Jump to content
Sign in to follow this  
janneman

het is en blijft zoals het is

Recommended Posts

hallo allemaal, en dankjewel voor diegenen die op mijn verhaaltje in de wie is wie gereageerd hebben.

 

 

 

ik ben hierdoor weer wat positieve energie rijker en dat geeft mij hopelijk ook de kracht om mijn vrouw weer wat meer op te beuren.

 

 

 

ik zal proberen wat duidelijkheid te verschaffen omtrent onze situatie, gisteravond zat ik behoorlijk gefrustreerd en enigszins klem in mn eigen gevoelens en gedachten.

 

 

 

ik ben zelf 37 en mijn vrouw is 34. vandaag over een week zijn we precies een half jaar getrouwd, en over een maand of drie is het alweer 2 jaar geleden dat we elkaar gevonden hebben.

 

 

 

mijn vrouw had indertijd al last van onregelmatige ehm ongesteldheid en vage buikpijnen. en na een tijdje toch maar de medische onderzoeksmolen ingegaan. ruim een jaar geleden kwam daar al de diagnose vervroegd in de overgang uitrollen en deze is dus nu eigenlijk min of meer bevestigd door het ziekenhuis in rotterdam. binnen het artsenteam daar wordt de komende week overlegd of er uberhaupt nog iets mogelijk is voor ons, of dat het gewoon over en sluiten is.

 

 

 

mede gezien de behoorlijk hoge hormoonscore (helaas de verkeerde hormonen) is het nogal de vraag of indien er uberhaupt met welke behandeling dan ook gestart gaat worden, er iets levensvastbaars uit kan komen (sorry voor t taalgebruik) of dat het meer een psychologisch zoethoudertje is om ons aan het idee te laten wennen dat we hoedanook kinderloos zullen blijven.

 

 

 

omtrent eiceldonatie, ik heb inderdaad zo'n beetje alle verhalen op dit forum en elders gelezen, en uiteraard heb ik ook op de site van geertgen en dergelijke gekeken. en het blijft toch een heet hangijzer, want mijn vrouw ziet een dergelijke uitdaging niet bepaald (eerder bepaald niet) zitten, terwijl ik het (misschien vanuit mijn positie van man die t niet allemaal hoeft te ondergaan) als een wellicht mogelijke optie om alsnog een kind te kunnen krijgen. maar dat is een dilemma waarvan eenieder voor zich en wij als paar moeten uitmaken wat wenselijk is en wat niet.

 

 

 

voor mij is dit forum een methode om alles een beetje van me af te schrijven want verder zijn er in deze tijden van nood weinig uitlaatkleppen te vinden. en daarnaast is het goed om te lezen telkens weer dat we niet de enigste zijn, en dat de problematiek die ons nu omringt en ons afsluit van de mensen in onze omgeving niet alleen ons treft. gedeelde smart enzovoorts....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Jan, ook hier een reactie.

 

Je taalgebruik maakt niets uit hoor, mooie benamingen hiervoor bestaan niet. Ik heb zelf geen ervaring met eiceldonatie etc.

 

Maar ik snap dat dat een moeilijk iets is, als je daar voor komt te staan.

 

Het idee moet misschien ook eerst wennen/groeien.

 

 

 

Om alvast een positieve draai eraan proberen te geven, kan zij zich dit misschien gaan bedenken:

 

 

 

Het is slechts een enkele cel, letterlijk. (een klompje cellen na bevruchting etc), die je vrouw terug geplaatst krijgt, als zij zwanger word, zullen de hormonen in haar lichaam gaan rondgieren. Zij zal zich zwanger voelen met alle zwangerschapskwaaltjes en alles erop en eraan, en belangrijker nog, haar gaan klaarstomen voor het moederschap terwijl de kleine in haar buik groeit door haar bloed en voedingsstoffen.

 

Dan de bevalling en de geboorte, het zal zeker als eigen aanvoelen.

 

(Zo probeer ik het me voor te stellen, maar weet niet hoe ik erover zou denken als ik er zelf voor stond)

 

 

 

Ik hoop dat jullie een besluit nemen, waar jullie beiden achter staan.

 

En wens jullie in ieder geval heel veel sterkte!

 

Eerst even de afspraak op 21 november afwachten om te kijken wat ze daar zeggen. Bewandel de weg stapje voor stapje.

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi christine,

 

 

 

allereerst bedankt voor je reacties.

 

 

 

heb mijn vrouw (die staat nu naast me) inmiddels kennis laten maken met het forum en mijn schrijfsels.

 

 

 

ik heb de topics over fsh-waardes gelezen en de hoogste score die ik tegenkwam was 30. uit de meest recente test, waarvan wij afgelopen woensdag de uitslag te horen kregen kwam een fsh-score van 72, dusse dat verklaart voor een deel onze (wan)hoop...

 

 

 

groetjes van janneman en z'n vrouw..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo,

 

 

 

Ik had net al in jullie andere topic geschreven.

 

Wij zijn nu pas begonnen met ECD ook voor ons is het niet altijd even makkelijk geweest om deze beslissing te nemen ( vooaral voor mij) maar door veel te praten, lezen en voor ons een lieve donor die zich aan bood en haar inzicht hier in heeft gegeven zijn wij gelukkig nu begonnen.

 

 

 

Wij zien het als een klein bouwsteentje die je van een donor krijgt en wat als het goed is in mij mag groeien wat ik dan dus ook voel bewegen en het krijgt natuurlijk ook mijn voeding mijn bloed wat er door heen stroomt dus het is voor ons dan ook wel degelijk van mij en mijn man samen.

 

 

 

Mochten jullie vragen hebben dan wil ik ze graag voor jullie beantwoorden als ik dat kan.

 

 

 

Ik wil jullie nog veel kracht en strekte wensen om een juiste keuze voor julle te maken.

 

 

 

Groetjes Chantal

Share this post


Link to post
Share on other sites

hallo dames en heren,

 

allereerst christine en chantal dankjewel voor jullie reacties.

 

ik heb ze aan mijn vrouw laten lezen en ik heb het idee dat jullie reacties redelijk diep zijn beland in mijn vrouw d'r maalstroom van gedachtes.

 

 

 

ze zit vandaag lekker op de (antieke) trekker een toertocht te rijden en heeft dus de frisse lucht (vermengd met wat regen) en voldoende tijd om na te denken en hopelijk met wat meer positieve energie de draad des levens weer op te pakken.

 

 

 

voor ons (met name voor mij) is t op dit moment vooral de vraag in hoeverre het medisch gezien uit zou pakken als wij aan de gang zouden gaan met eiceldonatie, en indien daar een positief advies over komt vanuit t ziekenhuis, dan kunnen, willen en zullen we ons gaan beraden omtrent wat te doen...

 

 

 

eiceldonoren komen niet uit de lucht gevallen (ook al zijn t engeltjes etc)

 

mijn zussen vallen af (vanwege het feit dat t mijn zussen zijn). mijn vrouw is enig kind en de dames in onze vrienden- en kennissenkring zijn of te jong (nog geen gezin met kids) of zitten/zaten zelf in de diverse medische molens omdat ook zij met de diverse problemen gekampt hebben.

 

 

 

maar hoedanook, mijn vrouw en ik vorderen gestaag met de gesprekken die te pas en te onpas tussen ons plaatsvinden over dit onderwerp.

 

 

 

allereerst is het een stukje verwerking en ook van wederzijds accepteren dat eenieder net iets anders kan reageren dan wellicht verwacht.

 

wat dat aangaat mis ik op dit forum (en op de andere fora ook trouwens)

 

het onderwerp over hoe je samen met deze problemen omgaat.

 

 

 

mannen reageren anders dan vrouwen, dat is geen verassing, maarre hoe worstelen andere stellen met de fenomenen ivf, eiceldonatie etc etc etc??

 

 

 

ik ga dit berichtje effe afsluiten voordat ik alleen nog maar onzin uit ga kramen...iederen enorm veel sterkte toegewenst

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Hoi Jan.

 

 

 

Over jullie "problemen" kan ik niet echt veel zeggen.

 

Kan alleen mijn kant als man belichten.

 

Wat ik alleen kan zeggen is, praat met elkaar en blijf dat doen, al is het soms erg moelijk,luister naar elkaars voors en tegens in jullie situatie.

 

Een donatie is niet zomaar wat, er komen wel bepaalde donaties bij, want ondanks dat de gedoneerde eicellen in de moeder groeien, blijft het in mijn beeld toch deels van een ander.

 

Wij hebben het samen van te voren goed doorgepraat, tot hoever we wilden gaan met zwanger worden.

 

Ik had er zelf zo wie zo moeite mee, als mijn zaad niet goed genoeg zou zijn, donorzaad te gaan gebruiken. Dan is zegt mijn gevoel keihard nee, omdat het dan deels niet van mij is, maar een andere man. En wat in de toekomst als het "eventuele" kind zijn/haar natuurlijke vader wil leren kennen. Nu is dit makkelijk voor mij, want ik heb 2 kinderen uit een eerdere relatie.

 

Maar mijn vrouw denkt er toevallig ook hetzelfde over, en dit geldt voor ons ook wat betreft eiceldonatie.

 

We zitten nu in de 1e IVF/ICSI en als we naar een poging of 4 nog geen reslutaat hebben, gaan we bekijken of we verder gaan. Andere opties zullen we niet doen, we willen niet tot het uiterste gaan met van alles. Ergens moet je een grens stellen, en dan accepteren dat wij als stel dan zonder kinderen verder gaan. Ook dit hebben we samen zeer uitvoerig besproken, voor we het traject van IUI en nu ICSI zijn ingegaan.

 

Dus nogmaals ga er samen goed voor zitten en neem de tijd met elkaar om jullie weg te bepalen, met de mogelijkheden die jullie geboden kunnen worden. Luister naar elkaar en leg elkaar ajb niets op. Jullie zijn ook nog "jong" dus hebben ook wat tijd. Misschien ziet je vrouw nu nog geen eiceldonatie zitten, lijkt me een behoorlijk emotionele beslissing voor haar. En kan het zijn, dat ze over een jaar of half jaar wel die mogelijheid aandurft.

 

 

 

Ik kan jullie alleen maar veel succes en sterkte wensen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  



  • Posts

    • Dank lieve meiden voor jullie reacties op mijn  berichtje, dat heeft me echt goed gedaan. Ik had mijn vriendin nog geappt erna want ik was ff helemaal flabbergasted. En zij was ook woedend, ook toen ik zei dat ik er helemaal onzeker van was geworden. Ze heeft je gewoon bang gemaakt, niet toelaten! Normaal gesproken heb ik altijd wel mijn woordje klaar, maar dit kwam me zo rauw op mijn dak vallen. Later werd ik heel erg boos en ik heb dan ook besloten het niet erbij te laten zitten. Ik slaap er even een nachtje over of ik het ga melden als ik mijn echo heb, of dat ik er een mailtje over stuur, ik kijk morgen ff in hoeverre ik er nog mee zit. Maar het is wel superfijn dat jullie allemaal eensgezind hierover zijn.... Idd wat jij zegt @Hanniebal de halve wereld zet onverantwoord kinderen op de wereld en ik word afgerekend op het feit dat ik "oud" ben. Terwijl dit kindje (of deze kindjes) in een heel warm nestje terecht komt en zoooooo gewild is! Ik heb alles gewoon goed voor elkaar hier, liever was ik idd wat jonger geweest, maar de situatie is nu eenmaal zo. Het is haar werk, doe ff normaal! Ik vroeg me later af, als ik 10 jaar jonger was geweest, had ze me dan ook gevraagd of het gewenst was? Wat een kutvraag! Ik heb op de site nagekeken @Nina79 want ze had haar voornaam gezegd en zij is (godzijdank!) idd een assistente. Maar dan nog, assistente of vroedvrouw, je hebt ten alle tijde professioneel te blijven en je vraagt niet aan iemand die naar een verloskundigenpraktijk belt of het gewenst is, niet, nooit! Als het niet gewenst was, dan had ik wel naar een abortuskliniek gebeld en niet naar een verloskundige. En een felicitatie was wel degelijk op zijn plaats geweest. Helaas is dit de enige verloskundigenpraktijk in mijn dorp, er zitten wel 5 verloskundigen aan verbonden en 2 assistentes. Ik ga er vanuit dat ik gewoon pech heb gehad en de rotte appel heb getroffen. Maar heb nu iig wel besloten dat ik mijn (zeer persoonlijke) verhaal NIET telefonisch ga melden en dit ga ik ook zeggen als ze me bellen. Ik wil graag alles toelichten in een persoonlijk gesprek, zodat ik iemand kan aankijken en niet zo dom aan de telefoon. Dus dat ik zwanger ben van eiceldonatie ga ik niet aan de telefoon vertellen. Ik klapte ook helemaal dicht tijdens dat gesprek en heb tegen het rotwijf gezegd dat ik mijn verdere situatie niet telefonisch ga bespreken. Ze vroeg ook nog 3x naar een partner, terwijl ik meteen al toen ze om mijn "meisjesnaam" vroeg gezegd heb dat ik alleen ben. Vraag er dan niet nog 2x meer naar later in het gesprek! Ik vind het ook raar dat ze de intake telefonisch doen en niet prettig ook! Dat heb ik ook aangegeven dat ik het niet fijn vind. Kijk destijds met mijn zoon, had ik dat niet zo erg gevonden, toen was ik jong, had nog een 2 tje aan de voorkant staan, had een partner en was de gewone manier zwanger geraakt, dus dan had zo een intake prima telefonisch gekund op zich, maar dit is zo iets persoonlijks, ik wil dat niet per telefoon. Raar ook dat ze dat zo doen. Ja, vanwege Corona zegt het mens nog, alsof ik een achterlijke ben en dat niet zelf kan bedenken. Wat fijn dat de vk bij jou aan huis komt zeg Nina! Lekker luxe in je eigen omgeving, top! Weet alleen niet of ik dat zelf zou willen, in een dorp wordt nogal eens makkelijk gekletst en een vk hier aan de deur gaan de buren gek vinden. Dus ik zou zelf het liefst naar de praktijk gaan (zit ook fysio enzo) maar alles beter dan telefonisch! Ja, die moeheid kan goed aanpakken Nina en kan me voorstellen dat je je vergist hebt. Destijds met mijn zoon had ik daar ook heel veel last van, was vreselijk, tot 4 mnd ongeveer en toen was het weg en was ik vol energie en fit als een hoentje. Snap dat je geen zin hebt in je werk als je je zo voelt, maar probeer toch ook je rust te pakken. Heeft je lichaam nodig, want er gebeurt van alles nu met je. Het was precies dat wat jij nu zegt @Siepie mijn blijdschap (die ik eindelijk een beetje toeliet) compleet de grond in getrapt inclusief mijzelf. Appte nog aan die vriendin, wat nu als het niet meer leeft? Ik voel me helemaal niet zwanger. Kreeg terug, ik ook niet toen ik zwanger was, weet je nog? Hebben we het laatst nog over gehad! No worries, zennnnn Had ik net ff nodig. Ik ging er eigenlijk vanuit dat de intake en echo tegelijk zou zijn ( zo staat het ook op de website) en ik snap ook eigenlijk niet zo goed waarom dat apart gaat en ik wel een echo kan krijgen maar geen intake daar? De intake is overigens niet deze woensdag Siepie maar over 2 weken. Dan heb ik maandag de 20e de echo en de 22e heb ik dan dat intake gesprek. De echo hebben ze trouwens 20 minuten voor ingepland zag ik op de bevestiging die ik kreeg van ze. Verder nog een mail met oude informatie over Corona situatie in MAART. Heb het niet eens doorgelezen, is 4 mnd geleden, situatie is nu wel net ff anders. Vind overigens wel superfijn dat ik zo snel al een echo krijg, over 2 weken al! Hopelijk haalt het mijn onzekerheid en bange gevoel weg. Wat fijn Siepie dat je toch nog 4 grote follikels hebt. Misschien kunnen ze ook nog wel wat kleintjes wegprikken als ze toch bezig zijn. En hopelijk in elke follikel een eitje. Dan heb je toch mooi 4 kansen op een goed embryo. Spannend dagje voor je woensdag. Jammer dat het rotweer is, maar na zo'n punctie moet je toch de rest van de dag rusten, dus lekker relaxen op je hotelkamer is dan niet vervelend. Fijn dat de arts tevreden was over het resultaat en idd, de laatste keer prikken is heel fijn! Alleen wacht maar tot je die vieze bollen moet, lol. Ik doe 100 keer liever prikken dan die smurrie in de poes, bah. Snap het ja dat je er alles voor over hebt en je bent al zo ver gekomen ook he? Smoesje bedenken heb je nog wel ff de tijd voor en anders zeg je gewoon last minute.... Ohhh zo stom, we hebben onze vlucht gemist! Verslapen.... We komen dinsdag naar huis ipv zaterdag. Plakken er dan nog maar een paar dagen vakantie aan vast want het is hier zooooo leuk! Kijk, heb ik alvast een smoes voor je bedacht. Een 5 daagse embryo zou een grotere kans geven op een zwangerschap omdat niet iedere embryo doorgroeit tot een blasto en degenen die dat wel doen die zouden dan sterk zijn. Ook als je de natuurlijke weg zwanger zou raken bereikt het embryo pas op dag 5 de baarmoeder, want die wordt in de eileider al bevrucht en hobbelt dan op het gemakje al delend door de eileider richting baarmoeder en dat duurt dag of 5. Dus dat moment zou perfect zijn. Maar, ik ken hier ook meiden die van een 3 daags embryo in verwachting zijn (en al een heel eind op weg zijn ook!) en er zijn zat meiden waarbij een 5 daagse niet bleef zitten, dus het is ook gewoon geluk hebben denk ik. Wat mij wel opviel trouwens met het terugplaatsen in Riga is dat de dokter echt haar tijd nam, niks hop, hop vlug, vlug. En ze gingen 1 voor 1 terug, de ene heeft ze aan de ene kant van mijn bms gezet en de andere aan de andere kant. Terwijl hier in NL ging het van hoppekee, plop, kijk daar zitten ze met zijn tweetjes, nou hop kleren aan en wegwezen (ff bot gezegd dan). En daar moest ik nog minstens een half uur met de benen opgetrokken op die tafel blijven liggen onder een lekker dekentje. Wat fijn om te horen dat iedereen daar zo blij voor mij is. Dus je hebt het wel over mij gehad daar? Haha. Ze zullen zich mij nog wel herinneren ook, is nog maar zo kort geleden. Bedankt voor het doorgeven van de groetjes, dat vind ik leuk! Probeer niet teveel te stressen Siepie, das niet goed voor je! Is spannende tijd, maar relax en zennnnnnn..... Of zoveel als mogelijk en lekker je rust pakken. Ja, raar is dat he @Jennie80 dat je dan uitkijkt naar die ongi. Fijn dat het gister zo ver is, dan kun je weer in de molen meedraaien. Wanneer komt er voor jou verder garen op de klos? Ik voel me verder prima, nog altijd niet ziek zwak en misselijk (in de verste verte niet), beetje moe, niet heel erg en pijnlijke boobs nog steeds. Af en toe voel ik wel wat "rommelen" in de buik, een steekje of krampje hier en daar, vanmiddag kreeg ik het ineens Spaans benauwd of het allemaal wel goed ging, maar dat geprobeerd naast mij neer te leggen. Ik ga geen bloedtest meer doen, vanwege al dat Coronagedoe, hier mag je wel heen, daar niet, hier een mondkap, daar niet en dat spastische afstand houden allemaal terwijl ik wel mijn auto mag vollaaien met mensen.... Ze hebben niet om een bloedtest gevraagd verder, alleen of ik de plastest op vrijdag nog een keer wil herhalen, dus dat doe ik dan maar netjes. Ga morgen ff een nieuw verpakkinkje bij de Action halen (in een dorpje waar ik doorheen kom als ik van mijn werk terug naar huis rijd). En dan vrijdag nog maar een keertje overheen plassen met hopelijk weer 2 streepjes. Skyhigh HCG in bloed zou idd wel wat kunnen zeggen over 1 of 2 kindjes, maar is niet perse zo dat als je heel veel hebt dat je dan dus ook een tweeling krijgt, daarbij vind ik de verrassing op de echo ook wel leuk eigenlijk. Dus ik laat het zo en wacht de echo af. Nou meiden, ik wens iedereen een fijne avond, Siepie, veel plezier sightseeing morgen in Riga, en voor de rest, werkze, fijne dag, have fun met whatever je dan ook van plan bent te gaan doen. Wat leuk trouwens dat het topic zo actief is momenteel 😊  
    • Ik zie er wel een klein beetje tegenop, maar volgens mij doen ze alles onder narcose, dus dat scheelt weer een heleboel @Jennie80 🙂 Woensdag gaat het hier heel slecht weer worden, dus kunnen lekker een dagje bijkomen op de hotelkamer.  In ieder geval ben ik nu weer een klein beetje gerustgesteld, morgen nog een dagje sightseeing en dan op naar woensdag.  
    • Hahaha, inderdaad @Kitje, ik had never nooit niet verwacht dat ik zou uitkijken naar de ongi dagen! Het begon zaterdag al een beetje te rommelen en gisterochtend was het feest. 💃 Hoe voel je je? Ga je toevallig nog een bloedtest doen? Stel je voor dat je HCG-level sky-high is, dan weet je bijna zeker dat er een tweeling rondzwemt in je buik! Hè bahhhh, ik lees nu net je stukje over de VK. Echt heeeeel apart en totaal geen empatisch vermogen... pfffff... het zou me idd niks verbazen als het de assistente is, maar hoe dan ook, degene die dit allemaal tegen je zei, zou zichzelf ff achter haar oren moeten krabben en zich af moeten vragen of dit überhaupt wel de juiste branche is voor haar!! Laat je vreugde en geluksgevoel hierdoor niet verpesten hoor! @Siepie, 4 grote follikels!! Dat klinkt echt goed! Wat fijn dat ze een groeispurt hebben gemaakt! Zie je op tegen de punctie of ben je er wel redelijk relaxt onder? 
    • Jeetje wat een "achterlijke" reactie @Kitje. Hier heeft zij zich helemaal niet mee te bemoeien. Misschien had je inderdaad een assistente aan de lijn, kan mij niet voorstellen dat dit een vk was. Als ze dit bij iedereen doet, dan is het snel einde vk lijkt mij. Ik zou er inderdaad iets van zeggen. Onvoorstelbaar hoe sommige mensen kunnen reageren en je blijdschap zo de grond in kunnen trappen. Ben benieuwd hoe het woensdag aan de telefoon gaat. Kunnen ze de intake niet gelijk doen met de echo?  Dat is ook wel prettig dat ze alles thuis doen @Nina79 dat heb ik nog nooit gehoord, is dit ivm corona of standaard bij jullie? Gewoon lekker toegeven aan je vermoeidheid en je goed zwanger voelen 🙂 Wij zijn net weer thuis van de clinic. We hebben volgens mij 4 grote follikels, Yeahhhhhhhh. Woensdag worden we om 8.50 uur opgehaald en om 09.30 uur gaan ze onder verdoving prikken. Alleen weten we nog niet of we een terugplaatsing op vrijdag of maandag krijgen, dit is nog wel spannend. We moeten anders de vlucht omboeken en een smoesje voor het thuisfront bedenken. Maar laat ze maar lekker 5 dagen wachten met terugplaatsen als dat beter is. Ik heb er alles voor over, we zijn nu al zo'n eind op weg. De arts was heel tevreden en vanavond de laatste injectie zetten. Ook iets waar ik naar uit kijk. Je krijgt trouwens heel veel groetjes terug van iedereen @Kitje, ze zijn zo blij voor je.  Ik ga nu weer even liggen, ben leeg van de spanning en stress 🙂 x
    • @Kitje weet je zeker dat je de verloskundige aan de lijn had en niet een assistente?  Vind het maar een rare reactie. De vraag of het gewenst is aan de telefoon is echt zo onprofessioneel! Als dat zo is dan had je wel ergens anders een echo laten maken! En geen eens felicitatie.....  Ik zou dit zeker terugkoppelen hoor want hier moet je dan de komende 8 maanden mee doen?? Is er geen andere praktijk in de omgeving? Begrijp je volkomen dat je het niet fijn vindt. By the way ook raar dat ze de intake nog telefonisch doen. Dat was paar weken geleden nog wel maar nu is alles wel weer gewoon soort van "normaal" hoor. Intake op de praktijk, partner mag altijd mee (nou ja behalve het AMC voorlopig maar daar ga ik nog een keer over bellen). Bij mij komt morgen de verloskundige aan huis, zij doet sowieso alle controles aan huis en ik vind dat alleen maar prima! Voel me behalve super moe en af en toe vlagen van misselijkheid en boobies die licht gevoelig zijn verder eigenlijk wel goed! Maar die vermoeidheid had ik onderschat. Lig nu weer voor apegapen op de bank en moet zo naar werk...... zo geen zin!!
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use