ICSI, we gaan ervoor!

[Ayla]

Hallo allemaal! (ik ben nieuw op dit forum.)

 

Na meer dan 5 jaar onbeschermde gemeenschap en meer dan 2 jaar semi serieus proberen konden wij er niet meer omheen: een spontane zwangerschap zou ons niet aan komen waaien.

 

Aanstaande donderdag hebben we een tweede gesprek bij de fertiliteitskliniek. Alle eerste onderzoeken hebben we reeds achter de rug, deze zijn tijdens het eerste gesprek uitvoerig besproken. Het goede nieuws: Mijn gehele cyclus loopt als een klokje, alles precies zoals het moet. Altijd netjes tot op de dag exact meldt mijn menstruatie zich, dus stiekem hoopte ik hier al op, maar natuurlijk geeft dat geen enkele garantie, I know. Maar mijn prachtige dochter van inmiddels bijna 9 uit een vorige relatie is verwekt in de allereerste maand na het stoppen van de pil. Dat ik iig 10 jaar geleden behoorlijk vruchtbaar was geeft een vrouw dan wel moed, mijn leeftijd van inmiddels bijna 39 deed me toch weer ernstig twijfelen... Ik glom dan ook zo;n beetje van trots en opluchting bij deze uitslag.

De uitslag van mijn man was helaas minder rooskleurig. Slechts 600.000 goed bewegende zwemmers. Een klap in zijn gezicht.

ICSI is onze enige mogelijkheid volgens de artsen. Wij waren tijdens het eerste gesprek niet in staat meteen een keuze te maken of we voor ICSI wilden gaan of niet. Niet alleen de zware behandeling, maar ook de etische bezwaren hebben wij goed moeten overwegen. Maar... we willen de behandeling starten is het verdict.

 

Ik zie er echter als een berg tegenop. Ik heb nu al slechts een goede week per maand volgens de veelgemaakte grapjes van mijn man. Hoe zal ik dan wel niet zijn met een lading hormonen in mijn lijf??? Verder moet ik bijna huilen als ik alleen al aan die punctie denk. Dat is overigens raar, want ik ben helemaal geen pieper en ben ervan overtuigd dat het een peuleschil zal zijn in vergelijking met een bevalling. En die ben ik tenslotte ook kreunend en zuchtend en kermend, maar ook met heel veel lachen doorgekomen! Waarom kijk ik hier dan zo tegenop?

 

Maar goed, de beslissing is dus gevallen: Als we donderdag een GO krijgen na de laatste sementest van mijn man dan gaan we de mallenmolen in.

Nou vraag ik me af, begin je dan meteen op de eerste dag van je volgende menstruatie te prikken of zijn er wachtlijsten voor ICSI? Nu de beslissing is gevallen wil ik liefst gister beginnen nl. ;-)

[Hobbesje]

Welkom hier. En je gaat idd een behoorlijk traject tegemoet. Hoe je op de hormonen gaat reageren dat weet niemand van te voren. Ik was in het stukje voordat we met ICSI begonnen een stuk minder te genieten dan toen we eenmaal bezig waren (de onzekerheid was weg en ik kon eindelijk wat concreets doen).

En of er een wachtlijst is voor ICSI - geen idee waar je loopt?? - is een vraag voor je ziekenhuis.

En wat je precies moet doen qua prikken/medicatie ligt eraan of je voor een kort of een lang protocol gaat.

Heel veel succes!

[Henne]

Ayla welkom hier. Dat je er nu zo tegenop ziet komt denk ik vooral door de onzekerheid, wat Hobbesje ook al zegt. Je begint aan iets totaal onbekends zonder te weten hoe of wat en of er resultaat zal zijn. Terwijl juist dat resultaat zo essentieel is. Ik zag als een berg tegen de eerste poging op, inmiddels heb ik er zeven achter de rug en zie mijn handtekening voor het langverwachte resultaat ;-)

 

Zal niet zeggen dat een punctie een peulenschil is of dat de hormonen niks met je doen....hoewel dat persoon en per cyclus wisselt....maar je doet het met een doel voor ogen en als het goed is doe je het samen, en dan kom je er wel doorheen. Leuk is anders, maar gelukkig kun je hier dan altijd je verhaal en vragen kwijt.

 

Wachtlijsten ed wisselt per ziekenhuis, dus dat is gewoon even afwachten tot het volgende gesprek (of even bellen wat normaal is zodat je er vast een beetje rekening mee kunt houden).

 

Veel succes!

[Sorpresa]

Hoi Ayla, welkom hier! Ik sluit me bij bovenstaande dames aan. Je kunt niet voorspellen hoe het zal lopen, hoe je reageert op de hormonen, hoe de punctie zal zijn en hoe vaak je dt allemaal gaat doormaken. Ik wil je alleen veel succes wensen en misschien is het een idee om de naam van je ziekenhuis in de zoekfunctie in te geven om te kijken of je iets vindt over hun protocol? Mij maakte het inlezen wat er precies allemaal ging gebeuren een stuk rustiger.

[annengel]

Hoi,

 

Allereerst heel veel sterkte. Ik zit er nu midden in. Maandag is mijn (eerste) punctie

Controlfreak als ik ben is het heel vervelend dat je niks kunt plannen, alles is onzeker. Dat maakt ICSI zo vervelend. het niet weten en het allemaal maar moeten ondergaan. Bij iedereen is het anders en de kansen zijn niet super hoog.

Ik kan me voorstellen dat je ertegen op ziet. Je kan nu van alles in je hoofd halen. Kijk hoe jij ruimte voor jezelf en relatie gaat maken in je leven. Ik heb mijn leven voortgezet, maar veel dingen onder voorbehoud. Daarnaast heb ik bij mijn vrijwilligerswerk ervoor gezorgd dat ik misbaar was, voor het geval dat. Op mijn werk als leerkracht had ik er voor gezorgd dat mijn groep elk moment overgenomen kon worden, doordat alles op papier stond. Dat gaf mij rust.

 

Sterkte en dit forum is bij uitstek geschikt om er over te hebben of je frustratie te kunnen uiten....

[Ayla]

Dank voor jullie reactie.

Uitslag van mijn man was gelukkig goed. Zelfs een verdubbeling van het aantal goede zaadcellen! Van 600.ooo naar zo;n 1,2 Miljoen. Of dit aan het slikken van de lading vitamines, losse boxers en stoppen met koffie drinken komt zullen we nooit weten. De arts trok met een wenkbrouw, begon een verhaal over dat als mannen placebo slikken de resultaten ook vaak beter worden, maar who cares? Mijn mannetje heeft een fantastisch gevoel en heeft het gevoel dat hij zelf ook iets kan bijdragen, dus hij gaat er lekker mee door. :happydance:

Anyway, we hebben dus een GO voor ICSI!!!

Donderdag 29 november hebben we de intake en prikles. Ik kan niet wachten op het wachtbankje plaats te nemen.

Ik heb nu al zo veel aan aan de berichten die iedereen plaatst op dit forum. Ik heb het gevoel dat ik beter voorbereid ben en niet zomaar in een donker gat spring. Super fijn!

[aman]

Ayla

Wat een spannende tijd, Heb zelf net een behandeling van ISCI achter de rug....en nu 6 weken ( nog zo pril!) zwanger.

we zijn nu 3 jaar bezig nu 10 x iui en een ivf poging dan toch isci geworden

In die tijd verleg je steeds je grenzen, de onzekerheid is dan het ergste. als je eenmaal weet wat je te wachten staat dan stel je je daarop in

In had twee nare puncties, maar inderdaad een bevalling is ook geen pretje : )

Dus achteraf valt het dan weer mee....

Zo heeft iedereen zijn eigen verhaal en doet elk ziekenhuis het ook weer anders dat is wat mij vooral opgevallen is.

Het prikken zag ik erg tegen op maar viel uiteindelijk wel mee....mijn man deed het...dat wel : )

Succes en de forums helpen je om je ervaringen te delen en te weten dat er veel meer mensen zijn die in een zelfde schuitje zitten..

Succes