Ga naar inhoud

Wat nu?


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi Ar87, ik ben vol overtuiging voor de pillen gegaan. Bij curettage is er een minimale kans op beschadigingen die een zwangerschap kunnen bemoeilijken. Dat risico wilde ik absoluut niet lopen. Verder vond ik het echt heftig met de pillen, maar niet anders dan mijn eerste spontane miskraam. Ik vond het fijn om gewoon thuis te zijn en mijn kleine meisje als afleiding te hebben.

Even voor jouw planning: misschien is het elders anders. Maar ik moest 36 uur voor de feitelijke opwekkers ook iets innemen wat de baarmoedermond verweekt. Als ze dat bij jou ook zo doen en je de medicatie maandag mee krijgt, krijg je dus pas op zijn vroegst woensdag de feitelijke miskraam.

 

Bij een curettage ben je er sneller vanaf. Je maakt het ook niet bewust mee. Voor veel vrouwen is dat prettig. Het blijft natuurlijk wel een ingreep met narcose, daarvan kun je ook vervelende gevolgen hebben.

 

Even googlen kan je helpen om een voor jou passende beslissing te maken. Kies dan vooral voor patientenfolders van ziekenhuizen en niet gruwelverhalen van anderen. Meestal verloopt het gewoon prima.

 

sterkte!

  • Reacties 96
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Breek even in * heftig voor je ar87, dit wens je niemand. Ik heb zelf afgelopen jaar een miskraam met 12 weken opgewekt met medicatie. Eerst ook een tablet om de baarmoedermond weker te maken. Ik weet niet of het hierdoor kwam maar de "bevalling/miskraam ansich heb ik zeer weinig last van gehad. Wel wat lichte krampjes maar niet iets heel pijnlijks. Dit kan voor iedereen heel verschillend zijn maar het hoeft dus niet heel pijnlijk te zijn. Ik vond de geestelijke pijn veel heftiger. In ieder geval sterkte... breekt weer uit*

Geplaatst
Breek even in * heftig voor je ar87, dit wens je niemand. Ik heb zelf afgelopen jaar een miskraam met 12 weken opgewekt met medicatie. Eerst ook een tablet om de baarmoedermond weker te maken. Ik weet niet of het hierdoor kwam maar de "bevalling/miskraam ansich heb ik zeer weinig last van gehad. Wel wat lichte krampjes maar niet iets heel pijnlijks. Dit kan voor iedereen heel verschillend zijn maar het hoeft dus niet heel pijnlijk te zijn. Ik vond de geestelijke pijn veel heftiger. In ieder geval sterkte... breekt weer uit*
Heb eigenlijk niks gehoord over de baarmoedermond week maken, het plan Hoe ik het te horen kreeg was: medicijnen inbrengen als er maandag niks was gebeurd dinsdag weer inbrengen, gebeurd er DAN niks word het curettage... Toch ook fijn om een keer een POSITIEVE reactie te horen over die medicijnen! ;-) Heel erg bedankt voor het meedenken en de ervaringen te delen allebei!
Geplaatst
Hoe gaat het nu, Ar87?
Vanochtend de medicijnen gehad, wel aardig wat bloedverlies gehad maar totaal geen pijn, dus weet niet of dat juist goed is geen pijn of dat dat wel de bedoeling is?!
Geplaatst

Er gebeurt dus in ieder geval nu iets. Ik durf echt niet te zeggen wat hoort of niet. Als je uiteindelijk ook stolsels gaat verliezen, zal het wel goed komen. Moet je zelf beoordelen of het een volledige miskraam is, of heb je nog weer een nacontrole?

 

Ik hoop dat je een beetje lief kunt zijn voor jezelf.

Geplaatst
Er gebeurt dus in ieder geval nu iets. Ik durf echt niet te zeggen wat hoort of niet. Als je uiteindelijk ook stolsels gaat verliezen, zal het wel goed komen. Moet je zelf beoordelen of het een volledige miskraam is, of heb je nog weer een nacontrole? Ik hoop dat je een beetje lief kunt zijn voor jezelf.
Straks weer naar het ziekenhuis voor een echo
Geplaatst
Jeetje Ar87.. wat zit je er dan lang in zo zeg.. ik hoop voor jou dat het goed is nu.
Helaas zat het er nog.... Dus nu nog 1 keer de pillen geprobeerd en anders toch volgende week curretage.... we wachten weer af....
Geplaatst

pff, je moet dus ook nog steeds weer naar het ziekenhuis op en neer kleppen voor een echo... Rust krijg je nu nog niet bepaald.

Raar dat het overal zo verschillend is.

Ik had vijf dagen veel bloedverlies met stolsels. Op de zesde dag na een paar uur hevige rugpijn een enorm stolsel ( op een vies toilet in een stadhuis). Daarna nam alles af. Pas twee weken na de pillen nacontrole. Als ik de strategie van jouw ziekenhuis zo lees, vind ik maar dat je lichaam weinig kans krijgt. Jammer, volgens mij is het ook voor de verwerking beter als je op je lichaam mag vertrouwen. Maar goed, jij had ook geen eigen menstruatie toch? Misschien dat ze daarom sneller ingrijpen.

Geplaatst

Heb idd geen eigen menstruatie maar.... gisteravond is hij toch meegekomen! Gelukkig nergens last van gehad kwa buikpijn oid! We hebben hem in een bakje gedaan en begraven, toch een soort afsluiting.... wat apart alles kwa vruchtzakje placenta etc zit eraan maar nog zo pril.....Briefje erbij gedaan: "niet alle hoop doet leven" etc... Want zo voelt het, vandaag nog even controle kijken of echt alles weg is en dan kunnen we weer verder...

Geplaatst
Ongelooflijk maar waar... Hij zit er nog.... maandag curretage

Wat een ellende allemaar ar87

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G930F met Tapatalk

Geplaatst

Hoe gaat het nu, Ar87?

Ik hoop dat de ingreep je is mee gevallen...

Nu de emotionele kant nog...

 

Duurt lang... ik heb er nu zelf nog erg veel last van. Aan alle kanten om me heen hoor ik over zwangeren die met verlof gaan. Zo ver zou ik nu ook zijn geweest. Al mag ik dat van mezelf niet denken, het gebeurt toch. Ik hoop dat het een beetje makkelijker wordt als de uitgerekende datum voorbij is.

Geplaatst
Hoe gaat het nu, Ar87?Ik hoop dat de ingreep je is mee gevallen...Nu de emotionele kant nog...Duurt lang... ik heb er nu zelf nog erg veel last van. Aan alle kanten om me heen hoor ik over zwangeren die met verlof gaan. Zo ver zou ik nu ook zijn geweest. Al mag ik dat van mezelf niet denken, het gebeurt toch. Ik hoop dat het een beetje makkelijker wordt als de uitgerekende datum voorbij is.
Bedankt voor je lieve berichtje!Ben toch wel thuis gebleven van het werk etc. Kwa lichamelijke pijn valt het mee maar idd de emotionele pijn is echt verschrikkelijk! Vandaag kan ik tot nu toe zeggen dat ik nog niet gehuild heb maar wat is het moeilijk zeg! En wat kan je je eenzaam voelen terwijl familie en vriend wel heel meelevend is maar toch is het anders.....gek dat zoiets zoveel pijn kan doen...
Geplaatst

Kom je je dagen weer een beetje door, Ar87?

Krijg je nog een nacontrole?

Niemand ervaart het zoals jij het ervaart... hoe lief je vriend en familie ook zijn.

Je verdriet moet eruit en huilen is een prima oplossing daarvoor.

Ik vond van mezelf dat ik door moest, had een aantal dingen staan die ik echt zelf moest doen. Weken later schouders vast, tig migraine aanvallen en zo moe...

Ik hoop dat jullie kindje afleiding geeft, hoe oud is die nu?

Geplaatst
Kom je je dagen weer een beetje door, Ar87? Krijg je nog een nacontrole? Niemand ervaart het zoals jij het ervaart... hoe lief je vriend en familie ook zijn.Je verdriet moet eruit en huilen is een prima oplossing daarvoor. Ik vond van mezelf dat ik door moest, had een aantal dingen staan die ik echt zelf moest doen. Weken later schouders vast, tig migraine aanvallen en zo moe...Ik hoop dat jullie kindje afleiding geeft, hoe oud is die nu?
Hij is nu 16 maanden... maar gelukkig gaat het wel, heb alleen sinds gister avond in 1 keer weer bloedverlies.... Ik word normaal gesproken nooit ongesteld maar ben nu toch wel aan het twijfelen wat dit is!
Geplaatst
Heeft dat lang geduurd? Heb je nog gebeld?pff... er mag nu wel een keer een eind aankomen!
Was helaas voor mij geen ongesteldheid maar gewoon nog een nabloeding tenminste daar ga ik vanuit want het was vrijwel gelijk weer gestopt, dokter heeft gebeld dat het een 'gewone' miskraam was dus wel een beetje opgelucht nu hopen dat we het kunnen afsluiten en volgend jaar weer een frisse nieuwe start!!! Heel erg bedankt allemaal!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden