Jump to content

Hoe doe je dat?


***Leve***
 Share

Recommended Posts

Guest Butterfly

Hoi Leve,

 

 

 

Je hebt gister gebeld en je kan 9 Februari al komen ? Dat is snel zeg ! Wat goed !

 

Wij hebben in November gebeld voor een afspraak en kregen een brief dat de totale wachttijd tot je echt de inseminatie hebt zeg maar, wel op kan lopen tot anderhalf jaar. Dus we hebben nog even te gaan.

 

 

 

Wat is jullie overweging ivm Geertgen ? Ik heb daarover gelezen dat je vooral snel geholpen wordt als je aan wederkerigheid doet, dus dat je dan toch hormonen enzo moet doen, zodat je meer eitjes hebt die je dan ook kan doneren. Ja gewoon KID kan ook wel maar dan is er toch ook nog een lange wachttijd dacht ik.

 

Als ik zo hier en daar de ervaringsverhalen lees ben je gemiddeld toch wel een jaar tot anderhalf jaar kwijt met wachten, dus ja waar ligt dan het punt waarop je kiest zeg maar ?!

 

 

 

Hoe lang weten jullie nu dat je geen 100% biologisch eigen kindje kan krijgen ?? Is er bij jullie veel tijd overheen gegaan tot julllie deze beslissing namen ? En gingen jullie een beetje gelijk op qua gevoel om deze keus te maken ? Vooral dat laatste wisselde bij ons nogal, de ene keer ik, de andere keer hij positief ... uiteindelijk kom je dr dan wel samen, maar toch. Best moeilijk.

 

 

 

Suc6 voor 9 Februari.

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 73
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Bij Geertgen doen ze idd aan wederkerigheid, maar je mag zelf kiezen hoe je dat wilt doen.

 

Je kan direct starten met IVF (en dus hormonen gebruiken en eicellen doneren)

 

Maar je kan ook starten met IUI en pas eicellen doneren wanneer jullie kinderwens voldaan is.

 

 

 

Maar als je boven een bepaalde leeftijd komt mag je geen eicellen meer donoren, dus kom je daar ook niet voor in aanmerking (ik dacht dat de grens 36 jaar was)

 

 

 

@Repelsteeltje: wij hebben om diezelfde reden gekozen om geen TESE te doen.

 

Sterkte meis!

 

 

 

@Leve: wij hebben 9 februari precies een jaar geleden het intakegesprek gehad bij onze kliniek!

 

Op naar een goed intake gesprek.

 

 

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

 

 

 

Omdat wij al een heel traject achter de rug hebben en vanwege onze leeftijd, zijn we boven aan de wachtlijst gezet voor de intake. De wachtlijst van de intake naar de inseminatie is ook ongeveeer 8 maanden wachten..

 

 

 

Ik overweeg Geertgen inderdaad, en ik weet van het wederkerigheidsproject. Ik zou daar best aan mee willen doen, ik gun anderen zeker te weten ook een kleintje. Maar inderdaad zou ik dat pas willen als mijn eigen gezin compleet is. Dat gaan we niet redden voor mijn 36ste (aangezien ik in de tweede helft van mijn 35ste zit) Mocht het niet kunnen, dan wachten we de wachtlijst van Rijnstate verder af. We gaan alleen voor een informatief gesprek naar Geertgen. Ik heb ook ergens gelezen dat je een ander mee kan nemen als donor.

 

 

 

Wj weten sinds anderhalve week dat we echt helemaal geen kindje van mijn vriend kunnen krijgen. (Vorige week was de TESE) We hadden er echter wel rekening mee gehouden en deze optie wel besproken voor als de TESE zou mislukken.

 

 

 

Mijn vriend wilde meteen verder, en niet langer wachten. Ik had er even meer moeite mee, maar we kunnen er goed over praten en het idee van de donor begint al aardig te wennen ;) Het gaat misschien wat snel, maar wij voelen ons daar goed bij. We willen verder kijken en niet bij de pakken neer zitten. Dat betekent niet dat er geen verdriet meer is, en dat mag er ook zijn, maar die dingen kunnen naast elkaar bestaan.

 

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Dag dames,

 

 

 

De tranen biggelen over mijn wangen als ik jullie emotionele verhalen lees over... een (biologisch) kindje van ons samen... een wens die wij ook lang gekoesterd hebben, maar waar we afstand van hebben moeten doen, dat was een wens die voor ons ook niet zal uitkomen.

 

 

 

Ik ben 8 weken zwanger via eiceldonatie.. een wonder en we zijn vreselijk blij dat we samen een kindje zullen krijgen, echt.... maar toch is er het verdriet dat het niet een biologisch kindje is van ons samen, dat is niet voor ons weggelegd omdat mijn FSH veeeeeel te hoog is en ik dus vervroegd in de overgang zit.

 

Via het wederkerigheid programma van Geertgen ben ik zwanger geraakt, ik heb dus eicellen gekregen en mijn vriend heeft zaad afgestaan. Onvoorstelbaar dankbaar zijn wij degene van wie wij de eicellen hebben mogen ontvangen en blij zijn wij dat wij zaadcellen terug mogen geven aan iemand anders, iemand die in dezelfde situatie zit als jullie.

 

 

 

Meiden ik wens jullie veel succes bij jullie keuze, deelnemen aan een wederkerigheid programma of niet. De keuze is lastig en je moet doen waar je jezelf het beste bij voelt (wij hebben ook getwijfeld om naar het buitenland te gaan en het anoniem te doen). Ik kan alleen maar zeggen dat ik ontzettend dankbaar ben voor de eitjes die ik heb mogen ontvangen en de kans die ik gekregen heb om toch moeder te worden.

 

 

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Hallo Suze,

 

 

Dank je voor je mooie reactie, jij bent de eerste die ik tegen kom en ook werkelijk mee heeft gedaan aan het wederkeringheidsproject van Geertgen. Ik ben er inmiddels achter dat ik waarschijnlijk niet mee mag doen vanwege mijn leeftijd. Ik denk er wel over om iemand te zoeken of te vragen in mijn vriendenkring om voor ons te doneren zodat wij ook aan het project mee kunnen doen, maar ja...hoe stel je die vraag :happy7: Ik weet het nog niet...

 

 

Hoe is jou ervaring met Geertgen? Voelden jullie je er prettig?

 

Wij hebben over anderhalve week een gesprek daar..

 

 

Het is echt super dat je zwanger bent door middel van eicel donatie! Geniet van je zwangerschap!

 

 

Gaan jullie het kindje vertellen over de donatie?

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

@Leve: ik ken iig 1 meisje die nu bezig is bij Geertgen met wederkerigheid.

 

Zag dat je inmiddels ook op zp zit, daar zit zij ook.

 

Ze zit samen met mij in het KID/ECD topic.

 

 

 

Je kan ook zaad geven in ruil voor zaad he.

 

Maar als je toch iemand in de vriendenkring zaad laat doneren, dan zou ik overwegen of je zelf dat zaad niet zou willen gebruiken.

 

 

 

@Suze: gefeliciteerd met jullie zwangerschap!

 

Wat fijn dat het mbv ecd toch nog is gelukt.

 

Maar het verdriet zal idd altijd blijven.

 

Ik omschreef het laatst aan Butterfly als volgt:

 

de pijn zal niet overgaan, het groeit met je mee.

 

 

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

Hoi hoi Leve,

 

 

 

Ik zit veel op het forum voor eiceldonatie (Eiceldonatie via Geertgen of Spanje!?). Op dit moment zijn we daar met 3 zwangeren via eiceldonatie. Wij hadden in december allen de terugplaatsing en bij allen is het gelukt! Een onverwacht hoog slagingspercentage.

 

Ook merk ik dat er meerdere vrouwen zich aanmelden of zich aan het orienteren zijn, en natuurlijk veel vragen... anoniem doen ja of nee, in nederland of toch naar het buitenland. De meesten zijn op de hoogte van Geertgen en hebben daar gesprekken om uiteindelijk een keuze te maken.

 

 

 

In jouw geval (omdat je qua leeftijd niet in aanmerking komt voor het doneren) kan het het geval zijn, dat je dan niet hoeft te doneren. Ik weet dat er in het gesprek wat wij daar hadden met een psycholoog (standaard), dat daar werd aangegeven dat je, om mee te doen met het wederkeringheidsprincipe van goede wil moet zijn. Wat inhoudt dat indien je bv eicellen nodig hebt en je partner geen goed zaad zou hebben of bv erfelijk belast zou zijn of iets anders waardoor je niet in aanmerking komt om te doneren, dit niet automatisch zal leiden tot een afwijzing om deel te nemen aan het programma. Dat je dan van goede wil bent en wel wil doneren, is voor hen dan genoeg, dan wijzen ze je niet af.

 

Ik weet niet of dit ook geldt voor de leeftijd, maar ik neem aan dat indien jij dit wel wilt, en zij je afwijzen vanwege je leeftijd, je wel van goede wil bent en niet wordt uitgesloten voor deelname. Maar dit zou ik allemaal navragen in jullie gesprek.

 

 

 

Geertgen is een verademing als je vanuit een ziekenhuis komt, er is een fijne sfeer, fijne mensen en een beetje het huiskameridee als je daar bent. Hou er wel rekening mee dat je soms heeeeeeeel lang moet wachten. (behalve bij dr. Ruis, die heeft het tempo er hoog inzitten:happy7:) Het heeft in ieder geval geen zin om er te vroeg te zijn, je bent nooooit eerder aan de beurt!) Maar het is er echt fijn!

 

 

 

Wij zijn nu van mening dat wij het het kind gaan vertellen, (je hebt bij geertgen ook een gesprek met een psycholoog, met name om het over de donatie te hebben... met een fantastische vrouw.. wij hadden verwacht dat ze dan aan zouden geven wat zij het beste zouden vinden voor het kind.. maar dat doen ze dus niet, ze laat de keuze compleet over aan jezelf. Als je het niet vertelt is dat goed, als je het wel verteld is dat ook goed) Nu zijn wij van mening dat we het wel gaan vertellen, met name omdat als ik naar mezelf kijk, ik het ook zou willen weten.. maar misschien verandert dat nog wel in de toekomst.

 

Wel fijn dat je zo snel al op gesprek mag daar...met wie heb je een gesprek?

 

 

 

 

 

Dreamer.

 

Ik geloof dat je omschrijving helemaal klopt!

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Hey Dreamer, heel mooi gezegd hoor!

 

 

 

Ja, ik ben vreselijk aan het rondneuzen en ik merk wel dat je op veel forums dezelfde mensen tegen komt ;) haha

 

 

 

Suze, Ja ik zou heel graag doneren, en dus ook heel jammer vinden als we niet mee kunnen doen aan het project. Maar goed, dat horen we over twee weken dan wel. Wij hebben een gesprek met dr. Kuijpers. Ik weet niet of je die kent?

 

 

 

Ik lees vooral positieve verhalen over Geertgen, ik heb nu 1 negatief verhaal. Maar zoals ik al eerder zei, we maken pas een beslissing na beide gesprekken (ziekenhuis en Geertgen).

 

 

 

3 van de 3 zwanger! Dat is heel netjes! Ik hoop dat het bij ons ook gauw zover mag zijn...

Link to comment
Share on other sites

@Leve: haha, ja het TESE/KID wereldje is nou eenmaal klein he.

 

Ik ben al een flink jaar ingeschreven bij de meeste fora, sommige zelfs 2 jaar.

 

Het forum waar je het meeste aan zult hebben wat betreft KID zal het KIDforum zelf zijn, daar zitten de meeste dames die met hetzelfde traject, bij dezelfde klinieken bezig zijn.

 

Elke kliniek doet het weer anders, dus precies weten hoe je kliniek te werk gaat is wel zo prettig.

 

 

 

@Suze: ken je het boekje Een Wereldwonder?

 

Wat een superscore zeg, 3 van de 3!

 

Hebben jullie eigenlijk alle 3 dezelfde donor?

 

Of weet je dat niet?

 

Krijg je bij ECD ook een donorvoorstel?

 

Zoeken ze dan ook naar een donor die zoveel mogelijk op jou lijkt?

 

 

 

Wat geweldig toch he, dan er zulke lieve mensen zijn die hun eitjes/zaadjes doneren zodat wij onze dromen uit kunnen laten komen!

 

 

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

Hoi hoi,

 

 

 

Dr Kuipers... nog nooit van gehoord!Maar ik merk dat er daar ook steeds nieuwe artsen bij komen! Eiceldonatie gaat eigenlijk allemaal via Dr. Ruis.

 

 

 

Van het boekje Een wereldwonder heb ik ook nog nooit gehoord,... is het een aanrader!?

 

Er zijn meer meiden op het forum eiceldonatie actief hoor. De score 3 uit 3 is voortgekomen uit het aantal meiden dat in december een terugplaatsing heeft gehad.

 

 

 

Wij hebben niet dezelfde donor... volgens mij gaat het ook niet zo. Bij eiceldonatie komt het echt op het uur aan... en het is verboden in Nederland, dus moet je ook nog naar Belgie, wat inhoudt dat bij Geertgen de punctie plaats vindt en dat dan de eicellen zsm naar Belgie moeten, daar worden ze bevrucht.. en moest mijn vriend produceren.

 

Wat ik begrepen heb, is dat bij eiceldonatie, de opbrengst voor de helft voor de ontvanger is.. Dat was bij mij ook zo. De donor had 15 follikels, echter in Belgie, waren er 4 voor mij, de andere helft dus voor de donor...en een aantal follikels leeg. Vervolgens zijn er 3 bevrucht, waarna er zich maar 2 goed doorgedeeld hebben... en die heb ik dus teruggeplaatst gekregen. Waarvan ik nu zwanger ben van 1.

 

Het is dus een grote afvalrace.. en voor je het weet is er dus weer een poging voorbij!

 

 

 

Dat is volgens mij ook het verschil tussen eiceldonatie en zaaddonatie... bij zaaddonatie krijg je al het zaad van 1 lozing, wat soms meer dan een miljoen kansen kan bieden.. en bij eiceldonatie zijn het er maar een paar.

 

 

 

(Bij ECD poging 1, ontving ik 'maar' 3 eicellen, waarvan er maar 1 was bevrucht..en die bleef niet plakken.. poef..weer een poging weg! En das dan wel balen gezien je maar 3 pogingen vergoed krijgt van de verzekering! Dan is het fijn als je nog eskimo's hebt.. extra kansen!)

 

 

 

Daarnaast hebben jullie volgens mij nog 1 'voordeel' tov ons.. en dat is dat de gehele zaaddonatie voor jullie is,.. dus als jullie straks zwanger zijn via donorzaad...en stel jullie zouden nog meer gezinsuitbreiding willen, dan is het overgebleven zaad ook voor jullie.

 

Dat is bij ons nu wel jammer.. er zijn geen eskimo's en stel we zouden in de toekomst een 2e willen... dan moet dat weer via een nieuwe donor, waardoor de kinderen dan halfbroertjes en zusjes zouden worden..

 

Dat vind ik wel heel jammer, niet onoverkomelijk, maar voor de kinderen had ik dat zelf wel mooi gevonden! (Kijken jullie hier anders tegen aan... ik ben benieuwd hoe jullie dit zien!?)

 

 

 

Een donorvoorstel hebben we niet gekregen (dan moet je echt naar spanje, daar kijken ze echt naar kleur ogen, haartype, huidtype etc.) Bij geertgen kijken ze alleen of het niet vloekt! Dus niet ineens een kindje met een tintje terwijl je allebei zo blank bent als ik weet niet wat. Verder wordt er volgens mij een beetje rekening gehouden met de kleur ogen en haar... maar dat is het dan ook wel. Je krijgt geen profielplaatje van de donor ofzo, wat dat betreft heb je geen keus. Zij maken een keuze en ik werd gebeld toen het zover was.. verder werden er geen details gegeven over de donor.

 

 

 

Tijdens het psychologische gesprek voor de afgifte van het zaad, mochten we wel voorbehouden maken aan wie we wilden doneren, wel of geen rokers, wel of geen lesbische stellen, wel of niet aangelovigen...etc. Je mocht zelf je doelgroep aangeven. Wij hebben hier geen voorbehoud op gemaakt, wij laten het ter beslissing over aan Geertgen. En mijn vriend zijn zaad wordt gebruikt voor 1 stel, net zo lang totdat dat gezin compleet is. Het zaad moet voordat het gebruikt mag worden een half jaar in carrantaine zijn geweest om er zeker van te zijn dat het ziektevrij is (standaard procedure).

 

 

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Guest Butterfly

 

Wij hebben niet dezelfde donor... volgens mij gaat het ook niet zo. Bij eiceldonatie komt het echt op het uur aan... en het is verboden in Nederland, dus moet je ook nog naar Belgie, wat inhoudt dat bij Geertgen de punctie plaats vindt en dat dan de eicellen zsm naar Belgie moeten, daar worden ze bevrucht.. en moest mijn vriend produceren.

 

 

 

 

Kan je dit nog eens verder uitleggen, ik snap het niet ... eiceldonatie verboden in Nederland ???

Link to comment
Share on other sites

@Suze: wat je schrijft over zaaddonatie is niet helemaal correct.

 

Zal even de stukjes quoten zodat het duidelijker is.

 

 

 

Dat is volgens mij ook het verschil tussen eiceldonatie en zaaddonatie... bij zaaddonatie krijg je al het zaad van 1 lozing, wat soms meer dan een miljoen kansen kan bieden.. en bij eiceldonatie zijn het er maar een paar.

 

 

 

In onze kliniek verdelen ze 1 lozing over meerdere rietjes.

 

Per keer krijg je 1 rietje ingebracht.

 

Hiermee heb je geen miljoen kansen, je hebt natuurlijk maar 1 kans, want je hebt maar 1 ei!

 

Plus dat het zaad dan nog zelf zn weg moet zoeken.

 

Dat je bij zaaddonatie meer kansen hebt klopt, maar dat is puur door het feit dat je dan IUI kan doen en niet gebonden bent aan IVF.

 

 

 

Daarnaast hebben jullie volgens mij nog 1 'voordeel' tov ons.. en dat is dat de gehele zaaddonatie voor jullie is,.. dus als jullie straks zwanger zijn via donorzaad...en stel jullie zouden nog meer gezinsuitbreiding willen, dan is het overgebleven zaad ook voor jullie.

 

 

 

Ook dit is niet correct.

 

Een donor doneert niet voor maar 1 persoon.

 

Die doneert hoevaak hij wil doneren en bepaald zelf hoeveel nakomelingen hij maximaal wil voortbrengen (wettelijke max is 25)

 

 

 

Het kan dus prima dat wij 2 kinderen van 2 verschillende donoren krijgen.

 

Ze proberen wel zaad te reserveren voor een 2e kindje van dezelfde donor, maar op = op en er worden geen garanties gegeven.

 

Het zaad kan ook opraken natuurlijk.

 

 

 

Je beeld over zaaddonatie is dus niet hoe het in werkelijkheid gaat.

 

Maar zo leer je nog eens iets op een forum!

 

 

 

Het boekje een Wereldwonder is zeker een aanrader.

 

Hij is er ook in ECD versie.

 

Dan wordt in kindertaal uitgelegd wat ECD precies is.

 

Google maar eens, dan kom je het boekje wel tegen.

 

 

 

ECD in NL is toch niet verboden?

 

Ik ken meerdere dames die gewoon in NL ECD doen.

 

Misschien dat ze bij het Geertgen samenwerken met België, maar verboden is het toch niet.

 

Of bedoel je dat anonieme ECD verboden is?

 

Want dat is een ander verhaal.

 

 

 

Jullie kindje kan dus later ook niet uitzoeken wie zijn of haar donor is geweest?

 

Vind je dat niet erg?

 

Of hebben jullie daar bewust voor gekozen?

 

 

 

Geniet maar van de zwangerschap!

 

 

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Guest Butterfly

Heyyy Dreamer,

 

 

 

Wat je schrijft over dat op=op, moest ik vanmorgen aan jou denken toevallig.

 

We waren gister naar een bijeenkomst van Freya (echt heel fijn, aanrader om eens te doen). Wij zaten in de KID groep met een aantal stellen en 1 stel was dus ook bij MKC geweest en toen hoorde ik dus van hun idd dat ze daar geen zaad 'reserveren'. Toen moest ik dus aan jou denken.

 

 

 

In het Rijnstate is die mogelijkheid er namelijk wel. Dan reserveer je bij een geslaagde KID al voor een tweede als je dat wil.

 

Weet jij waarom dit bij MKC niet is ? En hoe sta je er tegenover dat als je een 2e zou willen dit dan van een andere donor is ?

 

 

 

Ben voor de rest nog heel benieuwd naar het antwoord van Suze .. want ik dacht dat in Nederland eiceldonatie ook wel gewoon mocht ?!

Link to comment
Share on other sites

Hoi allemaal!

 

 

Gisteren zijn mijn vriend en ik naar een alternatieve geneestwijzer geweest. Dat was heel erg fin. Om er even zo met iemand over te kunnen praten, afzonderlijk van elkaar, maar ook met elkaar. We gaan er de komende 12 weken samen naartoe.

 

Gisteren werdt ook het broertje van mijn vriend vader... en dat kwam wel even hard aan. Mijn vriend knakte, en ineens had ik een hard huilend jongetje in mijn armen. Hij die de afgelopen anderhalve week zo nuchter was... Eindelijk hebben we samen kunnen huilen en onze gevoelens naar elkaar uit kunnen spreken.

 

Vandaag moeten we op kraamvisite bij zijn broertje....en daar zien we beiden vreselijk tegenop.. Maar we kunnen het ook niet ontlopen..

 

Dat wordt een zware middag..

 

 

Over de eiceldonatie, ik dacht niet dat het in Nederland verboden is, ik heb een aantal jaren geleden bij babyboom (was op tv) ook gezien dat er een stel mee deed aan eiceldonatie in Nederland.

 

 

Ik weet niet of het bij Geertgen voldoende is als je welwillend bent om te doneren, dat zullen we volgende week wel horen.

 

 

Bij Rijnstate kun je dezelfde donor reserveren voor een volgend kindje, dat kost geloof ik 150 of 200 euro per half jaar. Of dat bij Geertgen ook kan weet ik niet. Ik zou het wel het fijnste vinden om twee kindjes van dezelfde donor te krijgen.

 

Ik vind het ook belangrijk dat de donor niet anoniem is, dus ik zou niet naar Belgi�aan.

 

 

Butterfly, ik ben heel benieuwd hoe het was op de bijeenkomst van Freya. Heb je nog nieuwe dingen gehoord? Heb je er ook met mensen over kunnen praten (vertellen aan het kind of niet?) enz.

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Hoi hoi allemaal...

 

Zo nu leer ik eens wat meer over jullie traject en andersom... fijn om te lezen dat dingen toch anders zitten dan ik denk en andersom.

 

 

 

Om eerst eens terug te komen op de eiceldonatie.. ik ben denk ik even te kort door de bocht geweest.

 

Indien je eiceldonatie doet met een bekende donor, kan dit in Nederland..dus indien je zus, vriendin of kennis of wie dan ook voor jouw donor wil zijn, die je dus zelf aan moet dragen, dan kan dat in Nederland.

 

Echter wij hebben bewust niet gekozen voor een bekende.. dus kwamen we bij Geertgen, via het wederkerigheidsprogramma... dat valt dus onder anoniem..en mag in Nederland niet. (terwijl zaad wel mag!?!?!?)

 

Heel krom dus. Wat inhoudt dat we dus met de eicellen vanuit Geertgen naar Belgie moesten om daar de bevruchting plaats te laten vinden.. in Nederland dus echt verboden!

 

Wel is de donor dus bekend bij Geertgen en kan het kind als het boven een bepaalde leeftijd is de gegevens opvragen uit het donorregister... indien je het je kind vertelt...anders heeft het er misschien geen weet van!

 

 

 

Wij kiezen er nu voor om het wel te vertellen..absoluut niet anoniem.. dat vinden we wel zo eerlijk, maar wel op een leeftijd, dat het kind kan begrijpen wat er precies gebeurt is. Ook omdat het zo kan zijn dat er over een aantal jaren ook iemand bij ons voor de deur kan staan.. mijn vriend heeft zaad afgestaan en daar zal een kind uit voortkomen (dat staat vast volgens de arts, men gaat net zo lang door totdat er een kind is ontstaan), indien de ouders vertellen dat zij of hij is ontstaan door donatie, kan het dus zijn dat er ook iemand straks op zoek is naar zijn vader. Dan zou ik het heel raar vinden als je dan met elkaar bespreekt hoe een en ander is gegaan, dat je deel nam aan een wederkerigheidsprogramma.. en je eigen kind weet van niks. Maar dat is een keuze die ieder voor zich moet maken.. en heel lastig!

 

 

 

Mijn beeld over zaaddonatie is misschien ontstaan door ons eigen programma bij Geertgen.. Toen mijn vriend zijn zaad afstond, werd ons gevraagd hoeveel gezinnen het gebruikt zou mogen worden. Wij hebben toen aangegeven dat het naar 1 ander paar mocht gaan. (dit met name omdat mijn partner niet meer wilde, om mij hadden het er meer mogen zijn). Mijn vraag was toen of het zaad altijd zou leiden tot een kind, het antwoord daarop was JA. Men zou het zaad net zo lang gebruiken totdat er bij 1 stel een volledig gezin zou zijn. Wat zou kunnen inhouden dat als het stel 4 kinderen zou willen, het zaad dan ook zovaak gebruikt zou worden.

 

 

 

Bedankt dat jullie me zoveel leren over zaaddonatie, daar leer ik weer veel van.. ik vind het ook wel fijn om te weten, hoe het aan de andere kant zit.. naar watvoor situaties ons zaad gaat...en hoe het besteed wordt. (Waarbij ik al zo op IVF zit, dat ik IUI helemaal vergeet.

 

 

 

-LEVE-

 

Ik begrijp helemaal hoe je je voelt.. vreselijk! Ik vond het ook vreselijk om happy babynews te zien of te horen! Liep er het liefst met een boog omheen omdat het me zo pijn deed, zo confronterend. Helemaal als het zo dichtbij in de familie is. Sterkte vandaag.

 

 

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Hoi Leve,

 

 

 

Ik zag je verhaal al even op BB en nu kom ik je ook hier weer tegen. Ook ik heb ervaring met het wederkerigheidsprogramma van Geertgen.

 

Inmiddels heb ik 12 IUI-D en 2 IVF-D en ICSI-D achter de rug en 1 cryo-TP. Volgende week begin ik met spuiten voor onze 3e ICSI-D en dat zal de laatste zijn.

 

Voordat we gestart zijn met de eerste IUI-D was er eigenlijk geen wachttijd. Er zijn eerst een paar gesprekken geweest, ook met de psychologe en de donormatch was ook snel gemaakt. Inmiddels zijn we wel al 2-maal van donor gewisseld. Maar dat heeft ook te maken gehad met de wachttijd die we zelf hebben genomen en de voorraad zaad van die donor (om evt. nog genoeg te hebben voor een 2e kindje).

 

 

 

Wat de wederkerigheid betreft: toen wij begonnen met de IUI's eind 2006 was ik 35, dus evt. nog jong genoeg voor ECD. Maar aangezien ik ook diabetes heb en de stimulatie voor een eicelpunctie medisch gezien lastig is, was het in mijn geval voldoende om welwillend tegenover het principe te staan. Nu met de IVF produceer ik ook niet voldoende eicellen voor een donatie en bovendien ben ik nu te oud. (37 jaar bij de 1e IVF). Maar dit alles betekende niet dat ik niet mee mag doen aan het programma.

 

Ga maar eens praten bij Geertgen, je zult zien dat dit een erg fijne kliniek is en dat ze al het mogelijke doen om jullie te helpen.

 

Heel veel succes!!

 

 

 

Meetje

Link to comment
Share on other sites

Guest Butterfly

@Suze; Ja idd, wat krom zeg. Ik begrijp je verhaal nu beter, als je dus gebruikt maakt van eicellen van iemand die je niet kent, mag het in Nederland niet bevrucht worden met het zaad van je eigen partner ?! Daarvoor ben je dus naar Belgie geweest ? Weet je ook waarom dit zo is ? Want idd bij KID wordt je als vrouw zijnde wel gewoon in Nederland geïnsemineerd met het donorzaad, ondanks dat de situatie hetzelfde is. (ook 'anonieme' donor - dat wil zeggen vanaf een bepaalde leeftijd van het kind opvraagbaar).

 

 

 

Ik vraag me overigens wel af of het idd zo is, dat de eenmalige donatie van jou man, absoluut zal leiden tot een kindje. Kunnen ze dat stellen ? Ik weet niet hoeveel inseminaties ze met 1 donatie kunnen doen ... maar het lijkt mij dat bevruchting ook afhankelijk is van de kwaliteit van het eitje - dus de ontvangende vrouw. Stel nou dat dit steeds niet lukt ?

 

Op een gegeven moment is de voorraad van jou man toch ook op lijkt me.

 

 

 

@Leve; wat goed dat je bij die acupuncturist ben geweest ! Even je verhaal kwijt is altijd fijn.

 

 

 

Hoe ging de kraamvisite vanmiddag ? Viel het mee of toch tegen ?

 

Zulke dingen zijn en blijven pijnvol hé ... heeft dan vaak ook weer dagen nodig om te zinken. Sterkte !!

 

 

 

Ja de Freya-dag was erg zinvol.

 

We waren er met 6 stellen in totaal. 3 stellen (incl.wij dus) bij het Rijnstate, 1 stel bij Leiden (een oude KID die nog afgerond moet worden want Leiden doet geen KID meer) 1 stel bij Geertgen en 1 stel doen ZID (zelfinseminatie met eigen donor) Dus heel uiteenlopende verhalen en achtergronden. 2 stellen hebben al een kind door KID, dit was heel fijn om mee te praten. Over die openheid naar het kind toe hebben we het ook gehad; allemaal kozen we voor openheid vanaf jonge leeftijd. Het kind bekend maken met hoe kindertjes worden gemaakt en dat bij deze pappa's de zaadjes kapot zijn. Er is ook een boekje over, erg interessant.

 

 

 

Ik vond het dus ook bijzonder om te horen hoe uiteenlopend de klinieken werken. Bij de 1 kan je wel reserveren voor een 2e kindje, bij de ander weer niet. Bij de 1 moet je een heel lange lijst invullen van je man's kenmerken, bij de ander weer niet. Ook de bedragen liepen wat uiteen.

 

 

 

Het mooiste en ontroerendste om te horen vond ik van de ouders die al een KID kindje hebben; op het moment dat het wordt geboren voelt het echt als jou kind, ook de man gaf dit aan, hij voelt zich echt vader en het kindje trekt ook heel erg naar hem toe. Dat deed ons goed om te horen.

 

 

 

@Meetje; enorm veel succes gewenst met de 3e ICSI. Onvoorstelbaar hoeveel een mens kan hebben toch ? Al jullie pogingen zijn tot nu toe zonder zwangerschap gebleven ? Als ik het goed lees ?? Jeetje, heftig hoor. Ik weet niet wat ik ga doen als het met de gewone K.I. niet gaat lukken. Heel veel sterkte !

Link to comment
Share on other sites

Hoi Suze,

 

 

 

Ik weet dat anoniem zaad ook niet in Nederland ge�emineerd mag worden omdat er wettelijk is bepaald dat de donor bekend moet zijn (te achterhalen moet zijn).

 

 

 

Wel een fijn idee dat het zaad voor 1 familie gebruikt wordt en niet verspreid inderdaad.

 

 

 

Meetje, wat fijn dat je hier reageert! En het geeft me inderdaad hoop dat welwillendheid genoeg is... Ik ben nu nog 35. Wordt in juni 36, maar ik zie het niet zitten om eicellen te doneren voordat ik zelf een gezin compleet heb natuurlijk. Daarna zou ik het graag doen, maar ja, dan ben ik dus wel te oud.

 

 

 

Ik ben heel benieuwd wat ze ons kunnen bieden... smile.gif Jouw verhaal geeft me in ieder geval weer moed!

 

 

 

Jullie hebben al een heel zwaar traject achter de rug.. ik hoop dat jullie volgende ICSI-D raak is! Wat gaan jullie doen als dit niet zo is? Hebben jullie daar al over nagedacht? Ik zou het ook kunnen begrijpen als je daar nog helemaal niet mee bezig bent, en je foccust op de laatste poging. Houdt het hierna voor jullie op of zijn er nog mogelijkheden?

 

 

 

We zijn net in het ziekenhuis geweest. Ik heb eerst heel hard gejankt, thuis bij mijn vriend en heb al mijn boosheid eruit gegooid. Daarna heb ik even op bed gelegen en ontspannen. Daarna heb ik mijn tanden gepoetst en gedacht... ik zet een soort glazen koepel om me heen (denkbeeldig) om me te beschermen tegen moeilijke momenten. En we zijn gegaan... dat hielp me heel erg. Het is een prachtig kereltje...heel klein (4 weken te vroeg) maar zo'n mooi wassen popje.. Prachtig, echt! Het viel me mee, het raakte me niet, tot mijn zwager vroeg:"En jullie? wanneer kunnen we bij jullie een kindje verwachten?"

 

Nou ik klapte dicht en zei..."Bij ons...tja... en staarde wat naar de baby".

 

Ik weet niet hoe hij het deed..mijn vriend, hij kletste er zo overheen, en ineens was er een ander onderwerp!

 

"Daar ben ik wel goed in", zei mijn vriend later toen we het ziekenhuis uit liepen wink.gif haha

 

 

 

Maar over het algemeen dus goed gegaan. Ik was ook bang voor die vraag, want elke keer als we hen zien vragen ze wanneer wij nou eens een kleine krijgen en zo.. Voorlopig zijn we er weer vanaf.

 

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Hoi Leve!!

 

 

 

Ik kom eigenlijk helemaal niet vaak op dit topic, maar nu kan ik je misschien wel wat informatie verschaffen.. ik ben onder behandeling geweest in Rijnstate voor in eerste instantie KID, maar uiteindelijk werd het zelfs 3 x IVF, de laatste met een zaaddonor én eiceldonor... ik heb er 3 jaar gelopen, ben er geopereerd en al, en vond 't ronduit vreselijk er weg te gaan!! Ondanks dat het met de beste reden ooit is: ik ben dinsdag 12 weken zwanger!!!!

 

Maar het fertiliteitsteam daar is echt 'n groot, warm vangnet, van de telefonistes en de verpleegkundigen tot de fertiliteitsartsen en gynaecologen!!! Korte lijntjes met steeds gauw antwoord etc op je vragen. Ik kan er geen negatief woord over zeggen... (en dat heeft niets met het resultaat te maken, hoor!)

 

Ik ben benieuwd met wie je de intake hebt?

 

Je moet, denk ik, ook kijken naar wat praktisch is qua afstand etc. Ik zat nog niet echt in het medische circuit, maar uiteindelijk ben ik er meer dan 100x geweest, omdat er steeds meer niet goed bleek te zijn bij mij.

 

 

 

Wat betreft 'niet van jezelf'.. ik ben dus eigenlijk alleen maar draagmoeder.. dat klinkt wel héél hard, en dat voel ik ook zeker niet zo!!! Maar het is wel gek dat ik me niet hoef af te vragen of het mijn ogen of neus heeft?! Maar als ik straks dat hulpbehoevende hummeltje in m'n armen heb vind ik het sowieso de mooiste, ondanks dat het niet op mij lijkt!!! Het groeit in mij, het eet van mij en ik doe alles voor hem/haar... Daar gaat 't om.

 

 

 

Sterkte met het laaaaange wachten, je kunt me altijd een berichtje sturen als je meer info wilt, hoor!! Maar werd even helemaal enthousiast toen ik zag dat je naar Rijnstate gaat........ good luck!

 

 

 

Groet Nanne

Link to comment
Share on other sites

Hoi Nanne, wat heerlijk om je verhaal te lezen! En wat prachtig dat je op dezze manier zwanger hebt kunnen raken! Echt geweldig!

 

Toen ik belde naar Rijnstate, en die vrouw zo aardig was om een intake te regelen voelde dat ook meteen goed. De enige reden waarom wij niet met Rijnstate in zee zullen gaan zal de wachttijd kunnen zijn, en/of het gevoel wat we bij de klinieken hebben. Het ligt er nog maar helemaal aan hoe we ons voelen en welke info we krijgen bij Geertgen en bij Rijnstate. Daarop zullen we uiteindelijk onze keuze basseren.

 

 

Ik wens je een hele goede en fijne zwangerschap toe!

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Leve, wat fijn dat het kraambezoek mee viel! Het blijft elke keer weer een moeilijk gebeuren. Bij mij is het ook zo dat ik van te voren en erna het er heel erg moeilijk mee heb, op de kraamvisite zelf heb ik er (meestal) niet zo'n last van. Ik vind het ondanks alles altijd toch weer prachtig om zo'n klein wondertje vast te houden. Misschien wel mijn enige momenten met die mooie kleine babietjes. Wel ga ik niet naar heel verplichte kraamvisites, bijv. als bestuurslid van onze vereniging, mogen andere mensen doen. Bij collega's op het werk (ben hun leidinggevende), vind ik wel dat ik moet gaan, maar ik ga dan het liefst alleen en niet met de hele club. Dat geeft meer rust en de rest zit niet steeds op te letten hoe het met mij gaat...

 

Wat betreft de mensen die me heel dichtbij staan, goede vrienden, want broers en zussen aan beide kanten hebben al grote kinderen (totaal 10 neefjes/nichtjes van 7 tot 26 jaar), maar goede vrienden dus, ja ik kom op kraamvisite. Meestal niet heel snel, heb altijd even tijd nodig, maar we komen en we praten over bevallingen en borstvoeding etc. En ik knuffel en knuffel en knuffel. EN ik huil, als dat zo voelt. Aangezien we heel open zijn over onze behandelingen, neemt niemand ons dat kwalijk.

 

Het scheelt wel in welke fase je zit. In een pauze zijn de emoties wel wat rustiger, en in de stimulatiefase gaat het ook nog wel. Maar in de wachtweken of net erna is het niet aan te raden!!

 

 

 

Je vroeg me wat we gaan doen na deze behandeling. Als deze poging mislukt is ons verhaal uit. Ik kan het fysiek en emotioneel niet opbrengen om nog een 4e behandeling te doen en adoptie is voor ons geen optie meer (o.a. omdat mijn vriend al 48 is, maar ik heb ook diabetes en dat is ook een obstakel). Het wordt dus met zijn tweetjes verder. Hoe we dat gaan invullen weet ik echt nog niet, het is erg moeilijk om verder te kijken/denken dan deze weken van de ICSI. Ik ben een erg emotioneel mens, dus het zal zeker de eerste tijd zwaar voor me worden. Maar we hebben een erg goede relatie, al 22 jaar en ik weet zeker dat we er doorheen komen!!

 

 

 

Laat je iets weten als je bij Geertgen bent geweest? Ik ga 3 feb voor mijn uitgangsecho!

 

 

 

Meetje

Link to comment
Share on other sites

Hoi Meetje,

 

 

Wat een spannende tijd gaan jullie dan weer tegemoet, en ik begrijp dat je hierna geen 4e poging meer wilt... Ik ga heel hard voor jullie duimen dat deze poging gaat lukken!

 

Hebben jullie ook wel eens aan pleegkinderen gedacht? Mijn zwager en schoonzusje hebben een kindje via ICSI omdat hij CF heeft, en zij zeiden gisteren dat er geen kindje meet bij komt op deze manier omdat ze het heel zwaar vonden. Ze willen misschien wel adopteren of een pleegkindje.

 

 

Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd, en natuurlijk laat ik het weten als ik bij Geertgen ben geweest, een dag eerder als jij ;)

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

@Butterfly: jij was dus ook op die meeting?

 

Ik ken het stel dat ZID doet!

 

Ben benieuwd hoe zij de meeting heeft beleefd.

 

Voor ons was het te ver weg, anders hadden we ook gekomen.

 

Wel fijn dat je er zoveel aan hebt gehad.

 

 

 

Over het MCK, ze reserveren geen zaad, maar ze houden zeker wel rekening met een wens voor een 2e.

 

Ze zullen voor ons dus geen donor uitkiezen die nog maar 3 rietjes heeft.

 

Komt vrijwel op hetzelfde neer als bij andere klinieken/ziekenhuizen, want die reserveren vaak ook maar zaad voor 6 inseminaties.

 

En als het zaad dan op is moet je ook overstappen op een andere donor.

 

Dus ik maak me eigenlijk niet zoveel zorgen.

 

Als wij na de 1e nog een 2e willen kunnen we dat aangeven en dan zorgen ze dat er genoeg rietjes zijn voor ons.

 

Ze noemen het alleen geen reserveren, omdat ze geen garantie kunnen bieden.

 

 

 

@Suze: het is dus anoniem ECD wat niet mag in NL, dat klinkt logischer idd.

 

Wel raar dat er met 2 standaards wordt gemeten zeg, want anoniem zaad mag idd wel.

 

 

 

Over het zaad van je man, ze kunnen echt geen zekerheid geven dat daar een kindje uit ontstaat en zeker geen compleet gezin.

 

Of is de afspraak gemaakt dat je man elke keer opnieuw komt leveren als het zaad op is?

 

Uit 1 zaadlozing halen ze maximaal 3 rietjes.

 

Er worden 1-3 rietjes per inseminatie gebruikt.

 

Het duurt gemiddeld 6 inseminaties voordat er een zwangerschap optreed.

 

Zo heb je even een beeld van hoe of wat.

 

 

 

@Leve: moeilijk he als je man breekt?

 

Ik vond het een heel dubbel gevoel.

 

Het deed me enorm veel verdriet om mn man zoveel pijn te zien hebben (deed me meer zeer dan mn eigen pijn!) maar het voelde ook heel fijn om te zien wat het met hem deed (moeilijk uit te leggen, maar denk dat je het wel snapt)

 

 

 

Pijnlijk he die vragen.

 

Ik praat er ook altijd overheen, je wordt er vanzelf goed in.

 

 

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share




  • Posts

    • Leuk wel, mijn moeder denkt ook een meisje 😊 Ik vind het een fijne gedachte dat de kleine nu levensvatbaar is en dat de kansen op overleven elke dag en elke week groter worden. Ja, ik voel hem/haar elke dag bewegen, niet de hele dag door want die slaapt ook veel nog, ik voel de kleine voornamelijk als ik zelf rustig zit, op het werk regelmatig, maar ook savonds als ik op de bank zit, als ik zelf druk doende ben dan voel ik niks. Kan zo een paar uur lang niks voelen en dan ineens, hop dan is die er weer. Het voelt heel bijzonder, dit zo is voor mij ook wel nieuw. Ik heb wel een zoon, maar hem voelde ik pas heel laat ivm voorliggende placenta en toen ik hem eenmaal voelde was hij ook zo sterk al dat ik echte schopjes voelde, bij dit kindje heb ik de placenta op de achterwand liggen, dan voel je het veel eerder. Nu begon het met wat 'plopjes' ergens zo tussen week 16 en 17, maar daarna dagenlang niks, dus dacht dat het mijn darmen waren ofzo en toen een weekje later voelde ik 'geroezemoes' in mijn buik. Het is lastig uit te leggen wat je precies voelt, maar ja, gerommel dus allemaal en ik voelde dat alleen maar als ik heel rustig zat of lag. Dat geroezemoes werd wel steeds meer en toen ik de 20 weken echo had toen was echt duidelijk dat ik echt de kleine voelde. En toen zag ik ook zeer duidelijk op de echo dat die heel veel bewoog, de echoscopiste vond het een woelwatertje en hij of zij lag ook regelmatig in de weg met een arm of een been, moest ze weer even tegen mijn buik aan tikken zodat die weer ging verliggen. Die lag dus geen minuut stil, de hele 40 minuten dat ik daar naar die tv heb liggen staren, vol ongeloof lag die met de benen en de armen te wapperen en te zwaaien, lag ondersteboven, op de zij, onder in mijn buik op de rug met de benen omhoog, het was zo prachtig om te zien. Ik had dit ook nog nooit zo gezien en ik hoop, @Paulma dat jij en de andere meiden hier dat ook minstens 1 maal mogen meemaken want het is machtig mooi, ontroerend, fantastisch om te zien, ik heb geen woorden gewoon. Sinds een week of 2 voel ik echt duidelijke schopjes naast het geroezemoes en inmiddels voel ik de schopjes ook aan de buitenkant tegen mijn hand aan. Het voelt zo fijn en bijzonder dat ik dit allemaal nu veel vroeger voel dan met mijn zoon destijds. Alsof mijn lichaam zelf heeft bedacht dat ik dat wel nodig zou hebben nu. 😅 Ja, druktemakertje, is me nu 2x gezegd. Het werd ook gezegd bij mijn zoon toen die net geboren was en het bleek ook een druktemakertje te zijn, vol leven, heb er de handen vol aan gehad en ik vond het heerlijk, dus dat lukt me nog wel een keertje. Heb liever eentje vol energie die je moet afremmen dan eentje die je telkens aan moet duwen zeg maar. Ja precies dat Paulma, schadelijk is het zeker niet, het brengt jou tot rust wat ook heel fijn is en als het een klein beetje meehelpt, je weet maar nooit natuurlijk, dus lekker zo mee doorgaan, lekker genieten, relaxen en dan ga je topfit je derde poging in, dan sta je er gewoon goed voor en wie weet helpt het wel een beetje en heb je nu net dat ene beetje nodig om het wel te laten slagen. Ik ben deze poging heel erg op mijn eigen gevoel af gegaan, heb dus ook die Ascal geweigerd die ze me de vorige keer hadden voorgeschreven, ze kunnen me 100 keer zeggen dat de kleine niet gestorven is aan die Ascal, maar voor mij voelde het helemaal niet goed om dit weer te gaan gebruiken, ik had een gezond kindje en ik slikte die troep en hij ging dood, zo voelde het voor mij en zo zal het altijd blijven voelen, dus toen ze daarover begonnen heb ik letterlijk gezegd 'die troep slik ik nooit meer' vonden ze overigens ook prima hoor, want je bent natuurlijk vrij om iets wel of niet te willen. En zo heb ik ook aangegeven liever bij de verloskundige te blijven dan in het ziekenhuis. Voel me veel fijner bij die lieve meiden van de verloskundige praktijk, ik doe nu gewoon nog steeds wat voor mij goed voelt. Hoop moeten we altijd blijven houden Paulma en positief blijven ook, dat is verdomd moeilijk en valt niet altijd mee en ik ga heel hard voor jou meeduimen hoor, want ik gun het je zo!  
    • Ja, ze (ik ga er gewoon in mee dat het een meisje is) moet nog lekker een paar maanden blijven zitten. Maar toch erg fijn om te weten dat het kindje nu levensvatbaar is. Geeft toch wat rust. Voel je haar elke dag? Ik ben nog nooit verder dan 8,5 week gekomen dus heb nog nooit een kindje gevoeld van binnen. Het lijkt me zo bijzonder! En ze is dus een druktemakertje?! Maak je borst maar nat! hihi. Heb je al namen bedacht voor zowel een jongetje als meisje? Alles kan steeds concreter worden! Het is je mega gegund om dit allemaal te mogen ervaren en er van te genieten! Ik kijk precies zo aan tegen Accupunctuur. Ik geloof niet dat dit in eens het verschil maakt. Maar inderdaad schadelijk is het niet en omdat ik merk dat ik er zo ontspannen van raak is het perfect! Het voelt echt even als self-care.  Ik zal jullie laten weten hoe het proces verloopt! Maar ga er ook vanuit dat er een terugplaatsing zal zijn in oktober 😄 zo ver ik kan hou ik hoop en ben ik positief!  Knuffels      
    • Daar ga ik ook voor met jou @Paulma 3x scheepsrecht! Ik ga keihard duimen weer hoor voor jou en alle andere meisjes hier. Dat wordt idd vaak gezegd, is zwaarder als je 'ouder' bent, maar voor mij gaat dat niet op. Mentaal was het wel een hele rollercoaster hoor, maar dat komt natuurlijk door het traject en wat er vorig jaar is gebeurt, maar fysiek, nee, tot nu toe best wel een eitje eigenlijk tot nu toe, maar ja, ga de laatste maandjes in dus maar afwachten hoe dat dan gaat. 😅 Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje is, mijn moeder ook, maar meeste mensen lachen me keihard uit, meisje? Hell no, jij bent geen meisjesmama, jij krijgt een jongen. We zullen het zien. Ik heb het zelf niet stiekem gezien, met de 20 weken echo vroeg ze aan me vooraf of ik het wilde weten, toen ik zei van niet zei ze dat ze me dan ging vragen de ogen dicht te doen als ze in de buurt van dat gedeelte kwam zodat ik het ook niet per ongeluk wel kon zien, dus dat heb ik braaf gedaan en heb ook niet gespiekt. Ik weet het dus echt niet, ik hou wel van een verrassing. Vandaag is the big day, vanaf nu is de kleine levensvatbaar en zullen artsen alles in het werk stellen om de kleine te redden mocht die besluiten ik vind het mooi geweest, maar ik hoop dat die nog een maandje of 3 binnen blijft hoor. Vind het wel een fijne gedachte. Het (inmiddels zeer duidelijk) voelen van leven maakt wel dat de angst wat meer naar de achtergrond aan het verdwijnen is en dat ik er steeds meer vertrouwen in krijg, ik kan zo genieten van deze kleine druktemaker in mijn buik. Het is zo'n wonder en ik ben zo dankbaar dat ik dit in mijn allerlaatste poging toch nog mag meemaken. Ik kan soms gewoon niet eens de woorden vinden om uit te drukken hoe ik me voel. Wat spannend dat je weer onderweg bent Paulma. Die deca prikken vond ik ook niet fijn, hele vervelende spuitjes waren dat. Cetrotide vond ik ook vervelend, kreeg ik altijd jeuk van daarna. Ah, maandag echo, eitjes tellen, ik hoop dat ze er flink wat zien. Dan is het altijd nog afwachten hoeveel er mee gaan doen natuurlijk. 11 oktober punctie dus dat wordt dan half oktober een terugplaatsing (ik bekijk dat gewoon positief hoor Paulma 😊). Wordt spannende tijd dan iig de laatste weekjes van oktober voor jou, maar ik ga gewoon met je meeleven en meeduimen. Van acupunctuur hoor en lees ik vaak wel goede verhalen, je schijnt dat ook een maand of 3 vantevoren al mee te moeten beginnen, dus dat doe je goed, je bent mooi op tijd begonnen. Als het jou rust brengt dan heb je dat er al mee gewonnen. Of dat soort dingetjes helpen, dat zullen we nooit weten, maar kwaad kan het zeker niet. Ik heb mijn laatste poging ook alles uit de kast getrokken, geen acupunctuur, want dat mocht allemaal niet toen, dus daar had ik geen tijd genoeg voor, maar ik heb wel een baarmoedermassage laten doen en ook braaf daarna gedaan wat ze me geleerd had. Of het daardoor kwam of niet, dat zal ik nooit weten, maar ben wel zwanger en de kleine is ook nog eens blijven zitten. De massage is goed voor de doorbloeding wat een innesteling dan zou bevorderen en het maakt de baarmoeder ook warm en ook dat zou meehelpen. Ik had zelf echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen, maar ja, je probeert alles om het maar te laten slagen. Dus vooral doen waar jij je goed bij voelt Paulma, voor ieder is dat weer wat anders. En ook al zijn het op zichzelf misschien geen wondermiddelen, alle kleine beetjes bevordering kan helpen.  
    • Ja, mega dubbel! Maar eens, ik ga nu voor 3x is scheepsrecht!!💪 Fijn dat je je goed voelt en het best gemakkelijk af gaat. Super prettig en voor ons ook een mooi voorbeeld. Want je leest inderdaad wel eens dat het zwaarder is als je ouder bent, maar dat hoeft dus helemaal niet! Lekker af en toe op die wolk springen. Heb je al een gevoel of het een jongetje of meisje gaat worden? Niet stiekem iets bij een echo gezien? 😉  Ik snap helemaal dat die grens van levensvatbaar een mijlpaal is, met de ervaring die je hebt. Hopelijk ga je hierna alleen nog maar op je wolkje zitten en genieten! Ik heb de eerste drie keer Decapeptyl gezet, dit is zeker mijn favo spuit niet (als je daar al van kan spreken) maar ik ben weer onderweg! Morgen de laatste keer de pil en komende maandag de eerste echo. Dan hoor ik ook wanneer en hoeveel Gonal-F ik zal gaan spuiten. Als ik naar de twee eerdere ICSI pogingen kijk zal een eventuele punctie richting 11 oktober plaatsvinden. Let's see, eerst maar eens kijken hoeveel follikels er zichtbaar zijn en mee willen gaan doen. Ik doe trouwens al een maand of 2 wekelijks Accupunctuur. Ik merk dat ik er echt ontspannen van wordt en wil alles uit de kast halen...  Hoe is het met de andere dames?  Liefs voor jullie allemaal
    • Wat heb je dat mooi verwoord @Paulma alle gevoelens die je bij dit traject hebt en zo is het voor velen van ons denk ik. Het is gewoon een loodzwaar traject, mentaal en voor sommigen ook fysiek. Ik heb dat ook ervaren, zeker als je dan ook nog een miskraam moet doorstaan, dat maakt het allemaal extra heftig. Ik vond de mislukte pogingen ook heel verdrietig, maar die vielen in het niet bij het verdriet wat ik voelde na de miskraam. Dat zal voor jou ook zo voelen denk ik. Het is teleurstelling op teleurstelling en een bult verdriet en dat is echt zwaar. En als het dan wel gelukt is zelfs dan kun je er niet of minder van genieten omdat je bang bent dat weer te verliezen. Ik kan me heel goed voorstellen dat uitspreken ook heel verdrietig is en ergens een opluchting zodat je weer verder kunt met je leven dat toch enigszins on hold staat en in het teken van behandelingen en leven tussen hoop en vrees. Het voelt allemaal zo dubbel he? Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je en gaat ICSI 3 jullie gewoon dat prachtige kindje brengen. Hoe ik me voel verder, nou ja, op zich wel goed nog steeds, de zwangerschap gaat me best gemakkelijk af, eigenlijk best wel hetzelfde als destijds met mijn zoon, heb ook niet het idee dat het zwaarder voor me is nu dat ik 'oud' ben. De roze wolk drijft hier steeds vaker voorbij en ik begin er steeds meer en meer vertrouwen in te krijgen, al bekruipt de angst me ook nog weleens. Dat ik al een hele poos leven voel helpt wel mee ook aan het vertrouwen en mijn buik is de laatste 2 weken echt mega aan het groeien. 😱 Nog een paar daagjes en dan heb ik de grens van levensvatbaarheid bereikt, dat is toch ook wel een mijlpaaltje hoor. Heb ook alles geregeld wat er te regelen viel, mijn verlof, mijn plan na mijn verlof, de kinderopvang, kraamzorg, kamertje is besteld en wordt over een paar weekjes geleverd, blije dozen gehaald her en der, dus ja, alles in kannen en kruiken hier 😊  
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use