Jump to content

bezig voor een 2e, maar man heeft nu twijfels


Kim1980

Recommended Posts

Hoi dames van dit geweldige forum,

 

Ik moet mijn verhaal echt even ergens kwijt.

 

Mijn man en ik hebben in december besloten dat we voor een 2e kindje wilde gaan. Aangezien er bij ons nooit gevonden is waarom het niet wilde lukken gingen wij eerst op de natuurlijke wijze proberen.

Nu is het ook nog zo dat mijn man al lange tijd rugklachten heeft en hij is er sinds 2 maanden achter gekomen middels een behandeltraject dat dit een reactie is op stress en spanning.

 

Nu heeft hij mij gisteren bekend dat hij nog niet zeker weet of hij wel een tweede kindje wil. En op dit moment zeker nog niet, omdat hij eerst alle andere zaken op de rit wil krijgen. Hij wil waarschijnlijk gaan kijken voor ander werk, want dat is 1 van de grootste stressbronnen. Hij is bang dat een tweede kindje op dit moment te veel is voor hem.

 

Ik snap hem hierin heel goed, maar het is voor mij op dit moment erg moeilijk om hier mee om te gaan. Ik ben al weer helemaal ingesteld op het proberen om zwanger te worden en dat moet ik nu weer los laten. Mijn wens voor een tweede kindje is echt weer ontzettend sterk.

 

Ik zit hier op mijn werk en kan aan niks anders denken, dus vandaar dat ik het maar even van mij af ben gaan schrijven.

 

Groetjes, Kim

Link to comment
Share on other sites

Hoi Kim,

 

Een lastige parket.

Allereerst vind ik het super om te lezen dat jij je man begrijpt.

Vind het zelf zo belangrijk dat je een goede relatie hebt met elkaar.

Dit is de juiste fundering om op verder te bouwen, toch?

Dat je de knop om moet zetten kan ik me wel iets bij voorstellen, als je wens voor een tweede kindje zo groot is wil je liever vandaag dan morgen 'beginnen'.

 

Hoop dat je man op korte termijn geen stress/spanning meer heeft en dat het dan ook beter zal gaan met de rugklachten.

Succes!

Link to comment
Share on other sites

Hoi kim.

 

Ook wij hebben een soortgelijk geval gehad.

Voeig jaar februari waren we na 2 jaar proberen en een laparoscopie ineens natuurlijk zwanger...

Dit bleek een bbz te zijn. Hierdoor ben ik 1 eileider kwijt geraakt. De ander zit dicht.

Hierdoor kregen wij vrij snel de verwijzing voor ivf. Intake gesprek gehad, meds in de koelkast.

 

Ja toen zei mijn man ineens het is teveel.ik wil dit nu niet.

Ik was erg gekwetst. Waarom na 2 jaar dit ineens. (mijn ex had mij ook al kinderen beloofd, 3 maanden voor de bruiloft maakte hij het uit na 7 jaar. Hij beloofde dat omdat hij dacht get zo te kunnen lijmen)

Dus ik ging weer helemaal terug jn de tijd.

 

2 weken na dit gesprek kwam hij met een burn out thuis te zitten..

 

Nu ben ik dolblij dat we gewacht hebben. Hij heeft 8 maanden thuis gezeten.

In oktober vond hij het gaat weer... Aangemeld, en ben nu 25 weken.

 

Ik gad het nooit getrokken als ik zwanger was geraakt in die periode... Hij deed door die burnout helemaal niks....

 

Sterkte meis, maar het is beter dat je het nu weet... Dat is mijn ervaring tenminste...

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Kim ik vind het goed dat je man het nu zegt en niet nog langer wacht. Ik weet niet hoe oud je bent (uit 1980? Dan heb je nog tijd genoeg toch?) maar ik vind het verhaal van Sandra hierboven een goed voorbeeld van hoe het kan gaan.

 

Hij zegt toch dat hij het nu niet wil en niet dat hij het nooit meer wil? Wel belangrijk om er samen voor te gaan. Bij ons was ik vooral degene die het graag wilde en dat is af en toe best eenzaam kan ik je zeggen...

 

Succes, jullie komen er vast uit!

Link to comment
Share on other sites

Dank je wel dames voor jullie reacties.

 

@Elinorac, ik ben ook blij dat hij het nu aangeeft natuurlijk. Liever had ik het natuurlijk willen weten voordat we in december weer zijn begonnen. Als hij dan had gezegd ik wacht liever nog een jaar is dat toch anders dan nu. Hij heeft nog niet helemaal duidelijk voor zichzelf of hij in de toekomst wel een tweede wil. Het is voor hem nu heel lastig om daarover na te denken, omdat hij nu niet lekker in zijn vel zit.

 

@Sandra81, erg fijn om jou verhaal te lezen. Gefeliciteerd trouwens met je zwangerschap. Ik hoop dat het bij net zo zal gaan.

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Het is nu duidelijk dat mijn man toch echt een burn-out heeft. Dus ik denk dat hij op tijd aan de bel heeft getrokken, want ik moet er ook niet aan denken dat ik zwanger zou zijn terwijl hij een burn-out heeft. Ik hoop dat het snel weer beter zal gaan met hem en we er weer voor kunnen gaan.

Link to comment
Share on other sites

Toch een beetje hetzelfde verhaal... Leuk is het niet helaas. Ik hoop dat hij er sneller uitkomt dan mijn man... Dat was 8 maanden.

 

Maar idd wees blij dat je niet zwanger brnt of midden in een behandeling zit.... Dat was echt niet fijn geweest...

 

Veel sterkte, want als je partner een burniut heeft moet jij extra sterk zijn!!

Link to comment
Share on other sites

Hee Kim,

 

Mijn vriend was destijds al gesteraliseerd toen ik hem leerde kennen had 2 kinderen en wilde geen 3e. Daar ging mijn wens om ooit nog moeder te worden. Na lang praten een omkeeroperatie gedaan en in het IVF traject terecht gekomen. Nu ouders van Storm bijna 1 jaar oud. Ik dacht altijd als ik er 1 heb is het goed, Het blijft nu af en toe knagen dat ik best een 2e wil. Maar ik moet reeel blijven ik heb een ziekte ben inmiddels 42 , manlief 45 en we mogen in onze handen knijpen dat het gelukt is. Ik heb nog steeds last van mń rug van de bevalling en wordt daar nog voor behandelt. Het is een heel ander verhaal dan van jou natuurlijk maar voel met je mee. Een 2e zal er hier nooit komen en dat moet ik gewoon een plekje geven. Mensen zeggen dan wees blij dat je er 1 hebt en dat ben ik ook maar als ik jonger was geweest en de situatie was dus anders had ik best een 2e gewild. Maar daarom kan een mens toch best verdrietig zijn af en toe. Mijn vriend heeft het ook erg in zń rug en wordt net als ik behandelt daarbij komt de stress van het dwarsliggen van zń ex waardoor hij zń 2 andere kinderen niet ziet. En het is waar van stress kun je ook ziek worden of het slaat op je zwakke plek in dit geval de rug.

 

Ik wens jou en je man veel sterkte een burn out is niet niks en vergeet niet er komen ook weer betere tijden.

 

Liefs,

 

Jeanine

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use