Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Ik wil graag jullie mening weten.

Toen onze kleine jongen werd geboren heb ik me eigenlijk eraan gestoord dat iedereen zo'n kind wil vastpakken, kussen, aaien, noem maar op. Ik snap het wel, het is natuurlijk hartstikke vertederend, maar ik heb het eigenlijk als ik eerlijk in mijn hart kijk liever niet.

 

Nu heb ik met de tweeling, die nog veel kleiner en vatbaarder is helemaal zoiets van: kijken, maar niet allemaal met ze dragen. Ik kan al in paniek raken als ik bedenk hoeveel koorts kopen er op visite gaan komen die ik dan moet vertellen dat een koorts op hartstikke gevaarlijk is voor een baby. We hebben besloten om de neefjes en nichtjes eigenlijk niet zelfstandig de kindjes te laten vasthouden.

 

En jullie raden het al... Iedereen vindt ons nu zeikerig en overbezorgd! Ik heb zelf zoiets van: het zijn onze kinderen, ik heb 9 maanden hel gehad en ik vind dat ik dat zelf mag bepalen. En dat is natuurlijk ook zo, maar het blijft niet leuk. Vooral mijn moeder reageerd raar omdat het ook gaat over haar kleindochter van 8 die volgens haar niet druk is en goed luisterd en volgens mij heel druk is en niet luisterd. Bovendien waren mijn ouders altijd overbezorgd maar dat lijken ze nu te zijn vergeten. Wij zitten er toch bij! Dat is hun antwoord!

 

Graag jullie eerlijke mening!

Geplaatst

Je hebt helemaal gelijk

Ik zou dat ook niet willen en vooral geen kinderen met snot en hoesten blijf dan thuis dat snap je toch wel

Jij moet doen wat jij wil en niet anderen en anders komen ze maar niet !!!

Ik wil ook dat als mensen langs komen bellen zo niet kom je er niet in misschien idee

 

Succes met alles en dat je kleintjes straks lekker in je eigen armen hebt

 

Liefs Jessica

Geplaatst

Hey Jeanine,

 

Ik kan me helemaal in jullie standpunt vinden! Ik sta er nl. ook zo is, tijdens kwaamvisite e.d. zal ik 'm ook niet voor iedereen uit z'n bedje/wiegje/box halen. Een geboorte is al een hele happening voor zo'n kleintje die ook nog eens aan papa en mama moet wennen en een ritme moet zien te krijgen.

 

Ik heb zelf sporadisch last van een koortslip, ik kan er vergif op innemen dat ik er tijdens de bevallin een ga krijgen. Ik heb een fortuin uitgegeven aan Compeed Lipblaasjes pads, fantastische uitvinding. Mocht ik de pech hebben een koortslip te krijgen, plak ik m'n mond hermetisch af en wordt er overdreven vaak handen gewassen met Dettol. Buitenstaande koortslippers komen er niet in, helaas!

 

We hebben de zwangerschap/baby's allemaal niet cadeau gekregen, dus ik begrijp volkomen dat je je zo opstelt!

 

Laat je niet gekmaken!

Geplaatst

Hoi jeanine,

 

Lastig os dat. Ik heb nog geen kinderen, maar kan me voorstellen dat je wel een heel beschermend gevoel krijgt. Moet wel zeggen dat ik het ook altijd wel kan waarderen als mensen makkelijk met hun baby om kunnen gaan, maar daar moet je gevoel wel bij aansluiten!

 

Misschien is het goed om te kijken dat diegenen die dichtbij staan en die niets onder de leden hebben wel even kunnen oppakken. Zeker als ze bijvoorbeeld slapen. Uiteraard wel goed handen wassen ed. Ander bezoek kan natuurlijk gewoon een aantal weken wachten tot ze wat groter zijn.

 

Maar zoals gezegd: ik heb er geen ervaring, ik zal goed moeten kijken hoe het voor ons voelt. Ik denk nu redelijk makkelijk te zijn, maar moet het eerst mee gaan maken.

 

Het is in elk geval heel goed dat je er zo goed over nadenkt!

Geplaatst

Hoi jeanine,

 

Volg vooral je gevoel! Wij hebben onze kindjes ook niet bij iedereen in de armen gelegd. Onze oudste reageerde erg heftig op (voor hem) vreemden. Daarom nu bij onze dochter een stuk voorzichtiger met de visite.

 

Kan me het in jouw geval helemaal goed voorstellen, met je tweeling! Zijn waarschijnlijk een stuk kleiner en vatbaarder. Noah was erg licht bij geboorte en heeft een poosje in het ziekenhuis gelegen. Daar zijn ze ook erg voorzichtig met bezoek. Vooral met kinderen.

 

Nogmaals, volg je gevoel. Jij bepaalt wat goed is voor je kindjes!

 

Gr Wendy

Geplaatst

Ik begrijp je ook helemaal hoor! Ook het onbegrip begrijp ik... het ws heel moeilijk duidelijk maken dat het gewoon op MIJN tempo moet gaan en niet op dat van een ander! IK ben zijn moeder en ik heb liever dat een ander zich ongemakkelijk voelt of ontevreden dan dat ik me zo voel, toch?

 

Mijn schoonmoeder en moeder hebben allebei last van koortslippen en dan toch langskomen en zeggen: ik kus hem niet hoor... Ik krijg er helemaal de kriebels van!Die kleine jongen wordt echt niet beter van een knuffel of kroel minder van een oma, maar als er wat zou gebeuren (hersenvliesontsteking kunnen baby's van een koortslip krijgen) en hij zou zwaar ziek worden of erger: Dan vergeef ik hen dat NOOIT!!

Hoe moeilijk duidelijk te maken dat ik dat dus niet wilde.... Echt belachelijk!

 

Lastige situaties hoor... Mensen zeggen wel te begrijpen dat we bezorgder zijn door het voortraject, maar dat is dus niet het geval!

 

Groetjes en succes, Judith

Geplaatst

tja ik heb dat dus ook de enige die geweest zijn , zijn dus de ouders en de peter en verder niemand en die wachten maar totdat Brayden wat ouder is,

en ja ik heb nu zelf dus ook een koortslip had het awel gedacht dus ook ik ben met compeed in de weer hier pffff.

Dus ik vind het niet zo gek hoor dat je zo reageert en mijn andere twee kids zijn inmiddels oud genoeg dat ze weten als ze verkouden zijn dat ze niet Brayden een kusje ofzo mogen geven, en hier word standaard de handen ontsmet als je Brayden wil vasthouden of wat je ook met het ventje wil gaan doen.

Geplaatst

ik denk dat je moet doen wat jullie goed vinden

het zijn jullie kids en niet van de mensen die na een uur weer weg gaan

ik had mazzel met stan

hij is erg makkelijk ,altijd al geweest ,en blijkbaar niet echt snot gevoelig, kreeg zn eerste verkoudheid pas met 8 maanden terwijl bijna iedereen rond zijn geboorte verkouden was .(borstvoeding geeft volgens de vlos genoeg weerstands cellen mee )

maar koortslip is iets anders die kwamen er bij ons ook niet in , ik vond hersenvliesontsteking een te groot risico voor een uurtje kientje kieken

wie daar moeite mee had had pech

Geplaatst

Precies! dat vond ik ook...

 

Vwb verkoudheid: Mijn man en ik zijn beiden flink verkouden geweest en ik had de paracetamol zetpillen al in huis gehaald, maar Linck hed niets! Ik denk ook door de borstvoeding...

Geplaatst

Hey Jeanine,

 

Ik begrijp je overbezorgdheid helemaal, eerder ongerustheid. Het gaat wel om jouw kindjes! Doe dus waar jij je goed bij voelt en mensen die dat niet kunnen respecteren hebben PECH met hoofdletters! Jij zit met de gebakken peren, bovendien ken jij je kindjes het beste hoor. Dus weet jij ook wat het beste voor hen is. Ik kan me voorstellen dat het iets anders ligt bij mensen die dicht bij je staan, maar voor de rest......

 

Zelf heb ik er ook moeite mee, vooral in het begin was ik heeeel erg gefocust op handen wassen. L_otte vasthouden? Prima, eerst handen wassen en bij de fles geven HELEMAAL. Iedereen zit met z'n handen aan dat meisje, dus ja..... heeeeeel logisch in mijn ogen. Vanuit een steriele baarmoeder op zo'n wereldje vol met bacteriën is dat ook meer dan normaal toch?

Heel veel mensen hebben me echt met zo'n blik van @#@#$!! aangekeken, vooral mensen die zelf kinderen hebben en het op hun manier altijd beter weten. Getver, daar krijg ik jeuk van. Tijden zijn veranderd denk ik dan en het is mijn kind! Inmiddels word ik er iets makkelijker in, maar toch..... Soms vindik het bij bepaalde mensen nog steeds moeilijk om L_otte uit handen te geven, vooral als ze overstuur was ( paar weken geleden). Of als ze net lekker bij me ligt en er komt visite die haar dan vast wilden hebben, ja maar ze ligt toch lekker bij mij? Ze hoeft toch niet onnodig wakker gemaakt te worden?

Je merkt al, ook hier hebben ergenissen een rol gespeeld. Wat wil ik hiermee zeggen: volg je hart meid!

 

Oh ja, het toppunt was toch wel.....L_otte was overstuur en ik kreeg haar niet rustig ( vind je het gek met al die pijn die ze had, maar goed)....ik proberen, wiegen, lopen enz enz. niets hielp. Zegt een kraamiemand doodleuk tegen z'n vrouw: Neem jij het maar even over, jij krijgt haar wel rustig, ji jhebt er ervaring mee. Wáááát, als het mij niet lukt, lukt het niemand JA!

 

Heerlijkz o'n topic haha!

Geplaatst

Jeanine, helemaal niet vreemd wat jullie gedaan/gezegd hebben, het is toch jullie kind/jes

Mijn dochter is nu twee maanden, maar ik krijg nog steeds kribbels als iemand haar zomaar aanraakt op straat , zonder dat ze de handen wassen.

Het ergste wat ik vind is dat de moeders ook tegen hun kindjes zeggen " doe maar dr handjes aaien niet op het gezichtje" tja mooi zeg ze doet juist de handen in de mond met alle bacteriën pffff ik vind het ook heel moeilijk dat tegen mensen te zeggen, maar ik doe het wel. Succes daarmee. Toch vind ik ook dat ze jullie beslissing moeten respecteren.

Geplaatst

Oh ja, mensen die verkouden waren...verzocht ik ook vriendelijk uit haar buurt te blijven ( lees: niet vasthouden). Je kunt een verkoudheid niet tegenhouden, maar wel zoveel mogelijk proberen te voorkomen. Ik bedoel je hoeft het niet expres op te zoeken.

Geplaatst

Grappig dat je dit topic geopend hebt omdat ik er zelf laatst ook over na zat te denken. Ik kan me herinneren bij mijn dochter 8 jaar geleden dat ik niet wilde dat iemand haar vasthield behalve papa, zelfs mijn schoonmoeder niet en die was heel erg beledigd.

Nu vind ik dat ook weer lastig: mijn dochter heeft een vriendinnetje en die heeft nog 2 zusjes en ik weet zeker dat die meteen de baby's vast willen houden. Probleem is alleen dat ze heel vaak verkouden zijn of ziek dus ik wil dat eigenlijk niet. Maar ik ben dus ook bang dat ze me een zeikerd vinden en ik denk dat het moeilijk is om het tegen te houden. Ik heb er nog niks over gezegd maar ik hoop dat het geen probleem wordt straks... Oftewel: ik snap je helemaal, sta er hetzelfde in!

Geplaatst

Wat een reacties! Ben blij dat ik niet de enige ben. Ik voelde me al een freak!

 

Gek genoeg heb en verwacht ik hier de meeste problemen met onze directe familie. Mensen verder weg komen sowieso later en daar kan ik ook veel makkelijker tegen zeggen: laat ze maar even lekker slapen! Maar moeders, vaders en broers en zussen met hun kinderen vinden dat ze een soort 'recht' op vasthouden en kussen hebben. En ik ben niet alleen bang voor ziek worden (dan zie je niemand om je te helpen midden in de nacht met huilende kinderen), maar ook voor onvoorzichtige neefjes en nichtjes die dadelijk een kind niet goed vasthouden en in het ergste geval laten vallen....

 

Je moet vertrouwen hebben wordt dan gezegd. Jaja...

Geplaatst

Onze kraamhulp was er heel stellig in dat een baby de eerste tijd alleen door papa en mama moet worden vastgehouden ivm de hechting. Is gewoon beter voor het kind. Ze gaf Milou dan ook niet aan visite. Lekker makkelijk voor ons. Na een paar dagen heeft mijn schoonmoeder haar voor het eerst vastgehouden, na toestemming van mij (ik was namelijk aan het bellen met een vriendin, dat was ook fijn na een paar dagen alleen maar baby).

In de tijd daarna heb ik haar alleen laten vasthouden als het voor mij goed voelde, anders niet. Kon me niks schelen wat andere ervan dachten en heb er ook geen rare reacties op gekregen.

 

Wat ik bij een eventueel 2e kind niet meer zou willen, is dat mensen de baby vasthouden door het op hun buik/borst te leggen. Zo intiem, zeker als ze zo klein zijn, dat vind ik iets voor de ouders, visite houdt de baby maar gewoon in de armen.

 

Ik weet nog wel toen ik zelf geen kinderen had, dat ik het maar raar vond als je de baby op kraamvisite niet mocht vasthadden, als de moeder dat kind maar steeds vasthield, maar nu snap ik dat helemaal.

 

Ohh ... en ik weet ook nog goed dat mijn man Milou een flesje zat te geven, ze was een weekje oud ofzo. En het liep nog niet zo lekker met de fles (goede speen moesten we nog vinden), dat m'n schoonmoeder in een drinkpauze dat flesje pakt en eens lekker aan de speen gaat trekken om te kijken waarom het zo langzaam ging. Grrrr. We zitten niet voor niks na elke voeding de boel te sterilliseren! Zegt ze: ik heb schone handen ... uhuh. Kraamhulp ging meteen opnieuw sterilliseren ...

 

Anyway ... kan jou het schelen wat andere vinden, het zijn jullie kinderen!

Geplaatst
Wat een reacties! Ben blij dat ik niet de enige ben. Ik voelde me al een freak!

 

Gek genoeg heb en verwacht ik hier de meeste problemen met onze directe familie. Mensen verder weg komen sowieso later en daar kan ik ook veel makkelijker tegen zeggen: laat ze maar even lekker slapen! Maar moeders, vaders en broers en zussen met hun kinderen vinden dat ze een soort 'recht' op vasthouden en kussen hebben. En ik ben niet alleen bang voor ziek worden (dan zie je niemand om je te helpen midden in de nacht met huilende kinderen), maar ook voor onvoorzichtige neefjes en nichtjes die dadelijk een kind niet goed vasthouden en in het ergste geval laten vallen....

 

Je moet vertrouwen hebben wordt dan gezegd. Jaja...

Dat vertrouwen komt ook heus wel, maar wanneer jij er aan toe bent, niet omdat de familie het zegt.

 

Succes ermee hoor.

Geplaatst

Ik vind je ook geen zeikerd, als ik me goed herinner waren we tot een bepaalde hoogte met Ilona vrij makkelijk, maar niet steeds andere haar de fles geven, en ook handen wassen, en Michel en ik hebben ook alweer tegen elkaar gezegd er wordt weer eerst handen gewassen.

Maar hoe dan ook het zijn jullie baby's en dat hebben ze maar te accepteren.

Geplaatst

Ik kan je je instelling helemaal goed voorstellen, volgens mij moet je gewoon doen wat goed voelt. Jij kent je kinderen ook het best. IK was vrij makkelijk en anderen mochten best vasthouden als ze rustig was. Maar ik kon het niet hebben als ze huilde dat andere haar oppakte, dat wilde ik zelf doen. Mijn dochter was ook al 4 kilo met de geboorte en dat is volgens mij ook anders. Bij een tweeling die over het algemeen toch kleiner zijn ben je denk ik een stuk voorzichtiger.

 

Ik kon vooral weinig hebben van mijn schoonmoeder omdat die niet stil kan zitten en allemaal aan het wiegen was. Goed bedoelt maar mijn dochter werd er onrustig van. Ik pakte haar dan ook gewoon terug.

 

Kortom luister vooral naar je gevoel!

Geplaatst

He meiden, even getwijfeld of ik zou reageren met mijn verhaal, de andere kant laten we maar zeggen, dus bij deze.

Voorop zeggend dat ik jullie echt allemaal begrijp en dat het jullie eigen keuze is vooral als ze nog zo klein zijn!

 

Wij ben vorig jaar februari voor het eerst oom en tante geworden en mijn schoonouders opa en oma. Ondanks dat het voor mij moeilijk was om mijn schoonzusje zwanger te zien vond ik het toch wel spannend, zoals verder iedereen. Wij hebben 1 week gewacht met het bezoeken van ons neefje, mijn schoonouders zijn de volgende dag naar het huis van hun zoon gegaan om hem te bewonderen net zoals haar ouders en van beide kanten hebben ze het kind vast gehad. Ik weet dat zij het van mijn schoonouders niet prettig vond, ze mochten er niet aan "zitten".

 

Tijdens ons bezoek hebben wij ook alleen maar mogen kijken en toen hij werd verschoont boven had zij er ook problemen mee dat ik meeging ook om het kamertje te bekijken. Begrijpend dat het voor haar ook allemaal nieuw is heb ik dat naast me neergelegd, in de komende weken erna was haar moeder overal bij aanwezig en mijn schoonouders werden nergens bij betrokken, ondanks dat 2 maanden later mijn schoonvader de diagnose acute leukemie kreeg was het problematisch voor haar om langs te gaan bij hem. Hun zoon komt dan ook meestal en het kind wordt bijna niet uit handen gegeven. De eerste keer dat wij hem vast mochten houden was hij bijna 6 maanden!

 

Haar moeder past 1 dag in de week op en mogen babysitten, mijn schoonouders niet, als ze 1x in de 5 weken een keer mogen langskomen is het veel, tijdens verjaardagen mag niemand het kind vasthouden en over alles wordt moeilijk gedaan, het gaat van kwaad tot erger.

 

Kindje van bijna 1 jaar zit in zijn eetstoel naast pappa en opa maar zij wil dat het kind tussen hun wordt gezet zodat ze het beide in de gaten kunnen houden. Er zaten 8 mensen aan de tafel dus ik begrijp niet wat er mis zou kunnen gaan.

Ook gaat ze voor mij zitten en dan mag ik "kijken" naar mijn neefje wat ik erg kwetsend vind eerlijk gezegd zo hoeft het voor mij niet!

 

Nogmaals ik snap dat het voor haar ook allemaal nieuw spannend, leuk en soms ook moeilijk is maar op deze manier is het heel kwetsend. Hij is nu dus bijna 1 jaar oud, gaat vanaf 3 maanden naar de crèche dus eerlijk gezegd snap ik het niet???

Ik ben nu bij 3 dames van het forum op kraamvisite geweest en ik meer tijd doorgebracht met deze baby's en ook mogen meehelpen van flesjes geven, knuffelen, zelfs in bad doen (drufde ik niet ;-) dan met mijn eigen neefje.

Ook het feit dat mijn schoonvader misschien niet meer lang te leven heeft is een foto nemen nog teveel moeite.

 

Alle pogingen mijn kant genomen om eens af te spreken worden weggemoffeld!

 

Alle respect voor ieders keuze en het kind staat voorop, uitkijken met ziekte, koortsig, regelmaat en rust maar ik weet uit eigen ervaring dat het soms niet leuk kan overkomen. Ik verwacht ook niet dat als een kindje slaapt het dan wakker gemaakt moet worden voor bezoek.

 

Wat ik hier eigenlijk mee bedoel te zeggen is er komt een moment dat ze zich pijn doen, dat er iets kapot gaat en dat ze hulp nodig hebben en dan zou het mij prettig lijken als ze bij iemand terecht kunnen die ze vertrouwen en als dat familie zou kunnen zijn zou ik dat zelf prettig vinden.

 

Ik ben jammer genoeg nu aan het afhaken om een band op te bouwen met mijn neefje en ik begin mij nu wel lichtelijk te irriteren aan dit gedrag! We zijn uitgenodigd voor zijn verjaardagsfeestje maar ik zie nu alweer tegen het krampachtige gedrag op en wij twijfelen of we wel willen gaan.

 

Ben eigenlijk ook wel benieuwd wat jullie hier van vinden, en of jullie mijn kant begrijpen?

Geplaatst

Ik twijfelde ook of ik zou reageren, maar na Syl durf ik ook wel.

 

Wij zijn dus absoluut niet moeilijk geweest vanaf het begin. Maar vind het ook heel gevaarlijk om voor anderen te oordelen. Nu is onze Ruben nogal makkelijk bij anderen op schoot over het algemeen en wij vonden dat het voor zijn sociale vaardigheden geen kwaad kon. Hij gaat tenslotte ook al naar de opvang vanaf dat hij 12 weken oud was. En wij hebben geen zieke mensen in de fam of vriendenkring gehad rond de geboorte van Ruben, dat scheelt ook al weer, dus die keus hoefden wij niet te maken.

 

Maar iedereen zijn eigen mening erover, als iets niet goed voelt niet doen. Als er een verkouden persoon in de buurt is zweeft de bacterie door de hele kamer dus dan kan je ook besmet worden, koortslippen zijn vooral in het begin gevaarlijk maar na een bepaalde tijd gelukkig minder. Maar daar zeker mee uitkijken, groot gelijk!!

 

Doe wat je gevoel je aangeeft, de kleintjes voelen heel goed aan als mama niet goed in haar vel zit en het zijn jullie kindjes en jullie regels gelden in huis!!! Hoe moeilijk dat ook is, anderen hebben dat maar te accepteren. Zo niet dan is daar het gat van de deur!! Ik vind zowiezo niet dat andere zomaar de kleine uit de box mogen pakken zonder te vragen!!!! Als je het wil kan je de kleintjes zelf aan de visite op schoot geven.

 

Succes met het maken van een goede beslissing waar jullie je goed bij voelen. Maar vooral geniet van je kleine dreumesjes straks!! Maar dat hoef ik vast niet te zeggen.....

Geplaatst

Misschien ben ik naief, maar ik heb hier eerlijk gezegd nog nooit echt over nagedacht. Ik ben er altijd vanuit gegaan dat iedereen het beste voor heeft met zo'n kleintje en niet snipverkouden boven de wieg zal gaan hangen. Ik heb zelf in het verleden nooit gevraagd om een kleintje vast te houden, maar dat altijd van de ouders af laten hangen. In mijnvriendenkring kreeg ik dan vrij snel het kindje op schoot, zelfs als ik zelf wat huiverig was omdat het nog zo klein was. Onze meid gaat ook met 2.5 maand naar de creche, dus daar zal ze zeker snottebellen en griepjes op gaan pakken.

Geplaatst

Nou Syl, wat jij schetst is wel een heel ander uiterste en gaat wel erg ver. Zeker ook binnen de familie. Dat klinkt toch wel alsof er meer aan de hand is dan een moeder die bezorgd is om haar kind?

Kan me goed voorstellen dat je dat niet leuk vindt.

 

Ik vind dat er veel verschil zit tussen de eerste paar weken / maanden en de tijd erna. Zo'n kind wordt al snel minder kwetsbaar en ik heb ervaren dat ik echt makkelijker werd. Er is in het begin gewoon zo'n soort oergevoel (waarschijnlijk hormonaal) wat bij mij opspeelde, later kon ik het beter relativeren hoor.

 

En ik heb een vriendin die in het MM traject heeft gezeten, niet gelukt, die ik het juist zo gunde om vast te houden, flesje te geven en mee naar boven te gaan. Had ik geen enkele moeite mee.

 

En trouwens, ik heb me ook na die allereerste paar weken best moeten inhouden als Milou bij mijn schoonmoeder (wat is dat toch met schoonmoeders) op schoot zat ... wou haar er wel weg trekken, maar kon me toen bedenken dat zij haar gewoon ook graag wilde vasthouden. Later had ik er echt geen problemen mee mee als Milou bij haar zat. Maar nog steeds heb ik vaak het gevoel dat ik haar bij mij wil hebben. Maar handel er niet (altijd) naar.

Geplaatst
Misschien ben ik naief, maar ik heb hier eerlijk gezegd nog nooit echt over nagedacht. Ik ben er altijd vanuit gegaan dat iedereen het beste voor heeft met zo'n kleintje en niet snipverkouden boven de wieg zal gaan hangen. Ik heb zelf in het verleden nooit gevraagd om een kleintje vast te houden, maar dat altijd van de ouders af laten hangen. In mijnvriendenkring kreeg ik dan vrij snel het kindje op schoot, zelfs als ik zelf wat huiverig was omdat het nog zo klein was. Onze meid gaat ook met 2.5 maand naar de creche, dus daar zal ze zeker snottebellen en griepjes op gaan pakken.

Wacht maar tot je vol hormonen je kleintje naast je hebt liggen ... hihi :)

 

Wij hebben ons ook nooit zo druk gemaakt om handen wassen en snottebellen enzo. De baby krijgt toch antistoffen van de moeder mee voor de eerste maanden?

 

Ach, iedereen is anders en ervaart het anders. Dat blijkt wel.

Geplaatst

maar inderdaad, schoonmoeders... ik heb er nog een schoonzus bij die net zo is. Volgens mij zien zij beiden onze kleine als een soort levende barbiepop die je naar believen 6 x per dag kunt omkleden, hebben volgens mij ook de emest onmogelijke kleertjes gekocht vorige week tijdens hun vakantie in dubai (skinny jeans enzo...) dus wat dat betreft zal ik er wel als een havik over waken...

Geplaatst

Syl en San, goed dat jullie je eigen kant van het verhaal opschrijven! Ik kende het verhaal natuurlijk al Syl en vindt het zo jammer voor jullie maar ook voor je neefje en eigenlijk zelfs de ouders, zo dichtbij en dan die afstand...

 

Ik heb het eigenlijk ook met name over de eerste paar dagen/weken hoor. Na een tijdje vind ik het prima dat anderen ze vasthouden, tenminste zo ging het bij mijn dochter... De kraamhulp en verloskundige pakken de baby's tenslotte ook de hele tijd vast, maar ja, je gaat er van uit dat zij als professionals weten wat ze doen. Best een lastig onderwerp...

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden