Jump to content

Voorstellen Susan


Susan76
 Share

Recommended Posts

Na een tijdje twijvelen, toch maar een stapje verder en mij aanmelden op dit forum. Ik hoop wat verhalen te kunnen delen / herkennen in anderen en informatie te kunnen vinden.

 

Ik heb al enige tijd een kinderwens en ben sinds 2,5 jaar samen met mijn lieve vriend. Toen ik hem ontmoette, wist ik dat hij de man was waarmee ik kinderen zou willen. Ik was toen al 34 en had voor deze relatie al besloten dat ik voor mijn 35ste zwanger wilde worden, desnoods van een donor. Ik was mij daar al op aan het voorbereiden.

Toen ik mijn vriend leerde kennen, wist ik dat hij een sterrilisatie had ondergaan. Hij heeft al drie kinderen ( nu 11,17 en 20) en had dit ooit besloten. Dit was een heikel punt. Na veel wikken en wegen hebben we besloten samen verder te gaan en heeft hij zijn operatie afgelopen mei ongedaan laten maken.

Na 10 jaar niet vruchtbaar te zijn geweest,zou hij nu weer vruchtbaar zijn, de operatie was gelukt! Allebei erg blij en het kon gaan gebeuren...

Helaas kregen wij een maand na de operatie het bericht dat zijnproductie toch erg tegenviel. Het zou wel eens lastig kunnen worden, maar niet onmogelijk. Nog eens twee maanden verder bleek de productie met nog eens de helft te zijnafgenomen en zou spontane zwangerschap bij a onmogelijk zijn. Paniek!

Na een gesprek met een fertiliteitsarts( blaricum,tergooi) hebben we te hiren gekregen dat we alleen nog icsi zouden kunne doen. Ik ben er kapot van geweest en heb twee weken lang alleen maar gehuild.

In november konden we terecht en ben ik gestart met de pil, deca en de hele reutemeteut. Ik had veel moeite om de medicjnen in mijn lijf te accepteren. Misschien hierdoor(?) bleek dat ik te weinig follikikels had gemaakt(2) en stonden we voor de keuze om een betaalde poging door te laten gaan met een magere oogst. De arts denkt dat ik te weinig hoeveelheid heb gehad ( puregon 250) dus wil volgende keer dubbele hoeveelheid.

ik heb de poging afgebroken met een risico dat mijn vriend zijn productie afneemt. In januari kunne we terecht en weten we nu hoe de medicijnen werken. Ik zie het als een nieuwe start en gelukkig nogpoging 1.

 

Dus, dit is mijn verhaal. Ik had nooit verwacht op een ivf forum ' terecht te komen'. Ik ben blij dat het er nis en ik ben blij dat er zulke mooie technieken zijn tegenwoordig.

 

Verder : ik ben 36, mijn vriend 44. De reden van onvruchtbaarheid is vooralsnog zijn weinige aantal zwemmers. Verddr geef ik dans in het voorgezet onderwijs en ben ik benieuwd hoe ik ga lesgeven met rammelde eierstokjes ..:laugh:

Link to comment
Share on other sites

Dank je wel! En ik zie dat jij n meisje hebt? Wat leuk!

 

Ja, wij zijn ouders van een geweldige peuter. Echt een heel leuk meisje! Dagelijks genieten... Lang op gewacht. Ik w zwanger toen we 12,5 jaar getrouwd waren. En dan toch nog... Super! Ik gun het iedereen...

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use