Ga naar inhoud

Het Verloop Van De Miskraam,missed Abortion En Bbz


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Dublin, ik hoop van harte dat je lichaam het laatste afstoot, zodat je niet weer een curettage hoeft en dat je 2010 kunt afsluiten.

Wel heel goed van je, dat mocht het toch erg worden, je eigen heft in handen neemt en het ziekenhuis belt.

Hopelijk is dat niet nodig, knuffel voor jou!

 

Meiden, fijne dag en geniet van de dingen die we wel hebben!

 

Liefs

  • Reacties 1,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Poeh meiden, wat een heftige verhalen allemaal. De één zit er nog midden in, de ander heeft het 'achter de rug' maar het blijft natuurlijk nog lang moeilijk. Zeker met de Kerstdagen, wij waren ook niet echt in de stemming maar hebben het gelukkig alsnog best gezellig gehad met onze families.

Ik hoop dat bij iedereen de cyclus weer goed op gang mag komen en dat er snel weer zwangerschappen mogen ontstaan!!!

 

Dublin, bij mij was afgelopen donderdag ook nog 'onregelmatig baarmoederslijmvlies' te zien in m'n baarmoeder. Ik heb daarna nog wel wat bloed verloren maar niet zoveel als de dagen ervoor. Hoop maar dat alles er vanzelf uit komt. Heb behoorlijk gemene steken in m'n baarmoeder, endeldarm en thv de cyste in m'n eierstok. Verder geen menstruatiepijn in baarmoeder of rug. Hoe is dat bij jou?

 

Iedereen heel veel sterkte!

Lfs Dee

Geplaatst

Hoi Dee78,

Ik heb reeds op 14-12 een curettage achter de rug, maar geen bloedverlies na afloop. Na de ingreep wel een heeeel klein beetje, maar niet om over naar huis te schrijven. Vorige week vrijdag naar het zkh geweest ivm pijnklachten in mijn blaas/baarmoeder, maar nog steeds geen bloedingen. Sinds gisteren rommelt het wel en verlies ik iets aan oud bloed (bruin), bij het afvegen alleen, maar niet de hoeveelheid die nog in mijn baarmoeder zit (zat nog een bloedstolsel van 2 cm zichtbaar). Vandaag een pijnstiller genomen ivm de pijn bij het toiletbezoek, wederom de hoop dat het dan nu eindelijk loskomt maar helaas. Dus wel de krampen maar niet de bloedingen.

Als er iets waardeloos is is het wel dat er geen vooruitgang in zit. Blijf lichamelijk hiermee bezig. Maar ja, mijn lijf heeft de missed abortion ook niet opgemerkt. Zou nu in de 13e week zitten, terwijl het hartje met iets meer dan 9 weken is gestopt.

Jij ook nog veel succes.

Geplaatst

Jeetje wat een verhalen......

 

Zara bij mij begon cytotec na 6 uur te werken en ik heb 4 pilletjes ingebracht(moest heel diep mogelijk)

en paar dagen later weer opnieuw 4 pillen ingebracht,uiteindelijk meet veel pijn nog 2 dagen later naar het zh een curretage gehad.

Wat ik wil zeggen is dat ik bij beide keer met cytotec heel veel bloed en stolsels verlor,dus als ik je verhaal lees ben je al lang niet klaar.De pillen hebben wel geholpen dat mijn baarmoermond open kwam,zodat bij de curretage hoefde ze geen sneedje te doen en het kon zonder narcose,ter plek!(viel niet mee de pijn,maar wel snel achter de rug)

 

Meis ik wens je onwijs veel sterkte en ik hoop dat alles snel verloopt voor je,eigenlijk voor iedereen,want het verhaal van Dublin is ook vreselijk

 

Liefs,Violeta

Geplaatst

Allereerst voor jullie allemaal het allerbeste voor 2011. Dat we ons verdriet en pijn maar achter ons kunnen laten en dat 2011 ons dat mag geven waar we zo heel erg op hopen...

 

Minoes; wat een mooie foto. Je lijkt een heel ander persoon dan op je vorige foto!

 

Sowiebo; wat een nachtmerrie bij jou! Heb je dat kunnen verwerken want zoals jij het beschrijft, is het geestelijk en lichamelijk wel enorm heftig. Pas goed op jezelf hoor!

 

Dublin; hoe is het nu met jou? Een currettage gehad. Hopend alles in 2010 alles te kunnen afronden en dan nog steeds gerommel... Hoop dat je een tweede currettage bespaard blijft.

 

Dee; ook voor jou veel sterkte en hopelijk mag jij dit ook snel achter je laten.

 

Violetta; hoe is het met jou? Lichamelijk al hersteld? En geestelijk? Heb je al plannen om verder te gaan?

 

Het valt me overigens wel op dat jullie allemaal een hogere dosis cytotec hebben gehad.

Ik heb maandag dus gelijk het ziekenhuis gebeld omdat ze tijdens de kerstdagen niet bereikbaar waren. Zou aan het eind van de middag worden terug gebeld. Zo vervelend, zit je er al vanaf vrijdag tegen aan te hikken en moet je nog bijna een hele dag wachten. Werd dus niet terug gebeld, zelf maar weer gebeld, bleek dokter niet bereikbaar. Nou, dan vraag je het toch aan een andere dokter???? Nee, dat kon niet. Moest dus nog een dag wachten... Dat vind ik dus echt niet kunnen!

Vorige dag dan wel terug gebeld met het antwoord dat het zou kunnen dat de cytotec gewerkt heeft (dus echt niet...) of dat de cytotec pas dagen later gaat werken.

Om kort te gaan. Dokter was op vakantie. Ik moet tot 6 januari wachten voor een echo of als nog voor een currettage gaan maar dat had de arts liever niet.

Weer wachten dus.

 

Afgelopen week is me heel zwaar gevallen. Had zo gehoopt dit in 2010 af te kunnen ronden. Deze week heel veel verdriet gehad, totaal geen energie en zelfs niet de puf om hier langs te komen.

Zo ga je toch niet met mensen om? Ik wacht nu al 6 weken. Ga donderdag echt gillen als er dan niet wat gebeurt.

Geplaatst

Jeetje Zara, je geduld wordt wel heel erg op de proef gesteld. Balen dat je niet snel terecht kan in het ziekenhuis, op deze manier kun je het inderdaad nog lang niet afsluiten (voor zo ver dat al zou lukken). Heel veel sterkte meid en kom voor jezelf op hoor!

 

Dublin, hoe gaat het ondertussen met jou?? Is er nog bloedverlies op gang gekomen? Wanneer heb je nacontrole van de curretage?

 

Hier nog beetjes oud bloed. Ben er wel een beetje klaar mee na 2,5 week bloedingen. Ben af en toe duizelig, misschien door bloedverlies maar misschien ook 'gewoon' van de endometriose. Hoop wel dat het bloeden nu gaat stoppen want anders (als het woe/do nog niet over is) moet ik ook nog weer terug naar het ziekenhuis.

 

Ik wens iedereen een mooier, beter, en gelukkiger 2011!

Geplaatst

Tjee Zara, hoezo ... je wordt van het kastje naar de muur gestuurd!!

Heftig hoor, logisch dat je er helemaal verdrietig door bent en geen puf meer hebt.... dit houdt toch geen mens normaal vol?

Wat ik echt belachelijk vind is dat de arts het niet wil? Grr..... het is toch jouw lichaam en dan bepaal jij toch wel even wat er gebeurt?

Man, het is emotioneel al zo zwaar en het lijkt erop dat daar nooit rekening mee gehouden wordt.

Tuurlijk gaat een curettage soms ook niet geheel zonder slag of stoot, maar als je er zelf 100% achter staat. Lijkt het me dat de arts gewoon mee moet werken.

Van dat wachten ben ik al helemaal niet te spreken......

 

Ik hoop van harte dat er donderdag meer duidelijkheid voor je komt, want als ik het goed begrijp heb je al 4 cytotecs naar binnen moeten werken, dus je zou toch zeggen.....

 

Wat er ook gaat gebeuren, meid ik wens je veel kracht toe en heel veel sterkte... en dat je 2010 gauw achter je kunt laten.

 

Hier gaat het wel weer, de nodige emotionele dagen gehad....het leek er zo op dat we de kerst en oud/nieuw niet weer alleen zouden moeten vieren en nu toch wel.

A.s. dinsdag begin ik weer met werken, we bouwen het rustig weer op, ben heel benieuwd.

Lichamelijk ben ik wel hersteld, nog wel veel moe, maar mijn menstruaties komen alweer regelmatig, dus dat is wel fijn ( afkloppen want je zult het net weer zien...)

Emotioneel ben ik er nog steeds kapot van, maar ik durf wel weer vooruit te kijken.... met mijn hoofd ben ik ook alweer bezig met mijn volgende en laatste poging. 2011 wordt het jaar van... erop of eronder!!!

Maar goed, het gaat met ups en downs!!! Hoop echt zo dat voor alle meiden hier 2011 een beter jaar wordt.

 

Lfs

Geplaatst

Jeetje Zara wat waardeloos. Dit is al zo zwaar en dan ook nog zo behandeld te worden, ik vind het eerlijk gezegd niet kunnen.

 

Dee ik heb ook heel lang nog wat bloeverlies gehad en daarna nog lang gekleurde afscheiding. Hou het wel in de gaten, misschien toch even een echo om te kijken of je baarmoeder schoon is?

 

Son weer aan het werk...moeilijk he? Ik werk komende week nog een beperkt aantal uren, maar vanaf de 10e ook weer 'fulltime' (is voor mij 24 uur). Moet zeggen dat het me zwaar valt. Betrap mezelf erop dat ik heel vaak denk 'lekker belangrijk' en vooral toch bezig ben met de miskraam en de enorme drang om weer zwanger te willen zijn. Wat ik ook in het 'na de miskraam' topic al schreef: ups en downs. Voor de meesten heel herkenbaar.

 

Lieve meiden, allemaal veel sterkte en een dikke knuffel!

Henne

Geplaatst

Lieve Henne,

 

Wat fijn om weer eens wat van jou te horen. Heb jouw topic inderdaad gezien, maar ik durfde het niet aan.... te confronterend allemaal!

Ik begrijp dat jij de draad weer aan het oppakken bent, pffff... petje af hoor!

Ik zie er eerlijk gezegd wel tegenop, ook omdat ik mijn grenzen nooit durf aan te geven, ik ga maar door en door. Jullie kennen het wel, de zgn. pokerface.

Ik moet echt gaan leren naar mijn lichaam te luisteren, dus ik ben benieuwd. Gelukkig hoef ik nog niet meteen voor de klas, dus dat scheelt. Eerst maar weer eens binnen het team zijn en kijken hoe dat gaat.

Maar het feit dat je nog met je kindje bezig, is meer dan logisch.... heel herkenbaar. Net zoals het 'graag weer zwanger willen zijn'.

Ik betrap mezelf erop dat mijn verwachtingen erg hoog zijn bij de volgende poging, we gaan nl. naar DD. Ergens heel fout natuurlijk, want als het niet lukt is de teleurstelling des te groter. Maar aan de andere kant..... het is al een keer gelukt, dus...... Nou ja, maar niet teveel bij stil staan.

Henne, ook lees ik dat er bij jullie onderzoeken zijn gedaan, ontzettend fijn te lezen dat je ziekenhuis daaraan mee wilde werken. Voor jezelf ook wel een 'prettig' idee denk, dat ze alles willen uitsluiten. Je moet er toch niet aan denken dat het eerst nog een keer moet gebeuren, voordat ze eens gaan kijken. Snap nog steeds niets van die doelloze protocollen hier, grrrrr.... kan me er erg druk om maken.

Helemaal als er straks ( 19 januari) inderdaad iets uit de bloedonderzoeken komt. Waarom doen ze dat niet standaard van tevoren?

Maar goed, de kans is ook groot dat er niets uitkomt, we zullen zien.

 

 

Ik sluit me bij Henne aan Dee, ik heb nog 3 weken na de curettage gevloeid, toen was het over. Ik werd 5 weken na de curettage voor het eerst weer ongesteld, ook netjes dacht ik zo.

Maar een echo om even te kijken, is natuurlijk nooit verkeerd. Hebben ze bij mij overigens nooit gedaan, wel controlegesprek ( 1 maand na de curettage)... wat ik nog steeds raar vind.

Maar goed, omdat ik verder geen klachten meer had, hoefde het niet zei de gyn... Daar vertrouw je dan op.

 

Dublin, hoe is het met jou meid?

En Jessica?

 

:circle2: even een groepsknuffel voor jullie allemaal!!

 

Liefs

Geplaatst

hey meiden,

 

ik hoop dat voor iedereen de wens om zwanger te worden en vooral te blijven uitkomt!!

Wij hopen binnenkort onze laatste 2 cryo's op te halen, van de eerste ivf. Heeft iemand ook ervaring in Dusselsorf? We denken erover om daar ook eens te proberen, omdat ze daar 3 emmy's terug willen plaatsen. ik ben nu 42 dus niet alle tijd meer.

 

liefs Joske

Geplaatst

Hoi meiden,

Zara hoop voor je dat je binnenkort duidelijkheid hebt. Meerdere van jullie vroegen naar mij, hoe het ermee is. Helaas heb ik het niet lichamelijk in 2010 kunnen afsluiten. Geen bloedingen gehad, helaas nog wel de nodige krampen. Ik mag de 14e terugkomen voor de nacontrole. Heb de feestdagen achter de rug, heerlijke verkoudheid er nog bij kado gekregen en ben er nog niet klaar mee. Zo waardeloos. Daarnaast ben ik over 3 dagen jarig, heb echt geen feeststemming! Met de emoties gaat het hier up en down. De what if's en hoe zou het zijn geweest komen hier regelmatig langs. Maar goed. Ik neem van de week wel contact op het met ziekenhuis. Ben alleen bang dat het antwoord zal zijn, komt bij de eerst volgende menstruatie wel los.

Ook hier zijn de pijnklachten van de endo weer terug, zo #*@^& (vul zelf maar in).

 

Meiden dat 2011 voor ons alle een heel vruchtbaar jaar mag worden, waarin een ieder een zeer welkome zwangerschap goed zal doorlopen. Met natuurlijk een wolk van een gezonde baby aan het eind van de rit! Ik hoop het zo!

Geplaatst

Dank je wel voor jullie lieve reacties! Doet me heel erg goed en sterkt me.

Dacht eigenlijk dat ik misschien zeurde en ben dan blij om te horen dat jullie het ook veel te lang vinden duren.

 

Ook voor jullie allemaal heel veel sterkte toegewenst! Dat we nog steeds met lege handen staan is al zo moeilijk maar dat er dan ook nog zoveel ellende en verdriet bij moet komen kijken. Waar is dat nou goed voor?

 

Henne; hoe is het gegaan op je werk? Heftig hoor om al weer aan de slag te moeten. Pas goed op jezelf!

Geplaatst

Ook hier weer aan het werk gegaan. Al is het nog wel voor halve dagen. Had het voornemen om vanochtend te beginnen, maar gisteravond merkte ik dat ik hier echt niet aan toe was. Iedereen terug van een verplichte week verlof, elkaar de beste wensen wensen, vrolijkheid op en top. Dat trek ik op dit moment echt niet. Heb dan ook mijn collega's vanochtend per email de beste wensen gewenst en verzocht om dit ook per email terug te doen. Zij zijn vorig jaar reeds op mijn verzoek op de hoogte gebracht van mijn miskraam, zodat ik geen fake gezicht op hoef te zetten dat alles prima/oké is. Merk wel dat dit geen fijne week is om weer aan het werk te zijn, zoveel feeststemming nog (wat natuurlijk prima is, het leven gaat ook door). En dan helpt jarig zijn ook niet mee (woensdag dan). Komen de felicitaties e.d. weer.... Goed bedoeld maar doe maar een maand later of zo...

De pijn (steken/krampen) is met vlagen aanwezig, maar zet niet door. Heb wel meer last van mijn rug dus hoop dat de menstruatie vroeg doorkomt? Zal wel weer niet (is iets te makkelijk), maar hoop mag je houden toch???

 

Hoe is het met jou gegaan Henne?

Geplaatst

Hai meiden,

 

Werken gaat redelijk, begin er weer aardig in te komen. Menstruatie is ook weer bijna voorbij, dus dan is alles weer 'normaal'. Vandaag hadden we een vervolg op de strategiedagen die ik in november gemist heb, daardoor wel weer meer het gevoel dat ik erbij hoor en dat is fijn. Kreeg ik ook weer wat meer energie door. Alles bij elkaar dus best positief.

 

Henne

Geplaatst

Dat klinkt goed Henne, fijn dat het er voor je gevoel allemaal weer iets positiever uitziet.

Hier vandaag ook weer voor het eerst een ochtend aan het werk geweest, nog niet voor de klas..... maar pffff... vermoeiend hoor. Merk wel dat ik ontzettend moet wennen, dat is ook logisch natuurlijk.

 

lfs

Geplaatst

Ik heb ook heel erg moeten wennen. Zoveel mensen weer om je heen, gesprekken die níet over zwanger worden en de miskraam gaan, discipline, verantwoordelijkheid,d ruk.... pfff.....

Maar heb dat gisteren tegen mijn baas en vanochtend binnen het team ook uitgesproken. En ook dat ik nu dus hulp nodig heb om zo snel mogelijk alsnog ingewerkt te zijn. Het geluk is dat ik in een klein bedrijf terecht ben gekomen, met heel veel begrip en dat ik het werk uiteindelijk wél leuk vind. Moet alleen niet te moe worden, want dan stort ik gelijk in. Maar merk gelukkig dat ik me na deze eerste menstruatie een stuk fitter voel dan ervoor. Net of m'n hormonen alles weer een beetje op een rijtje hebben. Het zal best nog met ups en downs blijven gaan, maar er zit nu in ieder geval weer een duidelijk stijgende lijn in alles. Op naar februari!

Geplaatst

Klinkt goed meid! Fijn om te horen! En het feit dat ze op je werk meelevend en heel begripvol zijn, maakt een hoop goed!

Ik merk wel en dat heb jij misschien ook als ik het zo lees... als je dus moe bent en instort... ben je over je grens heen gegaan. Dus je bent eigenlijk steeds je grenzen aan het verleggen en daar moeten we voor oppassen. We moeten zo nu en dan ook durven om een beetje gas terug te nemen.

En dat is ook niet verkeerd, liever steeds kleine beetjes vooruit.... met zo nu en dan de rem er toch even op.

Dit heb ik geleerd, maar moet het nog bewijzen haha, dat is mijn probleem dan weer ;)

 

Lfs

Geplaatst

Klopt, gas geven is prima, als je ook de rem maar kunt vinden. Ik heb al vanaf mijn 15e last van chronische vermoeidheid, dus redelijk wat ervaring hiermee. Merk wel dat het hele ivf gebeuren een flink gat slaat in je energieniveau. Na de 1e poging ben ik bijna burned out geweest, gewoon van alle emoties. Heb toen bij een psychologe gelopen en ook weer even goed geleerd om op tijd (!) mezelf af te remmen. Mijn 'gouden tip aan mezelf' (vanuit die teamsessie) was dan ook 'balans tussen prive en werk'. Ik wil graag werken, ik wil dan mijn sores thuis laten, maar ik heb óók tijd en energie nodig om te dealen met wat er prive speelt. En ook om nog eens leuke dingen te doen prive haha. Zat net te kijken naar een paar dagen Barcelone, transavia heeft leuke aanbiedingen voor vluchten. Maar dan denk ik toch weer 'half maart.....dan hebben we waarschijnlijk een tp....' Dus dan boek je alsnog weer niet. Grrr......

Geplaatst

Dublin; Wat vervelend dat het bij jou ook nog niet goed doorzet. En vervelend he, die rugpijn? Wel goed dat je je grenzen zo hebt aangegeven!

Ik hoop voor je dat je het lichamelijke deel snel mag afsluiten.

 

Sowiebo; een mede-vakgenoot zie ik... Jij bent dus ook een poosje thuis geweest en nu rustig aan het opbouwen? Wordt er een btje met je meegedacht of kom je gelijk weer om in het werk? Lastig dat je in het onderwijs nooit eens voor minder dan 100% kan starten he?

Hoe gaat het verder met jou? (Gefeliciteerd trouwens dat je de knoop hebt kunnen doorhakken. Zie in je onderschrift dat het Düsseldorf is geworden. Hopelijk weer een stukje rust nu de beslissing genomen is.)

 

Henne; wat fijn dat er op je werk zo rekening met je gehouden wordt en uit je verhaal begrijp ik dat je ook best veel kan bespreken. Moet fijn zijn joh! Het lijkt er ook op dat je goed je grens aan kan geven.

Helaas heb je ook last van chronische vermoeidheid. Mag ik je vragen hoe je dat weet? Ik realiseer me dat dat een heel persoonlijke vraag is dus voel je niet verplicht te reageren!

Ik vraag dit omdat ik zelf al jarenlang moe, moe, moe ben. Ik werk fulltime maar moet mijn privéafspraken afzeggen omdat ik daarvoor de energie niet meer heb. Uit mijn werk plof ik neer en kan ik eigenlijk niks meer. Ik merk dat de IVF-behandelingen de vermoeidheid nog erger hebben gemaakt. Op dit moment zit ik al (weer) 10 weken thuis. Ik lig en slaap en heb eigenlijk nergens energie voor. Gisteren had ik bijvoorbeeld onverwachts bezoek en moest ik echt even om een boodschap. Daarna ben ik dan zo moe dat ik niet eens meer de boodschappen uit kan pakken. Ik ben hiervoor al diverse malen bij de huisarts geweest maar dan is het: "Ach, zo'n jonge meid! Gezond eten en voldoende bewegen..." Nou gezond eten doe ik wel maar bewegen heb ik echt geen energie voor. Verder ben ik hiervoor bij een osteopaat en een accupuncturiste geweest en sinds kort ben ik bij een homeopaat maar dit alles heeft nog geen effect gehad. Kun jij me adviseren wie mij verder kan helpen? Nogmaals, voel je niet verplicht!

Geplaatst

Nou lieve lotgenootjes, dan ook nog mijn verslag van vandaag.

Mocht "eindelijk!!!" naar het ziekenhuis. Tijdens de echoscopie bleek er idd nog van alles in mijn baarmoeder te zitten. Het advies was gelijk HCG te laten prikken. Mijn HCG bleek nog 37000 te zijn. Dat zegt mij niks maar volgens de vroedvrouw is dat nog ontzettend hoog.

Ik moet nu morgen om 7.00 uur weer twee cytotec's zetten en dan om 09.30 uur een curettage.

Weet niet zo goed wat ik er van moet denken. Het gevoel dat je lichaam je zo in de steek laat. Eerst niet in de gaten hebben dat het mis is, dan komt de miskraam niet natuurlijk op gang, dan je hoop op de cytotec's die vervolgens bijna niets doen en dan uiteindelijk nog een curettage. (Plus het vervolg daarvan als ik al jullie verhalen lees..) Aan de andere kant ook een klein beetje hoop dat ik me daarna weer wat beter mag gaan voelen en natuurlijk weer de hoop van het vooruit kijken naar een mogelijk nieuwe poging.

Nou, ik houd jullie weer op de hoogte en Henne, na morgen mag ik eindelijk ook in jouw nieuwe topic schrijven. Heb het al helemaal gelezen maar vond dat ik nog niet mocht reageren.

 

Meiden, ik denk veel aan jullie en hoop zo dat onze wensen in vervulling mogen gaan.

Dikke knuffel!!!

Geplaatst

Lieve Zara,

 

Heftig hoor, maar wel fijn dat er nu eindelijk een einddatum in zicht is, zodat jij verder kunt met je herstel. Dan kun je eindelijk verder... maar neem de tijd en rust.

Je hcg-gehalte is nog erg hoog trouwens, ergens wel logisch dat je lichaam helemaal in de war is.

Ik wens je alvast heel veel succes en sterkte voor morgen meid!!! Laat je niet te veel van de wijs brengen door alle verhalen hier, want het gaat toch bij iedereen weer anders.

Ik zal aan je denken morgen!!

 

Inmiddels ben ik weer met werken begonnen, wel op AT-basis.. dat betekent dat ik nog niet voor de volle 100% hoef te beginnen. Dat geeft me adem, maar de eerste 2 ochtenden waren erg vermoeiend. Moet toch weer helemaal in het ritme komen. Uiteindelijk bouwen we het weer op, volgende week moet ik 3 ochtenden.

De bedoeling is dat ik na de voorjaarsvakantie weer 100% beter ben en weer fulltime voor de klas sta. Het is heel fijn, krijg ontzettend veel begrip vanuit mijn werk.

 

Ik begrijp dat jij ook in het onderwijs werkt? Gunnen ze jou ook de tijd om weer op krachten te komen? Ik weet dat ik het ontzettend getroffen heb en ben daar erg dankbaar voor.

 

Oh en bedankt voor je felicitatie... de kogel is inderdaad door de kerk en ik heb er weer zin in. Klinkt misschien wat gek, maar ik vind het wel weer een lichtpuntje. Iets om naar toe te leven.

 

Liefs

Geplaatst

Dank je wel Sowiebo!

 

En wat betreft mijn werk... Mijn collega's zijn erg lief en begripvol. Mijn baas maakt het me alleen ontzettend moeilijk. Helemaal vanaf het begin heb ik hem op de hoogte gesteld van onze situatie en hem gevraagd dit voor zichzelf te houden. Vanaf het begin heeft hij me gek verklaard dat ik in dit traject stap omdat het toch alleen maar op niets kan uitlopen... Verder respecteert hij absoluut mijn privacy niet en heeft hij het hele schoolteam ingelicht over onze situatie en twee informatiebijeenkomsten voor ouders belegd. Aan één kant legt hij een enorme druk op me aan de andere kant mag ik niet op AT-basis terug komen. Je moet je dus voorstellen dat ik hiervoor jarenlang heb gewerkt en bijna nooit vrij heb moeten vragen. Werken ging ik nog als ik ziek was.

Volgende week heb ik een eerste gesprek met de Arbo-arts. Ik hoop dat deze naar mijn verhaal wil luisteren en mee wil denken.

Heb jij ook met de Arbo te maken gehad of alles intern op kunnen lossen?

 

Waren jullie niet tevreden over jullie vorige ziekenhuis als ik vragen mag? En geniet maar van je lichtpuntje hoor. Hoe meer hoe beter!

 

Knuffel

Geplaatst

Hè shit, wat jammer dat je baas nou zo doet zeg!!! Om dit nu met de halve wereld te delen.... gaat me te ver hoor. Maar het feit dat je collega's op de hoogte zijn, vind ik wel verstandig. Heeft bij mij ook even geduurd, maar binnen het onderwijs valt het gewoon op als je vaak weg bent. Je krijgt toch vragen, dus afgelopen mei heb ik ervoor gekozen om open kaart te spelen.

Ik ben wat dat betreft een doorzetter met een pokerface en ben ook nooit ziek, ga ook altijd maar door en dat heeft me nu de kop gekost...... nu kwam ik er gewoon niet onderuit. En dat is ook de reden geweest dat nu inmiddels de ouders van mijn kinderen op de hoogte zijn gebracht.

Ook ik ben nu inmiddels 2x bij de arbo-arts geweest en dit heb ik als prettig ervaren. Het is belangrijk dat je open bent en eerlijk bent. Ook dat van je baas zou ik zeker aankaarten.

Ik hoop voor je dat je een goede treft en dat hij met je meedenkt en ook de ruimte geeft. Hij zal een persoonlijke analyse opstellen en vanuit hier wordt er een plan gemaakt hoe jij weer kunt integreren. Dit verslag krijgt je baas ook. Hierin staat ook vermeld hoe de arts over jouw situatie denkt en hoe je dus het beste weer de draad kunt oppakken.

Dus in die zin, heb je zelf wel een soort van de touwtjes in handen. Maar dat is nu niet belangrijk nog, eerst morgen maar eens doorkomen meid! De rest komt wel!

 

Wat betreft het andere ziekenhuis...kort gezegd... waren we niet meer zo tevreden en voelden we ons niet meer op onze plek daar. Voelde me echt een nummer, chagrijnige verpleegsters ( op 2 na), gyns die ik soms meer wist te vertellen, standaardprotocollen enz.

Ik ben er wel klaar mee met dat gesleutel aan mijn lijf. Het wordt tijd, weliswaar wat verlaat, dat wij de regie in handen gaan nemen. Vandaar onze keuze om naar DD uit te wijken.

 

Meid, nogmaals sterkte voor morgen!!

Dikke knuffel voor jou!!! toi, toi, toi!!!

Geplaatst

@ Zara, heel veel succes vandaag. Ik duim heel hard met je mee dat het na de curettage voor jou klaar is. En je je lichamelijk weer beter gaat voelen! Mijn nacontrole van de curettage is volgende week en zolang ik het met de pijnklachten kan uithouden, geef ik mijn lijf de kans om zelf schoon te maken.

Hier een week werk erop zitten (50%) en merk dat de afleiding prettig is. Geen tijd om te dwalen of om mijn lichaam te merken, al hindert de pijn op sommige momenten er vrolijk doorheen. Maar goed dit is met vlagen en niet continu. Ook erg blij met mijn kamergenoten (collega's) voor het niet versieren van mijn werkplek, iets wat bij ons wel normaal is als je jarig bent. Want in een feeststemming ben ik niet, dus dit jaar mijn verjaardag niet gevierd. Werd alleen van de week wel geconfronteerd met de betrekkelijkheid van het leven, aangezien een vriendin mij vertelde dat ze borstkanker heeft (33 net als ik nu ben). Zij hadden eind vorig jaar een punt achter de IVF pogingen gezet (niet gelukt) en worden dan hiermee geconfronteerd. Dit kwam even heel hard aan, want ook zij heeft zo'n pittig jaar achter de rug met IVF en telkens de teleurstellingen en dan dit.

 

Meiden neem de tijd om te herstellen, luister naar je lijf (oh moet ik zelf ook doen) en blijf positief!

Geplaatst

Hallo dames,

Mag me ook bij jullie aansluiten want de zwangerschap was niet goed. Dit was onze derde ICSI poging, zesde terugplaatsing.

Bij 6w3d was er al hele grote twijfel, eergisteren (7w6d) is deze bevestigd. Weinig goeds meer te zien.

Nu heb ik vanochtend 4 cytotecs ingebracht. Maar er gebeurt nog niks....ik zie dat dit bij jullie ook lang niet altijd zo was. Dat is echt balen. Morgen nog een keer als er vandaag niks gebeurt, maandag weer controle, echt wat een toestand is dit!! Ik zie dat jullie ook issues hebben op het werk. Bij mij weten ze niks, wel dat ik af en toe naar het ziekenhuis ga, maar dan voor 'een vervelende ingreep , heb ik al eerder gehad' en 'nacontrole'. Op mijn werk wordt gefuseerd, dit jaar wordt je geplaatst zoals dat heet, ik werk op een nieuwe (betere) functie. Ik durf het niet te zeggen bang dat ze me dan niet willen hebben. Ik ben alleen ook bang voor hoe ik me ga voelen (pijn, verdriet, moe) en dat ik de komende tijd steeds weg moet. Terwijl ik dus een redelijk belangrijke baan heb en heel veel moet doen, juist voor die fusie. En ik doe ook een master studie aan de universiteit......

Ik merk ook dat ik steeds meer moe wordt; de duizeligheid van de zwangerschap houdt aan, ben ook wel verstrooid op het werk. Dus dat pleit ook niet echt voor me. Wil dus aan de andere kant het toch zeggen, dan snapt mn directeur misschien waarom ik zo doe. Maarja...de gevolgen zijn moeilijk te overzien. Maar als ik jullie verhalen lees, snappen jullie mij precies!

 

Dublin, wat vreselijk triest van je vriendin. Dan krijg je ook wel echt heel veel te verduren. Word soms zo verdrietig van al dit soort verhalen, Er gebeurt zoveel ellendigs. Ik hoop dat er lichtpuntjes komen voor haar, en voor jou ook.

Zara, wat vreselijk die moeheid. Mijn vriendin heeft ook wel iets dergelijks, ik heb eens iemand horen zeggen dat je wellicht hoogsensitief bent. Zou dit op jou van toepassing kunnen zijn? Even googelen, zie bv http://www.ookzogevoelig.nl/index.html

Wens jullie sterkte meiden.

Ga proberen een paper te schrijven voor mn studie @!@%$

Groet Megan

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden