Ga naar inhoud

ivf/icsi starten in juni/juli


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 1,1k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst
Hoe voelen jullie je eigen in dit traject . Ook weleens eenzaam? Stuiten jullie weleens op onbegrip ? Hoe ervaar je het traject geestelijk?

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

 

Ik voel me soms wel eenzaam ja..omdat mensen die nooit in deze traject hebben gezeten het nooit gaan begrijpen, en sommigen bedoelen het goed met hun reacties, maar soms word het mij dan wel ff te veel dat ik me terug trek juist.

Ik wil ook helemaal niet zielig gevonden worden..

Velen vinden dat ik me hier te veel mee bezig ben..dat is ook zo, maar ik kan en wil het ook niet loslaten.

Mijn liefde voor een kindje is zoooo ontzettend groot dat ik er alles voor over heb en strijd tot het einde.

Geplaatst
Ik voel me soms wel eenzaam ja..omdat mensen die nooit in deze traject hebben gezeten het nooit gaan begrijpen, en sommigen bedoelen het goed met hun reacties, maar soms word het mij dan wel ff te veel dat ik me terug trek juist.Ik wil ook helemaal niet zielig gevonden worden..Velen vinden dat ik me hier te veel mee bezig ben..dat is ook zo, maar ik kan en wil het ook niet loslaten.Mijn liefde voor een kindje is zoooo ontzettend groot dat ik er alles voor over heb en strijd tot het einde.
te veel mee bezig wat een onzin !die mensen doe dat zeggen hebben geen benul waar ze over praten .en geen idee hoe het is om in zo'n situatie te zitten als ons .makkelijk praten als je gewoon stopt met de pil en dan binnen een paar maanden zwanger bent voor ons moet je er wel mee bezig zijn je leeft van prik naar prik en van ziekenhuis bezien naar de volgende .dus je mag je best klopte en alleen soms voelen ! en zelfs je zelf even zielig vindenen als je dan even een schouder zoekt kom je maar lekker niet even uithuilen .wij weten allemaal hoe zwaar het soms kan zijn .dikke kus
Geplaatst
te veel mee bezig wat een onzin !die mensen doe dat zeggen hebben geen benul waar ze over praten .en geen idee hoe het is om in zo'n situatie te zitten als ons .makkelijk praten als je gewoon stopt met de pil en dan binnen een paar maanden zwanger bent voor ons moet je er wel mee bezig zijn je leeft van prik naar prik en van ziekenhuis bezien naar de volgende .dus je mag je best klopte en alleen soms voelen ! en zelfs je zelf even zielig vindenen als je dan even een schouder zoekt kom je maar lekker niet even uithuilen .wij weten allemaal hoe zwaar het soms kan zijn .dikke kus

 

Ja precies..

Thnx xxx

 

 

Xxx

Geplaatst

zelf kan ik heel goed met het traject omgaan en goed praten met mijn man en beste vriendinnetje en mensen van het forum...mijn vriendin heeft pas haar tweede dochtertje gekregen en dat is best soms ff pittig. omdat we deze keer ervoor kiezen verder niemand op de hoogte te brengen is het soms eenzaam. ik heb 2 vriendinnetjes via dit forum waarvan 1 net bevallen en 1 hoog zwanger waar ik zo ontzettend veel aan heb... ze begrijpen je met 1 woord en zijn altijd geintreseerd en sturen berichtjes wanneer ik het nodig heb. denken mee in het traject en weten helaas hoe het is als het heel lang duurd.. we krijgen wel vaak de vraag wanneer de volgende komt of juist mensen die ons traject kennen en daarom maar beslissen dat er bij ons nooit geen kinderen meer komen.. dan moet ik soms even mijn tong afbijten;)

Geplaatst

Herkenbaar yamila. Kun je er wel goed met jou partner over praten ? Ik ben er ook dagelijks mee bezig en leef idd van prik tot prik en straks ban ziekenhuis bezoek naar ziekenhuis bezoek. Je staat er letterlijk mee op en je gaat er mee naar bed.. en net wat Judy zegt mensen die stoppen met de pil en binnen een poep en scheet zwanger zijn kunnen hier zich weinig tot niets bij voorstellen. ( uitzonderingen daar bijvoorbeeld mensen die zich er in verdiepen ) ik merk dat de mensen om mij heen en eigenlijk ook mijn partner bezig zijn met het terug plaats moment en dan hopelijk een zwangerschap. Maar er gaat wel wat aan vooraf. En hoeveel steun ook of hoe weinig je moet het toch eigenlijk alleen doen .

 

Eslief fijn dat jij er goed over kunt praten met jouw man en vriendinnen. De vriendinnen die het zelf hebben mee gemaakt weten als geen ander wat jij doormaakt.

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

Geplaatst

Butterfly , ook met mijn man kan ik er niet goed over praten. Ik lijk soms echt een last, en ook hij vind dat ik er te veel mee bezig ben en ik me beter ook dan focussen op andere belangrijke zaken.

Ik praat liever met vrouwen die in het zelfde schuitje zitten, die steun vind ik beter, je maakt hetzelfde mee en gunt het elkaar.

 

 

Xxx

Geplaatst
zelf kan ik heel goed met het traject omgaan en goed praten met mijn man en beste vriendinnetje en mensen van het forum...mijn vriendin heeft pas haar tweede dochtertje gekregen en dat is best soms ff pittig. omdat we deze keer ervoor kiezen verder niemand op de hoogte te brengen is het soms eenzaam. ik heb 2 vriendinnetjes via dit forum waarvan 1 net bevallen en 1 hoog zwanger waar ik zo ontzettend veel aan heb... ze begrijpen je met 1 woord en zijn altijd geintreseerd en sturen berichtjes wanneer ik het nodig heb. denken mee in het traject en weten helaas hoe het is als het heel lang duurd.. we krijgen wel vaak de vraag wanneer de volgende komt of juist mensen die ons traject kennen en daarom maar beslissen dat er bij ons nooit geen kinderen meer komen.. dan moet ik soms even mijn tong afbijten;)

 

Dat scheelt ook echt enorm hoor dat je geen problemen hebt met je omgeving in het traject.

Klopt , die vriendinnen weten wat je doormaakt

 

 

Xxx

Geplaatst

ik merkte de vorrige keer dat mensen het lastig begonnen te vinden toen het na 4 pogingen nog niet gelukt was.. het was bijna alsof ze het ons kwalijk gingen nemen dat we nog doorgingen en ons er niet gewoon bij neer legde..ook wel mensen die ons vroegen wanneer het genoeg was.. ons antwoord was duidelijk..nooit;) dat alles maakte dat ik het nu niet wilde vertellen.. eigenlijk is het nu vooral mijn traject.. mijn man vroeg vandaag wanneer ik eigenlijk begon met spuiten😂 ah lieve schat al sinds vrijdag😂

Geplaatst

@yamila mannen kijken er anders tegenaan.. ik kan er wel over praten maar merk dat ik dat liever niet doe.. hij staat er anders in en eigenlijk na de laatste punctie is hij niet erg positief meer.. voor hem is het wel genoeg pijn geweest die ik moest door maken..de laatste punctie was ook niet grappig. Nu hou ik hem meer in bescherming en vertel weinig over het traject.. val hem niet lastig met testen of telefoontjes daar kan hij toch niks mee.

Geplaatst

Ik herken het wel yamila. Mijn vriend word er ook af en toe gek van hij zegt het wel niet met die woorden maar ik merk het wel. Ik heb dan het idee dat ik snel moet vertellen over iets wat dit aangaat omdat anders zijn aandacht wegvalt. Ik ben dus ook erg blij dat ik hier er over kan praten en mijn hart kan luchten .

 

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

Geplaatst

Over het algemeen is de omgeving wel geinteresseerd en betrokken. Maar soms kunnen goed bedoelde woorden of adviezen erg verkeerd vallen. Als je niet weet wat dit betekent en idd op een normale manier zwanger raakt is het makkelijk praten.

Iedereen houd echt wel rekening met mij, zeker bij de zwangerschapsaankondigen.

 

Maar soms wil ik gewoon even mijzelf zijn en niet die vrouw die geen kinderen kan krijgen. En gewoon over andere zaken hebben.

 

Qua emoties, gaat het op en af. Over het algemeen gaat het redelik, mey een traantje, en soms stort ik even helemaal in. Dan ben ik vooral heel boos, waarom wij, waarom is het kns niet gegund, wat is er mis met mij etc. Allemaal zinloze bedachten, maar emoties heb ik niet altijd jn de hand. Ik laat het dan vaak maar gewoon even toe, ff lekker heel erg zielig zijn en door.

 

Ik doe dit traject wel echt samen meg mjjn man, ondanks dat hij niet zo,mn prater is, is delen en elkaar steunen en samen op 1 lijn zitten hee, belangrijk. in dit zward traject moet je echt op elkaar kunen bouwen, van elkaar houden om dit te doorstaan.

Geplaatst

Ja of mensen vertellen hoe snel ze zelf zwanger werden. Dat vind ik zulk raar gedrag net of ze dan iets willen bewijzen ofzo.

 

Mijn vriend is druk bezig met voor zichzelf beginnen. Vaak weg. Dus ja dan voel ik me weleens eenzaam. De meeste mensen weten het ook niet . Schaam me er toch voor en heb geen zin in vragen of domme opmerkingen .mensen kunnen soms zo tactloos zijn en dus om mijzelf te beschermen vertel ik het weinig mensen.

 

Het is en blijft een zwaar traject. Ik ben dan wel pas begonnen maar realiseer mij dit wel

Ik heb er een goed gevoel over dat het wel gaat lukken. Anderzijds heb ik soms een doem gedachte stel dat het niet lukt ... geen enkel behandeling Hoe ga ik dat incasseren en wat ga ik dan doen. Hoe ga ik dan mijn leven inrichten

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

Geplaatst

Bij mij weet iedereen het. Dat maakt het een stuk makkelijker. Ze begrijpen waarom je doeg wat je doet en waarom je mss soms anders reageert. Of veranderd bent in gedrag. Gee alcohol drinken, niet meer als laatste de kroeg uitgeveegd worsen ;-). Maar vooral waarom je emotioneel kan zijn en vervelende vragen wegblijven.

 

Heb wel een aantal mensen waar ik meer mee deel als met de ander. En nu hebben we ook niet iedereen verteld wanneer de de tp was. Niet iedereen hoeft te weten wanneer ik menstrueer en weer met de beentjew wijd mag in het ziekenhuis ;-). Al vragen ze er wel naar, dus dan hou ik het een beetje open.

 

Het is ook niks om voor te schamen. Wij hebben moeite met zwanger raken, andere worden ziek, verliezen een dierbare etc. Ieder huisje heeft zijn kruisje... helaas.

 

Zorg wel dat je iig iemand hebt naast je man, waar je terecht kan en je steunt.

Geplaatst
ik merkte de vorrige keer dat mensen het lastig begonnen te vinden toen het na 4 pogingen nog niet gelukt was.. het was bijna alsof ze het ons kwalijk gingen nemen dat we nog doorgingen en ons er niet gewoon bij neer legde..ook wel mensen die ons vroegen wanneer het genoeg was.. ons antwoord was duidelijk..nooit;) dat alles maakte dat ik het nu niet wilde vertellen.. eigenlijk is het nu vooral mijn traject.. mijn man vroeg vandaag wanneer ik eigenlijk begon met spuiten ah lieve schat al sinds vrijdag

 

Zo echt he.. heeel herkenbaar.

Best wel apart dat mensen dan gaan zeggen wanneer het dan genoeg is? Alsof we onszelf bewust pijnigen.

Ja en geloof het of niet maar mijn allereerste poging die een miskraam werd, hadden mensen zoiets van "ach wat jammer maar geeft niet, focus je nu op andere dingen"..

Ik had zoiets van " hallo ik heb nog 4pogingen die vergoed worden dit jaar".. daar ben ik echt zoo dankbaar voor dat ik deze kansen krijg.. er zijn genoeg vrouwen die deze traject compleet uit hun zak moeten betalen maar geen geld hebben.

 

 

Xxx

Geplaatst
@yamila mannen kijken er anders tegenaan.. ik kan er wel over praten maar merk dat ik dat liever niet doe.. hij staat er anders in en eigenlijk na de laatste punctie is hij niet erg positief meer.. voor hem is het wel genoeg pijn geweest die ik moest door maken..de laatste punctie was ook niet grappig. Nu hou ik hem meer in bescherming en vertel weinig over het traject.. val hem niet lastig met testen of telefoontjes daar kan hij toch niks mee.

 

Ja klopt, mannen kijken er ook anders naar en lijken er beter mee om te kunnen gaan.

 

 

 

Xxx

Geplaatst
Ik herken het wel yamila. Mijn vriend word er ook af en toe gek van hij zegt het wel niet met die woorden maar ik merk het wel. Ik heb dan het idee dat ik snel moet vertellen over iets wat dit aangaat omdat anders zijn aandacht wegvalt. Ik ben dus ook erg blij dat ik hier er over kan praten en mijn hart kan luchten .

 

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

 

Precies, mijn mannetje is ook zo..

Daarom vind ik het fijner om met vrouwen te praten die in het zelfde schuitje zitten.

Ik weet nu echt zoooveel over het iui/ifv/icsi wereldje.. ik kan zo een spreekbeurt powerpoint kunnen houden

 

 

Xxx

Geplaatst
Ja of mensen vertellen hoe snel ze zelf zwanger werden. Dat vind ik zulk raar gedrag net of ze dan iets willen bewijzen ofzo.

 

Mijn vriend is druk bezig met voor zichzelf beginnen. Vaak weg. Dus ja dan voel ik me weleens eenzaam. De meeste mensen weten het ook niet . Schaam me er toch voor en heb geen zin in vragen of domme opmerkingen .mensen kunnen soms zo tactloos zijn en dus om mijzelf te beschermen vertel ik het weinig mensen.

 

Het is en blijft een zwaar traject. Ik ben dan wel pas begonnen maar realiseer mij dit wel

Ik heb er een goed gevoel over dat het wel gaat lukken. Anderzijds heb ik soms een doem gedachte stel dat het niet lukt ... geen enkel behandeling Hoe ga ik dat incasseren en wat ga ik dan doen. Hoe ga ik dan mijn leven inrichten

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

 

Vooral die laatste zin van je maak ik me ook zorgen.. maar we moeten het los laten en vertrouwen dat het wel gaat lukken.

Mijn man heeft er ook vertrouwen in en zegt dat we eventueel naar de andere kant van de wereld gaan reizen als daar onze mogelijkheden zouden liggen hehe..

 

 

 

Xxx

Geplaatst

Hi Ladies,

 

Ik vind iedereen zo dapper en moedig om

Hier je verhaal te delen. En fijn dat dit ook kam. Mensen die dit niet meemaken beseffen niet hoe moeilijk het is. Het is ook per persoon verschillen. Bij ons weten de meeste mensen het, de een vertel ik meer dan de ander. Hangt er even af hoe ik me voel. Als me veilig voel en het gevoel heb dat iemand echt naar mij luister dan stel ik me wel open. Wat ik heel lastig vind is dat je ongevraagd advies krijgt als iemand vraagt hoe het dan gaat. Zo van "Oh je moet zeker naar Duitsland/België/Spanje oid" want dat is ook gelukt bij een kennis of heb je zus en zo al geprobeerd? Of adoptie of donor? Daarom ik heb besloten om dit leer niet te zeggen. Heb het nu ook aangeven, dat ik het wel aangeef als ik erover wilt praten. Namelijk ook geen zin om uit te leggen als het niet gelukt. (Keer op keer) de teleurstelling komt toch altijd als verrassing. En wij staan er heel positief in.

Ik denk maar altijd ik heb toch niet in de hand wat mensen denken/zeggen of doen. Beter om de waarheid, mijn waarheid, bij mij zelf te houden en grenzen en behoeftes aangeven.

Gelukkig kunnen mijn vriend en ik goed praten en ik voel me wel gesteund. Uiteraard is en blijft het een man. Dus de lompen opmerkingen accepteer ik dan gewoon. Tja maar met de hormonen kan ik heel fel doen dus telt hij maar even tot 10. Haha

 

Ik probeer goed naar mijzelf te luisteren en blij zijn met wat ik heb en genieten van het moment. Stap bij stap. One day at a time zeg maar.

Geplaatst

Hi Ladies,

 

Ik vind iedereen zo dapper en moedig om

Hier je verhaal te delen. En fijn dat dit ook kam. Mensen die dit niet meemaken beseffen niet hoe moeilijk het is. Het is ook per persoon verschillen. Bij ons weten de meeste mensen het, de een vertel ik meer dan de ander. Hangt er even af hoe ik me voel. Als me veilig voel en het gevoel heb dat iemand echt naar mij luister dan stel ik me wel open. Wat ik heel lastig vind is dat je ongevraagd advies krijgt als iemand vraagt hoe het dan gaat. Zo van "Oh je moet zeker naar Duitsland/België/Spanje oid" want dat is ook gelukt bij een kennis of heb je zus en zo al geprobeerd? Of adoptie of donor? Daarom ik heb besloten om dit leer niet te zeggen. Heb het nu ook aangeven, dat ik het wel aangeef als ik erover wilt praten. Namelijk ook geen zin om uit te leggen als het niet gelukt. (Keer op keer) de teleurstelling komt toch altijd als verrassing. En wij staan er heel positief in.

Ik denk maar altijd ik heb toch niet in de hand wat mensen denken/zeggen of doen. Beter om de waarheid, mijn waarheid, bij mij zelf te houden en grenzen en behoeftes aangeven.

Gelukkig kunnen mijn vriend en ik goed praten en ik voel me wel gesteund. Uiteraard is en blijft het een man. Dus de lompen opmerkingen accepteer ik dan gewoon. Tja maar met de hormonen kan ik heel fel doen dus telt hij maar even tot 10. Haha

 

Ik probeer goed naar mijzelf te luisteren en blij zijn met wat ik heb en genieten van het moment. Stap bij stap. One day at a time zeg maar.

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Geplaatst

Wij stappen ook op het bankje

Na ons geregistreerd partnerschap zijn wij weer helemaal klaar voor deze ronde

Vandaag de echo gehad

Morgen ovulatie test en we zullen zien hoe het loopt

Suc6 voor iedereen op t bankje

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Geplaatst
Wij stappen ook op het bankje

Na ons geregistreerd partnerschap zijn wij weer helemaal klaar voor deze ronde

Vandaag de echo gehad

Morgen ovulatie test en we zullen zien hoe het loopt

Suc6 voor iedereen op t bankje

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

 

Gefeliciteerd!!! Fijn dat jullie weer kunnen starten.

Gek trouwens dat jullie met ovulatietesten moeten werken. Doen ze bij mijn ziekenhuis gekukkig niet. Wel zelf bijgehouden. En vorige maand was ik elke dag vruchtbaar en vorige week helemaal niet, zekf niet na de ovitrelle haha.

 

Succes en hopelijk kan je snel een tp inplannen en kom je gezellig naar het wachtbankje!

Geplaatst

Dag Dames ,

 

Als eerst wens ik iedereen succes met de behandelingen.. ik zelf heb 29 juni gesprek met de gyno maar als jullie mij vragen of ik er hoop in heb is dat de vraagteken. Ik heb in totaal 2 punties gehad waar maar 1 eicel of 2 waren. En een behandeling is stop gezet omdat de eicellen waren gestopt met groeien helaas. Ik heb de ziekte pcos dus daarom weten ze niet hoe ze met mijn kunnen omgaan maar ondertussen ben ik echt de kluts kwijt dit is mijn laatste kans voor dit jaar de derde dus.. omdat er geen goede resultaten uit zijn gekomen hebben we aan de bel getrokken en een maatschappelijke werker die is ons aan het helpen. Zij kan direct naar de gyno dus hebben we haar gevraagd of zij kan vragen dat de gyno beter eerst met de andere artsen of professoren kan overleggen want dames ik ben lichamelijk en geestelijk helemaal op..

 

Hebben jullie hier ook ervaring mee?

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Geplaatst
Ik voel me soms wel eenzaam ja..omdat mensen die nooit in deze traject hebben gezeten het nooit gaan begrijpen, en sommigen bedoelen het goed met hun reacties, maar soms word het mij dan wel ff te veel dat ik me terug trek juist.

Ik wil ook helemaal niet zielig gevonden worden..

Velen vinden dat ik me hier te veel mee bezig ben..dat is ook zo, maar ik kan en wil het ook niet loslaten.

Mijn liefde voor een kindje is zoooo ontzettend groot dat ik er alles voor over heb en strijd tot het einde.

 

Dag Yamila,

 

We maken en voelen het zelfde mee.. ik ben ook heel erg emotioneel en voel dat mijn omgeving mij niet begrijpt. Ik probeer me kalm te houden maar soms lukt het niet en barst erg in de tranen. En nu ik de laatste traject in ga vind ik het enorm spannend maar ook eng. Ze weten niet hoe ze mij moeten behandeling en dat maakt het juist nog erger. Maar we moeten sterk blijven meid kan gewoon niet anders! De hoop moet erin zitten

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Geplaatst

Zo vanochtend naar Zwolle geweest kreeg gelijk alles mee ook gevraagd of ik in de ochtend mocht spuiten ipv 16:00-20:00 en dat was goed en dan met gonal f natuurlijk wachten tot de echo

 

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden