Jump to content

Baby maffia :)


ClauS
 Share

Recommended Posts

Ik ben hier nieuw op de site en probeer mijn weg te vinden.

Gister las ik een reactie waar ik heel erg van schrok pfffff

Lijkt wel een ware baby maffia in sommige topics :)

De reacties van sommige dames is erg teleurstellend. Wij zitten allemaal in het zelfde schuitje is het niet?

Waarom zou de een meer gesteund moeten worden omdat zij meer heeft meegemaakt????

En dan lees je achteraf "ik gun het een ieder" Echt??????

Ik durf bijna niets te posten/vragen, omdat ik bang ben voor reacties. Ik kan heus wel voor me zelf opkomen maar daar is deze website niet voor toch?

Tuurlijk snap ik dat de dames die hier langer zijn elkaar "kennen" maar om anderen zo uit te foeteren......

Stof om over na te denken.......

 

Fijne zondag !

Link to comment
Share on other sites

Clau ik weet wat je bedoeld schrok er zelf ook van zit hier al best een tijd maar heb dit nog nooit mee gemaakt

Ben het helemaal met je eens

We moeten elkaar steunen met kids zonder zwanger we hebben allemaal het zelfde mee gemaakt

 

Heel veel succes clau kan geen handtekeningen lezen

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Hmmm dit verbaasd me ook enorm moet ik zeggen. Ik zwerf hier al ruim vier jaar rond en heb dat zo nooit ervaren. Vind ik eigenlijk wel heel jammer als dat opeens wel zo is. Iedereen die in de medische molen belandt moet zich hier toch welkom en 'veilig' voelen, of je nu van een eerste Iui zwanger raakt of tien jaar bezig bent en dan alsnog met lege handen staat.... Voor mij persoonlijk was juist het feit dat anderen zwanger raakten van de behandeling hoopgevend. Maar het kan soms ook best heel erg pijnlijk zijn ja. Alleen verdriet en teleurstelling kun je toch niet langs een meetlat leggen.....ik heb het zwaarder dan jij...... Zolang iemand mee kan leven met mijn verdriet, kan ik meeleven met haar vreugde heb ik altijd gezegd. En dat is mijns inziens nog steeds juist het sterkte punt van dit forum. Hoop echt dat dat niet verdwijnt!

 

Clau, ik hoop dat je toch gewoon lekker mee gaat schrijven, ook in bestaande topics!

Link to comment
Share on other sites

Henne & Minoes, ik ben blij dat jullie dit begrijpen.

Minoes, ik heb van 2011-2012 6 iui gehad waarvan 1 miskraam.....

Ik wil ook niet zomaar aanhaken, maar ook iets bijdragen dus ik wacht ff tot ik echt iets te vertellen heb :)

Link to comment
Share on other sites

Lieve Clau,

 

Om eerlijk te zijn ben ik blij dat je dit aankaart. Ik weet precies wat je bedoelt en toen ik het vrijdagavond las was mijn eerste reactie ook boosheid en onbegrip naar degene die dit schreef. Ik heb degene om wie het ging (de persoon werd 'aangevallen') dan ook direct een PB gestuurd, was echt verontwaardigd. Dit kan niet de bedoeling zijn. Was wel heel blij dat er ook mensen op het topic zelf direct ingrepen. Hoop dat dit in de toekomst niet meer voor zal komen! Iedereen moet en kan zich hier even begrepen en gesteund voelen, we zitten tenslotte uiteindelijk allemaal in hetzelfde schuitje!

Dus Clau, ik hoop dat je ergens een topic vindt waar je lekker kunt meeschrijven en je draai snel zult vinden op dit fijne forum!

 

Groetjes, Beanie

Link to comment
Share on other sites

Claus,

 

Voel je aub welkom op dit fijne forum! Vind het ook erg jammer te lezen dat je je geremd voelt om hier wat te posten in dergelijke topics. Het is voor iedereen zwaar en ieder zn eigen verhaal. Het valt niet te vergelijken. Het enige wat we wel samen delen is de hele mmm en wat is er nou fijner dat je hierin steun en begrip kunt vinden? Daar is t forum voor.

ik wil je in t vervolg vragen om dergelijke, kwetsende berichten als 'kwalijk te rapporteren', dan kunnen wij een gepaste actie ondernemen. Middels een pb mag ook natuurlijk. Wees vrij en post waar jij denkt je ei kwijt te kunnen. Succes!

Link to comment
Share on other sites

Lieve lieve dames, bedankt voor jullie begrip.

Ik heb 6 iui pogingen achter de rug en tja dan trek je je terug en schrijf even niets. Maar ga niet "lelijk" doen want daar zit niemand op te wachten.

Zwanger zijn en blijven ( tot de bevalling ) is ook al niet voor een ieder weggelegd. We hebben bijna allemaal een miskraam of meer achter de rug.

Hoe heerlijk is het om lekker anoniem je verhaal te vertellen en begrip te krijgen van anderen in het zelfde schuitje. Wij hebben ervoor gekozen niemand te vertellen dat wij met ivf bezig zijn, want dan krijg je tig vragen en voor ons is het al spannend genoeg.

Wij kwamen er onlangs achter dat we al die tijd, te vroeg pregnyl hebben gespoten ( werd in Zutphen bij de EH gedaan ) waardoor alle pogingen voor niets waren.

Ze hebben ons nooit uitgelegd hoe cruciaal die 36 uur zijn. Wij gingen dus vlak na het eten naar de eerste hulp om vervolgens anderhalve dag later om 10.00u pas geholpen te worden en vaak zelfs nog een half uur wachten. Die ene keer dat het wel gelukt is, zijn wij laat gegaan omdat ik een promotie had voor mijn bedrijf en pas later kon (23.00u)

Tja dan ben je stil, boos en teleurgesteld......

Link to comment
Share on other sites

Pfff dat is ook wat zeg.... Raar dat niemand dat dan ook gecheckt geeft. Bij IVF is het natuurlijk helemaal essentieel, daar wordt dat tijdstip echt driedubbeldik erin geramd.

 

Overigens zijn er ook diverse topics (geweest) voor meiden die in een 'pauze' zitten en toch van zich af willen praten. Vond ik ook altijd erg prettig, want ook als je niet met een behandeling bezig bent, loop je wel tegen dingen aan als zwangere vriendinnen en collega's, twijfels, planningen etc. Even zoeken in oudere topics, of er zelf eentje openen?

Link to comment
Share on other sites

Ik vind de reactie van sommige meiden van het wachtbankje nergens op slaan!

 

We zitten allemaal in hetzelfde schuitje anders kom je niet op dit forum terecht. Of je nu wel of niet lang/veel meeschrijft moet niks uitmaken.

Link to comment
Share on other sites

Hoi, hier een toevallige schrijfster bij t eerder genoemde bankje. Zal mijn reactie niet herhalen, is terug te lezen. Voel je aub niet bezwaard, verlegen, onzeker of terughoudend om mee te schrijven, want zoals mijn voorgangers al schreven je bent hier welkom.

Link to comment
Share on other sites

War een rare reactie(s) op het wachtbankje zeg... Lekker egoïstisch...

 

ClauS, ik zou lekker maling aan de schrijfster en de reactie hebben en gewoon lekker van je afschrijven. Daar is een forum toch voor?

Heel jammer dat 'een van ons' de laagdrempeligheid op dit forum zo te grabbel gooit...

 

Zoals vele dames al hebben geschreven; je bent hartstikke welkom hier!!!

Link to comment
Share on other sites

Nah..dan ben een beetje het padje kwijt...

 

Iedereen schrijft hier om dezelfde reden..het laten uitkomen van een hele grote wens en we moeten elkaar daarin steunen niet afkraken!

Jaloezie is prima, gezond zelfs..maar soms kun je dingen beter voor je houden.

 

ClauS ik hoop dat je toch een leuk plekkie vindt..(forget het wachtbankje ) want er zijn hier (bijna haha) alleen maar heeeele leuke en lieve dames die elkoor steunen in slechte EN GOEDE momenten!

 

liefs stiertje

Link to comment
Share on other sites

Volledig eens met stiertje!! Ik boom in een topic waar iedereen in een andere fase zit. En dat is soms lastig maar meestal erg gezellig. Het gaat van echo's naar puncties naar voedingsadviezen naar kdv!!! En dat is fijn. Ik ben al effe niet meer te vinden op een wachtbankje. Mocht je zin hebben kom je lekker bij ons bomen?

 

X

Link to comment
Share on other sites

En jij!!!

 

Het mooie van dit forum is dat iedereen je steunt van eerste decapeptyl tot de positieve en in mijn geval telkens negatieve uitslag. En als iemand kwetsende opmerkingen plaatst dan staat dat zeer zeker niet representatief voor ons veilige en eerlijke forum.

 

Hoop dat je ergens blijft hangen clauS!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Claus,

 

welkom hier, er is al genoeg over gezegd dus ik hoop dat je je niet laat weerhouden en lekker van je af komt kletsen als je daar behoefte aan hebt!

wat ongelofelijk om te horen dat ze de belangrijkheid van timing van de pregnyl nooit goed uitgelegd hebben zeg!!

 

Ik wens je veel succes !

Link to comment
Share on other sites

Ja, het was heel vervelend, maar laten we de hormonen maar de schuld geven. Heel vervelend dat jij je er geremd door voelt, want het is echt een heel leuk forum! Dit soort dingen zijn echt incidenten en absoluut niet de normale gang van zaken hier! Je bent dus meer dan welkom om gezellig mee te kletsen!!! Of je nu lang of kort bezig bent, wel of geen kinderen hebt, dik, dun, rood, groen, of pimpelpaars met groene stippen bent! Kom lekker kletsen, het is hier heel leuk, hoe meer zielen hoe meer vreugd!

Link to comment
Share on other sites

Guest
This topic is now closed to further replies.
 Share



  • Posts

    • Het blijft spannend....ik heb dus afgelopen vrijdag een bloed test gedaan en er is HCG... Maar het is maar 16. Dat is de ondergrens van wat ze willen zien. Dus komende woensdag weer bloed geven.... PFFFFF extra heftige verlengde wachtweken op deze manier!
    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use