Jump to content

Stoppen met bloedverdunner bij 36 wkn zwangerschap


J0se
 Share

Recommended Posts

Meiden,

 

Het laat me even niet los.......

Inmiddels ben ik bijna 35 weken zwanger van een wonderkindje. En zoals velen van jullie wel weten, zit ik aan de bloedverdunners ( Ascal) vanwege bloedstolsels. Morgen is het alweer een jaar geleden dat het om die reden fout gegaan is.

Nu moet ik ivm de risco's die eraan vastzitten met 36 weken zwangerschap stoppen ( bloeden bevalling enz.)

Maar nu komt het, ik zie het helemaal niet zitten. Ben doodsbang dat het in de laatste 4-6 weken nog misgaat. Het blijft me bezig houden.

Heb al aangegeven dat ik niet over de 40 weken wil lopen, dit zouden ze bespreken, maar kom op hé...het is mijn lichaam.

Nu ben ik benieuwd of er hier op het forum ook meiden rondlopen die ervaring hebbben met het stoppen van de bloedverdunners en toch een gezond kindje op de wereld hebben gezet.

 

Oh ja, laat nu iedere 2 weken mijn bloed controleren en tot zover doen de meds. hun werk goed en zijn de waarden binnen de grenzen.

Nu zou je zeggen, dan kun je toch bloed blijven prikken, maar dat is het punt. Per prikbeurt duurt het 2 weken voordat ik een uitslag heb en in 2 weken tijd kan er een hoop gebeuren. Het bloed wordt nl. opgestuurd en dat duurt iedere keer minstens 2 weken.

 

 

Liefs José

Link to comment
Share on other sites

hoi jose

ik heb hier totaal geen ervaring mee hoor, maar werk in de zorg en weet dat de bloeduitslagen na een uur al bekend kunnen zijn

waarom moet jij zolang wachten op uitslag

vind dit nogal erg lang en niet kunnen

groetjes sandra

Link to comment
Share on other sites

Het heeft te maken met de bloedplaatjes... en dat moet op kweek gezet worden. Het valt ook niet onder het gewone labformulier, maar onder klein chemisch lab...het wordt opgestuurd naar een speciaal lab. In ons eigen ziekenhuis kunnen dit soort bloedonderzoeken niet onderzocht worden. Trombocyten ed kunnen wel gewoon hier onderzocht worden. Maar hetgeen van mij is zeldzaam en wordt dus opgestuurd helaas.

Link to comment
Share on other sites

Jose, ik spuit bloedverdunners. Heel snelle werking en moet er op t moment dat de weeën beginnen mee stoppen. Ik spuit overigens vanwege een longembolie op m'n 18e, niet vanwege stolsels. Ik denk overigens wel dat t nu niet zo snel meer mis kan gaan bij je. en bloedverdunners tijdens de bevalling lijkt me zeker geen goed idee... Succes!

Link to comment
Share on other sites

Heb je misschien ook een theorie waarom het niet zo snel meer mis kan gaan? Wel gek, dat jij er t/m de weeën mee door mag gaan....Mij is verteld, dat de bloedverdunners nog zo'n 7-10 dagen nawerken. Pffff, dit maakt me zo onzeker.

Lees dat het goed gaat met jou en je zwangerschap, fijn...houden zo!!! En je hebt gelijk hoor, bloedverdunners tijdens een bevalling...nee, daar zit ik niet op te wachten. Maar het idee dat ik er 4 à 6 weken zonder moet, dat maakt me ongerust.

Link to comment
Share on other sites

Lieve José,

 

Helemaal geen ervaring mee, kan je dus niet helpen. Kan me wel voorstellen dat het heel erg spannend is voor je. Ga anders nog een keer met de dokter praten, zodat hij/zij je OF kan overtuigen OF dat jullie andere aanpak kiezen. Kun je niet vaker een echo krijgen om werking van de placenta te checken?

 

Meis, komt vast goed, maar kan me je bezorgdheid voorstellen na wat je mee hebt gemaakt.

 

Liefs,

Ivfsh

Link to comment
Share on other sites

Lieverd, je kindje is nu al zo sterk!! Ze houden je toch wel goed in de gaten? Ik denk dat de eerste periode met de grootste ontwikkeling van de baby het meest cruciaal is...Ik denk dat Fren marcoumar spuit en daarvan is het effect sneller weg dan bij ascal.Ik denk dat je beeb gewoon gezond ter wereld gaat komen... Maar ik begrijp dat je je druk maakt! (zou ik ook doen)Xx, juutje

Link to comment
Share on other sites

Jose, did opmerking komt voort uit t feit dat je kindje levensvatbaar is en zh een vroeggwboorte volgens mij va 37 weken niet meer tegenhouden. Ben t met Ivfsh eens, vraag om extra echo's. Het zh zegt niet voor niets dat je kunt stippen.

 

Overigens worden mijn bloedverdunners direct in het blues opgenomen en is de werking na ong 24 uur weg. Vandaar dat ik ze kan blijven spuiten. Sterkte!

Link to comment
Share on other sites

Hoi José,

 

Ik heb factor V leiden, een iets verhoogde kans op trombose. Ik spuit geen bloedverdunners omdat ik een milde variant heb maar bij mij controleren ze de doorbloeding van de placenta extra. En stel dat het nodig zou zijn dan zou ik fraxiparine spuiten, volgens mij kan dat tot vlak voor de bevalling maar dat weet ik niet geheel zeker. Zou het een optie zijn om at eens na te vragen?

Ik snap erg goed je angst en je kunt die angst maar beter delen met je arts toch? Hoop dat ze met je mee denken of je goed gerust kunnen stellen!!

 

Liefs yolande

Link to comment
Share on other sites

Hallo

 

Ook ik slikte ascal tijdens mijn zwangerschap. Ik ben half september bevallen van een tweeling.

Vorig jaar was ik ook zwanger en ben ik met 19 weken bevallen.

Deze zwangerschap dus ascal geslikt en ik moest 5 dagen voor de bevalling stoppen. Ik zou met 37 weken ingeleid worden maar ben uiteindelijk spontaan bevallen.

Ook ik vond het doodeng om te stoppen en heb de laatste dagen nog een half en een kwart geslikt.

Bloedverlies tijdens de bevalling is heel erg meegevallen.

 

Uiteindelijk is het dus allemaal goed gekomen, maar ik herken je angst.

Omdat ik wist wanneer ik zou bevallen konden we de ascal een paar dagen van te voren stoppen. Dus viel het allemaal nog mee. Maar kan me voorstellen dat je het niet ziet zitten om zo lang van te voren al te stoppen. Misschien met de gyn overleggen om een datum te prikken voor de bevalling en dan te minderen naar die datum toe ?

 

Succes en sterkte

Link to comment
Share on other sites

Pffff heftig...je hebt ook al het 1 en ander meegemaakt. Ik zou ingeleid worden met37 weken, maar inmiddels is dat van de baan. Volgens de gyn zitten er teveel risico' s aan vast. Heb werkelijk zelf niets te zeggen, anders was ik daar echte voor gegaan. Afgelopen vrijdag ben ik in het team besproken, omdat ik heb aangegeven niet over de 40 wil lopen, ben dus benieuwd.maar bedankt voor je antwoord en geniet van je twin!

Link to comment
Share on other sites

Lieve meiden, bedankt voor jullie adviezen.

 

Had een hele vragenlijst gemaakt en zojuist ben ik gebeld door de internist. Hij vroeg hoe het met me ging, dus ik sprak mijn angst en onzekerheid uit.

Hij deelde meteen mee dat ik aan de Fraxipirine ga, pfffff wat een opluchting. Dit had ik niet verwacht, het hele vragenlijstje was niet meer nodig.

Zaterdag laatste Ascal en dan zondag beginnen met spuiten.....

 

Ik had gewoon tranen in mijn ogen na het telefoongesprek, echt waar ik zat er zoooooo over in.

 

Zijn er nog meiden die ervaring hebben met Fraxipirine? Ik ga het dus pas vanaf 36 weken spuiten.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use