Jump to content

Even Voorstellen


DloveD

Recommended Posts

Hallo iedereen,

 

 

 

Wij zijn een stel uit IJsselstein en zijn al 5,5 jaar samen we hebben al heel erg lang een kinderwens, maar aangezien ik zo jong was toen ik mijn vriend leerde kennen vond ik het wel prettig toen het niet lukte.

 

Nu zijn we 3 jaar verder en vond ik het wel genoeg geweest ik werd er helemaal onzeker van.

 

We gingen naar de dokter en die stuurde ons door naar het Antonius ziekenhuis waarna we veel onderzoeken kregen bij de gynaecologie waar alles goed bleek te zijn met mij ze noemde me zelfs een broedkip wat ik helemaal geweldig vond :good1:tot dat het tot me doordrong ik was in orde en wat dus zal betekenen dat mijn vriend (31) waarschijnlijk niet in orde zal zijn, wij naar de uroloog en ja hoor zijn zaad was niet goed hij had maar 15 levende zaadcellen!! Wow wat een schok ik begon spontaan te huilen.

 

We werden doorgestuurd naar het UMC waar meer mensen en weer nieuwe mensen lekker van binnen moesten kijken en waarna we bloedonderzoeken en zaadonderzoeken moesten doen Pffff !!

 

We zijn nu zo ver dat we met de onderzoeken klaar zijn en wij voor de icsi behandeling in aanmerking komen het is het enige en ook tevends laatste wat ze kunnen doen, en dan houd het voor ons op.

 

We zijn gisteren naar de bijeenkomst geweest over hoe de ivf/icsi in behandeling gaat, en ik wou dat ik niet was geweest wat een deprimerende en bedroevde zooi.

 

Niemand praten met elkaar aangezien wij alleen op het internet met elkaar kunnen praten maar in het echte leven is het een taboe!! En dat is toch erg dus om er met iemand over te praten moet het maar zo.

 

Ik ben erg bang voor alle naalden ik word al gek als ik bloed moet prikken en laat staan de bijwerkingen ik ben altijd zo iemand die altijd overal last van heeft en dus ook niks met melicijnen heeft maar nu zal ik wel moeten zou ik een kindje willen van mijn grote lievde.

 

Afijn ik vind het allemaal heel zwaar wat ons te wachten staat we staan vanaf 7 januari al op de wachtlijst dus toen onderzoeken nog liepen hadden we al een plekje, dus ergens in Juni is het zover.

 

Ik hoop hier te vinden wat ik zoek.

 

 

 

Excuses voor de mega lange intro.

 

 

 

Groetjes D.

Link to comment
Share on other sites

Hai,

 

Welkom!! Stel gerust al je vragen. Dit is een heerlijke plek om even te spuien. Het is heel herkenbaar dat je ertegenop ziet. het is ook zo spannend allemaal!! Laat het allemaal gewoon rustig op je af komen..... je kunt het wel!

 

Liefs Nathalie

Link to comment
Share on other sites

Guest Sannie66

Hi Miss Dee,

 

 

 

Ik had ook een enorme naaldenfobie, maar voor het einddoel (een kindje) had en heb ik zo bijna alles over... en voila.. een paar maandjes verder en zwanger..

 

Dit is idd een forum waar je veel info kunt vinden, maar ook lief en leed kunt delen. Het is dan wel redelijk 'anoniem', maar ik heb veel steun ondervonden en heb intussen ook wat meiden 'in het echt' leren kennen...

 

 

 

Suc6 meis met de 1e behandeling. Ik vond het ook doodeng!

Link to comment
Share on other sites

Nog een Friezin ;) Had het liever anders gezien natuurlijk.... maar welkom op dit geweldige forum.

 

 

 

Ook ik had een naaldenfobie en bloedprikken vind ik nog steeds niet leuk, maar geloof me... het komt helemaal goed!!

 

Een week van tevoren schoot ik al in de stress als ik moest bloedprikken, op van de zenuwen... maar eerlijk.... het went.

 

 

 

Heel veel succes met de poging die je te wachten staat, laat het maar allemaal over je heen komen!

Link to comment
Share on other sites

Welkom hier en heel veel succes.

 

Bij sommige mensen zit er inderdaad een taboe op maar ik ben zo blij met dit forum iedereen begrijpt je gewoon en niets is te gek.

 

En ik durf ook niet zelf te spuiten dus mijn vriend doet dat trouw elke dag. Hij vind op die manier ook dat hij er iets meer aan bijdraagt omdat ik dit al door hem moet doorstaan. Ik vind dat onzin maar goed hij denkt er zo over.

Link to comment
Share on other sites

Wat een lieve berichten allemaal, dat hadden we niet verwacht.

 

We hebben echt mega veel vragen, we zijn uiteraard naar de bijeenkomst geweest maar daar ben ik eigenlijk heel bang van geworden.

 

Zoals wanneer en hoe lang je eigenlijk moet spuiten, of jullie wel eens bijwerkingen hebben gehad en of er een tijd aan zit hoe laat je moet spuiten?

 

We willen heel graag een kindje maar soms denk ik pfff en word het me even teveel, hebben jullie dat ook wel eens.

 

Mijn vriend voelt zich mega schuldig en wil ook graag spuiten voor mij zodat ik rustig kan gaan liggen en ik het niet zelf hoef te doen, dat geeft me wel een gerust gevoel.

 

 

 

Liefs Denise :bye:

Link to comment
Share on other sites

Hoi D,

 

Welkom op het forum. Vervelend voor jullie dat jullie zijn aangewezen om de medische malle molen voor jullie kinderwens. Hopelijk gaat jullie droom uitkomen.

 

Ik wil wel op een paar dingen in je bericht reageren.

 

 

 

Over taboe. Ja dat is zo en dat zal ook wel zo blijven denk ik. Alles wat anders dan normaal is, is vaak een taboe over. Ik draai helaas al 11 jaar mee in het wereldje dat te maken heeft met alles, behalve die roze wolk. Toen was het een taboe en ik zie een decenium verder nog geen verandering daarin. Veel mensen weten ook niet hoe ze moeten reageren als je erover praat en geven of domme reacties of negeren het onderwerp of, erger, jou. Gelukkig leven we dan in een internet tijdperk om die behoefte te vervullen. Voor veel mensen voelt het als vuile was buiten hangen en willen dat niet aan iedereen vertellen. Internet is een stuk afstandelijker en met gevoelige onderwerpen een uitstekend alternatief.

 

 

 

Over altijd wat hebben en prikken. Ik heb in 2002 pillen gebruikt die zouden helpen zwanger te worden en werd er ziek van. Opvliegers en ik was gewoonweg een draak voor mijn omgeving. Als dat al zo heftig was, hoe erg zouden dan die hormonen met ivf ofzo zijn, dacht ik toen. Om die reden had ik voorgenomen nooit ivf ofzo te doen. En dan zie je dat je toch daarvan afhankelijk wordt. Ik was doodsbang voor die medicatie. Nu ben ik voor de tweede keer aan mijn 1e ICSI poging begonnen en ik heb nergens last van. Sterker nog, ik voel me kiplekker. Al die angst was voor niks.

 

Niemand vindt prikken fijn, maar je komt er niet altijd aan. Bij de behandelingen ontkom je niet aan prikken. Tis slikken of stikken wat dat betreft. Je kunt ook een ander jou laten prikken als je he zelf niet wilt. Maar geloof me, ook prikken went. Tis niet leuk, maar je went eraan. En als je het zelf doet en die controle hebt is het een stuk fijner. Denk je dat mensen met suiker het fijn vinden dat ze vaak moet prikken? Nee, maar ze zullen wel moeten. Ik heb nog geen punktie gehad en het lijkt me best eng en pijnlijk. Maar zonder punktie gaat het niet lukken. Die prikken lijken erg, maar het psychische deel is erger dan de lichamelijke ongemakken en angsten.

 

 

 

Dus meid, kop op. Ga ervoor en roei met de riemen die je hebt. Velen zijn je voorgegaan en velen zullen je volgen.

 

 

 

Groetjes

 

Monique

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use