tips/ervaringen na keizersnede

[yolande2009]

Hoi meiden,

 

Ik weet inmiddels zeker dat ik binnen 3 weken een keizersnede krijg (kindje ligt in stuit en draaien is niet gelukt) en ik zie er eigenlijk niet tegenop maar ik ben wel benieuwd of er zaken zijn die handig zijn om te weten, met name ervaringen/tips van dames die het al meegemaakt hebben. Tijdens zwangerschapsgym lag de nadruk op een gewone bevalling en met een ks is het herstel natuurlijk een ander proces.

Is het bijvoorbeeld handig een sluitband of belly bandit aan te schaffen en hoe langzaam of snel bouw je bewegen etc weer op?

Ben je na de ks wel in staat om even kort de ouders te laten komen kijken naar het kleintje of ben je daar veel te moe/misselijk etc voor?

Kortom, wat vragen die door mijn hoofd spoken.

Het is in het VU zkh, ben ook benieuwd hoe snel je weer bij je kindje bent enz.

 

Ben benieuwd naar jullie reacties!

 

Alvast bedankt en groeten,

Yolande

[Suzz_mv_T]

Hoi Yolande,

wat bijzonder dat je weet dat je al bijna je kleine in de armen kunt sluiten.

Ikzelf heb ook een keizersnede gehad.

Wat ikecht een tegenvaller vond, is dat ik 6 weken erna pas weer mocht tillen en autorijden.

Het maakte dat ik me te afhankelijk voelde. Maar misschien ervaar jij dit anders, ik hoop het voor je.

 

Een buikband en zo is bij mij toen afgeraden, ik weet niet meer waarom eerlijk gezegd.

Het is wel zo, hoe meer rust je neemt in het begin,

hoe vlotter het herstel.

 

Sommige ziekenhuizen staan open voor je bevallingsplan (baby bij je neerleggen en zo)

en als je dat wil, raad ik je aan dat duidelijk aan te geven.

 

Mijn zoon was ruim anderhalf uur oud voordat ik hem zag.

Hij was toen al aangekleed en al. Hij was bijna 5 dagen oud voordat ik vol kraamtranen aangaf

dat ik hem nog nooit bloot had gezien, en dat vond ik heel erg.

 

Ik weet dat ik nu weer een ks ga krijgen, en nu zorg ik dat de gyn. het weet.

En als hij geen rekening kan houden met mijn wensen, ga ik een ander ziekenhuis zoeken.

Wat klink ik dramatisch he?

 

Vooral lekker rust en alles over je heen laten komen, en vooral: GENIETEN!!

[Miepie80]

Wat spannend! Ik heb een ks gehad en onze kleintjes waren te klein om bij me te leggen, maar werden wel even 'geshowt' boven het doek. Ik vond het dichtnaaien enorm lang duren, had toen geen idee hoe het met de kleintjes ging. Ongeveer 2 uur na de geboorte (45 min dichtmaken, daarna verkoeverkamer) werd ik naar de kleintjes gereden. Eerste dag mocht ik op even douchen na niet uit bed en ik vond het lastig dat draaien enzo of op mijn zij liggen niet ging, maar dat was echt vooral de eerste dag.

 

Daarna; je hebt een flinke buikwond en dat voel je. Zwkleding met een rand/naad ter hoogte vd wond deed pijn, lekkerst waren joggingbroeken if jurkjes. Sluitband/laken mocht niet ivm wond. Ik had door de stortbrvalling wel twee dagen lang flinke naweeën. Ik ben na bijna vier weken weer gaan autorijden: volgens mijn gyn was de zes weken alleen een advies en dus niet bindend. Als ik me goed genoeg voelde mocht ik weer rijden.

 

O, en vraag een verpleegkundige evt om foto's te maken! Kan je partner zich op jou focussen en de verpl. weet waar ze wel/niet in de weg staan en wisten bij mij hele mooie plaatjes te maken, ook van de kinderen direct na geboorte.

 

Succes, en geniet van de kleine straks!

[meertje2010]

Volgens mij is er in mei of juni een soortgelijk topic opgestart, zaten allerlei verhalen tussen (o.a. dat van mij, haha!). Als je er op zoekt, vind je het vast in het archief.

 

Ik zag mijn kindjes pas na een uur of 2 (ze hebben ze wel even bij mijn hoofd gehouden maar ze moesten al snel de couveuse in). Ik wilde heel erg graag mijn ouders zien na de ingreep, was zo trots! Het was alsof ik een soort stofje aanmaakte waardoor ik als een razende roeland maar doorging. Achteraf gezien had ik veel meer rust moeten nemen, het is en blijft een zware buikoperatie... Dat is dan ook mijn tip :).

 

Heel veel succes en sterkte!

[yolande2009]

Bedankt voor jullie verhalen, zitten zeker handige weetjes bij. Zoals de rust die je dus echt beter maar goed kunt nemen en fototoestel aan verpleegster geven is een slimme!

Die buikband zal ik dus niet bestellen en qua kleding in het ziekenhuis lekker joggingbroeken mee!

Zover bedankt alvast!

Krijg er bijna zin in.....!

[zjoediezzz]

Hoi yolande!Bij mij een onverwachtte keizersnede... Viel me wel f tegen, maar alles voor je kind!!Bij ons zijn ook veel foto's gemaakt, helemaal super! Ik heb behoorlijk onder de morfine gezeten twee dagen doordat ik niet tegen diclofenac kan. Was er wel een beetje waus van... Maar we hebben wel veel bezoek gehad. Eerste dag ouders en tweede dag ook vrienden enzo.We werden alleen wel heel snel naar huis gestuurd (minder dan 48 uur) en maandag om 16 uur naar huis. Eerste nacht in zonder kraamzorg... Wat een ramp was dat!!! Zou ik nooit meer doen, dan pas de volgende ochtend naar huis.De wond ziet er goed uit, hechten duurde hooguit 15 min ofzo... Ik mocht de kleine jongen al binnen 1 minuut zien en kusjes geven... Heel bijzonder! Had alleen wel heel graag de placenta nog willen zien, maar dat deden ze toen niet.Het is nu 19 dagen geleden en vandaag heb ik weer auto gereden en de maxicosi getild ... Ben erg slecht in afhankelijk zijn dus ik luister meer naar mijn lichaam ipv de richtlijnen. Vorige week dinsdag voor het eerst naar buiten gegaan nadat hij op zijn geboortegewicht weer was.De eerste week viel tegen: goed rustig aan doen en je laten helpen, dan ben je weer sneller op de been!!Ik moet zeggen dat ieder nadeel zijn voordeel heeft (hahaha) de keizersnede: nadeel, mijn onderkant niet uitgescheurd: groot voordeel!!!Ik moest het niet hebben van weeen en een gewone bevalling wel even een plekje zien te geven, maar het is goed zo...Sorry voor mijn manier van schrijven, komt doordat mijntelefoon minder lekker typt!!Succes met je keizersnede...Liefs, judith

[meertje2010]

Hoi Yolande,

 

Heb de link naar het topic gevonden, misschien heb je er iets aan: http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?14714-Ervaringen-keizersnede&p=443629#post443629

 

Hoop dat dit goed gaat, typ dit vanaf een tablet :).

 

Nog wat tips:

 

- Trek ondergoed aan dat je weg wilt gooien (dus niet je allermooiste positieonderbroek, haha!), want ze smeren vloeistof op je buik (ontsmettingsspul) die je never nooit meer uit je onderbroek gewassen krijgt.

- Ik had er vantevoren zelf voor gezorgd dat het 'oerwoud' bijgewerkt was, zeg maar - dan hoeven zij dat niet te doen (scheelt weer een genant momentje in de lange lijst van genante momenten).

- bij mij werd door de anesthesist geadviseerd om de catheter op de ok te laten inbrengen, zodat ik het niet zou voelen. Nou, dat heb ik geweten... Op de ok hebben ze dat ding er met donder en geweld in gedaan (ze rukken en trekken behoorlijk aan je benen) waardoor ik er nog weken last van heb gehad. Had het dus beter op de verpleegafdeling kunnen laten doen. Ik weet niet of er meer meiden zijn die dit hadden?

 

Qua kledingtips en fototips sluit ik me volledig aan bij Miepie!

 

Nogmaals succes! :)

[Lot69]

Hoi Yolande,

 

In juni van dit jaar is ons dochtertje via een geplande ks ter wereld gekomen (onvolkomen stuit en niet ingedaald, een no-go voor een normale bevalling dus!).

Vond het een prima ervaring, geen stress, alles van te voren weten en de heleboel onder controle, geen verrassingen.

 

Wat Meertje zegt: katheter door verpleging in laten brengen.

En proberen niet verkouden te worden (al heb je dat niet in de hand natuurlijk, maar hoesten en niezen met een buikwond is geen pretje).

 

Verder: een super positief gevoel wat ik nog toe wil voegen is het volgende: bij een gewone bevalling wordt je kindje direct bij jou op de buik en in je armen gelegd en waarschijnlijk nog aangelegd (als je bv gaat geven) ook. En dus staat in mijn ogen de papa na 9 maanden nog steeds met "lege handen".

En het grote verschil bij de ks: papa krijgt zijn kindje mee (mits het niet in de couveuse hoeft natuurlijk) en mag er mee kroelen, kennismaken en diep in de ogen kijken, terwijl jij wordt gehecht. Eindelijk een puur momentje voor de papa alleen, wij hebben natuurlijk al maanden ons kleintje kunnen voelen en "aanraken" en nu is de papa aan de beurt!

Mijn herstel is super verlopen, stond na 10 dagen met kinderwagen en al bij de supermarkt, lekker aan de wandel. Autorijden mocht ik van mijn huisarts (die de nacontrole deed) vanaf het moment dat ik geen pijnstilling meer gebruikte en me daarnaast zeker genoeg voelde, dat was na 3 weken al. Als je geen medicijnen oid gebruikt die de rijvaardigheid beïnvloeden mag het gewoon. De boekjes die je meekrijgt zijn richtlijnen, verder is het van persoon tot persoon verschillend wat je wanneer weer kan. Wel het tillen en sjouwen echt niet doen voor 6 weken. Want de buitenkant kan dan niet pijnlijk meer zijn, de binnenkant heeft toch wat meer tijd nodig.

Rust verder goed uit, slaap als je baby slaapt, ook al bruis je van energie door het grote wonder.

 

Oh ja, en wat ik super vond van de ok-assistente: er zijn direct foto's gemaakt op de ok en terwijl mijn beebje met papa mee was, hebben ze de foto's afgedrukt en op het groene laken voor mijn neus geplakt, kon ik toch naar mijn meisje kijken!

 

Succes!

Liefs,

Lot

[zjoediezzz]

Was nog een dingetje vergeten... Ik ben pas na de ks positieondergoed gaan dragen... Mijn gewone ondergoed sneed te veel In d wond en ik heb dus mijn vader (hahaha arme man!!) naar de hema gestuurd voor een paar positietenten!! Maar lekker dat die zitten!! Hihihi

[Bikkel]

Ik lees even mee want ik krijg eind januari een geplande keizersnede, ik wist al in januari 2010 dat ik bij een eventuele zwangerschap niet meer natuurlijk kon bevallen ivm operatie endometriose dus ik heb er verder geen moeite mee, heb lang genoeg aan het idee kunnen wennen haha

 

W.b die catheter, ik ben niet z'on held in dat soort dingen dus ik wilde juist vragen of ze die pas inbrengen NA de ruggenprik, dan zou je er toch niks van mogen voelen toch!?

 

En ik lees dat jullie de kleine niet bij jullie krijgen, in UZ Leuven blijkt dus dat als de kleine het goed doet en is nagekeken door de arts dat ik de kleine bij me krijg, ook als ze nog hechten en mee naar de recouvery....het streven is in ieder geval dat de kleine binnen een uur aan de borst komt en huid op huid contact vinden ze heel belangrijk! Ik weet niet of er meer mensen zijn die deze ervaringen hebben?

 

W.b autorijden, toen ik in januari werd geopereerd mocht ik 6 wkn niet autorijden, niet omdat ik niet hersteld zou zijn en het van de dokter niet mocht maar het blijkt dat je niet bent verzekerd!!!!! Dus ook al zegt de dokter het mag, lees toch even je polis voor de zekerheid!

 

 

Voor de rest lees ik graag mee en ik ben benieuwd wanneer we de precieze datum krijgen!!! Wij gaan dan de dag vantevoren naar Leuven in een hotel zodat we op ons gemak naar het ziekenhuis kunnen gaan en niet 's ochtends vroeg al met stress onderweg moeten!

[Hobbesje]

Ik sluit me aan bij Bikkel over het autorijden. Je kan jezelf er wel toe in staat achten, maar als je een noodstop moet maken gaat je dat dus echt niet fatsoenlijk lukken (veel te pijnlijk) en je bent daarnaast de eerste zes weken domweg niet verzekerd als je achter het stuur kruipt.

Ik ben toen ik zes weken bevallen was meteen met Mikai in de auto gestapt om hem te showen op mijn werk. Heerlijk, zo'n middagje vrijheid!

En over de ks. Hier twee keer een spoed en twee keer een heel ander herstel. De eerste keer heb ik er heel lang over gedaan voor ik weer echt rechtop kon staan en heb ik altijd napijn gehouden aan de zijkanten van de wond. En de tweede keer kon ik meteen weer goed rechtop staatn en heb ik geen napijn meer (gelukkig, en dat ondanks een hele grote infectie na de ks).

De eerste keer heb ik gezien hoe ze Kian op de opvangtafel hadden, de navelstreng door papa werd korter geknipt en dat hij heeel boos was, daarna Kian heel even een kus mogen geven en toen is hij met mijn man naar de verloskamers terug gegaan (omdat het veel te koud is op de ok). Ik had toen het geluk dat ik niet op de uitslaap hoefde te blijven (was 's avonds en er was niemand...) en toen zijn we meteen teruggegaan naar hem en heb ik hem lekker mogen vasthouden.

De tweede keer was ik onder volledige narcose en dan wordt het een heel ander verhaal. Maar bij een geplande ks zal dat vast niet gebeuren.

Dames: heel veel succes met jullie bevalling/ks en geniet van jullie bolle buikjes en de aankomende kraamtijd. Zo leuk allemaal!!

[Danaa]

Ik heb 4 weken geleden een geplande ks en in 2010 een spoed ks gehad.

De na-pijn vond ik heel erg, vooral de eerste dagen kon ik echt niet lopen en

praten tegelijk. Niezen, hoesten, lachen, het ging allemaal niet.

Ik wilde zo lang mogelijk in het ziekenhuis blijven zodat ik daar me lekker

in de watten kon laten leggen. Ik mocht onbeperkt een morfinespuit krijgen

en daardoor voelde ik de pijn veel minder. Beide keren ben ik op dag 4 naar huis gegaan.

 

Thuis veel rusten en goed naar je lichaam luisteren!

Ik ben deze keer veel sneller opgeknapt dan de de 1e keer.

Ben na 3 weken gaan autorijden en mijn zoon van 11 kg tilde ik na 2 weken

zelf al weer.

 

Heel veel succes !

[Lot69]

Hallo Dames,

 

Kom nog even terug op t autorijden, ik ben verzekerd bij Interpolis en die stellen zich op t standpunt dat je weer mag autorijden als een arts heeft aangegeven dat je er toe in staat bent. Hoe het bij andere verzekeraars is weet ik overigens niet. Dus inderdaad, best even checken.

 

Groetjes,

Lot

[meertje2010]

@Bikkel: nog even over de katheter, daar voel je op de ok inderdaad niks van (mits de ruggenprik werkt en dat deed ie bij mij heel snel). Alleen daarná doet het zeer in je buk, rug en benen omdat ze daar zo aan hebben lopen trekken om die katheter naar binnen te krijgen ;). Althans, bij mij dan...

 

Ik ben ook bij Interpolis verzekerd, ben net als Lot weer snel in de auto gestapt toen ik me daartoe in staat achtte. Dat was binnen 3 weken.

 

Verder kijk ik positief terug op de keizersnede, viel super mee! Alleen vind ik het nog steeds vreemd dat ik mijn kindjes niet geboren heb zien worden. Gelukkig hebben we de foto's nog :).

[Bikkel]

W.b het autorijden, ik bedoel alleen maar aan te geven dat je je wel weer fit kan voelen maar als je een ongeluk krijgt of veroorzaakt je niet verzekerd bent en dan heb je pas echt de poppen aan dansen! Dus check gewoon even je polis en dan weet je het zeker....

 

Ik moet sowieso 6 dgn in Leuven blijven, in Belgie blijf je langer dan in Nederland!

 

Het blijkt dat keizersneden op het bevallingskwartier worden gedaan dus je hoeft niet naar een standaard ok, ze hebben daar alles op een afdeling dus dat is wel fijn!

 

Ik laat het maar op mij afkomen, ik moet eerlijk bekennen dat ik er niet zo tegenop zie omdat ik in januari een buikoperatie heb gehad van 10 uur dus ik ga ervanuit dat de pijn vergelijkbaar is, alleen is er nu een kleine vent die voor de nodige afleiding zal zorgen haha...

[zjoediezzz]

Nog even over de catheter: ik heb dat zelf geleerd in mijn opleiding vroeger en vond t vreselijk dat ik er een moest... Op de afdeling gedaan en het viel mij heel erg mee!! Voelde een beetje vol in mijn blaas in het begin maar dat was snel wel... De volgende nacht en dag was ik echt superblij met dat ding dat ik niet naar het toilet hoefde te lopen onder de morfine... Ik zou er dus niet meer tegenop zien als ik dat nog eens zou moeten, zeker vergeleken bij alle onderzoeken die we hebben moeten ondergaan en de puncties.... Eitje die catheter!!

[Toverstafje]

Hoi Yolande,

 

Ik heb 5 weken geleden een spoedkeizersnee gehad. Ik was al flink op weg met bevallen (7cm ontsluiting) en al uitgeput voordat ik er aan begon, dat maakt wel verschil denk ik t.o.v. een geplande ks. Echter het is me niet tegen gevallen. Ik kreeg onze zoon pas echt goed te zien op de recovery maar toen lag hij wel meteen bij me en ook aan de borst. Door de ruggeprik en andere pijnstillers en vooral de hormonen zijn de eerste 24 uur wel okee vond ik. Ik was ook echt verliefd, met vlinders in mijn buik, sliep niet en lag de hele nacht met hem op mijn buik.

 

Wat wel raar is, is dat je buik best lang heeeeeel bol blijft, door alle lucht erin. Ik at en dronk ook veel dat is wel goed maar je krijgt er een nog dikkere buik van. Het heeft bijna 3 weken geduurd voordat ik normaal kon omdraaien en op mijn zij kon liggen inbed. Lopen ed ging best redelijk na een paar dagen, wel korte stukjes. Was binnen 60 uur thuis.

 

Nu 5 weken later ben ik nog wel erg moe, ook door de gebroken nachten, voel ik de wond meer dan in het begin en doet mijn bekken zeer. Denk dat ik de afgelopen dagen wat te overmoedig ben geweest met wandelen enzo. Tillen doe ik ook niet.

 

Ik heb wel een belly bandit, deed hem aan nadat de hechtingen eruit waren, ongeveer na 14 dagen was dat. Weet niet of het helpt, het is wel handig omde boel te camoufleren want je (ik) heb echt zo'n slappe hangbuik nog, terwijl ik nog maar 2 kilo van mijn oorspronkelijke gewicht zit. Ik vind de belly bandit extreem duur, heb die van bamboo en zou dan beter een gewoon sluitlaken aan schaffen.

 

Borstvoeding komt moeilijk op gang, maar het komt wel dus kwestie van doorzetten.

 

Mijn tip: zorg dat je uitgerust en relaxed aan de ks begint, neem de tijd en overhaast niets, blijf echt in bed / boven totdat de kraamhulp weg is en regel daarna iets dat je niet hoeft te tillen, lang te staan of ver te lopen. En rust zoveel mogelijk, want gebroken nachten dragen helaas niet bij aan het herstel.

 

Succes en veel geluk gewenst,

Toverstafje

[witje]

Ik heb ruim 3 en halve maand geleden een geplande kz gehad en het is me heel erg tegen gevallen. Niet de kz zelf, want dat ging heel snel en kreeg mijn manneke eerst boven het gordijntje te zien en nadat hij was nagekeken en ingepakt heeft ie 5 minuutjes bij me gelegen. Daarna in de couveuze met papa mee naar de kraamkamer waar ik na de vercouverkamer ook naar toe ging en hem gelijk op de borst kreeg zeg maar binnen een uur.

Het herstel is me zwaar gevallen, ik heb 7 dagen in het zh gelegen en ik knapte in begin goed op. Na een dag of 5 werd ik ziek en moest regelmatig spugen, dat doet geen deugt voor de genezing.

Ik heb ruim een week dagelijks gespuugt. Nu voel ik nog regelmatig de wondranden, vooral aan de zijkanten en na een lange dag ben ik ech kapot. Moeheid kan lang aanhouden ook al heb je geen gebroken nachten.

 

Een tip die ik heb is laat niet te snel bezoek komen, geniet er eerst lekker zelf van de eerste uren en bekijk dan of jullie er aan toe zijn. En veel rusten zolang het kan. Succes en geniet van het bijzondere moment. Laat een zuster foto's nemen, zo veel mogelijk om later de bevalling toch goed te zien. Ik had het voordeel dat ik in de spiegeling van de operatielamp de hele ingreep heb kunnen volgen. Ok er zaten wat paniek momentjes bij als je het zo goed kan volgen.