1e echo, wanneer? En wanneer "rust"?

[IVF-Vader]

Hey dames (en enkele heer),

 

 

 

Ik zat me opeens af te vragen; waaneer hadden de gelukkigen die zwanger werden / zijn, hun 1e echo? Wanneer wist je dat alles goed was (of niet)? Hoeveel het er waren? En wellicht belangrijker: wanneer durfde je te genieten?

 

 

 

Groeten, Sven

[Esk]

Onze eerste echo was met 6 weken en dan met 8 weken. Rust had ik pas na de echo van 12 weken, hoewel ik het toch fijner vond toen ik de kleine kon voelen, dat was bij mij rond de 21 weken. Helemaal gerust was ik pas toen mijn zoon veilig en wel in m'n armen lag... Na het hele medische circus om zwanger te raken was het onbezorgde genieten er wel vanaf voor ons.

 

 

 

Succes

[Pammie]

Ik had de 1e echo toen ik 7 weken en 6 dagen zwanger was.

 

De 2e echo had ik toen ik bijna 10 weken was. Toen die echo ook goed bleek te zijn,begon ik wel te genieten,maar toch nog steeds best voorzichtig.

 

Morgen heb ik de 12 weken echo,en als die helemaal goed is,dan pas kan het genieten echt beginnen,en het babyshoppen ook!

[Medusa]

Wij hadden met 7 weken de 1e echo, en bij 10 weken weer, bij de 10 weken echo werden we ook gefeliciteerd door de gyn en dat alles nu goed was, vanaf dat moment zijn we gaan genieten.

 

Maar toch bleef de 12 weken echo en de 20 weken echo ff spannend.

 

 

 

Bij de 1e echo weet je ook hoeveel het er zijn.

[Meiske74]

Mijn eerste echo was bij 6 weken en 1 dag, er was toen enkel 1 vruchtzakje te zien met daarin een soort witachtig wolkje, maar er wasn nog geen hartactiviteit zichtbaar was niet vreemd bij die termijn maar omdat het een vruchtzakje was waren we overtuigd van een wondertje. (het genieten was toen echt wel begonnen!)

 

 

 

Mijn tweede echo was met 7 weken en 3 dagen, wederom 1 vruchtzakje met 2 kloppende hartjes, dat was een regelrechte verrassing!

 

 

 

Vanaf begin af aan had ik wel het gevoel dat het goed zat maar het was wel een verademing toen we voor het eerst een hartje zagen kloppen, direct daarna kwam het grote nieuws.

 

 

 

Vanaf die echo heb ik ook echt rust gehad!!!

 

iedere 2 weken echo´s en geen moment van onzekerheid gehad.

 

 

 

Met 20 weken en 2 dagen was de 20weken echo en een week of twee van te voren kreeg ik wel af en toe de gedachte het zal toch wel goed zijn!!??

 

 

 

Mijn man was pas wat gerustgesteld toen ik met 14 weken weer ok controle was en de gyn liet weten dat we in de veilige zone zaten.

 

 

 

Maar ik denk dat de meestgen pas écht gerustgesteld is zodra de kleine(n) veilig in je armen ligt of liggen en daarbij de persoonlijke ervaringen doen natuurlijk ook heel veel, gelukig heb ik alleen maar genoten!

 

 

 

 

 

veel succes!

[Chantal33]

Ik had de eerste echo met 7 weken en de tweede met 9 daarna een met 11 en 12 weken na de echo met 12 weken tevens combinatienest werdt ik iets rustige maar ik moet zeggen dat ik nu pas echt durf te genieten nu ik weet dat ons kleintje het gewoon goed doet.

 

Wij hadden helaas de pech dat er in onze directe omgeving twee meiden hun kindje hebben verloren met 22 en 24 weken dus vandaar dat we nu pas voorzichtig aan het genieten zijn al zal de echte rust pas komen als we onze ukkepuk in onze handen hebben.

[Kiet]

wij hadden de eerste echo met 7 weken ik was een beetje gerust bij 12 weken.. (ik had zelf een doptone gekocht kon ik naar het hartje luisteren als ik onzeker was) en met 16 weken begon ik mijn dochter te voelen en toen was ik gerust!

[Sylvino]

Wij hadden de eerste echo precies met 7 weken. We kregen ook het hartje te horen en dat is onvoorstelbaar mooi! Helaas ging het bij ons daarna mis. De dagen tussen de eerste echo en de echo die aangaf dat het niet goed was heb ik wel genoten van dat kleine frummeltje in mijn buik. Achteraf bleken het 2 frummeltjes te zijn wat het zkh niet had gezien.

[IVF-Vader]

Wat fijn dat iedereen zo reageert met julie mooie en verdrietige verhalen. Dank!!

[Gast Sannie66]

Ik had mijn 1e echo met 5 weken en 5 dagen, dus best vroeg. En de 2e met 7 weken en 6 dagen.

[beppie]

Wij hadden de eerste echo met 6w4d met een mooi kloppend hartje, dit was een enorme geruststelling, aangezien ik wat bloedverlies had gehad. Alleen de ellende is dat je een dag na de echo je alweer zorgen kunt maken... En dit blijft bij ons tot nu toe nog steeds doorgaan.

 

Met 9 weken weer een goede echo, maar angst voor een miskraam bleef.

 

Na de 12 weken werd ik een stuk zekerder, en na een goede 20 weken echo helemaal. Vooral ook omdat ik toen de kleine elke dag even voelde.

 

Maar toen kwamen de complicaties en begon het hele onzekere weer opnieuw. Nu gelukkig 32 weken zwanger, dus uit de ergste gevarenzone, maar ook ik ben geloof ik pas echt gerustgesteld als ik die kleine veilig in mn armen heb.. (En dan beginnen de andere zorgen waarschijnlijk, haha)

 

Dit neemt niet weg dat het genieten al begint na de positieve test. Ondanks de angst dat het mis kan gaan en alle onzekerheid eromheen heb ik van elke dag genoten, eindelijk zwanger!! En ook al zou het dan alsnog misgaan, had ik in ieder geval wel genoten van het stukje zwangerschap dat we mee mochten maken. Want na de steeds beroerder wordende uitslagen hadden we hier bijna niet meer van durven dromen..

 

Maar ik kan me voorstellen dat je dit wellicht niet durft en kunt opbrengen als je al eerder een kindje hebt moeten verliezen.

[Vanessa]

Wij hebben de eerste echo gehad met 5wkn/5dgn en de tweede echo (met hartactie) met 6wkn/5dgn.

 

 

 

Van mijn vorige zwangerschap heb ik nooit helemaal kunnen genieten. Bij onze eerste echo zei de arts (net klaar met haar opleiding) dat wij een miskraam kregen. Bij iedere echo kon ik pas rustig ontspannen gaan liggen als ze zeiden dat alles goed was. Ik kreeg nog wel 1x in de twee weken een echo i.v.m. mijn diabetes. Nooit ontspannen naar een echo toe dus!

 

 

 

Nu aanstaande woensdag voor de derde echo. Ik vind het weer spannend, en vooral omdat je nu zelf nog niets voelt. Als je je kindje(s) voelt bewegen dan kun je je beter ontspannen. Bo voelde ik pas heel laat omdat de placenta aan de voorkant lag. Ben heel erg benieuwd hoe het nu allemaal gaat.

 

 

 

Succes!

[mob]

Ik kreeg de eerste echo met 5 wkn en 3 dagen (ivm eerdere bbz), toen alleen nog een vruchtzakje te zien. 2e echo bij 8 weken en toen het hartje zien kloppen. Toen kon ik al meer gaan genieten. 3e echo gehad bij 10 wkn en 4 dagen, nog meer gerustgesteld. En we genieten nu echt wel. Vind het nog wel een klein beetje spannend tot de 12 weken echo en die heb ik over een week. Maar het gevoel is goed!

[Sandie]

Hoi,

 

 

 

De 1e echo kregen we met 4 weken + 5 dagen, omdat ik overstimulatie had. We zagen meteen 2 vruchtzakjes. Dus aan de ene kant wel blij natuurlijk, zeker omdat het er 2 zijn, maar toch ook angst voor de teleurstelling. Na jaren van teleurstellingen, is het raar dat het goed gaat, dus die roze wolk was er bij mij de eerste weken echt nog niet hoor.

 

De 2e echo kreeg ik met 5 weken + 2 dagen. Hierop zagen we 2 vruchtzakjes met 2 vlekjes erin. Na deze echo was ik ook weer een beetje gerustgesteld, omdat de vruchtzakjes wel gegroeid waren.

 

De 3e echo kregen we met 7 weken. Hierop zagen we ook bij beide hartactiviteit. En dat was zo fijn om te zien. Je weet dan gewoon dat het vruchtje groeit, maar óók dat de hartjes kloppen!!

 

De 4e echo was met 8 weken + 1 dag. Deze kreeg ik omdat ik helemaal geen symptomen meer had en voor mijn geruststelling kregen we weer een echo. En ook deze was goed. Dus ook hier werd ik weer blijer van.

 

De 5e echo (jeetje wat heb ik er al veel gehad) was met 10 weken. Hierop zagen we de armpjes en beentjes al druk heen en weer gaan, de hartjes klopten goed. Ook hebben we de hartjes gehoord en dat was helemaal onbeschrijflijk.

 

De 6e echo zal ik waarschijnlijk a.s. dinsdag krijgen, met 12 weken + 1 dag. Dan moeten we naar voor het eerst naar het ziekenhuis bij ons in de stad.

 

 

 

Ik heb al een heleboel echo's gehad, maar die hebben we er wel een beetje doorheen gesleept hoor. Zoals ik al beschreef kon ik er zo moeilijk van genieten. Maar hoe dichter ik bij die 12 weken kom, hoe meer ik er van kan genieten hoor. Ik durf steeds meer te geloven dat het nu toch echt een keertje goed gaat komen. Natuurlijk blijft de angst dat het alsnog fout gaat of dat ze veel te vroeg geboren gaan worden. Zoals de andere meiden ook al schrijven: ik denk dat ik pas echt kan genieten als we ze in onze armen hebben hoor! Dan durf ik het pas echt te geloven. Kijk, dan zullen er daarna wel weer andere zorgen komen, maar dat zien we dan wel weer, toch?!!

 

 

 

Succes met de wachtdagen!! Ik duim voor jullie hoor!!

 

xx