Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Het is idd ook heel lastig en het "schoonmoederprobleem" speelt denk ik wel bij iedereen een beetje en van je eigen moeder kun je nu eenmaal meer hebben. Maar het strekt zich tot de hele familie, onze kant dan.

Zelf hou ik ook altijd afstand en zal ik nooit ongevraagd een kind oppakken of zelfs aanraken.

 

Maar wat ik mij dan nu afvraag is had mijn schoonzusje ook misschien dezelfde insteek als de meeste dames hier, mijn kind mijn regels, maar is dat daarna uit de hand gelopen bij haar, dat vraag ik mij dus af.

 

En wat jij zegt SJSL over je schoonmoeder dat ze Milou uiteindelijk ook alleen wilde vasthouden en dat je dat toelaat, ook met alle hormonen idd vindt ik fijn om te lezen dat je het hebt toegelaten. En natuurlijk wil je ze dicht bij je houden maar dat lijkt mij ook niet goed voor het kind dus handel je daar ook niet altijd naar.

 

Maar het verschil met mijn forumvriendinnetjes hier en hun baby's en mijn schoonzusje is te groot!

Geplaatst

ik denk dat als je je kind onder een glazen stolp verborgen houd

het zogauw als het even er niet onder zit moeilijk en ziek wordt

bovendien heb je zelf ook geen plezier als je je constant druk blijft maken over wat er mss fout kan gaan

want alles gebeurt toch wel danwel vroeger danwel later

tuurlijk de 1e paar weken is alles nog nieuw en zit je zelf nog vol hormonen en is de kleine nog echt heel klein maar na een paar weken is het denl ik goed voor de ontwikkeling om de kleine verschillende omgevingen en mensen te leren kennen

ik heb stan al snel overal mee naartoe genomen en iedereen die met m wilde knuffelen mocht dat van mij

het resultaat ot nu toe is een vroijk onderzoekend mannetje die niet huild als mama even uit t zicht is en nog geen moment eenkennig is geweest

en overal en bij iedereen kan slapen en lief spelen

maar nogmaals doen waar jij je goed bij voeld

het is jou kind en jou gevoel

Geplaatst

Ik realiseer me nu eigenlijk pas hoe bijzonder mijn verhaal is. Ik ging iedere week met mijn neefje (kind van mijn broer)) vanaf 4 maanden baby-zwemmen. Samen, tante en neefje. Dit heb ik bijna 2 jaar iedere week gedaan.

 

Het is dan wel al 16 jaar geleden, ik koester deze momenten enorm.

Geplaatst

Silvino, daarom vroeg ik eerlijke meningen. Om alles van alle kanten te bekijken. En jouw verhaal is inderdaad wel het andere uiterste! Zo zijn wij nooit geweest. Ondanks dat ik wel af en toe met kromme tenen zat als mijn schoonzus mijn zoon op een arm hield terwijl ik al vaker had gezegd: hou het kind met twee handen vast! Mij gaat het vooral om de nichtjes en neefjes die ik nog niet volwassen/ verstandig genoeg acht om een mini-baby vast te houden. Ook trouwens als ze wat ouder zijn. Een puber nichtje wilde hem graag vasthouden. Hij was toen al wat ouder en opeens doet ze met twee handen haar haar naar achter zwiepen en laat dus zo mijn kind los. Dat deed ze natuurlijk niet met opzet, maar er zijn best wel wat mensen die nooit iets met opzet doen, maar gewoon onhandig of lomp zijn. En daar zit mijn probleem. Daar krijg ik ontzettend de zenuwen van. Voor een verkoudheid ben ik minder vang. Dat gaat toch wel er keer gebeuren. Ik heb een grote angst voor lompe mensen die zichzelf heel handig vinden....

 

Klinkt heel lullig als ik het zo zeg. Inmiddels is mijn zoon 18 maanden, loopt zelf stevig en mijn angst is dan ook minder. Als nichtjes/ neefjes hem nu optillen zeg ik: laat hem zelf lopen, dan valt hij ook om zijn eigen manier en vangt hij zichzelf stevig op.

 

Zou jouw schoonzus ook zo'n valfobie hebben soms? Heb je haar ooit open de vraag gesteld waarom ze zo doet? Daar ben ik wel nieuwsgierig naar. Zo extreem ben ik zeker nooit geweest en wil ik ook absoluut niet zijn.

Geplaatst

Het verschil is inderdaad te groot Syl en bovendien: het duurt al te lang! De eerste weken ben je als nieuwe moeder soms hormonaal en labiel (ik tenminste wel) maar daar is het al veel te lang geleden voor... Misschien is de opening van dit topic voor jou een goeie aanleiding om nog eens met haar te praten?

 

Guusje wat ontzettend leuk en bijzonder van dat babyzwemmen!!

Geplaatst

Ja misschien wel Caroline, J had het er ook al over om het met zijn broertje te bespreken. Als hij iig al eens naar mijn schoonouders kan zou ik al blij zijn, zonder toezicht wel te verstaan.

 

Een valfobie? Ik weet het niet, wil het zeker nog eens vragen maar ja ze wil niet afspreken, haha!

 

Bedankt meiden.

Geplaatst

Ineens kwam ik hier terecht. Wat een moeilijk onderwerp! Ik had 8 maanden geleden niet kunnen antwoorden want hier had ik nooit over nagedacht.

Ik heb alles op me af laten komen want tot de laatste minuut kon ik mij niet voorstellen dat ik ooit zoiets belangrijks had om voor te zorgen.

Een grote verantwoordelijkheid ben ik inmiddels wel achter maar wat geniet ik van elke minuut en juist dat laatste zorgt ervoor dat ik de hele wereld mee wil laten genieten. Iedereen mag en mocht haar vasthouden. Mijn nichtje van 6, weliswaar met mij dicht naast haar maar ik vind het geweldig! De eerste dag in het ziekenhuis was mijn nichtje van toen net 1 jaar bij ons op bezoek en de verpleegkundige hield Evi toen heel dicht bij haar op de grond en wat was dat lief zeg!

Ik ben niet bang dat er wat gebeurt want ik ben eigenlijk ook wel zo'n onhandig persoon waar jij het over hebt en het kan iedereen overkomen.

Ook hebben wij thuis een hond. Ook eigenlijk heel spannend hoe lief en geweldig ons hondje ook is. Ze is 2 jaar lang alleen geweest en het is maar afwachten hoe ze reageert. Het gaat geweldig. We laten Joy Evi best wel eens likken maar proberen haar te leren dat dit niet in haar gezicht mag. Nu Evi in de kinderstoel zit gaat Joy ernaast zitten. Zodra Evi wat laat vallen is het van Joy. Dit weet Evi inmiddels en Joy ook want als ze springt of aan Evi zit met eten breng ik haar naar haar kussen. Als Evi klaar is zet ik haar bord in Joy haar voerbak en likt ze het uit. Ik ben me er van bewust dat geen enkele hond te vertrouwen is en dat ze nooit alleen kunnen blijven maar voor nu vind ik het geweldig.

 

Ik ben dus niet beschermend en wat Pleun al zegt ook wij hebben een super makkelijk, totaal niet eenkenning meisje. Dat nog niet 1x ziek is geweest en overal kan slapen en nooit huilt als ik wegga. Misschien is het toeval maar toch denk ik dat dit ook belangrijk is om in overweging te nemen.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden