Ga naar inhoud

Erop of eronder: onze 3e (en laatste?) icsi


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hei Hemne,

 

Hou je de spanning nog een beetje uit? Volgens mij moet je wel hoop hebben om met ivf te beginnen. Ook al zeg ik tegen mezelf, niet te veel hopen, het kan alleen maar teleurstelling opleveren als je te veel hoopt is het juist ook hoop waar je het van moet hebben. Ach ik hoop enorm dat deze poging voor jullie succesvol is!!!!!!!!!!!

 

Hoe ver ben je nu? Gaat alles ok? Hoop dat je niet te veel last van bijwerkingen hebt.

 

Positief van je om met het nadenken van een vervolgtraject bezig te zijn.

 

Hier is alles weer uitgesteld, bleh, de enige laborant die nog niet op vakantie was is nu ook ziekgemeld dus alles is uitgesteld naar augustus. Mag ik een hele zomer naar de groentenlade vol medicijnen kijken.....

 

Maar de zomer is wel heerlijk. ga overmorgen raften met vrienden (doe stiekem heel positief en hoopvol denken dat ik dat even niet meer kan doen na augustus)

 

Succes

  • Reacties 218
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hei hemne,

 

Ach guttegut. Wat erg voor jullie dat het deze keer weer geen zwangere hemne opleverde. Ik hoopte het zo voor je! Ik ben niet zo vaak op dit forum en las net je hele poging.....wat ben jij heen en weer geslingerd.

 

Ik hoop dat je geniet van je vakantie, die heb je wel verdiend.

 

Heel veel sterkte!!

 

Liefs en een omhelzing

Geplaatst

Dank jullie wel allemaal! Zo lief al die reacties.

 

 

 

Het gaat hier op en neer, kan het toch nog niet helemaal loslaten. Ook omdat er hier zoveel meiden zijn die ik wil blijven volgen.

 

 

 

En je blijft toch met vragen zitten die niet beantwoord kunnen worden. Ligt het aan de eitjes? Aan het stimuleren? Aan de embryo's? Is het genetisch gezien gewoon slecht materiaal? Moeten we stoppen of doorgaan? :dontknow:

 

Op dit moment denken we erover om in september bij verschillende ziekenhuizen te gaan informeren welke behandeling zij voor zouden stellen. We willen het dan waarschijnlijk nog wel een keer proberen, maar dat hangt natuurlijk ook van de opties af.

 

 

 

Overigens erg verassend: ik heb een Griekse schoonzus die in Athene als psychologe in een ivf kliniek werkt. Haar baas is op dit moment voor het congres dat Rose noemt in Ndl. En hij zegt dat Ndl. in Europa één van de beste is op ivf gebied! Technologisch zouden we ver voorliggen op andere landen. Ik was zelf wel verbaasd hierover omdat veel Nederlanders toch uitwijken naar Duitsland en Belgie omdat het daar beter zou zijn. Vond ik toch wel heel verassend....

Gast Butterfly
Geplaatst

Henne, ik heb er geen woorden voor. Had zo gehoopt dat het deze keer gewoon raak zou zijn !! Heel erg balen en verdrietig !

 

Ik wens je veel sterkte meid en ik hoop dat je in de loop van de maanden antwoorden krijgt op al je vragen. Het leven zet ons soms voor heel vervelende keuzen !

 

 

 

Succes met alles !

Geplaatst

Hey Henne, ondanks dat het weer laat is geworden vond ik dat ik nog even in móest loggen. Meer dan 700 nieuwe berichten... hmm.

 

Het ging me om nieuws van jou; dat heb ik nu. Balen, want ik had wat anders willen lezen: heel veel succes, meis. Voor jullie allebei!!!

 

Doe wat (zo) goed (mogelijk) voelt voor nu en voor na de zomer hoop ik dat jullie tijdens het rondvragen op een behandeling stuiten die jullie het vertrouwen geeft voor een volgende poging! Liefs, Moon.

Geplaatst

Oh Henne,

 

 

 

Wat vreselijk dat het weer mis is gegaan! En jullie hebben al zoveel voor jullie kiezen gehad! Ik wens jullie heel veel sterkte en liefde om deze moeilijke tijd door te komen!

Geplaatst

Hoi Henne,

 

 

 

wat onwijs klote dat het niet gelukt is.

 

Goed van je om even een pauze te nemen en je goed te laten voorlichten.

 

 

 

veel sterkte.

 

 

 

Liefs

 

Daan

Geplaatst

Zojuist het ziekenhuis gebeld. Gisteren zouden we 'besproken' worden in het wekelijkse overleg. Het advies is nu: eerst een tussengesprek, maar vervolgens mogen we nog wel een poging proberen. Met hetzelfde schema.

 

 

 

Ik weet niet zo goed wat ik daarvan vind eerlijk gezegd. Ben wel blij dat ze er nog een poging willen wagen met ons, na de tweede keer waren ze namelijk heel erg somber en zouden ze een vierde keer afraden. Maar hetzelfde schema.... daar zet ik dan weer mijn vraagtekens bij.

 

 

 

In ieder geval heb ik aangegeven dat we eerst pauze / vakantie willen houden en daarna zullen bellen voor een afspraak.

 

 

 

Maar het is dus zeker nog niet over voor ons (waar halen we toch allemaal die strijdlust vandaan vraag ik me soms af)

 

 

 

Henne

Geplaatst

Wat fijn Henne...zul je blij mee zijn denk ik? Hoelang denk je dat je pauze gaat houden? En is een ander schema nog bespreekbaar?

Geplaatst

Ben wel erg blij dat ze ons nog niet 'afgeschreven' hebben ja. Wanneer we doorgaan weten we nog niet. Ik wil eerst fysiek weer aansterken. Ik heb al vanaf mijn 15e last van chronische vermoeidheid en zo'n behandeling hakt er altijd flink in. Zeker nu ik de 2e en 3e toch vrij snel achter elkaar heb gedaan merk ik dat ik achteruit ben gegaan.

 

 

 

Ik denk nu zelf aan november ofzo, omdat ik in december dan ook weer twee weken vakantie heb om aan te sterken. Ook even kijken wat op mijn werk drukke perioden zijn, dat weet ik hier nog niet zo goed (in april pas begonnen).

 

 

 

We gaan zeker vragen of het misschien met menopur kan. En of de punctie niet nóg wat later kan. Maar we willen ook in andere ziekenhuizen eens informeren. We moeten het nu ook zelf betalen dus we moeten er echt wel heel veel vertrouwen in hebben dat we een redelijke kans maken. En misschien wachten we wel tot 2010 en kijken we of we naar Unive kunnen voor een deel vergoedde 4e poging. Er zijn in ieder geval nog opties en ik weet zeker dat we die gaan benutten. En dat geeft me best een goed gevoel nu.

Geplaatst

Hey Henne,

 

 

 

Tsja een oerkracht zal het wel zijn, want een kinderwens is ook een oergevoel!!!

 

 

 

Neem de tijd om te herstellen en uit te zoeken welke behandeling voor jullie geschikt is, tenslotte leiden vele wegen naar Rome!!!! Geniet van elkaar aankomende tijd en ik hoop echt dat je vierde poging gaat lukken!

 

 

 

Je weet me te vinden als het nodig is!

Geplaatst

Hey Henne,

 

 

 

jullie komen er vast samen uit over welke behandeling het gaat worden. Jullie hebben nu al zoveel meegemaakt. Alleen de wens is nog steeds niet vervuld. Ik hoop dat je na de vakantie weer met positieve kracht er voor kunt gaan. Jullie geven nog niet op toch........Strekte meid. Het is jullie zo gegund.

 

 

 

Liefs, Linda

Geplaatst

wat fijn zeg dat ze jullie nog een kans willen geven, dat betekend dat er nog steeds hoop is op een kleine spruit van jullie zelf. Geniet van jullie pauze en kijk daarna op je gemak rond waar jullie terecht willen en wanneer.

 

Sterk goed aan want het hakt er idd in qua vermoeidheid tijdens de bahandeling. Het is al zo voor "gezonde" mensen, kun je nagaan hoe het is voor jou als chroninsch vermoeide dame.

 

 

 

Sterkte en veel "plezier" tijdens jullie pauze.

 

 

 

Sandra

Geplaatst

Hey Vanessa, wat lief dat je dat vraagt.

 

Ja ik wilde toch even kijken hoe het er op het wachtbankje voor staat.

 

 

 

Hier gaat het wel. Ik ben vorige week naast ongesteld ook nog grieperig geweest dus heb wel even een rotweek achter de rug. On top of it all bleek zondags bij een trouwreceptie een vriendin (de bruid) 26 weken zwanger, wat ik dus niet wist. Dacht nog toen ik haar van achteren zag " goh, ze heeft wel een dikke kont gekregen" :tongueP: maar toen draaide ze zich dus om...had ze ook een dikke buik. We zijn na het feliciteren samen naar het toilet gevlucht, kon nog net mijn tranen inhouden.

 

 

 

Maar uiteindelijk was dit ook wel een wake up call. Als ik haar gewoon eens had gebeld het afgelopen half jaar, dan had ik dit gewéten. Maar wij waren zo bezig met onszelf, zwanger worden, vermoeidheid, nieuwe baan, dat ik mijn sociale contacten te veel heb laten liggen. En juist als het mis gaat hebben we vrienden zo hard nodig.

 

 

 

Mentaal gaat het op en af. Hoop en nuchtere realiteit wisselen elkaar af. Soms negeer ik het gewoon allemaal. Soms stromen opeens de tranen. We proberen vooral veel plannen te maken voor leuke dingen en nog niet na te denken over hoe nu verder. Als het weer gaat kriebelen gaan we actie ondernemen. En misschien gebeurt dat dus ook wel niet. Misschien is rust en weten waar je aan toe bent ook wel heel wat waard.

 

 

 

Henne

Geplaatst

Voor ons is dan gelukkig deze poging afgesloten met een zwangerschap maar het continue bezig zijn met zwanger dat herken ik heel goed.

 

Ook dacht ik dat ik in het hele proces mij heel goed voelde en alles aankon, achteraf gezien heb ik er meer last van gehad dan op het moment zelf gedacht.

 

 

 

Kortom, probeer de draad weer op te pakken en leg je vrienden uit waarom je de laatste tijd wat minder intensief met ze bezig bent geweest. Als ze van je houden zullen ze het begrijpen.

 

 

 

Wat wij er als stel aan over gehouden hebben is dat we nog meer naar elkaar toe gegroeid zijn.

 

Laat je je af en toe even horen hier op het forum? Er zijn een heleboel meiden die steun aan je willen geven maar er zijn ook een heleboel meiden die jouw steun hard nodig hebben!

 

 

 

Liefs,

 

 

 

Vanessa

Geplaatst

Hei,

 

Wat goed om te lezen dat je de kracht hebt gevonden om na te denken over wat jullie nu willen gaan doen. Ik hoop dat ze een ander traject met jullie willen proberen. Vinden ze bij het ziekenhuis die ene eicel genoeg om een vierde poging op dezelfde manier te gaan doen? Misschien kan je wel met andere medicijnen proberen? Je noemt zelf al dat je nog nooit menopur hebt gehad...

 

Een positief verhaaltje, een goede vriendin van mij probeerde al jaren zwanger te worden. De dokters zeiden dat zij wel kinderen kon krijgen en hij ook maar niet met elkaar. Ze waren erg verdrietig. Ze konden nog niet eens met dokteren gaan beginnen. Toen gingen ze de adoptieweg in. Op het einde van de adoptieprocedure (gooedgekend) bleek ze opeens, tegen alle dokters in, zwanger te zijn. Ze hebben nu een schat van een baby.

 

Om eerlijk te zijn geeft het vluchtverhaal naar de toilet veel herkenning. Ik wordt soms zo verdrietig als ik hoor dat iemand die ik ken zwanger is of een kind heeft....dan voel ik me een egoistische bitch dat ik niet onverdeeld blij voor ze kan voelen. Maar ik besef ook dat ik de wereld niet wil ontlopen en die zit vol met kinderen en zwangeren en goede vriendinnen.

 

Een fijne vakantie hemne! Ik ga over een paar daagjes op vakantie. En als ik terug ben gaan we al na ongeveer anderhalve week eindelijk aan onze eerste ivfpoging beginnen. Ben benieuwd wat jullie tegen die tijd hebben bedacht/besloten.

 

Liefs

  • 2 maanden later...

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden