Ga naar inhoud

Wachtbankje / Broedbankje


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

He Jootje,

 

Spannende tijd, he!

 

Ik heb ook nog een tijd last gehad van een drukkend en 'vol' gevoel bij mn eierstokken. Is volgens mij wel normaal.

 

De prgestan moet je gebruiken om je baarmoederslijmvlies op peil te houden voor de innesteling. Vies spul,he.

 

Tijdens de ww heb ik erg weinig gedaan. Had nergens veel zin in. En ik had ook niet altijd zin in alle vragen van iedereen. Hoe goed bedoeld het ook was.

 

Maar dat is natuurlijk voor iedereen verschillend.

 

Doe lekker waar jij je goed bij voelt!

 

Ik hoop op een goed resultaat voor je 3-3!

 

Sterkte met wachten!

 

Liefs

  • Reacties 1,1k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hoi Jootje,

 

 

 

Ik heb al zo'n 7 jaar verschrikkelijke pijn bij mijn menstruatie, dat ik niks binnen houd en alsmaar overgeef en kruip over de grond. Bijkomend is de obstipatie.

 

Mijn oude huisarts zei. Niet zo aanstellen hoor dat hebben alle vrouwen. Neem maar een paracetamol. Toen mijn man en ik naar Brabant verhuisden kreeg ik een nieuwe huisarts. Zij vertrouwde het niet en stuurde me in 2005 naar het ziekenhuis. Na een darmonderzoek werd ik met spoed opgenomen 4 weken lag ik in het ziekenhuis aan een infuus met ontstekingremmers en dat moest ik later in tabletvorm nog 6 maanden slikken. Ik leek wel een hamster van die zooi.

 

Ze dachten toen aan de ziekte van Crohn. Precies een jaar later kwamen alle klachten in alle heftigheid terug. Ik kreeg weer onderzoeken en moest weer worden opgenomen worden in het ziekenhuis. Op de scans zagen ze niks, maar mijn nieren werkten amper en stonden op springen. Ze spraken toen over een levensbedreigende situatie. Tijden een kijkoperatie zagen ze aan mijn rechtereierstok een chocoladecyste van ca 10 cm en links zagen ze geen organen meer omdat mijn linkerhelft bestond uit één grote bloedplak.

 

Ik ben toen in een ruim 7 uur durende operatie schoon gemaakt. Wonder boven wonder was alleen mijn urineleider ernstig aangetast en daar hebben ze een stuk tussen uit gehaald.

 

 

 

Dit gestolde bloed in de buik is endometriose. Het baarmoederslijmvlies (endometrium) groeit dan niet alleen in de baarmoeder maar kan overal in het lichaam zitten. Wanneer je menstrueert gaat ook dat bloeden, maar dat bloed kan niet weg. Dit gaat vervolgens aan je organen kleven en stolt.

 

 

 

Na weer een jaar ziekenhuis in en uit en heel veel operaties mochten we kijken of we zwanger konden worden, alleen mochten we niet te lang proberen ivm met de endometriose. Toen ik na 6 maanden niet zwanger was hebben ze weer een kijkoperatie gedaan en zagen ze verklevingen en kleine onstekingen+vocht in de eileiders. Deze hebben ze toen afgesloten met ringetjes (sterelisatie). Zo konden mijn eileiders niet mijn eierstokken aantasten en een belemmering gaan vormen voor de IVF.

 

 

 

Ik hoop dat jet nu een beetje duidelijk is wat endo is.

 

 

 

Wat betreft de progestan. Deze zorgt ervoor dat het baarmoederslijmvlies lekker dik wordt, zodat de emmy beter kan innestellen, dat is wat ik ervan begreep. Ik moest het blijven gebruiken als ik zwanger bleek, maar werd dwars door de progestan ongesteld. Mijn gyn concludeerde dat het voor mij waarschijnlijk te licht is en dat ik andere "nazorg" krijg na een eventuele TP.

 

 

 

Ik duim de komende dagen heel erg met je mee, want je moet nog wel ff geduld hebben lees ik. Die steken in je eierstokken kunnen eitjes zijn die spontaan springen, omdat ze niet zijn aangeprikt. Heb ik ook gehad.

 

 

 

Groetjes Jonne:sunny:

Geplaatst

Tjonge jonge, Jonne! Fijn dat je huisarts ook zo meelevend was de 1e keer. NOT!!!

 

Toch maar goed dat je bent verhuisd! Hihihi

 

 

 

Hopelijk komt het allemaal toch goed voor je!!!

 

Groetjessssssssssssssss

Geplaatst

Bedankt voor jullie reacties meiden. Fijn om dit te kunnen delen met mensen die hetzelfde meemaken of hebben meegemaakt.

 

Dat drukkende gevoel in de eierstok lijkt nu wat af te nemen. Zou goed kunnen dat het door de eiblaasjes komt. Geruststellend dat jullie dat herkennen.

 

 

 

Tjonge Jonne, dat is niet niks wat je hebt moeten doorstaan. Ik dacht dat ik heel wat was met m'n vijf operaties en buikgezeur :-) Maar voor jou beheerst het echt je leven zeg. En ik begrijp nu inderdaad wat endo is. Je komt daar nooit vanaf he? Want als ze het weghalen kan het met een paar dagen weer al terug zijn. Veel sterkte meid en ik hoop dat je eindelijk eens zwanger mag worden.

 

 

 

Vanmiddag ben ik bezig in de tuin. Ik heb daar wel een goed gevoel bij omdat ik het zie opknappen en ik lekker bezig ben. Ik snap dat je niet gek moet doen maar een beetje inspanning kan toch geen kwaad?

 

Ik las dat de emmy zich ongeveer 5 dagen na de punctie in zou kunnen nestelen. Dat zou gisteren of vandaag zijn. Het laat me echt niet los, ik moet er elke keer aan denken. Zou het wel of zou het niet??

 

 

 

Nog 8 dagen wachten!!!!

Geplaatst

He Jootje,

 

 

 

Je mag lekker van alles doen hoor. Ik moest van de arts gewoon gaan carnavallen, uiteraard zonder drank. Dus werken in de tuin is geen probleem. Alleen oppassen voor kattenuitwerpselen geloof ik.

 

 

 

Hoewel ik inmiddels zo´n 3 jaar van mijn leven in het ziekenhuis heb rondgebracht en thuis heb gezeten voor herstel. Heb ik tussentijds toch gewoon geleefd. Mijn man en ik hebben sinds mei vorig jaar een eigen zaak en zijn daar megadruk mee en ik ben sinds maart vorig jaar niet meer echt ziek geweest. We hadden echt het gevoel dat het allemaal goed kwam. Daarom is het nu wel confronterend dat de arts zegt dat de endo me blijft achtervolgen, maar het beheerst niet mijn leven. Dat laat ik niet gebeuren.

 

 

 

Het hoort bij mij en dat heb ik geaccepteerd. Net zoals ik heb geaccepteerd dat het ziekenhuis deel maakt van mijn leven.

 

 

 

Het heeft me ook veel goeds gebracht. Ik ben als baas naar mijn medewerkers heel inlevend als zij een keer ziek zijn en ik merk dat ze dat heel bijzonder vinden. De oude ondernemer was dat helemaal niet.

 

 

 

Het heeft me ook relatvatie gegeven. Ik kan me niet gauw druk maken over allerdaagse dingen.

 

 

 

Eigenlijk ben ik super gelukkig (mijn dip van laatst is weer doorstaan) en besef ik hoe ik bof met iedereen om me heen. En tuurlijk ik hoop gewoon heel erg dat een kindje voor ons is weggelegd. We hebben het zoveel liefde te bieden, maar ik wil nog niet geloven dat het niet gaat lukken. It aint over till its over, zei een meisje hier steeds en dat hou ik dan maar aan.

 

 

 

Succes met de laatste wachtloodjes.

 

 

 

Groetjes Jonne

Geplaatst

He Jonne,

 

Wat geod dat je het zo goed kan relativeren!

 

Knap, hoor!

 

Ik hoop dat je droom van een kindje uiteindelijk uit mag komen.

 

In de tussentijd:

 

Count your blessings en It ain't over till it's over!

 

Liefs

Geplaatst

Hey Jootje,

 

 

 

Ik zit ook op het wachtbankje en heb het op het moment erg zwaar. Af en toe zeer emotioneel. Jankuitbarstingen, kloppingen in mijn keel als ik aan a.s. woensdag (testdag) denk etc. Ze hadden er al voor gewaarschuwd, maar je denk ... Ach dat zal mij toch niet overkomen. Dus wel! Heb met prikken en alles hiervoor helemaal geen last gehad, maar de laatste week komt het dus toch. Laat het maar over me heengaan, pak een boek, speel een spelletje op mijn NintendoDS, loop een rondje met de hond, werk, bel vriendinnen, ga op visite, lig lekker ff op de bank te doezelen etc. Nog ff, ik hoop (als er niets gebeurd in mijn buik) nog 3 nachtjes slapen en dan nog een paar zenuwslopende uren..........

 

 

 

Heel veel sterkte met wachten!!!!!

 

 

 

Groetjes,

Geplaatst

Hoi Otjes,

 

Ik voel me helemaal hetzelfde. En m'n man ook. We zijn zo zenuwachtig voor de uitslag. Net als jij: hartkloppingen, zenuwen, lichtgeraakt. En dan zeggen mensen: 'wees relaxed en probeer en niet zoveel aan te denken'. Hoe kan dat nu? Natuurlijk doen we ons ding. Ik spreek af met vriendinnen, ga lekker shoppen, doen spelletjes enz. Maar elke keer als ik naar huis ga, of een vriendin weg is dan schiet het weer naar boven. Zou ik eindelijk zwanger zijn??

 

Pffft, hoe hou ik het vol.

 

Jij moet dus woensdag testen? Wat vreselijk spannend joh. Ik hoop zo voor je dat het goed nieuws is!!!

 

Voel je iets aan je lichaam? Ik voel eigenlijk niet veel anders: alleen zere borsten maar dat heb ik voor een ongi ook wel. Maar goed, ik hoop in de loop van de week gewoon heel misselijk te worden ofzo. Iets heel duidelijks. Maar ja, dat zal wel niet gebeuren.

 

Wat moeilijk he, dit wachten. Ik had daar tijdens het spuiten ook bijna geen last van. En nu.....

 

Veeel sterkte en succes en afleiding de komende 2 dagen.

 

Groetjes, Jootje

Geplaatst

Hey Jootje,

 

 

 

Voel met niet veel anders dan jij, heb nog geen dingen kunnen ontdekken die anders dan anders zijn. Wat je zegt ik had ook wat gespannen borsten (heb ik dus ook voor ik ongi moet worden), maar nu is dat ook weg. Ben jij ook met die ellendige balletjes bezig? Enfin, we wachten het rustig af toe woensdag. Ik kan tegen de middag bellen of het iets is geworden.... Jij ook veel sterkte met wachten. Ik houd je op de hoogte hoor :doh: Ik hoop voor jou dat je :sick: wordt en het dan al weet hihi

Geplaatst

Jij zit ook je tijd door te komen op de site? hihi. Ach ja, we moeten er maar om lachen en positief blijven he?

 

Ja, ik ben ook bezig met die vieze bolletjes. Tenminste, toen ik net begon vond ik het niet vies maar inmiddels wel.... Weet jij toevallig of die 8 uur die er tussen met zitten heel nauw komt? Ik moet 3 x 2 bolletjes per dag (dus 6 totaal) met tussentijd van 8 uur. Vanochtend laat uit bed en vanmiddag vergeten ze te gebruiken. Alles loopt wat uit dus :-) Zou betekenen dat ik tot 01.00 uur moet wachten. Dat doe ik niet hoor.

 

 

 

Hoe komt het dat jij moet bellen voor uitslag? Ik moet gewoon zelf testen met urinetest.

 

 

 

Succes hoor en schrijf hier maar lekker van je af. Kan nooit teveel zijn en wij begrijpen de zenuwen hier he?

Geplaatst

Ik moet woensdagochtend voor 08.00 uur bij het ziekenhuis bloedprikken en urine inleveren (WFG in Hoorn - werkt samen met VU Amsterdam). Dan mag ik tijdens het telefonisch spreekuur om 11:45 uur bellen voor de uitslag. Volgens de gyn. is eerder te zien of je zwanger bent met een bloedtest dan met de thuistesten. Had vrij 15/2 de tp en 27/2 de bloedtest - dus 12 dagen na tp. Hoe lang zit er dan bij jou tussen?

 

 

 

Die bolletjes zijn echt ellendig. Blijf inlegkruisjes verschonen hihi. Niet helemaal 8 uur. 's Ochtends 8.00 uur (voordat ik naar mijn werk ga) - om 17.30 uur direct als ik weer thuiskom en zo rond 23.30 uur (ga iets later naar bed door die ballen). Zou als ik jou was gewoon weer proberen in het juiste ritme te komen.

 

 

 

Voor de rest ben ik een beetje de verhalen van de anderen aan het lezen en ondertussen aan het hyven. Toch niets op tv en geen zin om te :book1:

 

 

 

Groetjes,

Geplaatst

Hey Jootje.

 

Ff terigkomend ion wat je iets eerder schreef / vroeg in dit topic: Ik deed met de behandeling alleen dingen waar ik zin in had , ( zonder egeoistische tr*t te worden hoor hahaha ) en dat ook gezegd in mijn omgeveving en dat ik niet klakkeloos maar klaar kan staan voor iedereen ff.

 

 

 

Gelukkig begrepen ze dat na enige uitleg wel van me.

 

 

 

ik was wat vaker moe, en idd soms voelde ik me gewoon niet prettig ( wat emo bv ) om te gaan stappen zo of, of een feestje .. nou dan ging ik dus niet.

 

 

 

Toevallig had ik wel behoefte om wat relaxt te doen , maar bv ook nog 1 avond carnaval gevierd.

 

 

 

De progestan is ook voor iedereen anders: ik moeat er 'maar 3' per dag maar wel zeker tot en met de testadatum . s 'morgens 2 en s' avonds 2

 

liefs lentezon

Geplaatst

Ik heb dat dus precies hetzelfde gedaan. Tegen iedereen gezegd dat ik een maandje egoistisch ging doen. Alleen maar waar ik zin in heb! En dat lukt goed en iedereen begrijpt het.

 

 

 

Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe anderen omgaan met het vertellen dat je aan ivf (of iui, icsi) bezig bent. Vertellen jullie het tegen veel mensen? En hoe hou je ze op de hoogte? Zijn er ook bij die het helemaal aan niemand vertellen?

 

Wij zelf hebben het aan wat zeer naaste collega's verteld, onze families en vrienden. Ik stuur ze af en toe een mailtje en heb in het eerste mailtje aangegeven dat we liever niet hebben dat ze bellen. Daar heb ik namelijk geen zin in. Als ik iemand wil spreken bel ik zelf wel. Voor ons werkt dit heel fijn. Mensen leven erg mee en leren gelijk iets over ivf/onvruchtbaarheid. We krijgen lieve mailtjes en kaartjes. Maar geen telefoontjes. Helemaal perfect vinden wij.

 

Hoe beleven jullie dat?

 

 

 

Nog 2 nachtjes Otjes. Trek je het nog?

Geplaatst

Wij hebben het aan een paar mensen verteld. Mijn schoonouders weten het een paar buurvrienden en wat vrienden die wat verder weg wonen.

 

Dat zijn inderdaad ook mensen die meeleven (hoewel er hier op dit moment nog niet zo veel mee te leven valt). We zeggen het ook niet tegen teveel mensen. Dan moet je ook zo veel mensen uitleggen dat het niet lukt, mochten we na 3 x ICSI toch nog met lege handen staan, en een hele ervaring rijker....

 

 

 

Groetjessssssssssssssssssssss

Geplaatst

Hoi, hoi,

 

 

 

Wij hebben het ook gewoon verteld. Kunnen ze je ook niet "blesseren" door al die vragen van "en ... willen jullie geen kindertje" etc. Op mijn werk weten ze het (wel zo makkelijk als je weg moet voor de echo's/punctie/tp), natuurlijk mijn moeder en zusje en goede vrienden. Geen kaartjes, maar wel lieve berichtjes, belletjes (van mijn beste vriendinnen, moeder en zusje voornamelijk).

 

 

 

Ja Jootje, nog maar 2 nachtjes slapen. Gelukkig had ik het weer razend druk op mijn werk vandaag, dus ging de dag lekker snel. Hoop dat het morgen weer zo is.... Trek het dus nog wel. Ook al in geen 2 dagen vreselijk emo geweest, dat scheelt ook al een bos wortelen. En jij? Al :sick: :clap2:

Geplaatst

Ik werk nu wat dat betreft gelukkig niet meer. Zat daar eerder ook mee: ik werkte onregelmatig, deels en deels gaf ik leiding aan de teams. Om elke keer maar mensen te vinden om voor je in te vallen... Dan moet je het inderdaad ook allemaal vertellen. En het waren allemaal wel hele lieve collega´s (of eh, zijn natuurlijk allemaal nog steeds hele lieve mensen), maar ik weet niet of ik dat zo in het groot uitgemeten wilde uitleggen (het waren dan al gauw een man/vrouw of 30...

 

Met de IUI heb ik het er op kunnen gooien dat ik met mijn man naar Nijmegen moest (iedereen dacht naar het MS centrum voor hem, en dat had ik fijn zo gelaten), maar zag het met herhaling toch niet meer zo zitten! Zeker niet als je ook op vaste tijden spuiten moet gaan zetten... dat moest dan ook op het werk, want ik had slaapdiensten.... pffffffffffffffft

 

Groetjesssssssssssssssss

Geplaatst

He Jootje,

 

Dat heb je goed opgelost, door een mailtje te sturen en dat je liever geen telefoonbtjes hebt.

 

Vaak heb je net ff geen zin om er weer over te praten als mensen bellen.

 

Ik had het wel aan de naaste vrienden en familie verteld toen we aan de poging begonnen. Ik denk dat ik het de volgende keer wel wat stiller zal houden. Niet iedereen begreep even goed waar we aan begonnen. Kreeg ook wel reakties van: wees tevreden, je hebt toch een gezond kind. Maar de wens wordt daarom niet minder bij mij. Ik wil ook heel graag dat ze opgroeit met een broertje of zusje.

 

Maar kreeg aan de andere kant ook heel veel steun van de omgeving.

 

Volgende keer zal ik wat selectiever zijn in degenen wie ik het vertel.

 

Succes nog!

 

Liefs

Geplaatst

Vreselijk slecht geslapen vanacht. Van de stress denk ik. Balen dat je dat niet onder controle hebt. Ben nu erg sacho en heb een megadip.

 

Ga zo naar 'n werk. Hopelijk geeft dat wat afleiding en ben ik niet te kortaf tegen m'n collega's......

 

Die wachtweken zijn echt erg!

Geplaatst

Hey Jootje,

 

 

 

Laat je niet uit het veld slaan hoor, echt, je komt er overheen. Hard werken, leuke dingen doen, je zinnen dus verzetten. Voor mij nog één dagje, één nachtje slapen, 's ochtends vroeg prikken/urine afgeven en dan nog een slepende vier uren wachten voor de uitslag......... Dan wordt het :cussing: of :bf_new:

 

 

 

Je komt er door.. geloof me.

 

 

 

Groetjes en liefs,

Geplaatst

hey natas,

 

Jij hebt het bijna gered he...de beruchte wachteweken!

 

En het geeft stiekum veel hoop dat je niet, net zoals de meesten hier binnen een week tot 10 dagen van het bankje bent afgevallen!

 

 

 

Ik zou onderhand nu gek worden van de spanning, denk jij ook wel nu .

 

 

 

ga je zelf nog een tesje doen vandaag?

 

gr lentezon

Geplaatst

Zo, even inloggen op m'n werk. Moet even kunnen tussendoor :)

 

Weet je wat ik zo lastig vind? In hoeverre je jezelf gek kunt maken. Ik heb het gevoel wat goede symptomen te hebben zoals pijnlijke (.)(.), geen trek in eten en geen zin in koffie. Dus daar krijg je veel hoop van maar tegelijkertijd ook heel veel angst. Stel dat het toch niet zo is?

 

Het kan ook komen door de spanning of omdat ik zo'n beroerde nacht achter de rug heb. Dat m'n lichaam daar van slag door is.

 

Ik heb in de jaren geleerd dat je lichaam je flink voor de gek kan houden.

 

Ik heb nog nooi zo gehoopt om :sick: te worden!!!!!

 

 

 

Denk jij iets te voelen Natasha?

Geplaatst

Hoi otjes,

 

 

 

Wat knap dat je er niet stiekem een thuis test tegen aan gooit, heb ik ook gedaan, alleen hoefde ik niet in het ziekenhuios te testen.

 

Wens je veel succes morgen, en een positieve test!!!!!!!!!!!!

 

 

 

groetjes milen

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden