Ga naar inhoud

Wie start er ook in oktober 2011 met ICSI?


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Frannie ja ik lees nog altijd mee maar had zo dolgraag andere berichten gezien hier..

Ik bewonder de manier waarop jullie omgaan met alles.

 

Met ons alles (weer) goed, ik ben kort geleden weken te vroeg bevallen. Onze dochter ligt nog steeds op neonatologie maar t gaat gelukkig goed nu en ze mag binnenkort naar huis.

 

Xx

  • Reacties 1,5k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Bunbums. Wat een bericht. Ik schrik er van. Gelukkig gaat alles nu goed en mag ze binnenkort naar huis.

Ik hoop dat jullie dan echt kunnen genieten van het gezinnetje dat jullie nu zijn.

Gaat het met jou wel goed na de bevalling?

 

Anita. Wat een mooi gebaar, zo'n tattoo. Ik ben daar te bang voor, maar vind het een heel mooi idee.

Gaat het verder weer een beetje? Lekker die vakantieplannen voor augustus. Er echt even tussenuit.

Herkenbaar dat het zonder vent gek is.

Ik ga in augustus nog een weekje met mijn ouders mee naar Zwitserland. Heerlijk om daar naar toe te gaan, maar ik zal mijn vent elke avond bellen. Ik mis hem anders ook veel te veel.

 

Diana. Wat heftig. Gaat het nu al weer wat beter? Doe wel rustig aan, hè. Niet te vroeg gaan werken.

Dit soort dingen zijn toch een enorme aanslag op je lichaam en je emoties.

Zijn ze op je werk op de hoogte?

Dikke knuffel.

Geplaatst

Kom (hopelijk) snel bijkletsen. Gisteren terug van vakantie en morgen 1e echo voor nieuwe cryopoging. Wel op dag 16 van cyclus dus kan te laat zijn voor deze maand. Toch spannend!!

Geplaatst

Hé Toekie. Fijne vakantie gehad? Spannend morgen. Hopelijk kan het deze cyclus nog.

 

O ja, Bunbums. Natuurlijk hartelijk gefeliciteerd.

Geplaatst

Bunbums, ik schrik wel een beetje van je berichtje. Gelukkig gaat alles goed. Hopelijk mag je snel je dochter mee naar huis nemen en thuis lekker van haar genieten.

 

Diana, wat vervelend dat je zo'n last had van de pillen. Ik weet wel dat ik ook veel pijn had. Maar ik heb 2 dagen in bed gelegen. Hoe was het vandaag bij de controle? Hopelijk is alles nu weg? Doe lekker rustig aan. Het is allemaal niet niks.

 

Frannie, jij lekker ook nog een weekje weg. Heerlijk.

 

Hier de bloeding voorbij. Nu wachten tot ik ongesteld wordt en dan weer afspraak maken voor cryo TP. Donderdag uitslag van bloedonderzoek. Ben ik ook wel beetje zenuwachtig voor.

Geplaatst

Toekie. Hoe was de echo? Gaat het deze maand nog lukken?

 

Anita. Fijn dat je nog cryo's hebt. Dat geeft nog hoop op een zwangerschap zonder weer de hele icsi te moeten doen.

 

Diana, hoe gaat het met jou? Wat zeiden ze in het zh?

 

Ik heb het dit jaar heel luxe met vakanties. Ik ga in juli 11 dagen met mijn man naar Limburg.

En in augustus ga ik dan ook nog een week met mijn ouders weg.

Eigenlijk had ik in die tijd in het huis willen verhuizen en klussen om de kinderkamer vrij te maken, maar dat hoeft nu niet meer.

Dus kan ik dan beter lekker weg gaan.

Geplaatst

Frannie, is inderdaad fijn. Hormonen en punctie is toch wel een flinke aanslag op je lichaam.

Lekker hoor al die vakanties. Geniet er maar van.

 

Diana, hoe gaat het nu met je?

 

Toekie, hoe is het afgelopen in het ziekenhuis?

 

Hier even een dipje. Ik heb afgelopen weken gewoon gewerkt, behalve een enkele dag. Maar merk dat het nu allemaal wel heel veel is. Ben erg emotioneel en veel last van paniekaanvallen. Ik denk dat de klap nu toch wel aankomt. Morgen wel de afspraak bij de tattoo shop. Daar kijk ik wel naar uit. Is toch weer een stapje verder in het verwerkingsproces en hopelijk kan ik het nu ook een plekje gaan geven.

Geplaatst

Anita. Ik kan me goed voorstellen dat het nu even niet zo lekker gaat.

Je hebt de afgelopen weken toch veel meegemaakt.

Eerst alle hormonen en emoties van poging 2. Zwanger, daarna niet meer zwanger.

Dat is een behoorlijk aanslag op je lijf en vooral ook emotioneel.

Probeer goed voor jezelf te zorgen.

Als het echt niet gaat, misschien toch een paar dagen ziek melden of vrije dagen opnemen o.i.d.?

 

Heel veel sterkte de komende dagen en ik hoop dat de tattoo je een beetje helpt in het verwerken.

 

Liefs en een dikke knuffel

 

Frannie

Geplaatst

Dip is inderdaad totaal niet raar Anita. Zoals Frannie al zegt hebben je lijf en geest weer een behoorlijke opdonder gehad! Doe rustig aan meis en wees lief voor jezelf. En sterkte morgen. Hopelijk zijn de uitslagen goed!!

 

Diana, hoe is het nu met je? Wat naar dat de miskraam op je verjaardag los kwam. Wel fijn dat er geen curretage nodig was.

 

Frannie, fijn dat je veel fijne reacties op jullie kaart hebt gekregen. En wat kunnen mensen verschillend reageren hè?! Apart om mee te maken.

 

Bun, jeetje ook ik schrok even. Hoeveel weken te vroeg is ze gekomen dan? Nog gefeliciteerd natuurlijk!!!

 

Bij mij ging/gaat de poging deze maand en volgende maand niet door. Mijn cyclus was al te ver heen. Had zelfs een bms van 14,7 mm op dag 16! Volgende cyclus is het zh dicht dus het wordt minstens eind augustus. Ik sta daar dubbel in. Aan de ene kant even rust. Volgens mij heb ik dat echt nodig. Vakantie gehad en nog moe, moe, moe. En aan de andere kant het gevoel dat door wil. Wéér wachten.

Geplaatst

Toekie. Hier was je al bang voor, dat je al te ver in je cyclus zat.

Maar ik kan me het gevoel wel heel goed voorstellen.

Weer wachten. En we moeten al zoveel wachten bij dit traject.

 

Maar aan de andere kant krijg je nu de tijd om weer echt fit te worden en voor jezelf te zorgen.

Dat is voor je lijf misschien wel erg goed.

 

Probeer niet te veel in de teleurstelling van het wachten te blijven hangen.

Dat kost alleen maar energie en zorgt voor negatieve emoties.

Maak er maar 2 fijne maanden van. Wie weet hoe goed dat is.

Geplaatst

Bedankt voor je reactie Frannie. Het is ook niet zo dat ik zwaar in de put zit hoor. Zoals je zegt, zag ik het wel aankomen. Moet alleen een beetje aan het idee wennen.

 

Ik werk als gastouder en werk nog twee weken tot de schoolvakantie van de kinderen. Hun moeder is lerares dus heb ik ook vrij maar ik krijg ook maar een klein gedeelte van mijn normale loon. Daarom ga ik in de tussentijd op drie dagen in de week post lopen. Lekker buiten, frisse lucht, beweging en ook nog wat extra geld. Ik heb er zin in!

 

Voor de rest ga ik mijn cursus Frans weer oppakken. Daar ben ik vanmiddag trouwens al mee begonnen. Lekker in de tuin :-)

 

En zo zijn er nog wel meer dingen te bedenken om lekker te doen en mijn zinnen te verzetten en daarna met frisse moed weer verder in augustus.

 

Hoe gaat het met jou dan verder? Lichamelijk en geestelijk?

Geplaatst

Dat klinkt lekker. Leuke dingen om te doen. Hopelijk krijg je fijn "post"weer.

 

Bedankt voor je reactie Frannie. Het is ook niet zo dat ik zwaar in de put zit hoor. Zoals je zegt, zag ik het wel aankomen. Moet alleen een beetje aan het idee wennen.

 

Hoe gaat het met jou dan verder? Lichamelijk en geestelijk?

 

Hier gaat het redelijk. Gevoelsmatig zitten we nog in een soort verdoving.

We beginnen ons steeds meer te realiseren "dit krijgen wij niet...."

Dat is wel moeilijk. Maar we hebben er wel vrede mee dat we gestopt zijn.

Dat geeft rust. Ik moet er niet aan denken om straks nog een keer al die troep te moeten slikken / spuiten.

Lichamelijk valt het erg tegen. Ik ben nog steeds ontzettend moe. Slaap matig en word vaak te vroeg wakker.

Of mijn man moet vroeg op. Gelukkig heeft hij vanaf morgen 3 weken vakantie. Dat scheelt.

Ik ben begonnen met revalideren bij fitness. Dat is heel erg nodig. Ik ben echt een vaatdoek. Dus daar heb ik nog wel even wat te doen.

Gelukkig heb ik daar de komende weken ook de tijd voor.

 

Gister heb ik afscheid genomen bij mijn werk. Vanwege een reorganisatie moeten er een aantal collega's verplicht naar andere afdelingen.

Ik ga dus werken op een andere locatie en met een andere doelgroep. (Van inburgering naar MBO).

De andere locatie is wel erg fijn. 20 minuten fietsen i.p.v. een uur onderweg met fiets-bus-lopen.

Maar het is wel moeilijk om die fijne collega's achter te laten. Ik heb er 11 jaar met veel plezier gewerkt.

En zij hebben me gesteund tijdens dit zware traject.

Op mijn nieuwe werk is dat allemaal geschiedenis en ben ik die met "helaas geen kinderen".

Heel raar.

Geplaatst

Frannie, lijkt me heel moeilijk om te gaan accepteren dat je geen kinderen krijgt. Sterkte.

En dan ook nog eens naar een andere afdeling. Wel fijn dat het dichterbij is. En een 'nieuwe' start is misschien nog niets eens zo slecht. Maar misschien wel al erg vroeg.

En lekker aan de fitness, heerlijk. Ik ben sinds vorige week ook weer begonnen op de sportschool.

 

Toekie, balen zeg. Nu zullen wij rond dezelfde tijd denk ik een terugplaatsing krijgen. Ik verwacht het rond eind augustus.

 

Bunbums, gelukkig alles goed met de kleine. En nu lekker genieten!

 

Manlief en ik hebben toch nog een lastminute gepland. Nog een weekje werken en dan gaan we lekker een week naar Lanzarote. Even onze gedachten verzetten, niets moeten en leuke dingen doen. Heb er zin in. Dan 2 weken werken en dan weer een weekje op vakantie. Met een vriendin en de paarden op een camping. Lekker bosritje maken.

Geplaatst

Frannie, wij kennen elkaar nog van de periode dat wij beiden niet dachten dit traject nodig te hebben.

Bij mij heeft het wonder mogen gebeuren.

Ik vind het voor jou en je man zo erg dat het anders is gelopen. Ook de manier waarop het traject is gelopen. Zoveel tegenslag. Zo'n uitputting.

 

Ik kan niet anders doen dan je een dikke digiknuffel geven. Wou dat het meer was!

 

Liefs!!!

Geplaatst

Lieve Sandra. We hebben inderdaad al een hele geschiedenis. Ik ben zo blij dat het bij jou wel gelukt is.

Dank je wel voor je lieve berichtje. De steun die we zo krijgen, helpt echt. We voelen ons daardoor niet zo alleen.

Ik wens jou sterkte met de laatste paar weken en met de bevalling.

 

Anita. Wat goed dat jullie er even tussenuit gaan. Lanzarote schijnt heel mooi te zijn (nooit geweest - alleen van horen zeggen).

Geniet er van en ga jezelf lekker verwennen.

 

En het is misschien wel goed om een nieuwe start met het werk te maken, maar het is wel gek dat alles nu tegelijk verandert.

Maar dat zal wel wennen.

Geplaatst

Frannie, ik vind het zo knap dat je nog blij kunt zijn voor anderen en kan steunen. Ik merk dat ik daar wel moeite mee heb (vind ik heel erg van mijzelf).

 

We zijn al een keer eerder op Lanzarote geweest. Alleen hebben we toen bijna niets gezien van het eiland. Eigenlijk alleen maar gedoken. Nu gaan we meer genieten.

Geplaatst
Frannie, ik vind het zo knap dat je nog blij kunt zijn voor anderen en kan steunen. Ik merk dat ik daar wel moeite mee heb (vind ik heel erg van mijzelf).

 

 

Het maakt heel erg uit wie het zijn.

Mensen met wie ik een geschiedenis heb, zoals jullie, of die ik goed ken, zoals mijn schoonzusje, daar kan ik echt blij voor zijn.

Maar mensen die er zo makkelijk over doen "we nemen een kind" en die dan zeuren omdat het niet meteen raak was, maar pas na 2 of 3 of 4 maanden, daar kan ik echt boos over worden.

 

En vandaag zag ik een stel lopen met 3 kinderen tussen de 5 en 3 (schat ik). Daar dacht ik echt: het is niet eerlijk, jullie er 3 zo dicht bij elkaar en wij geen.

 

Dus soms gaat het goed en soms absoluut niet.

Geplaatst

En Anita. Het is heel normaal om jaloers te zijn. Dat heb ik dus soms ook. Dat mag er gewoon zijn.

Als je daar ook nog aandacht aan gaat besteden, maak je het jezelf helemaal moeilijk.

 

Toen mijn oudste broer vertelde dat daar de 2e kwam (dat is dus mijn andere schoonzus), heb ik 's avonds heel erg liggen huilen.

Ik vond het zo niet eerlijk. Bij hun was het half per ongeluk / half gepland.

En wij willen het zo graag en doen er echt ons best voor en het lukt niet.

(Bij de kraamvisite heb ik het dan ook best moeilijk gevonden.)

 

Dus - ook ik ken die gevoelens!

Ik probeer wel, bijv. bij de geboorte van mijn 2 neefjes, om bij het verdriet te blijven:

waarom hebben wij dit niet ook. I.v.p waarom zij wel en wij niet.

Daardoor kom ik beter bij de echte pijn zonder dat de afgunst er tussen gaat zitten.

Lukt ook niet altijd, hoor.

Het klinkt vaag. Snap je het?

Geplaatst

Frannie, dat is wel herkenbaar. Mensen die er veel moeite voor moeten doen gun ik het ook. Sommigen die na 1x gelijk zwanger zijn, kan ik zo boos om worden. Maar lijkt me voor jou extra moeilijk.

Geplaatst

Ik weet niet of het voor mij moeilijker is dan voor jullie.

Ik geloof niet dat het te meten is wie er meer verdriet heeft.

Jullie hebben gelukkig nog hoop en nog kansen dat het gaat lukken.

En die is inderdaad bij ons niet meer aanwezig.

Maar ook voor jullie is het heel zwaar.

Ook omdat je eerst een positieve test hebt gehad en daarna een miskraam.

Geplaatst

Klopt. Maar soms is dat ontzettend moeilijk.

 

Ik heb net de tuin gesproeid, waar blijft die voorspelde regen?

Nu ga ik lekker met een boek naar bed.

Mijn vent is uit eten met z'n werk, die komt toch voorlopig niet thuis.

 

Slaap lekker allemaal.

Geplaatst

Ja soms is het zo zuur hoe t dan bij een ander gaat. Dat heeft niets met misginnen of zelfs nIet met jaloezie te maken. Je had het jezelf ook gegund en daar is niet mis mee. Ook niet als je denkt 'waarom zei wel en wij niet'. Daar zou je je niet schuldig over moeten voelen, het is zo begrijpelijk dit soort gedachten.Ik ken iemand die nu 3 maanden bezig is en drie keer totaal overstiur/ingestort dat ze niet zwanger raakte die maand. Ze is 35 en er is al vaak uitgelegd dat een jaar proberen volkomen normaal is maar dat komt niet er binnen. Nu dus na 3 maanden proberen, is ze naar de huisarts en heeft gezegd dat ze al anderhalf jr bezig zijn en wil doorgestuurd worden. Bah wat kan ik me daar aan storen zeg, er is geen drol aan de hand en nu gaat ze bergen mensen aan t werk zettem (onderzoeken laten doen) om nog helemaal niks! Bah!

Geplaatst

Jeetje, dat doe je toch niet Bun! Pfff.

 

Ik ben de laatste tijd, na de 2e miskraam, ook vaak verdrietig en sneller geraakt. Ik heb met mijn man gepraat omdat ik dacht misschien hulp nodig te hebben maar op zich kunnen wij prima praten met elkaar dus daar wacht ik nog even mee.

 

Maar ik ga hier wel even afstand nemen iig tot de behandelingen eind augustus weer beginnen. Hopelijk zakt het verdriet dan een beetje naar de achtergrond.

 

Heel veel sterkte iedereen en waarschijnlijk tot eind augustus.

 

Ook een fijne vakantie trouwens!!!

 

Denk aan jullie. *Smak*

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden