Ga naar inhoud

Het Verloop Van De Miskraam,missed Abortion En Bbz


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Nee hoor Martha, ik ben zwaar gemiddeld O+ :-) Maar ze merkte het op toen ze mijn bloedgroep checkte: 'oh je bent positief dan heb je geen injectie nodig'.

 

Roos en Renata ook bedankt voor jullie ervaringen, het stelt me toch wel gerust. Ook vrijdag waren ze enorm lief, ook de anesthesist terwijl die hier natuurlijk vrij weinig mee te maken heeft en ons helemaal niet kent. Voor het infuus ofzo ben ik niet bang, voor de narcose ook niet echt, meer voor de fysieke nasleep, maar dat lijkt bij de meesten gelukkig mee te vallen. Emotioneel is het moment heel vreemd. We doen hele gewone dingen, kadootjes kopen (sint), koken, schoonmaken....het is haast alsof we helemaal niet zwanger zijn (geweest), maar niets is natuurlijk minder waar.

  • Reacties 1,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Minoes,

Dank je wel meis.

Als jouw bloedgroep rhesus-negatief is. Dan moet je na je miskraam een injectie hebben gehad.

Want je was ook bijna 12 weken!

Is dit niet gebeurd dan?

Zo nee of als je het niet zeker weet, dan zou ik toch maar even contact opnemen met het UMCG!!!

Want je bent nu toch ook al weer bezig?

Geplaatst

Henne, ik hoop dat het dinsdag allemaal een beetje meevalt. Gelukkig zijn ze over het algemeenerg meelevend in het ziekenhuis. Dat is toch wel fijn.

Geplaatst

Henne,ik heb wel een curretage gehad,maar helaas kan ik je niks daarover vertellen,want het was anders dan normaal en ook heel vroeg in het zwangerschaap,maar ik hoop het voor je dat dat het goed verloopt dinsdag.Ik ga in ieder geval aan je denken,en als ik je gerust kan stellen,bekijkt zo: je bent in het zh onder narcose,er lopen zoveel mensen die jou graag willen helpen....het kan toch niet mis gaan.

 

Liefs,Violeta x

Geplaatst

Ik moet me om kwart voor negen melden, maar ze wisten niet of ik dan ook gelijk aan de beurt ben. Dit zijn natuurlijk dingen die ze tussen het gewone schema door moeten plannen. Wat wel even moeilijk is, is dat mijn man smiddags móet werken. Hij werkt voor zichzelf en voor deze klus is het uurtjes factuurtje. Als hij overleggen afzegt is dat én slecht voor een project waar hij net in zit én verdient hij niks. En dat laatste kunnen we ons op het moment niet veroorloven. Hij blijft zo lang mogelijk in het ziekenhuis en we hopen dat hij me na de curettage nog wel even kan zien. Mijn schoonzusje komt me dan ophalen en mijn moeder komt smiddags ook naar me toe. Zorg en liefde genoeg dus, maar ik zou het heel moeilijk vinden als ik hem na de ingreep pas savonds weer zie. We zien het wel. Eerst morgen nog doorboemelen....

Geplaatst

Martha nee ik heb geen spuit gehad ik was 11 week en 3 dagen heen dus ik heb geen idee.

ik ben nog niet weer bezig mijn hcg was er nog er zat nog een restje weefsel vorige maand maar ik heb wel heel veel afscheiding verloren zij zei dat dat ook wel normaal was ik heb het wel 12 week bij me gedragen ze zeggen 9 maanden zwangerschap is ook 1 jaar rust dus dan gaan ze denk ik ook zo rekenen ik was heel boos daar kom je nu mee had me dan vaker bloed laten prikken ik zou al beginnen.

ik zal morgen umcg wel even bellen over die spuit heel erg bedankt.

IK ZAL HARD VOOR JE DUIMEN EN HOPEN EN BIDDEN(ook al geloof ik niet)DAT DIT JOU MOMENT IS en jullie wens in vervulling mag gaan.

 

 

Lief jessica

Geplaatst
Ik moet me om kwart voor negen melden, maar ze wisten niet of ik dan ook gelijk aan de beurt ben. Dit zijn natuurlijk dingen die ze tussen het gewone schema door moeten plannen. Wat wel even moeilijk is, is dat mijn man smiddags móet werken. Hij werkt voor zichzelf en voor deze klus is het uurtjes factuurtje. Als hij overleggen afzegt is dat én slecht voor een project waar hij net in zit én verdient hij niks. En dat laatste kunnen we ons op het moment niet veroorloven. Hij blijft zo lang mogelijk in het ziekenhuis en we hopen dat hij me na de curettage nog wel even kan zien. Mijn schoonzusje komt me dan ophalen en mijn moeder komt smiddags ook naar me toe. Zorg en liefde genoeg dus, maar ik zou het heel moeilijk vinden als ik hem na de ingreep pas savonds weer zie. We zien het wel. Eerst morgen nog doorboemelen....

 

Fijn dat je meteen in de ochtend kan, en ja het loopt wel eens uit.

Wat je man betreft dat is vervelend maar het werk blijft doorgaan. Jeroen is ook niet de hele tijd bij me geweest omdat de zaak doorloopt.

Fijn dat je moeder komt, alleen zijn is niets om zo'n moment.

Geplaatst

Hi Henne,

 

Vreselijk dat ook jullie dit moeten meemaken....

Ik moet zeggen dat ik het heel herkenbaar vind hoe je je voelt....

Bij mijn 2de miskraam had ik eerst ook het gevoel alsof ik helemaal niet zwanger was geweest...deed doodgewone dingen...

Soort van bescherming denk ik, de klap kwam later....want hij komt wel hoor! En nu een paar maanden later komt het verdriet in vlagen...

soms ineens is het er weer....

 

En de curretage gaat bij iedereen anders denk ik...in mijn ziekenhuis doen ze het niet onder narcose....een tijdelijke hele sterke

verdoving via infuus. En je partner zit fijn naast je de hele tijd...vond het lichamelijk wel meevallen...geestelijk is het natuurlijk een

ander verhaal...

Ik wil je morgen heel veel sterkte wensen! En ook de komende tijd...

 

liefs Daan

Geplaatst

Lieve Henne

 

de curretage is nu achter de rug, ik hoop dat het een beetje met je gaat. Fijn dat je zon omringd wordt door velen!!!

 

sterkte, ook voor je man

 

liefs

Babeth

Geplaatst

Hi meiden, alles achter de rug en het gaat goed. Echt goed.

 

Gisterochtend was moeilijk, we moesten voor negen al in het ziekenhuis zijn en pas over elven kwamen ze zeggen dat ik me kon gaan omkleden. Dan zit je dus 2,5 uur met z'n tweetjes in een kamertje met je verdriet en zenuwen. Gelukkig had ik een kamer alleen en ach, achteraf is het misschien zo slecht nog niet geweest. Ons dossier lag er en we hebben nog uitgebreid naar de laatste echo zitten kijken en echt afscheid kunnen nemen.

 

Rond elf uur dus omgekleed (het blijft charmant die operatieschorten), twee paracetamol en een halve dormicum geslikt. Klein half uurtje later naar de voorbereiding voor de ok. Daar ontstond nog even paniek omdat ik sinaasappelsap had gedronken. Dat is geen heldere vloeistof dus ik was niet nuchter. Oeps ;-) Anesthesist erbij die een extra middeltje voorschreef en toen kon het infuus erin etc. Eenmaal op de oke was het wel een beetje overweldigend, zowel de anesthesist als de gyn hadden een assistent erbij dus samen met de verpleegkundige stonden er vijf mensen om me heen. Beetje veel van het goede. Maar ik kreeg al snel narcose en het volgende dat ik weet is dat ik wakker werd en het buisje uit mijn keel werd gehaald. Geen pijn, niet misselijk, wel suf en slaperig uiteraard.

 

Op de uitslaapkamer wel even een moeilijk moment gehad, maar precies toen kwam de gyn langs die me nog eens verzekerde dat het echt pech is geweest en dat hij ons nog alle kansen geeft. Dus toen was ik eigenlijk al wel weer heel optimistisch. De rest van de middag rustig aan bijgekomen, langzaam weer gaan eten en drinken en toen ik kon plassen en me aan kon kleden mocht ik naar huis. Moet zeggen dat iedereen enorm lief en meelevend is geweest, ik heb me geen moment alleen gevoeld omdat mijn man er niet meer was smiddags. Heb ook fijn nog even ons verhaal kwijt gekund, ze namen daar gewoon de tijd voor. Vanochtend werd ik zelfs nog gebeld hoe het ging, of ik niet teveel pijn had of veel vloeide.....nee over de dienstverlening en omgang met patienten heb ik echt niets te klagen.

 

En verder ook niet. Vannacht wel wat pijn gehad, kon niet erg lekker liggen. Maar vandaag overdag nog geen paracetamol nodig gehad. Voel wel m'n rug een beetje en soms wat kramp, maar niet erg. Vloei ook bijna niet, gistermiddag wel wat grote stolsels gehad, maar verder is het echt minimaal. Daar maakte ik me nog wat zorgen over. Maar die verpleegkundige die ik aan de lijn had zei dat het prima kon, maar het kan ook alsnog komen. Dat wachten we dus maar af.

 

Mentaal gaat het ook nog goed. Ik ben opgelucht dat het gebeurd is, dat we nu weer vooruit kunnen kijken. We putten heel veel hoop uit het feit dat we zwanger zijn geworden en dat het op zich prima ging. Ook de gyn heeft nog eens bevestigd dat dit echt een goed teken is, ook al is het dan helaas niet goed gegaan. We hoeven ook niet bij hem op controle, mogen gewoon bij de ivf afdeling blijven. Over zes weken daar een controle echo laten maken en bespreken hoe we verder willen.

 

Kortom: het is enorm meegevallen en we gaan vol goede moed in ons eigen tempo verder.

Geplaatst

Hey Henne,ik vind het heel erg goed voor je,dat ales achter de rug is en vooral dat je zo positief eruit ziet!

Ook fijn dat je niet veel pijn hebt!

Hopelijk dat je over 6 weken een goede echo krijgt!

Ben echt blij voor jullie dat het meegevalen was.

Ik stuur je een dikke knuffel van mij,

Liefs,Violeta

Geplaatst

Henne,

Gelukkig goed te horen dat het nu goed met je gaat!! Altijd een moeilijk moment.

Wel fijn dat jullie gister nog goed afscheid hebben kunnen nemen van jullie kleintje. Lijkt me goed voor de verwerking.

Ik hoop dat het goed met je blijft gaan, en er over 6 weken weer gekeken kan worden hoe nu verder te gaan.

Neem rustig de tijd voor je herstel!!

 

Liefs Lianne

Geplaatst

Lieve Henne

 

Gelukkig is alles goed gegaan en heb je goed afscheid genomen.

Ik hoop dat je snel herstelt en over 6 week een goeie echo hebt om weer verder te gaan.

Ik wens jou nogmaals heel veel sterkte toe.

 

Liefs Jessica

Geplaatst

Henne wat fijn dat je er ondanks het verdriet een goed gevoel bij hebt van hoe alles is verlopen.

Wat steun en een luisterend oor doet een mens goed.

Je sluit iets af en gaat nu weer vooruit kijken.

Geplaatst

Hoi meiden,

 

Wat is dit eigenlijk een vreselijk topic, maar aan de andere kant ook weer fijn dat je de ervaringen met elkaar kunt delen.

Ik had hier liever nooit mijn vraag willen stellen, maar toch....

Zoals de meeste van jullie weten heb ik laatst een curretage gehad ( 15 oktober) en nu vandaag ben ik ongesteld geworden.

Maar man, wat heb ik er last van pffffffffff!!!!!

Is dit normaal na een curretage?

Voorheen had ik het nl. niet!

 

Lfs

Geplaatst

Gets Sonja, heel veel sterkte! Moet je werken? Anders twee paracetamol en met een kruik in bed of op de bank kruipen.

 

Loop zelf met knallende koppijn, vannacht was het vreselijk toen deden zelfs m'n ogen pijn. Lig ook enorm te zweten snachts. Net het ziekenhuis gebeld: is de narcose die eruit moet plus de omslag van de hormonen. In combinaties met alle spanning en emoties kan dat wel hoofdpijn geven.....goh.... Advies was ook twee paracetamol en veel slapen dus ik duik m'n bedje weer in. Heb het de eerste twee dagen fysiek toch wat te licht opgevat blijkbaar....

Geplaatst

Sowiebo, helaas kan ik je hiermee niet helpen. Hopelijk zijn er andere meiden die je een antwoord kunnen geven.

Ik hoop voor je dat je buikpijn snel afzakt!

Geplaatst

Sonja hoe is het nu? Is het zo heftig gebleven of zakte het snel af?

 

Hier ben ik een ruime week na de curettage opeens, of eindelijk?, wel gaan bloeden. Tot nu toe was het nauwelijks wat, maar gisteravond barstte het opeens los. Heb daarbij ook letterlijk om de circa tien minuten kramp, herkent iemand dat? Het lijkt haast of ik weeen heb. Bij een spontane miskraam kan ik me daar nog iets bij voorstellen, maar had nu gedacht dat het meer met een menstruatie te vergelijken zou zijn. Verlies ook erg veel stolsels en heel donkerrood bloed (leuk toch altijd, die details). Het ziekenhuis gebeld, verpleegkundige vond het nu nog klinken alsof mijn lijf zelf opruiming aan het houden is. Als bloeden meer wordt (kraan open zeg maar) of als dit langer dan paar dagen duurt moet ik voor controle komen. En ik was net zo blij dat ik van de hoofdpijn af was....krijg je dit er nog even na... Iemand zei al, een miskraam kan nog flink nasukkelen, nou dat merken we hier ook, getver!!!

Geplaatst

Hey Henne,

 

Getsie wat vervelend zeg!!! Houd het even in de gaten inderdaad, anders maar even een apk!

Denk je dat je alles gehad hebt, grrrrrrrrr.... sterkte ermee meid!

 

Hier heb ik 2 dagen heel erg last gehad van buikpijn, daarna zakte het weer af, gelukkig maar. Het schijnt vaker zo te zijn dat de eerste menstruaties na een curretage heftiger en pijnlijker zijn. Dus ik ben lichtelijk voorbereid.

Verloor alleen gisteren opeens weer bloed, vaag.... daarna ook niet meer. We zullen het zien!

 

Lfs

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden