een prachtkindje in jou geleefd.. Hij is er niet voor niets geweest, draag die mooie herinneringen met je mee... En ik snap wat je bedoelt met dat je je mislukt voelt... ik vraag me ook steeds af wat er mis is met mij waarom het niet komt tot een goede gezonde geboorte... Maar zo moet je niet denken.. Er zijn heel veel vrouwen en hier helemaal die hun portie ellende over zich heen krijgen, maar in bijna alle gevallen leidt het uiteindelijk ook naar een gezonde baby in je armen... Geef jezelf wel even de tijd, want zo snel kun je hier niet overheen zijn, en haast je niet in een nieuwe behandeling meis, voor een eventueel ander kindje is stress ook niet goed en een energieloze mama ook niet.. Ik hoop dat je de 27e een goede beslissing neemt samen met je arts voor het verdere verloop van jullie traject..

 

Hier weet ik nog niet precies wanneer ik ga starten, mijn menstruatie komt 30 sept als het goed is, maar ik moet 2 wkn daarna nog op controle...ik ga dat waarschijnlijk afwachten en start dus de cyclus daarop voor onze cryo's, dat word dan 26 dagen later, want zo lang duurt mijn cylcus, die is gelukkig kort en regelmatig dus daar kan ik altijd van op aan :) Dus dan zouden we eind oktober starten..

 

Dikke knuff voor jou meid!!

[vlinder-83]

Lieve Monica

 

Dankjewel voor je lieve berichtje Ik ben gelovig en heb me zoon de naam Omer gegeven de naam van een Islamitische profeet. Het voelt zeker allemaal nog erg onwerkelijk heb soms het gevoel dat ik in een nachtmerrie leef en elk moment schreeuwend wakker ga worden heb gelukkig wel veel steun en troost bij me man en familie.

 

Het is nu precies een week geleden vorige dinsdag 11. sept. precies om 14;00 hoorde ik z,n hartje voor het laatst nog kloppen kreeg steeds vaker weeen en ben precies om 17;12 bevallen lichamelijk gaat het nu een heel stuk beter heb zelfs bijna geen bloedingine meer kan goed af met inlegkruisje. Maar emotioneel is het zo vreselijk zwaar daarom probeer ik wat afleiding te zoeken en schrijf het zo een beetje van me af. Tijdens de behandelingen was de kinderwens zo vreselijk groot dat ik dacht dat het niet erger kon maar nadat ik hem in me armen heb gehad en eraan heb kunnen ruiken is die wens zoveel malen meer groter geworden iss met geen enkel woord te beschrijven.

 

Ik sta eigenlijk een beetje versteld vanmezelf dat ik zo sterk ben had ik niet verwacht maar ik heb toch rust en vrede in me zelf en geloof dat alles een beetje z,n redenen heeft en probeer mezelf te troosten dat het allemaal ergen kon Bijv. na een gezonde zwangerschap van 40 weken of in z,n eerste levens maanden,jaren dit gebeurd helaas veel vaker dan wat ik heb meegemaakt, mischien maakt dit gebeuren me een betere moeder voor me volgend kindje die ik hopelijk ga krijgen. Ik kan nog aan zijn spulletjes en hand en voet afdrukje ruiken z,n fotos bekijken en het mooiste vind ik dat ik hem heel vaak om me heen voel ik praat nog steeds met hem en wil niet huilen omdat ik dan geloof dat hij daar verdrietig van word ik word helemaal warm van binnen op zo,n moment dat houd me ook sterk gelukkig

 

Wat fijn dat er bij jou eindelijk weer wat in zicht is duurt niet lang meer hopelijk mag dit keer alles goedkomen bij jullie meid. zelf heb ik 9 nov. een afspraak bij mijn ivf arts die zal uiteindelijk bepalen wanneer ik verder kan hoop dat het dit jaar nog mag..

 

Liefs en knuffels Vlinder

[Monica32]

Lieve Vlinder,

 

ja ongelovelijk hoe sterk je kan zijn he, dat is overlevingsdrang...dat komt naar boven bij alle zware situaties.. je verstand gaat dan op 0 en je moet wel verder en leeft in een soort roes op dat moment.. Ik ken wel een beetje het gevoel dat je denkt elk moment wakker te worden uit de nachtmerrie...Maar wat een prachtige naam met mooie betekenis! En heel goed dat je hem ziet als iets moois en probeerd gelukkig te zijn met de korte tijd die jullie samen hadden, maar je mag best af en toe even flink hard huilen hoor, als je het niet eruit laat heb je daar later last van.. Dan leg je hem uit dat je hem nog graag bij je had gehad en dat er een tijd komt dat je minder zal huilen maar ook heel gelukkig bent dat hij bij jullie is geweest..Hij word het beschermengeltje van jullie volgende kindje, de grote broer die op zijn broertje of zusje past! Dat is ook een hele mooie gedachte om je aan vast te houden! Ben ervan overtuigd dat jullie verdriet weer gecompenseerd word op 1 dag in de toekomst. Je weet het zelf allemaal prachtig te zeggen, heel knap! Hij heeft voor altijd een plekje in jullie hart.. En ja ook fysiek moet je bijkomen na een bevalling...je lichaam heeft 6-8 weken nodig om weer normaal te gaan functioneren.. De psychische klap zal waarschijnlijk altijd blijven..ik hoop dat het je inderdaad tot een nog betere mama maakt en weet je...mensen die ellende meemaken op dit gebied en zooooo graag willen... die weten ook hoe kostbaar en speciaal het is om een gezond kindje te krijgen en die zullen dat altijd koesteren!

 

Ik duim voor jullie dat je dit jaar nog verder kan gaan... Liefs en een dikke knuff

[vlinder-83]

Dankje Monica ik hoop ook voor jou en alle dames die hier mee bezig zijn het dit jaar nog raak mag zijn

kreeg vanmiddag een heel mooi gedichtje van me zus toegestuurd het heeft me erg geraakt en wou het

graag met jullie alle delen;

 

What Makes A Mother

 

I thought of you and closed my eyes

And prayed to God today,

I asked, "What makes a Mother?"

And I know I heard him say:

 

A Mother has a baby,

This we know is true

But, God, can you be a mother

... When your baby's not with you?

 

Yes, you can, he replied

With confidence in his voice,

I give many women babies,

When they leave it is not their choice.

 

Some I send for a lifetime,

And others for the day,

And some I send to feel your womb,

But there's no need to stay.

 

I just don't understand this God,

I want my baby here.

He took a breath,

and cleared his throat,

And then I saw a tear.

 

I wish I could show you,

What your child is doing here...

If you could see your child smile

With other children and say,

 

"We go to earth to learn our lessons

of love and life and fear,

but My mommy loved me so much

I got to come straight here!"

 

“I feel so lucky to have a Mom

who had so much love for me,

I learned my lessons very quickly,

My Mommy set me free.

 

I miss my Mommy oh so much

But I visit her each day.

When she goes to sleep,

On her pillow is where I lay.

 

I stroke her hair and kiss her cheek,

And whisper in her ear,

"Mommy, Please don't be sad today,

I'm your baby and I am here" “

 

So you see my dear sweet one,

Your children are okay.

Your babies are here in My home,

And this is where they'll stay.

 

They'll wait for you with Me,

Until your lessons there are through,

And on the day that you come home,

they'll be at the gates waiting for you

 

So now you see

What makes a Mother,

It's the feeling in your heart,

It's the love you had so much of

Right from the very start.

[Monica32]

Wauw wat een prachtig ontroerend gedicht, heb gewoon zitten huilen. Voel me ook erg aangesproken na onze miskramen en de BBZ. Denk dat t voor veel vrouwen hier een heel diep rakend gedicht is! Bedankt voor t delen meis!

[vlinder-83]

Graag gedaan hoor, heb het zelf ook huilend gelezen en vond dat ik het hier moest delen omdat velen van ons hier toch mama zijn geworden hoe kort of lang ze hun kindje ook hebben mogen dragen

[mijnbaby]

Lieve vlinder, Ik wil jullie heeeel veel sterkte toewensen... wat een verdriet....

weet even zo goed niet wat ik moet zeggen, ben er een beetje stil van...

[vlinder-83]

Dankjewel Mijnbaby voor je lieve reactie, ik begrijp heel goed dat je er stil van word en niet weet wat te zeggen, valt zeker niet mee, Hoe gaat het met jou zwangerschap hopelijk is alles naar wens..

[Dromenvaneenwonder]

Hoi meiden,

 

Het is een tijdje geleden dat ik heb meegeschreven. Sjonge, vlinder wat een verhaal, ik word er heeeeeeel stil van! Zo dichtbij en zo ver weg.... Wat verschrikkelijk voor je!

Ik zat er emotioneel wel erg doorheen. Het geluk van mijn zus deed pijn. Geen pijn omdat ik het haar niet gun, maar pijn omdat ik mijn eigen gemis voel. Hoe is het toch mogelijk dat je iets zo erg mist, terwijl je het nooit hebt gehad?

Ondertussen heb ik mezelf begraven in een berg werk. Dinsdag heeft mijn zus haar eerste echo, ik vind het nu vooral heel spannend. Sjonge, een neefje of nichtje! Als ik dan geen kleertjes voor mijn eigen kindje kan kopen, koop ik deze gewoon voor mijn neefje of nichtje. Afgelopen week te horen gekregen dat twee vriendinnen ook in blijde verwachting zijn van de tweede. Best maf, wij waren eerder bezig dan zij en nu zijn zij al aan de tweede toe...

In ieder geval gaat het nu goed! Was echt uit het veld geslagen, maar nu vol goede moed aan het aftellen tot wij ook weer voor een poging mogen. Nog 8 weken te gaan, en er zijn acht weken verstreken sinds de laatste miskraam, dus we zijn op de helft! Het wachten is echt moeilijk, maar het is het waard als we uiteindelijk na zoveel jaren zo'n klein wondertje in onze armen mogen sluiten!!!

Nou, dat was weer een update! Ik ben benieuwd hoe het met jullie allemaal is! x

[Monica32]

Hoi hoi :)

 

Dromenvaneenwonder: fijn dat je het positief bekijkt..en dat wat jij zegt hebben wij ook, er zijn er al een hoop bevallen van de 2e ondertussen en wij waren al lang bezig voordat hun aan kinderen dachten... oneerlijk verdeeld...maar sommige mensen moeten er eeuwig op blijven wachten... Ik hoop maar dat het lange wachten uiteindelijk iets opleverd, dan is dat allemaal heel snel weer vergeten als je een hummel in je armen hebt!!

 

Hier zou ik zondag (dan verwacht ik mijn menstruatie) kunnen beginnen voor de cryos...maar ik voel me nog niet top hersteld..heb totaal geen conditie en heb echt nog even nodig om weer een beetje zonder in de avond kapot te zijn aan alle dagelijkse dingen te wennen.. Dus 26 dagen later beginnen wij bij de volgende cyclus voor de cryos. Dat zal eind oktober worden. We hebben besloten om lekker nog even te gaan genieten, we zijn al 3 jaar niet op stap geweest, dus dat gaan we binnen nu en 2 weken weer eens doen, gewoon even eruit.. Daarnaast wil ik weer wat gaan sporten langzaam aan, zodat ik iig een beetje puf heb voor we weer beginnen :)

 

zo dat was mijn verhaal weer..

 

Lieve Vlinder, hoe gaat het met je? Heb de afgelopen week ontzettend vaak aan je moeten denken, vind het zo erg wat jullie hebben moeten meemaken...ik hoop zo dat je de kracht hebt en kunt vinden uit de hele situatie om er iets moois van te maken samen met je mannetje... Sterkte meisje!!

[Belladonna]

Lieve meiden,

Wat een verdriet hebben jullie moeten doorstaan. Vlinder in het bijzonder heel veel sterkte!

Zelf ben ik na onze miskraam 2 jaar geleden erg hard gaan werken en in een burnout beland. Dus enig tip die ik mee kan en wil geven, geef ruimte aan al je emoties, stop ze niet weg.

Ik wens jullie met heel mijn hart allemaal een mooi en gezond kindje.

Veel liefs

[Monica32]

Dank je wel Belladonna, bij jou gaat het al snel nu..ook na een menig portie pech, verdriet en geduld zie ik.. spannend, en alavsat gefeliciteerd!!!

[Belladonna]

Dank je monica! Idd ook na veel verdriet en ook geen makkelijke zwangerschap, dus zeker aan het aftellen tot ons wondertje geboren mag worden. Dan pas kan en durf ik volledig gelukkig te zijn.....

Veel succes komende tijd! Ik blijf jullie volgen! Xx

[Monica32]

Ik snap je helemaal...denk ook dat ik niet gerust zou zijn voor ik de hummel gezond en wel in mijn armen zou hebben...jammer dat je zo je zwangerschap door moet he! Helaas kunnen veel dames hier na alle ellende moeilijk genieten van hun zwangerschap door de angst dat er iets mis gaat...En ik heb bij mijn zwangerschap van mijn dochter ook niet echt vreugde gekent..iik lag vanaf 3 maanden plat met bekkeninstabiliteit en met 38,5 week ben ik ingeleid, ik kon niet meer van de pijn.. Maar zodra je dan die hummel in je armen hebt ben je alle ellende meteen vergeten! Daar doen we het voor he, allemaal hier! Nog effe de laatst loodjes!! Succes!

 

Ik ben ondertussen geheel plotseling al in mijn cryopoging, ik zit nu op dag 4.. en we besloten op dag 2 om er gewoon voor te gaan nu ondanks dat ik me nog niet helemaal 100% voel, voel ik me toch wel goed genoeg om ervoor te gaan.. We hebben 2 cryo's, misschien ontdooien ze niet eens en dan kunnen we rustig beslissen wanneer we weer voor een IVF poging gaan.. Deze cryopoging word in een natuurlijke cyclus gedaan, dag 10 moet ik terugkomen voor een echo en dan waarschijnlijk beginnen met ovulatietesten om de eisprong in de gaten te houden.. spannend allemaal weer! Ik hoop dat pech en verdriet ons nu eindelijk bespaard blijft.. Als beide cryo's ontdooien dan worden ze beide terug geplaatst, anders 1 en anders nemen we nog even een rustmaand.. We hebben de risico's van een tweeling goed overdacht...aangezien we ook pech hebben met eenlingen, laten we het aan het lot over..

 

Meisjes succes allemaal!