Help!! Eiceldonatie van nichtje of via donorbank..

[Elsje1]

Hallo,

 

 

 

Na een aantal mislukte behandelingen en een rustperiode van een half jaar, hebben wij (mijn vriend en ik) besloten om voor eiceldonatie te gaan.

 

 

 

Wij zijn daarvoor naar Stg Geertgen geweest.

 

Nu hebben wij de "luxe" positie dat wij (waarschijnlijk) een eigen donor (nichtje) hebben of gebruik kunnen maken van "de donorbank".

 

 

 

Maar ik ben zo enorm aan het twijfelen wat de beste/verstandigste keuze is!

 

 

 

Het gegeven dat een nichtje dit voor ons wil doen is uiteraard meer dan geweldig. Maar, zij maakt ook deel uit van de rest van mijn leven. Hoe zal ik hiermee omgaan? Kan ik/zij dat wel aan? Theoretisch gezien is zij zeer geschikt als donor (29 jr, zwanger van de 3e, 100% vd eitjes is voor ons), maar zij maakt deel uit van mijn "dagelijks" leven.

 

of

 

We kunnen ook gebruik maken van de donorbank als mijn vriend sperma doneert. In "ruil" daarvoor, krijgen wij 50% van de eitjes van een donor, die voor ons anoniem blijft (voor het kind zijn de gegevens vanaf 16jr wel opvraagbaar). Dus in eerste instantie heb je dan geen directe confrontatie met de donor. Wel is er de mogelijkheid dat er over (pak 'm beet) 17 jaar bij ons een kind voor de deur komt te staan, dat is verwekt met het zaad van mijn vriend.

 

 

 

Ik vind het zo ontzettend moeilijk, wat te doen. Wat is voor ons de beste beslissing? Theoretisch en qua slagings-kans (en dat zeggen ze bij Geertgen ook), is mijn nichtje de beste optie, maar voor mijn gevoel emotioneel moeilijker. Bovendien is zij momenteel nog zwanger en zijn we zeker een half tot driekwart jaar verder, voordat zij ons kan helpen. Via de donorbank voelt voor mij nu het meest veilig en kunnen we zeker binnen een half jaar een poging wagen, maar.... dan moet mijn vriend ook doneren (wat vooral voor hem emotioneel zwaarder is).

 

 

 

Zijn er meer onder jullie die voor deze keuze hebben gestaan? Is er iemand die mijn onzekerheid een stukje weg kan nemen? Ik zou het geweldig vinden als iemand die ervaring met mij wil delen.

 

 

 

Groet Elsje

 

[Chantal33]

Hallo Elsje,

 

 

 

 

 

Ik wil je graag helpen wij hebben voor de zelfde keuze gestaan en ik weet dan ook uit ervaring dat dit een vreselijke moeilijke beslissing is die alleen jij kunt maken.

 

Wij hebben heel veel gesprekken gehad met onze donor ( vriendin die ook in onze dagelijkse leven aan wezig is) en wat voor ons de doorslag heeft gegeven is dat zij en haar man het echt zien als een bouwsteen die ze ons hebben gegeven en natuurlijk is ons kindje straks genetisch een half broertje of zusje van haar kinderen maar zij zien dit dus echt niet zo.

 

moet wel zeggen dat ze heel betrokken zijn bij mijn zwangerschap nu en dat benauwd me soms ook wel maar in mijn hart weet ik gewoon dat ik de juiste keuze heb gemaakt ook al houden wij het verder stil wie onze donor is op hun en ons verzoek om zo toch rare en vervelende opmerkingen tegen te gaan.

 

 

 

meid ik hoop dat je er voor je zelf een beetje uit kunt komen en mocht je vagen hebben dan kun je ze latijd stellen.

[appel]

Hoi Elsje,

 

 

 

Ik zit niet in de zelfde situatie als jij, maar ik kan me wel goed voorstellen dat dit een moeilijke beslissing is. Toen er bij mijn man geen zaad werd gevonden ga je namelijk toch nadenken over andere mogelijkheden. Het er over nadenken vond ik al moeilijk, dus een daadwerkelijke beslissing nemen is helemaal moeilijk. Daarom wil jou en je man veel sterkte wensen en ik hoop dat jullie een beslissing nemen/ vinden waarin jullie je beiden prettig voelen.

 

 

 

Groetjes,

 

Appel

[Sylvino]

Welkom Elsje,

 

 

 

ik heb momenteel een discussie met mijn man over wel of geen donorzaad gebruiken.

 

Hij heeft 2 broers dus we hebben mogelijkheden. Helaas verlopen deze discussies niet geheel vlekkenloos, we komen er niet uit.

 

Niet dezelfde situatie maar ik begrijp je dilemma.

 

 

 

Er zijn meer meiden op het forum die wel een knoop hebben doorgehakt, een daarvan heeft al gereageerd.

 

 

 

Veel succes met het maken van deze moeilijke beslissing.

 

 

 

Groetjes

[Wish]

Een heus dilemma!

 

Ik kan hier geen antwoord op geven omdat ik niet voor deze keuze sta, maar wil wel een reactie geven.

 

Wij hebben het hier wel eens over gehad of dat wij donorzaad zouden willen 'gebruiken'.

 

Dit wil mijn vriend niet, en hij wil ook niet dat hij bij een ander dan bij mij een kind kan verwekken. Ik laat die keuze aan hem, het is tenslotte zijn sperma.

 

 

 

Sylvie,

 

Mag ik zo vrij zijn om te vragen wat de rede zou zijn van donorzaad?

 

Jullie krijgen embryo's en ook cryo's?

[corina]

Hoi Elsje,

 

 

 

Ook wij staan nu middenin het eiceldonatie traject omdat bij ons de enigste optie is om kinderen te krijgen, dit omdat ik het Syndroom van Turner heb.

 

Na veel gepraat,nagedacht en gelezen te hebben op internet hebben wij ( mijn man en ik) voor wederkerigheid gekozen bij St. Geertgen.

 

 

 

Dit hebben wij besloten omdat wij in onze omgeving aan niemand kunnen en durven vragen om ons te helpen omdat wij 1a2 jr ouder zijn, en aangezien de risico's kunnen wij het niet over onze hart verdragen mocht het evt fout gaan bij de gene die ons geholpen heeft.

 

 

 

Ik wens je heel veel sterkte met het nemen van een beslissing.

 

 

 

Gr. Corina.

[Sylvino]

Hoi Wish,

 

 

 

het zaad van mijn man kan varieren van 5 miljoen tot 0,0. In principe mogen wij niet klagen met de opbrengst die wel telkens hebben. Helaas heb ik zoveel last van 2x ivf dat mijn lichaam nu al begint tegen te sputteren. Ik wil gewoon alle opties bespreken met mijn man, van adoptie tot pleegzorg en eventueel een kindje via donor.

 

 

 

Ik heb geen zin om dadelijk in een zwart gat te vallen en dan pas kijken wat is mogelijk en zitten we op 1 lijn.

 

Ook al speelt dit nu niet direct is het wel iets wat mij bezig houdt.

[Wish]

Sylvie,

 

Nu begrijp ik het. Ook wij zijn hier over aan het praten met elkaar.

 

Inderdaad, zoals jij al aan geeft wil ik ook niet in een zwart gat vallen.....

[Sandie]

Jeetje Elsje, moeilijke beslissing h�

 

Ook wij hebben het hier wel over gehad, omdat je toch ook andere opties gaat overwegen. Ikzelf zou het graag van familie willen hebben, dan is het genetisch nog een beetje van mij. Het lijkt dan misschien zelfs nog wel een beetje op mij (mijn nichtjes en ik lijken ook erg op elkaar). Maar ik snap heel goed dat die band met familie het ook juist moeilijk maakt, want dan komt het wel erg dichtbij.

 

Is het juist fijn dat zij misschien een speciale band met je kindje zal krijgen of is dat juist vervelend? Ik zou het denk ik alleen maar mooi vinden, zoveel liefde voor een kindje...

 

 

 

Ik heb ook een nichtje dat lesbisch is en zij zouden graag een kindje willen, met donorzaad. Wij hebben toen gezegd, dat als het ons lukt om zelf een kindje te krijgen, mijn man gerust wel donor zou willen zijn. Wij weten nl. hoe het is om hulp nodig te hebben bij kindjes krijgen. En als wij zouden kunnen helpen, dan doen wij dat graag. Hoe moeilijk of juist speciaal deze situatie dan ook zal zijn. Maar nogmaals, dan wel als het wij zelf kindjes krijgen, want ik zou het bijv. heel erg moeilijk vinden als ik geen kindje kan krijgen van mijn man, terwijl mijn nichtje wel een kindje van hem heeft, snappie!

 

 

 

Ik weet niet of je hier wat aan hebt, maar ik dacht ik vertel je gewoon hoe ik er over denk...

 

Succes met het nemen van je beslissing en succes met alles!!

[Testr]

Zou een goede kliniek (zie Freya.nl) in Spanje een optie zijn?

 

 

 

Ik hoor dat de wachttijden daar relatief kort zijn en dat hier geen zaaddonatie voor in ruil hoeft. Verder kan er via anonieme donor gezocht worden op overeenkomsten (ook uiterlijk, dus dan hoef je geen donker spanjaardje te verwachten).

 

 

 

Sterkte met jullie keuze, ik kan me het dilemma levendig voorstellen.

[Pulletje]

Lastig en wat is wijsheid.

 

Ik sta aan de andere kant. Ik wordt donor. Over 1,5 maand ga ik beginnen.

 

Op een oproepje gereageerd.

 

We kennen elkaar nu. Maar zijn geen vriendinnen. Klinkt negatief maar is het niet. We kennen elkaar pas.

 

Ik denk dat ik het niet heel moeilijk zal vinden. Dat het gevoel van blijdschap zal overheersen als ik ze zwanger en daarna met een mooi wondertje zal zien. Anders had ik die keuze niet gemaakt.

 

Maar of de praktijk dat ook zal uitwijzen denk ik wel maar weet je nooit zeker. Theorie en praktijk kunnen nog weleens van elkaar verschillen.

 

Wij wonen 2 uur rijden van elkaar vandaan. Dat vind ik in deze alleen maar een voordeel. Ik zal ze nooit zomaar elke keer tegen komen. Je neemt daardoor meteen afstand.

 

Ik wil mijn vriend ook niet betrekken in behandelingen echo's punctie enz. Onze kinderen deden wij samen. Dit is voor hun. Wil het meteen scheiden.

 

 

 

Ik zou zelf nooit anoniem willen doneren. Want een kind heeft m.i. het recht, als hij of zij dat wil, te weten waar de bouwstenen vandaan komen.

 

Ik had het zeker wel voor een vriendin of familie gedaan.

 

 

 

Ruildonatie lijkt mij ook moeilijk. Het kan ook dat de andere ontvanger alleen zwanger wordt. Dan zou ik stikjalours worden.

 

 

 

Het is een lastig dilemma. Waar neigen jullie zelf het meeste naar?

[Elsje1]

Hallo lieve meiden,

 

 

 

Wat fijn om zo snel al reacties te krijgen. Dat had ik helemaal niet verwacht. Ik merk meteen dat de ervaringen en denkwijze van anderen mij absoluut helpen. Het vormt toch je gedachten erover, ook al is het niet altijd een direct antwoord op je vragen/dilemma's. Ook is het fijn om reacties te krijgen van degene die niet direct in hetzelfde schuitje zitten, maar door hun ervaringen wel het besef hebben dat het zo ontzettend moeilijk en lastig is om bepaalde keuzes te maken. Dus allemaal erg bedankt.

 

 

 

Ik zal vanavond wat concreter reageren op bepaalde dingen. Dan heb ik wat meer tijd. Moet nu, helaas met dit mooie weer, weer gaan werken.

 

 

 

Groet Elsje

[sas67]

Hoi Elsje,

 

Wij hebben ook een aanbod van onze beste vrienden gekregen. Hij wil dienen als zaaddonor en zij zou een eicel willen donoren. Omdat wij nog in het begin zitten hebben wij daar nu nog geen beslissing over te nemen. (je hebt gereageerd op mijn vraag over AFC). Maar ik weet wel dat mijn vriend het heel moeilijk vind als er gebruik gemaakt zou worden van donorzaad, wel of niet bekend.

 

@ Miss,eigenlijk een beetje zoals bij jullie?

 

 

 

Ik zelf heb minder moeite met zowel bekende zaaddonor of eiceldonor. Ik vind het wel prettig te weten wie het zijn en vooral ook omdat zij het doen om ons te helepen, zelf al 3 kids hebben en geen bemoeienis willen met het evt kindje. Maar aan de andere kant worstel ik met dezelfde vragen.

 

Elsje ik wens jullie veel succes bij het nemen van een beslissing en weet dat wat je ook beslist altijd goed is.

 

Groetjes

 

Saskia

[maya]

Hoi Elsje,

 

 

 

Ik zit momenteel ook in het traject voor eiceldonatie. Voor mijn man en mij was het meteen al duidelijk dat wij graag een onbekende donor wilden. Dat daar tegenover staat dat mijn man zaad zou doneren was voor ons geen probleem. Wij vinden het fijn dat iemand ons wil helpen aan een eicel / bouwsteen. Dat wij dan ook iets voor anderen kunnen betekenen geeft ons een vredig gevoel.

 

Waarom een onbekende?? Tja dat was "ons" gevoel. Ik zou het net moeilijk vinden dat later los van elkaar te zien. Je wordt altijd met elkaar geconfronteerd, zou het idee hebben dat de bekende meekijkt met opvoeding etc. Maar wat als er ruzie ontstaat hoe gaat de ander er dan nog mee om!!!

 

 

 

Maar ik heb ook heel veel respect voor alle andere die wel voor een bekende donor gaan. Vind ook dat een mooie keuze.

 

 

 

Elsje wat je moet doen??? Is jullie eigen keuze. Jullie moeten je er goed bij voelen.

 

Zet anders alle voors en tegens eens op een rij, en bespreek het dan. Misschien wordt er dan al een hoop duidelijk. Veel succes !!

 

 

 

Liefs Maya

[Colle]

Hai Elsje,

 

 

 

De keus is helemaal aan jou maar ik begrijp je heel goed dat je het moeilijk vind om die te maken en graag ervaringen van anderen wilt lezen.

 

 

 

Ikzelf heb geen ervaring in eiceldonatie...wel in zaaddonatie.

 

Ik ben nu 34 weken zwanger met behulp van donorzaad. Mijn vriend is onvruchtbaar.

 

 

 

In het begin zaten wij ook in twijfel of we bekend of onbekend zouden moeten doen. We hadden een bekend stel op het oog die eventueel ons zouden kunnen en willen helpen. Achteraf ben ik heeeeeel erg blij dat we toch voor een onbekende donor hebben gekozen.

 

Als ik nu op verjaardagen zit en dat andere stel is daar ook (met hun 3 kinderen) dan krijg ik op een of andere manier de kriebels als ik me bedenk dat de man in kwestie de donor is en dat zijn 3 kinderen halfbroertjes zijn. Ik weet niet waar dat gevoel vandaan komt maar dat heb ik nu ik zwanger ben.

 

Het kind heeft nu alsnog recht om te weten wie de donor is..dit als hij 14/16 jaar oud is. Dan kunnen we het donorpaspoort en gegevens opvragen als hij daar behoefte naar zou hebben.

 

Wij maken er ook geen geheim van en vinden dat hij het recht heeft om te weten hoe de vork in de steel zit.

 

We hebben daarom ook via de site "wereldwondertje" een voorleesboekje besteld die op een kinderlijke en duidelijke manier uitlegt hoe hij ontstaan is. Zooooo mooi beschreven met leuke mooie plaatjes erbij. Echt een aanrader.

 

 

 

Hierin beginnen wij al vroeg met voorlezen.

 

 

 

Ik moet ook zeggen dat nu ik zwanger ben dat wij 9 van de 10 keer nieteens erover nadenken. Het is gewoon van 'ons' en voor mijn vriend voelt het echt als 'zijn' kind.

 

We vergissen ons zelfs soms zoals dat we op moesten geven bij de verloskundige welke erfelijke ziektes er in onze families voorkomen.

 

Dan denken we er helemaal niet overna dat dat voor mijn vriend helemaal niks uitmaakt wat voor een ziektes er in zijn familie zitten.

 

Dan kijken we elkaar aan en schieten we in de lach...zo van "oh ja" hahaha.

 

Ik vind dat heeel erg mooi.

 

 

 

Ik hoop dat je een goede keus kan maken samen met je vriend. Praat er veel over met elkaar en zet voor en nadelen op papier naast elkaar en bespreek al deze punten.

 

Voor iedereen voelt een bepaalde keus weer anders, misschien voelt het voor jullie juist beter om een bekende te kiezen.

 

 

 

Succes met jullie keuze en het zal vast allemaal goed komen...wat jullie ook kiezen mogen.

 

 

 

Dankbaar zijn wij voor de bekende en onbekende donoren.

 

 

 

Lfs Niek

[daantje70]

Hi Elsje,

 

 

 

 

 

Mijn man en ik krijgen binnenkort waarschijnlijk ook te maken met de beslissing die jij nu moet nemen!

 

Wij zijn er vorige maand ook achter gekomen dat ik in de vervroegde overgang ben...bekende donor of onbekende donor? Zo moeilijk....bij allebei hebben we een lijstje van voors en tegens...

 

Een vriendin die ik al zo ongeveer mijn hele leven ken heeft me verteld dat ze er over na wil denken of zij de donor wil zijn! Zo ontzettend lief...alleen al dat ze er over nadenk!

 

Maar goed wij zitten nog helemaal aan t begin van alles. Een maand geleden dacht ik dat ik nog gewoon zwanger kon worden en nu zijn we aan t nadenken over eiceldontie....het is zeg maar nog een beetje een warboel in mijn hoofd:icon_scratch:

 

Wij gaan iig eerst een ivf-poging doen. Kleine slagingskans maar ja nooit geschoten is altijd mis h� Zeker weten dat mijn lichaam het echt niet meer doet...

 

Ik besef dat je eigenlijk helemaal niets aan deze reactie hebt! Heb geen antwoorden maar dezelfde vragen als jij... Ik lees dus ook maar een beetje mee als je het goed vindt?

 

Heel veel succes met het vinden van de oplossing die het beste bij jullie past!

 

 

 

 

 

liefs Daan

[Elsje1]

Hallo lieve meiden,

 

 

 

Sorry voor mijn late reactie!

 

Ik heb gisteravond anderhalf uur aan de pc gezeten om jullie te voorzien van een reactie. Op het moment dat ik het wilde plaatsen liep de pc vast. Heel mijn verhaal weg! :-(

 

Dus bij deze een nieuwe poging.

 

 

 

Wat fijn om jullie reacties te lezen! Van een aantal van jullie was ik de topics al aan het volgen, maar voelde me een beetje een inbreker om daar te reageren. Dus vandaar een nieuwe topic!

 

De verhalen en eerste reacties van jullie hebben me al 'n beetje geholpen. De ervaringen van anderen helpen je zeker om je denkbeelden te vormen. De herkenning is enorm.

 

 

 

Inmiddels zijn we al weer 'n paar dagen verder na onze afspraak bij Geertgen. We zijn er nog niet uit. Dat we voor eiceldonatie bij Geerten gaan, daar zijn we wel uit, maar hoe we het in gaan vullen nog niet. (@ testr) Aan Spanje hebben we ook serieus gedacht, zou niet eens zo verkeerd zijn gezien mijn uiterlijke kenmerken (hoewel ze daar ook blonde donoren hebben hoor, haha). Maar omdat het daar 100% anoniem is, heeft dat nu voor ons niet de voorkeur. Wij zijn van mening dat ieder kind recht heeft om te weten waar ze vandaan komen. Willen daar ook zo open mogelijk in zijn. Dus dan is het buitenland geen optie. Bovendien hebben we ook nog een verzekerde poging te goed en in het buitenland moet je altijd zelf betalen. Nu vinden we dat niet heel erg belangrijk, maar op je lijstje van voors en tegens neem je dat toch wel mee.

 

 

 

We hebben besloten (in overleg met de arts) dat we op 2 paarden gaan wedden. Betekent dat we beide procedures (eigen donor + donorbank) gaan opstarten. Op die manier verliezen we de minste tijd en hebben we waarschijnlijk voldoende tijd om uiteindelijk een keuze te maken. Betekent concreet dat onze eerste afspraak voor het traject donorbank gepland staat en dat we inmiddels mijn nichtje benaderd hebben. We wachten nu dus op haar reactie. Haar aanbod is inmiddels al weer een jaar oud en het zou natuurlijk best kunnen dat zij er ondertussen anders over is gaan denken. Als zij groen licht zou gaan geven, dan zouden we het counseling-traject met haar ook op kunnen starten.

 

Woensdag dacht ik nog dat mijn voorkeur uitging naar de donorbank, maar inmiddels voelt dat ook wel een beetje als de weg van de minste weerstand (geen confrontaties voor mij). Nu neig ik toch ook wel weer meer naar mijn nichtje. Rationeel gezien heeft dat gewoon de meeste kans van slagen. Het genetisch aspect vind ik niet eens zo belangrijk. We lijken ook helemaal niet op elkaar. Dus dat speelt voor mij niet echt een rol. En waar ben ik eigenlijk bang voor? Dat we ons uiteindelijk niet aan gemaakte afspraken houden, dat we ruzie krijgen? Het zijn nu nog steeds dilemma's waar ik tegenaan hik, dus Maya, wat jij zegt voel ik ook. Maar tegelijkertijd weet ik dat je dat soort dingen toch nooit van tevoren kunt voorspellen. En misschien als we met mijn nichtje in gesprek gaan, dat ik zo om ben, of juist niet. Voorwaarde is sowieso dat zij het moet zien als een bouwsteentje (zoals Chantal het ook omschrijft), anders houdt het direct op. Maar we hebben nog helemaal geen echte inhoudelijke gesprekken met haar gehad, dus ik moet gewoon nog afwachten.

 

 

 

@ Niek:

 

Zoals jullie er over denken om er geen geheim van te maken, dat hebben wij ook. Dus ik hoop ontzettend dat wij ook een reden krijgen om dat boekje aan te gaan schaffen. Ik geloof direct dat het voelt als 100% eigen en dat je vaak vergeet hoe de vork echt in de steel zit. Heb ontzettend moeten lachen om je anekdote over jullie bezoek bij de verloskundige (erfelijke ziekten). Zag het al helemaal voor me.

 

 

 

@ Pulletje:

 

Kort maar krachtig: Wat ben jij en geweldig mens!

 

En even ter info over ruildonatie: Bij Geertgen werken ze met een zogenaamde pool. Jij stopt er iets in en je haalt er iets uit (is niet 1 op 1). Je hebt de mogelijkheid om aan te geven dat jouw bouwsteentjes alleen gebruikt mogen worden als er bij jou zelf een doorgaande zwangerschap is ontstaan. Dus daarmee zou je voor een groot deel kunnen voorkomen dat alleen de ontvanger zwanger wordt.

 

 

 

@ Daantje:

 

Jouw verhaal is enorm herkenbaar voor mij. Maar natuurlijk hoop ik dat een ivf-poging bij jullie wel lukt!

 

Bij ons bleek direct uit de onderzoeken dat ik vervroegd in de overgang ben en dat een kans van slagen minimaal zou zijn. Ze wilde wel 'n keer ivf proberen, maar opperde ook meteen eiceldonatie. Wij zijn (uiteraard) voor ivf gegaan. Met de hoogste dosering van medicatie (300 eenh) zijn er vorig jaar januari 3 follikels ontstaan (2 eitjes, 1 emmy). Toen dat mislukte kregen wij een negatief advies om verder te gaan en vertelde ze ons dat eiceldonatie nog de enige optie was. Ik kon me daar helemaal niet bij neerleggen. Wij waren in oktober in de MM gestapt en waren in januari dus helemaal klaar. Nou dus echt niet! Ik heb zo toch helemaal niet alles er aan gedaan wat ik kon? En bovendien hoeft het maar 1 goede te zijn (zo denken wij er ook over). Wij hebben dus uiteindelijk (na een second opinion in Belgi�gevraagd of we aub nog een poging mochten wagen, al was het alleen maar voor mijn gemoedsrust dat ik er alles aan gedaan zou hebben. Daar hebben we toen toestemming voor gekregen. Net voor de zomervakantie vorig jaar hebben we een nieuwe poging gedaan. We zijn toen overgestapt op icsi omdat uit de eerste behandeling was gebleken dat de bevruchting moeizaam was verlopen. Bij die behandeling had ik maar 1 follikel en hebben we de behandeling afgebroken. Na de vakantie hebben we het opnieuw geprobeerd. Ook toen was het er maar 1 en 2 hele kleintjes. We hebben toen wel doorgezet, want we waren van mening dat het er maar 1 hoefde te zijn en uiteindelijk moet je ook grenzen gaan trekken (hoever wil je gaan). Uiteindelijk zijn er 3 eitjes gevonden waaruit 2 emmy's zijn ontstaan van een veel betere kwaliteit dan die van onze eerste behandeling. Uiteindelijk is dat, zoals je weet ook niet gelukt.

 

Ik heb nog geen dag spijt gehad, dat we het toch nog een keer geprobeerd hebben. Het heeft mij zeker geholpen in het hele acceptatie-proces. Dus ik begrijp jou volkomen! Ik zeg: ga voor die ivf-poging! Er zijn voorbeelden genoeg dat het wel kan lukken!

 

 

 

Nou, nogmaals heel erg bedankt voor jullie eerste reacties. Ik houd jullie op de hoogte en hoop jullie hier regelmatig terug te vinden.

 

 

 

Liefs Elsje

[Pulletje]

Elsje: Ik ben bevoorrecht Zo zie ik het echt. Ik vind jullie knap en bewonderingswaardig. Als je zo diep moet gaan voor een kindje moet je zo'n grote kinderwens hebben en zal het kind in zo'n warm nestje komen. Dat wens je ieder kind. Dan is het een zege dat je daaraan mee kan werken.

 

Geertgen heeft het goed geregeld.

 

En het is dus niet 100% anoniem. Het kind kan als hij of zij dat wil achterhalen waar het extra'tje van hem of haar vandaan komt.

 

In Nederland is 100% anoniem toch vanaf 2004 verboden?

 

 

 

Ik hoop dat jullie wens snel uit zal komen. En wat je ook beslist, je zwanger wordt van jullie wondertje!!!!!!!

[Elsje1]

Hey Pulletje,

 

 

 

Inderdaad, in Nederland kun je niet meer anoniem doneren. Volgens mij is het sinds 2006. En wat 'n mooie reactie geef je. Veel mensen vinden juist dat mensen met een ongewenste kinderloosheid veel te ver gaan in het krijgen van kinderen. Dus erg verademend om eens zo'n reactie te krijgen. :-)

 

 

 

Groet Elsje

[Elsje1]

YES!!!!!

 

Eerste reactie van mijn nichtje is positief. :toppie:

 

Haar aanbod geldt nog steeds, dus we gaan nu een afspraak plannen om er eens met z'n vieren goed over te praten.

 

 

 

Wordt vervolgd!

 

 

 

Liefs Elsje

[Meiske74]

Hoi Elsje

 

 

 

wat een mooi bericht en een enorm mooie hulp van je nichje (en haar man).

 

Ik vind het geweldig dat jullie op deze manier een kans maken en haar leeftijd is ook nog eens zeer gunstig, heel veel succes met jullie gesprek!

 

 

 

 

 

groetjes

 

Babeth

[Chantal33]

Hey Elsje,

 

 

 

Wat een geweldig bericht en je nichtje is echt een engel blijf het zo bijzonder vinden dat andere mensen dit voor ons( meiden met een eicel probleem) willen doen

 

 

 

Ga je zeker volgen!!

 

 

 

Toi toi toi

[Pulletje]

Wat fijn!

 

Ik hoop dat er binnen afzienbaretijd ook zo'n mooie ticker als bij Chantal bij jou mag staan.

 

Op voor een mooi gezond wondertje. En het mooiste van alles Jullie mooi gezond wondertje!!!

[Ziva]

Wat fijn!!

[daantje70]

Wauw Elsje wat goed!!

 

Ben heel blij voor jullie, zit er een beetje schot in de zaak h�.

 

Wat fijn om zo'n engeltje in je omgeving te hebben!

 

Hoelang gaat t nu nog duren voordat jullie echt van start kunnen?

 

Heel veel succes!

 

 

 

Ik begin 30 augustus met spuiten....doodeng en spannend en hoopvol...

 

Voel alles tegelijk, vol in mijn hoofd dus hahaha!

 

 

 

Fijn weekend, Daan