Jump to content

Hoe doe je dat?


***Leve***
 Share

Recommended Posts

Hoe zet je je over het gevoel heen dat je nooit een kindje van je grote liefde kunt krijgen? Ik vind het zo oneerlijk vooral... Mijn vriend heeft wel een dochtertje met zijn ex.. en met mij kan het niet. Dat maakt me heel verdrietig en boos. Machteloos voel ik me. Ach.. ik voel zo veel..

 

 

Hoe zet je de volgende stap...Geen kindje VAN hem, maar wel een kindje MET hem. Waarom kan ik daar inneens niet meer zo van genieten? De euforie van het misschien zwanger worden van mijn vriend is ineens veranderd in iets heel plastisch...zwanger worden van een zaadje.... niet interessant meer of zo..

 

 

Misschien is het vaag, maar snappen jullie?? :helluup:

 

Voel me erg verward, boos, verdrietig, machteloos. pfff :unsure:

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 73
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Hoi Leve,

 

 

 

Ik kan me gedeeltelijk inleven in jouw verhaal.

 

Mijn man heeft 2 kinderen van z'n ex, wij zijn bezig met de 2e ICSI (met een PESA) omdat m'n man gesterilisseerd is en ws. moeten we voor de 3e ICSI. Ik zit nu met dezelfde gedachtengang als jij, wat als ik geen kinderen van hem kan krijgen...

 

KID wil m'n man niets van weten.

 

 

 

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Link to comment
Share on other sites

Leve,

 

 

 

Wat een terluurstelling zeg!

 

Ik kan mij heel goed jou gevoel voorstellen alleen is het dan bij ons anders om.

 

Het heeft tijd nodig om zo iets te verwerken en om de juiste keuze voor jullie te maken.

 

 

 

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met het verwerken van dit nieuws en met de keuze die jullie gaan maken.

Link to comment
Share on other sites

Goeie vraag meis en ik kan je het antwoord niet geven.

 

Wij weten het nu al bijna anderhalf jaar en nog altijd heb ik het er moeilijk mee.

 

Je zal door een rouwperiode gaan, rouwen om het kindje dat je nooit zal krijgen.

 

En dat is heel zwaar!

 

Want hoe rouw je om iets wat je nooit hebt gehad/gekend en ook nooit zult hebben/kennen?

 

 

 

Je moet je droom aanpassen en dat is moeilijk.

 

Je grootste droom zal nooit uitkomen en dat zal altijd blijven steken.

 

De pijn zal minder worden met de tijd, maar het zal nooit over gaan.

 

 

 

Neem de tijd om te rouwen.

 

Neem de tijd om de dingen een plekje te geven voor zover dat kan.

 

Blijf met elkaar communiceren en zorg dat je op 1 lijn blijft/komt.

 

Accepteer dat jullie allebei op een andere manier met dit nieuws omgaan en geef elkaar die ruimte.

 

Maar blijf communiceren, dat is echt het allerbelangrijkste.

 

 

 

Wat ik al schreef, wij zijn nu anderhalf jaar verder.

 

We kunnen nu bijna starten en daardoor laaien al die gevoelens van pijn, verdriet, angst en twijfel weer op.

 

Het is al makkelijker te dragen dan de eerste tijd, maar het blijft zwaar.

 

In mn onderschrift staat een filmpje wat ik erover heb gemaakt.

 

 

 

Heel veel sterkte meis.

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

Dank je voor jullie fijne reacties, het moet inderdaad nog een plekje krijgen, al merk ik hoe snel het kan gaan.. we kijken al meer verder dan terug. De pijn en verdriet is er nog wel, maar we willen ook verder.

 

 

De gedachte dat ik ook super gelukkig ben met mijn vriend, ook als er geen kindje zal komen, stelt me gerust. Een kindje is een aanvulling op onze relatie, maar niet noodzakelijk.

 

 

We willen het wel heel graag.

 

 

We zijn net in het ziekenhuis geweest, het komt erop neer dat we moeten gaan 'winkelen'. Op zoek naar de plek waar wij ons donorzaad willen kopen. Tis wat...

 

 

 

Mijn vriend wil het kindje nooit vertellen dat het van een donor komt, hij heeft daar hele begrijpelijke redenen voor.

 

Het maakt hem niet uit of het een anonieme of niet-anonieme donor wordt.

 

Ik heb zijn redenen aangehoord, en er valt veel voor te zeggen.

 

 

 

We laten ons eerst op de wachtlijst zetten in Arnhem, die duurt ander half jaar, dus intussen kunnen we altijd nog verder gaan kijken, er veel over praten en beslissingen nemen. Van de lijst af gaat makkelijker dan erop :blink:

 

 

 

Als iemand nog goede tips, ervaringen enz enz heeft, hoor ik die natuurlijk graag!!

 

 

 

Ik ga op zoek naar donorbanken hier in de regio..

 

 

 

Groetjes ***Leve***

Link to comment
Share on other sites

Dank je voor jullie fijne reacties, het moet inderdaad nog een plekje krijgen, al merk ik hoe snel het kan gaan.. we kijken al meer verder dan terug. De pijn en verdriet is er nog wel, maar we willen ook verder.

 

 

De gedachte dat ik ook super gelukkig ben met mijn vriend, ook als er geen kindje zal komen, stelt me gerust. Een kindje is een aanvulling op onze relatie, maar niet noodzakelijk.

 

 

We willen het wel heel graag.

 

 

We zijn net in het ziekenhuis geweest, het komt erop neer dat we moeten gaan 'winkelen'. Op zoek naar de plek waar wij ons donorzaad willen kopen. Tis wat...

 

 

 

Mijn vriend wil het kindje nooit vertellen dat het van een donor komt, hij heeft daar hele begrijpelijke redenen voor.

 

Het maakt hem niet uit of het een anonieme of niet-anonieme donor wordt.

 

Ik heb zijn redenen aangehoord, en er valt veel voor te zeggen.

 

 

 

We laten ons eerst op de wachtlijst zetten in Arnhem, die duurt ander half jaar, dus intussen kunnen we altijd nog verder gaan kijken, er veel over praten en beslissingen nemen. Van de lijst af gaat makkelijker dan erop :blink:

 

 

 

Als iemand nog goede tips, ervaringen enz enz heeft, hoor ik die natuurlijk graag!!

 

 

 

Ik ga op zoek naar donorbanken hier in de regio..

 

 

 

Groetjes ***Leve***

Link to comment
Share on other sites

Leve als het jullie niet uitmaakt anonieme donor, zouden jullie dan niet naar belgie gaan?

 

naar antwerpen of brussel( jette).

 

Daar ben je ook over en half jaar ofzo aan de beurt, je kunt ook aankaarten natuurlijk ff de tijd te willen.

 

Maar misschien is dat wel een optie voor jullie.

 

niet zo'n heeeeeeeeele lange wachtlijst.xxx

Link to comment
Share on other sites

Leve als het jullie niet uitmaakt anonieme donor, zouden jullie dan niet naar belgie gaan?

 

naar antwerpen of brussel( jette).

 

Daar ben je ook over en half jaar ofzo aan de beurt, je kunt ook aankaarten natuurlijk ff de tijd te willen.

 

Maar misschien is dat wel een optie voor jullie.

 

niet zo'n heeeeeeeeele lange wachtlijst.xxx

Link to comment
Share on other sites

Hallo Leve

 

 

 

ik ben blij te horen dat jullie samen wel open staan voor donorzaad.

 

Toen bij ons bekend was wat het probleem was begon mijn man ook direct over donorzaad, ik moet eerlijk zeggen da tik er op dat moment niets van moest weten, ik was er nog niet aan toe om er aan te denken, wilde eerst alles proberen.

 

Toch weet ik bijna zeker als bij ons met eigen zaad geen mogelijkheden waren geweest wij ook voor donorzaad waren gegaan, wellicht ook via Jette omdat wij daar in behandeling waren.

 

 

 

Leve, heel veel succes en ik hoop dat je nog vele ervaringsreacties en/of tips mag ontvangen

 

 

 

groetjes

 

Babeth

 

 

 

 

 

Nogmaals ik ben blij dat jullie op de wachtlijst gaan en ik hoop dat het wat wil opschieten.

Link to comment
Share on other sites

Hallo Leve

 

 

 

ik ben blij te horen dat jullie samen wel open staan voor donorzaad.

 

Toen bij ons bekend was wat het probleem was begon mijn man ook direct over donorzaad, ik moet eerlijk zeggen da tik er op dat moment niets van moest weten, ik was er nog niet aan toe om er aan te denken, wilde eerst alles proberen.

 

Toch weet ik bijna zeker als bij ons met eigen zaad geen mogelijkheden waren geweest wij ook voor donorzaad waren gegaan, wellicht ook via Jette omdat wij daar in behandeling waren.

 

 

 

Leve, heel veel succes en ik hoop dat je nog vele ervaringsreacties en/of tips mag ontvangen

 

 

 

groetjes

 

Babeth

 

 

 

 

 

Nogmaals ik ben blij dat jullie op de wachtlijst gaan en ik hoop dat het wat wil opschieten.

Link to comment
Share on other sites

@Arzu, We willen niet naar het buitenland uitwijken omdat ik liever een B donor heb. Daarnaast wordt niet alles vergoed als je naar het buitenland gaat..

 

 

Vandaag heb ik een afspraak geregeld in Rijnstate, en een afspraak bij Geertgen. Rijnstate heeft een donorbank, de wachtlijst is vanaf februari 8 maanden ongeveer. Geertgen werkt met een uitwisselingsmethode. Als ik mijn eiceellen af sta, krijgen wij een donor. Dus hoeft geen wachtlijst te zijn. We hebben ook bij Geertgen een gesprek begin februari om te kijken welke van de twee ons het meeste aan spreekt.

 

 

We hebben nog veel verdriet om het feit dat we uitbehandeld zijn. Er nooit een kindje van mijn vriend komt.. Maar we kijken verder, en willen ook verder. We hebben weer iets om naar uit te kijken. Een kindje van ons samen komt er hopelijk op deze manier toch.

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

@Arzu, We willen niet naar het buitenland uitwijken omdat ik liever een B donor heb. Daarnaast wordt niet alles vergoed als je naar het buitenland gaat..

 

 

Vandaag heb ik een afspraak geregeld in Rijnstate, en een afspraak bij Geertgen. Rijnstate heeft een donorbank, de wachtlijst is vanaf februari 8 maanden ongeveer. Geertgen werkt met een uitwisselingsmethode. Als ik mijn eiceellen af sta, krijgen wij een donor. Dus hoeft geen wachtlijst te zijn. We hebben ook bij Geertgen een gesprek begin februari om te kijken welke van de twee ons het meeste aan spreekt.

 

 

We hebben nog veel verdriet om het feit dat we uitbehandeld zijn. Er nooit een kindje van mijn vriend komt.. Maar we kijken verder, en willen ook verder. We hebben weer iets om naar uit te kijken. Een kindje van ons samen komt er hopelijk op deze manier toch.

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Hoi Leve, ik heb er zelf niet zoveel problemen mee gehad dat we voor KID zijn gegaan. Mijn man ook niet. Weet je wat het is, met alle andere behandelingen in het ziekenhuis was de romantiek van een kindje samen maken er toch wel vanaf. En op deze manier hopen we dat het toch zal voelen als een kindje samen. Je maakt dan toch alles van de zwangerschap samen mee en het kindje zal hem ook als de vader zien. Nou ja tenminste als het lukt om zwanger te worden want dat is bij mij jammergenoeg nog niet gelukt:sad:. Maar we houden goede hoop! Ik hoop dat het ook bij jullie gaat lukken en bij alle anderen die hier schrijven:icon_smile:! groetjes van Zwaan

Link to comment
Share on other sites

Hoi Leve, ik heb er zelf niet zoveel problemen mee gehad dat we voor KID zijn gegaan. Mijn man ook niet. Weet je wat het is, met alle andere behandelingen in het ziekenhuis was de romantiek van een kindje samen maken er toch wel vanaf. En op deze manier hopen we dat het toch zal voelen als een kindje samen. Je maakt dan toch alles van de zwangerschap samen mee en het kindje zal hem ook als de vader zien. Nou ja tenminste als het lukt om zwanger te worden want dat is bij mij jammergenoeg nog niet gelukt:sad:. Maar we houden goede hoop! Ik hoop dat het ook bij jullie gaat lukken en bij alle anderen die hier schrijven:icon_smile:! groetjes van Zwaan

Link to comment
Share on other sites

Hoi hoi, dank je, en Zwaan, dat is ook zo, en dat realiseer ik me nu ook, dat ons ook een heleboel ellende bespaard blijft nu. Geen ICSI, dus niet spuiten en keer op keer naar het ziekenhuis hoeven gaan.. Geen stress van maar drie pogingen.

 

 

 

We kunnen nu ook weer een beetje genieten van het idee dat we samen voor een kindje gaan, al is het op een andere manier :D

 

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Hoi hoi, dank je, en Zwaan, dat is ook zo, en dat realiseer ik me nu ook, dat ons ook een heleboel ellende bespaard blijft nu. Geen ICSI, dus niet spuiten en keer op keer naar het ziekenhuis hoeven gaan.. Geen stress van maar drie pogingen.

 

 

 

We kunnen nu ook weer een beetje genieten van het idee dat we samen voor een kindje gaan, al is het op een andere manier :D

 

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Voor ons eidigt het Tese traject. In onze situatie is de kans op zaadjes bij een operatie geschat op minder dan 10 %. Onder andere door de huizenhoge waarde FSH. Het wegnemen van weefsel brengt ook extra risico met zich mee voor de gezondheid van mijn man. Hierdoor zal de waarde nog slechter worden, medicijnen zijn toch al noodzakelijk, maar ook is er grotere kans op o.a. botontkalking. Daarnaast zijn we ook beetje bang voor de risico's voor ons eventuele kindje, als er al een zaadje gevonden zou worden.

 

 

 

Het geeft ons veel verdriet, het is veel om te verwerken.

 

 

 

We denken nu over na over KID met een bekende donor. Het is een hele stap.

 

 

 

@ Leve; ik leef met je mee! Heb met kippenvel en beetje herkenning naar je berichtjes gelezen de afgelopen dagen. Ik hoop dat jullie de kracht kunnen vinden.

 

Ook wij denken na over de eventuele volgende stap. Sterkte de komende tijd.

Link to comment
Share on other sites

Voor ons eidigt het Tese traject. In onze situatie is de kans op zaadjes bij een operatie geschat op minder dan 10 %. Onder andere door de huizenhoge waarde FSH. Het wegnemen van weefsel brengt ook extra risico met zich mee voor de gezondheid van mijn man. Hierdoor zal de waarde nog slechter worden, medicijnen zijn toch al noodzakelijk, maar ook is er grotere kans op o.a. botontkalking. Daarnaast zijn we ook beetje bang voor de risico's voor ons eventuele kindje, als er al een zaadje gevonden zou worden.

 

 

 

Het geeft ons veel verdriet, het is veel om te verwerken.

 

 

 

We denken nu over na over KID met een bekende donor. Het is een hele stap.

 

 

 

@ Leve; ik leef met je mee! Heb met kippenvel en beetje herkenning naar je berichtjes gelezen de afgelopen dagen. Ik hoop dat jullie de kracht kunnen vinden.

 

Ook wij denken na over de eventuele volgende stap. Sterkte de komende tijd.

Link to comment
Share on other sites

Voor ons eidigt het Tese traject. In onze situatie is de kans op zaadjes bij een operatie geschat op minder dan 10 %. Onder andere door de huizenhoge waarde FSH. Het wegnemen van weefsel brengt ook extra risico met zich mee voor de gezondheid van mijn man. Hierdoor zal de waarde nog slechter worden, medicijnen zijn toch al noodzakelijk, maar ook is er grotere kans op o.a. botontkalking. Daarnaast zijn we ook beetje bang voor de risico's voor ons eventuele kindje, als er al een zaadje gevonden zou worden.

 

 

 

Het geeft ons veel verdriet, het is veel om te verwerken.

 

 

 

We denken nu over na over KID met een bekende donor. Het is een hele stap.

 

 

 

@ Leve; ik leef met je mee! Heb met kippenvel en beetje herkenning naar je berichtjes gelezen de afgelopen dagen. Ik hoop dat jullie de kracht kunnen vinden.

 

Ook wij denken na over de eventuele volgende stap. Sterkte de komende tijd.

 

 

 

Repeltsteeltje, ik heb net gereageerd op het andere topic, ik lees nu dit berichtje pas... De TESE gaat dus niet door begrijp ik... dat is een bittere pil. Ik begrijp je gevoel heel goed. Zit er zelf nog midden in. Voor mij helpt de gedachte dat ik ook samen met mijn vriend, zonder kindje heel erg gelukkig ben. Dat een kindje een aanvulling is op onze relatie en geen noodzaak zeg maar. Ook de gedachte dat ik nog steeds een kindje SAMEN met mijn vriend kan krijgen stelt me gerust. Alleen het zaadje komt misschien ergens anders vandaan... Maar het maakt niet uit, hij neemt het aan als zijn eigen kindje. Het idee staat me steeds meer aan, en ik wil er elke dag meer voor gaan. Ik hoop dat ik zelfs over een aantal weken weer kan genieten van het idee dat ik zwanger kan worden, dat we een kindje kunnen krijgen, want nadat ik wist dat het van mijn vriend niet zou kunnen kon ik niet meer blij worden van die gedachte...

 

 

 

Heel veel sterkte, en als je me zoekt, weet je me te vinden :toppie:

 

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Voor ons eidigt het Tese traject. In onze situatie is de kans op zaadjes bij een operatie geschat op minder dan 10 %. Onder andere door de huizenhoge waarde FSH. Het wegnemen van weefsel brengt ook extra risico met zich mee voor de gezondheid van mijn man. Hierdoor zal de waarde nog slechter worden, medicijnen zijn toch al noodzakelijk, maar ook is er grotere kans op o.a. botontkalking. Daarnaast zijn we ook beetje bang voor de risico's voor ons eventuele kindje, als er al een zaadje gevonden zou worden.

 

 

 

Het geeft ons veel verdriet, het is veel om te verwerken.

 

 

 

We denken nu over na over KID met een bekende donor. Het is een hele stap.

 

 

 

@ Leve; ik leef met je mee! Heb met kippenvel en beetje herkenning naar je berichtjes gelezen de afgelopen dagen. Ik hoop dat jullie de kracht kunnen vinden.

 

Ook wij denken na over de eventuele volgende stap. Sterkte de komende tijd.

 

 

 

Repeltsteeltje, ik heb net gereageerd op het andere topic, ik lees nu dit berichtje pas... De TESE gaat dus niet door begrijp ik... dat is een bittere pil. Ik begrijp je gevoel heel goed. Zit er zelf nog midden in. Voor mij helpt de gedachte dat ik ook samen met mijn vriend, zonder kindje heel erg gelukkig ben. Dat een kindje een aanvulling is op onze relatie en geen noodzaak zeg maar. Ook de gedachte dat ik nog steeds een kindje SAMEN met mijn vriend kan krijgen stelt me gerust. Alleen het zaadje komt misschien ergens anders vandaan... Maar het maakt niet uit, hij neemt het aan als zijn eigen kindje. Het idee staat me steeds meer aan, en ik wil er elke dag meer voor gaan. Ik hoop dat ik zelfs over een aantal weken weer kan genieten van het idee dat ik zwanger kan worden, dat we een kindje kunnen krijgen, want nadat ik wist dat het van mijn vriend niet zou kunnen kon ik niet meer blij worden van die gedachte...

 

 

 

Heel veel sterkte, en als je me zoekt, weet je me te vinden :toppie:

 

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Guest Butterfly

Hoi Leve,

 

 

 

Ik begrijp ook je gevoel.

 

Wij zitten in dezelfde situatie en we weten dat we nooit een biologisch eigen kind zullen krijgen. Mijn man heeft veel minder moeite met het idee van de donor (hoewel het in het begin juist andersom was). Ik zei toevallig gisteravond nog tegen hem; ik vind het nog altijd zoooooo jammer dat het niet biologisch van ons samen zal zijn.

 

 

 

KID is voor ons 1 van de vele manieren geworden waarmee je je kinderwens kan vervullen. De wens en het sterke gevoel te willen zorgen voor een kindje, dat staat voorop nu, niet meer zozeer of dit dan van ons samen is. KID zal namelijk nooit onze oorspronkelijk wens kunnen invullen; een biologisch eigen kind, KID gaat hopelijk wel onze kinderwens vervullen. Snap je wat ik bedoel ... we proberen te splitsen tussen 'de kinderwens' en 'het biologisch' eigen kind.

 

 

 

Dus hoe raar het ook klinkt ; we proberen te redeneren van ... een biologisch eigen kind zit er niet in, maar een kind wel ... ik weet niet of ik het zo goed uitleg. Pfft, moeilijk af en toe.

 

 

 

Zijn jullie nu al bij het Rijnstate geweest ... hoe is het gegaan ??

 

Wij zijn ook bij het Rijnstate op de wachtlijst.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Butterfly,

 

 

Ik begrijp wat je wilt zeggen, en zo is het ook voor ons. Onze 1e en grootste wens was een kindje van ons beiden van elkaar, en die wens zal nooit in vervulling gaan. Een kindje van ons samen wel, en daar doen we het ook mee. Daar kunnen we ook heel gelukkig mee worden denk ik, maar het blijft wel pijnlijk...

 

 

Ik heb gisteren pas gebeld, en we kunnen 9 februari komen op intake gesprek. Vanaf die datum zullen we ook op de wachtlijst staan. Hoe lang staan jullie er nu op?

 

 

We hebben dus ook nog een gesprek bij Geertgen. We weten nog niet of we verder willen met Rijnsate of met Geertgen.

 

 

Groetjes Leve

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share




  • Posts

    • Leuk wel, mijn moeder denkt ook een meisje 😊 Ik vind het een fijne gedachte dat de kleine nu levensvatbaar is en dat de kansen op overleven elke dag en elke week groter worden. Ja, ik voel hem/haar elke dag bewegen, niet de hele dag door want die slaapt ook veel nog, ik voel de kleine voornamelijk als ik zelf rustig zit, op het werk regelmatig, maar ook savonds als ik op de bank zit, als ik zelf druk doende ben dan voel ik niks. Kan zo een paar uur lang niks voelen en dan ineens, hop dan is die er weer. Het voelt heel bijzonder, dit zo is voor mij ook wel nieuw. Ik heb wel een zoon, maar hem voelde ik pas heel laat ivm voorliggende placenta en toen ik hem eenmaal voelde was hij ook zo sterk al dat ik echte schopjes voelde, bij dit kindje heb ik de placenta op de achterwand liggen, dan voel je het veel eerder. Nu begon het met wat 'plopjes' ergens zo tussen week 16 en 17, maar daarna dagenlang niks, dus dacht dat het mijn darmen waren ofzo en toen een weekje later voelde ik 'geroezemoes' in mijn buik. Het is lastig uit te leggen wat je precies voelt, maar ja, gerommel dus allemaal en ik voelde dat alleen maar als ik heel rustig zat of lag. Dat geroezemoes werd wel steeds meer en toen ik de 20 weken echo had toen was echt duidelijk dat ik echt de kleine voelde. En toen zag ik ook zeer duidelijk op de echo dat die heel veel bewoog, de echoscopiste vond het een woelwatertje en hij of zij lag ook regelmatig in de weg met een arm of een been, moest ze weer even tegen mijn buik aan tikken zodat die weer ging verliggen. Die lag dus geen minuut stil, de hele 40 minuten dat ik daar naar die tv heb liggen staren, vol ongeloof lag die met de benen en de armen te wapperen en te zwaaien, lag ondersteboven, op de zij, onder in mijn buik op de rug met de benen omhoog, het was zo prachtig om te zien. Ik had dit ook nog nooit zo gezien en ik hoop, @Paulma dat jij en de andere meiden hier dat ook minstens 1 maal mogen meemaken want het is machtig mooi, ontroerend, fantastisch om te zien, ik heb geen woorden gewoon. Sinds een week of 2 voel ik echt duidelijke schopjes naast het geroezemoes en inmiddels voel ik de schopjes ook aan de buitenkant tegen mijn hand aan. Het voelt zo fijn en bijzonder dat ik dit allemaal nu veel vroeger voel dan met mijn zoon destijds. Alsof mijn lichaam zelf heeft bedacht dat ik dat wel nodig zou hebben nu. 😅 Ja, druktemakertje, is me nu 2x gezegd. Het werd ook gezegd bij mijn zoon toen die net geboren was en het bleek ook een druktemakertje te zijn, vol leven, heb er de handen vol aan gehad en ik vond het heerlijk, dus dat lukt me nog wel een keertje. Heb liever eentje vol energie die je moet afremmen dan eentje die je telkens aan moet duwen zeg maar. Ja precies dat Paulma, schadelijk is het zeker niet, het brengt jou tot rust wat ook heel fijn is en als het een klein beetje meehelpt, je weet maar nooit natuurlijk, dus lekker zo mee doorgaan, lekker genieten, relaxen en dan ga je topfit je derde poging in, dan sta je er gewoon goed voor en wie weet helpt het wel een beetje en heb je nu net dat ene beetje nodig om het wel te laten slagen. Ik ben deze poging heel erg op mijn eigen gevoel af gegaan, heb dus ook die Ascal geweigerd die ze me de vorige keer hadden voorgeschreven, ze kunnen me 100 keer zeggen dat de kleine niet gestorven is aan die Ascal, maar voor mij voelde het helemaal niet goed om dit weer te gaan gebruiken, ik had een gezond kindje en ik slikte die troep en hij ging dood, zo voelde het voor mij en zo zal het altijd blijven voelen, dus toen ze daarover begonnen heb ik letterlijk gezegd 'die troep slik ik nooit meer' vonden ze overigens ook prima hoor, want je bent natuurlijk vrij om iets wel of niet te willen. En zo heb ik ook aangegeven liever bij de verloskundige te blijven dan in het ziekenhuis. Voel me veel fijner bij die lieve meiden van de verloskundige praktijk, ik doe nu gewoon nog steeds wat voor mij goed voelt. Hoop moeten we altijd blijven houden Paulma en positief blijven ook, dat is verdomd moeilijk en valt niet altijd mee en ik ga heel hard voor jou meeduimen hoor, want ik gun het je zo!  
    • Ja, ze (ik ga er gewoon in mee dat het een meisje is) moet nog lekker een paar maanden blijven zitten. Maar toch erg fijn om te weten dat het kindje nu levensvatbaar is. Geeft toch wat rust. Voel je haar elke dag? Ik ben nog nooit verder dan 8,5 week gekomen dus heb nog nooit een kindje gevoeld van binnen. Het lijkt me zo bijzonder! En ze is dus een druktemakertje?! Maak je borst maar nat! hihi. Heb je al namen bedacht voor zowel een jongetje als meisje? Alles kan steeds concreter worden! Het is je mega gegund om dit allemaal te mogen ervaren en er van te genieten! Ik kijk precies zo aan tegen Accupunctuur. Ik geloof niet dat dit in eens het verschil maakt. Maar inderdaad schadelijk is het niet en omdat ik merk dat ik er zo ontspannen van raak is het perfect! Het voelt echt even als self-care.  Ik zal jullie laten weten hoe het proces verloopt! Maar ga er ook vanuit dat er een terugplaatsing zal zijn in oktober 😄 zo ver ik kan hou ik hoop en ben ik positief!  Knuffels      
    • Daar ga ik ook voor met jou @Paulma 3x scheepsrecht! Ik ga keihard duimen weer hoor voor jou en alle andere meisjes hier. Dat wordt idd vaak gezegd, is zwaarder als je 'ouder' bent, maar voor mij gaat dat niet op. Mentaal was het wel een hele rollercoaster hoor, maar dat komt natuurlijk door het traject en wat er vorig jaar is gebeurt, maar fysiek, nee, tot nu toe best wel een eitje eigenlijk tot nu toe, maar ja, ga de laatste maandjes in dus maar afwachten hoe dat dan gaat. 😅 Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje is, mijn moeder ook, maar meeste mensen lachen me keihard uit, meisje? Hell no, jij bent geen meisjesmama, jij krijgt een jongen. We zullen het zien. Ik heb het zelf niet stiekem gezien, met de 20 weken echo vroeg ze aan me vooraf of ik het wilde weten, toen ik zei van niet zei ze dat ze me dan ging vragen de ogen dicht te doen als ze in de buurt van dat gedeelte kwam zodat ik het ook niet per ongeluk wel kon zien, dus dat heb ik braaf gedaan en heb ook niet gespiekt. Ik weet het dus echt niet, ik hou wel van een verrassing. Vandaag is the big day, vanaf nu is de kleine levensvatbaar en zullen artsen alles in het werk stellen om de kleine te redden mocht die besluiten ik vind het mooi geweest, maar ik hoop dat die nog een maandje of 3 binnen blijft hoor. Vind het wel een fijne gedachte. Het (inmiddels zeer duidelijk) voelen van leven maakt wel dat de angst wat meer naar de achtergrond aan het verdwijnen is en dat ik er steeds meer vertrouwen in krijg, ik kan zo genieten van deze kleine druktemaker in mijn buik. Het is zo'n wonder en ik ben zo dankbaar dat ik dit in mijn allerlaatste poging toch nog mag meemaken. Ik kan soms gewoon niet eens de woorden vinden om uit te drukken hoe ik me voel. Wat spannend dat je weer onderweg bent Paulma. Die deca prikken vond ik ook niet fijn, hele vervelende spuitjes waren dat. Cetrotide vond ik ook vervelend, kreeg ik altijd jeuk van daarna. Ah, maandag echo, eitjes tellen, ik hoop dat ze er flink wat zien. Dan is het altijd nog afwachten hoeveel er mee gaan doen natuurlijk. 11 oktober punctie dus dat wordt dan half oktober een terugplaatsing (ik bekijk dat gewoon positief hoor Paulma 😊). Wordt spannende tijd dan iig de laatste weekjes van oktober voor jou, maar ik ga gewoon met je meeleven en meeduimen. Van acupunctuur hoor en lees ik vaak wel goede verhalen, je schijnt dat ook een maand of 3 vantevoren al mee te moeten beginnen, dus dat doe je goed, je bent mooi op tijd begonnen. Als het jou rust brengt dan heb je dat er al mee gewonnen. Of dat soort dingetjes helpen, dat zullen we nooit weten, maar kwaad kan het zeker niet. Ik heb mijn laatste poging ook alles uit de kast getrokken, geen acupunctuur, want dat mocht allemaal niet toen, dus daar had ik geen tijd genoeg voor, maar ik heb wel een baarmoedermassage laten doen en ook braaf daarna gedaan wat ze me geleerd had. Of het daardoor kwam of niet, dat zal ik nooit weten, maar ben wel zwanger en de kleine is ook nog eens blijven zitten. De massage is goed voor de doorbloeding wat een innesteling dan zou bevorderen en het maakt de baarmoeder ook warm en ook dat zou meehelpen. Ik had zelf echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen, maar ja, je probeert alles om het maar te laten slagen. Dus vooral doen waar jij je goed bij voelt Paulma, voor ieder is dat weer wat anders. En ook al zijn het op zichzelf misschien geen wondermiddelen, alle kleine beetjes bevordering kan helpen.  
    • Ja, mega dubbel! Maar eens, ik ga nu voor 3x is scheepsrecht!!💪 Fijn dat je je goed voelt en het best gemakkelijk af gaat. Super prettig en voor ons ook een mooi voorbeeld. Want je leest inderdaad wel eens dat het zwaarder is als je ouder bent, maar dat hoeft dus helemaal niet! Lekker af en toe op die wolk springen. Heb je al een gevoel of het een jongetje of meisje gaat worden? Niet stiekem iets bij een echo gezien? 😉  Ik snap helemaal dat die grens van levensvatbaar een mijlpaal is, met de ervaring die je hebt. Hopelijk ga je hierna alleen nog maar op je wolkje zitten en genieten! Ik heb de eerste drie keer Decapeptyl gezet, dit is zeker mijn favo spuit niet (als je daar al van kan spreken) maar ik ben weer onderweg! Morgen de laatste keer de pil en komende maandag de eerste echo. Dan hoor ik ook wanneer en hoeveel Gonal-F ik zal gaan spuiten. Als ik naar de twee eerdere ICSI pogingen kijk zal een eventuele punctie richting 11 oktober plaatsvinden. Let's see, eerst maar eens kijken hoeveel follikels er zichtbaar zijn en mee willen gaan doen. Ik doe trouwens al een maand of 2 wekelijks Accupunctuur. Ik merk dat ik er echt ontspannen van wordt en wil alles uit de kast halen...  Hoe is het met de andere dames?  Liefs voor jullie allemaal
    • Wat heb je dat mooi verwoord @Paulma alle gevoelens die je bij dit traject hebt en zo is het voor velen van ons denk ik. Het is gewoon een loodzwaar traject, mentaal en voor sommigen ook fysiek. Ik heb dat ook ervaren, zeker als je dan ook nog een miskraam moet doorstaan, dat maakt het allemaal extra heftig. Ik vond de mislukte pogingen ook heel verdrietig, maar die vielen in het niet bij het verdriet wat ik voelde na de miskraam. Dat zal voor jou ook zo voelen denk ik. Het is teleurstelling op teleurstelling en een bult verdriet en dat is echt zwaar. En als het dan wel gelukt is zelfs dan kun je er niet of minder van genieten omdat je bang bent dat weer te verliezen. Ik kan me heel goed voorstellen dat uitspreken ook heel verdrietig is en ergens een opluchting zodat je weer verder kunt met je leven dat toch enigszins on hold staat en in het teken van behandelingen en leven tussen hoop en vrees. Het voelt allemaal zo dubbel he? Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je en gaat ICSI 3 jullie gewoon dat prachtige kindje brengen. Hoe ik me voel verder, nou ja, op zich wel goed nog steeds, de zwangerschap gaat me best gemakkelijk af, eigenlijk best wel hetzelfde als destijds met mijn zoon, heb ook niet het idee dat het zwaarder voor me is nu dat ik 'oud' ben. De roze wolk drijft hier steeds vaker voorbij en ik begin er steeds meer en meer vertrouwen in te krijgen, al bekruipt de angst me ook nog weleens. Dat ik al een hele poos leven voel helpt wel mee ook aan het vertrouwen en mijn buik is de laatste 2 weken echt mega aan het groeien. 😱 Nog een paar daagjes en dan heb ik de grens van levensvatbaarheid bereikt, dat is toch ook wel een mijlpaaltje hoor. Heb ook alles geregeld wat er te regelen viel, mijn verlof, mijn plan na mijn verlof, de kinderopvang, kraamzorg, kamertje is besteld en wordt over een paar weekjes geleverd, blije dozen gehaald her en der, dus ja, alles in kannen en kruiken hier 😊  
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use