Jump to content

10de terugplaatsing en ongerust...


Nouckie
 Share

Recommended Posts

Hallo,

 

me eerst eventjes voorstellen ik ben hier nieuw ( eerste maal op een forum), 30 jaar oud en al verscheidene ivf/icsi pogingen achter de rug telkens met een negatief resultaat tot gevolg, maar steeds met perfecte embryo's. Ik heb al een dochter die 10 jaar wordt uit een spontane zwangerschap, daarna enkele miskramen en 5 jaar terug daardoor men eileiders verloren. Nu iets meer dan 4 jaar bezig met ivf/icsi.

 

Op donderdag 14 februari jaja op valentijn hebben we een terugplaatsing gehad van 2 cryo blastosysten. Alle 2 perfect ontdooit en 1 was zelfs al hatching aan het doen dus was al een hatching blastosyst.

Nu heb ik sedert de terugplaatsing veel last van krampen/krampjes in men buik niet dat ze pijn doen maar is net of ik ongesteld ga worden.

Afgelopen zaterdag 24/02 had ik wat licht bloedverlies echt een minimum maar wel helder bloedverlies. Ik heb dan omdat ik het niet meer uithield een zwangerschapstest van kruidvat gedaan negatief alle dagen daarop (tot op vandaag 27/02) opnieuw getest en ja hoor ik zag alle dagen een streepje duidelijker en duidelijker worden (zie foto die ik bijgevoegd heb).

 

Op 25/2 heb ik contact opgenomen met men gyne. voor het bloedverlies en die rade me aan al een bloedtest te doen al was het daarvoor eigenlijk nog te vroeg. Toen ik 's avonds de uitslag kreeg was men hcg 111. Ergens opgelucht en super tevreden toen ze dit zei maar ook bang...

Ik vond het ongeloofwaardig dat ik plots na 10 terugplaatsingen positief teste!!!

Aanstaande vrijdag 01/03 moet ik voor een nieuwe bloedafname maar de schrik zit erin dat ik negatief nieuws te horen zal krijgen, daar men buikpijn blijft aanhouden, ik heel slecht slaap kom voortdurend wakker en draaien en keren in men bed, men temperatuur blijft wel 37.2 als ik wakker kom.

 

Zijn er dames die men verhaal een beetje kunnen herkennen???

Denken jullie dat ik eindelijk eens mag hopen en gelukkig/super blij zijn of dat men maandstonden er toch aankomen door de buikpijn???

 

Hoop zo dat we eindelijk eens het geluk mogen hebben na 5 jaar maar ben dan ook zo bang dat men hoop en geluk weer afgenomen zullen worden.

 

Alvast men dank dames.

Link to comment
Share on other sites

Beste Nouckie,

 

Ik zou proberen om toch voorlopig te blijven genieten. Het is zo moeilijk, maar als ik het zo lees, komt het aardig overheen met mijn verhaal. Ik had ook bloedverlies 12 dagen na punctie, en die kramp. En zoals ze allemaal heel leuk zeggen, het hoort er bij. Het betekent dat je baarmoeder hard aan het werk is om er een mooi kindje van te maken. Ik ben nu inmiddels bijna 19 weken zwanger en ik maak me nog steeds zorgen. Tot 9 weken heb ik ook bijna elke week een bloeding gehad.

 

De wachtweken zijn verschrikkelijk, maar als je eenmaal weet dat het raak is, wordt het nog erger. Ook ik heb het gevoel van, kan het nu dan wel in 1x goed gaan. Dus ook van mijn kant een voorzichtige felicitatie! Geniet ervan!

 

Liefs

Link to comment
Share on other sites

Dank je wel dames, maar het is oooo zo moeilijk het is echt een dubbelgevoel....

Langs de ene kant supergelukkig met eindelijk eens een positieve uitslag, langs de andere kant geven de kwaaltjes (éénmalig bloedverlies, de buikkrampen sedert terugplaatsing) me dan weer een onrustgevend gevoel.

 

@Els1987 een dikke proficiat!!!

 

 

Ik hou jullie verder op de hoogte.

Link to comment
Share on other sites

Ik heb toen ik zwanger was een paar dagen na de tp licht bloedverlies gehad. Achteraf een innestelbloeding denk ik. En de buikpijn of gevoel alsof je ongi gaat worden heeft bij mij wel een week of 7 aangehouden.

 

Succes!

Neel

Link to comment
Share on other sites

Nouckie, dat zijn mooie testen, hoor. Die steeds donkerder worden! Gecombineerd met je hcg uitslag, wil ik je ook alvast een voorzichtige felcicitatie geven.

Ik herken je onrust en ongeloof, hoor.

Ik ben nu zwanger van een cryo. Dit, na 12 terugplaatsingen. De hoop was al bijna opgegeven.

Je durft het bijna niet te geloven. Bang om weer teleurgesteld te gaan worden. Een soort "ingebouwde" bescherming voor jezelf. Het heeft bij mij ook ontzettend lang geduurdf voordat ik mij emotioneel durfde te hechten aan het ukkie in mijn buik. (daar voel ik mij nu dan weer schuldig over)

Ook ik was er toen van overtuigd dat mijn maanstonden er aan gingen komen vanwege alle krampjes. Ik liep al dagen met tampins rond en was aan het afwachten totdat het zover was. Ook na de positieve k.ruidvat testen en de hcg uitslag, bleef ik die krampjes houden. Ik bleef het gevoel houden dat ik ongesteld zou gaan worden. In je lichaam is echter van alles gaande, dus krampjes etc kunnen er ook gewoon bij horen, maar die onzekerheid is killing.

Er wordt hier niet voor niets gesproken over het verlengde wachtbankje. Dus na een positieve test tot aan de eerste 12 of 16 weken.

Ik heb dan weliswaar geen bloedverlies gehad, maar ik heb regelmatig gelezen dat dit echt niets hoeft te betekenen.

Ik wil je heel veel succes wensen en ik hoop dat het hcg mooi is gestegen!

Link to comment
Share on other sites

Wen72 dank je voor je bericht, ik ben blij om te lezen dat er nog meer mensen zijn die zich zo een zorgen maakten en niet konden geloven dat ze eindelijk eens een positief resultaat in handen kregen!!!

Ik denk dat ik nu nog bang zal moeten afwachten tot vrijdag en erop blijven hopen dat hcg mooi gestegen is.

Link to comment
Share on other sites

Hi Nouckie,

 

Ook van mijn kant een voorzichtige felicitatie.... Wat volgens mij Wen al zegt, de verlengde wachtweken breken nu aan en die zijn geloof ik nog erger dan de 'gewone' wachtweken!

Van mijn kant ook een (eigenlijk 2) ervaring met bloedverlies en toch positief testen. Bij IVF1 had ik op WD11 's morgens heel erg kramp en ook wat bloedverlies (donkerbruin). Was wel eenmalig maar ik verloor alle hoop. 2 dagen later echter testte ik toch mooi positief. Helaas is dat met ongeveer 8,5 week alsnog mis gegaan (MA na 9,5 week). Bij de tweede IVF gebeurde er niks, testte ik negatief en brak mijn menstruatie door meteen na het stoppen met de bollen. Bij de derde IVF had ik op WD10 's middags een paar uur heel licht roze slijm, maar niet echt kramp of zo. Ook toen dacht ik dat het weer over was maar 4 dagen later getest en positief (HCG was toen 220)! Inmiddels 14 weken en 2 dagen maar het voelt nog steeds als de verlengde wachtweken.... Ik voel me idd veiliger bij een 15-of 16 weken grens.

Heel veel sterkte voor de komende tijd en op naar een mooie stijging komende vrijdag!

 

Groetjes, Beanie

Link to comment
Share on other sites

Jouw bloeduitslag waarde is heel netjes en dat zegt heel veel. Vu houdt aan minimaal 100 hcg op 14 dagen na eisprong/punctie. Daar zit jij dus al ruim op?

 

Verder had ik ook (best zware) ongikrampen bij mijn cryo plakkertje. Ook met licht bruinverlies.

 

Ik durf dus juist voorzichtig blij te zijn voor jullie. Niet teveel zorgen maken.

 

Succes met de nieuwe bloedtest! Als je niet kan wachten wellicht een CB met weekindicatie proberen. Ook al gaf die mij soms toen meer stress dan geruststelling. :)

Link to comment
Share on other sites

Hallo dames,

 

bedankt voor jullie reactie's ik heb er wel iets aan en voel me vandaag dan ook al iets rustiger.

 

Ik heb deze morgen (kon het niet laten) nog eens een testje gedaan en ik zie toch elke morgen het streepje dikker en zichtbaarder komen (zie foto). Vandaag zit ik op dag 14 na terugplaatsing van 2 cryo blasto's (progynava en utrogestan) en ik begin nu toch meer en meer te hopen....

Morgenochtend zal ik proberen om niet te testen en ga ik gewoon voor men bloedafname en wacht dan gewoon men resultaat af. Misschien eens langs gaan daarna bij men grootouders ofzo om men gedachten wat te verzetten en de tijd te passeren :-)

 

Zoals ik al eerder schreef heb ik op dag 11 na terugplaatsing een bloedafname mogen doen (door het bloedverlies tijdens het weekend) en toen stond men hcg op 111.

Morgen dan men 2de bloedafname op dag 15 na terugplaatsing, hoeveel zou men hcg dan ongeveer moeten zijn om goed te zijn???

Link to comment
Share on other sites

Het zijn inderdaad 5 dagen cryo's, de ene was zelfs al een hatching blastocyst!

Ik weet wel niet vanaf wanneer ik moet beginnen te rekenen dan voor hcg en hoever ik nu zou moeten zijn na die tp van blasto's.

 

Ik heb op dag 2 van men maandstonden 24/01/2013 moeten beginnen met progynova 1/s'morgens en 1/s'avonds

op dag 7, 29/01/2013 echo baarmoederslijmvlies was toen 5mm moeten verhogen met progynova na 2/s'morgens en 2/s'avonds

op dag 16, 04/02/2013 opnieuw echo baarmoederslijmvlies 8.4mm progynova blijft zelfde 2/s'morgens en 2/s'avonds

op dag 20, 08/02/2013 opnieuw echo baarmoederslijmvlies 10.4 progynova blijft zelfde ( tot bloedafname)

op dag 21, 09/02/2013 ook moeten starten met 3x/dag utrogestan

op dag 26, 14/02/2013 terugplaatsing van 2 blastocysten waarvan 1 als hatching blastocyst (ook moeten starten met bloedverdunner asaflow 1x/dag)

 

ik kreeg niet eerder een terugplaatsing van men gyne alvorens men baarmoederslijmvlies dik genoeg was, dus weet ik nu niet wanneer ovulatie ofzo plaatsvond, hoe ver ik nu zou moeten zijn, wat de hcg waarde dan zou moeten zijn,...

 

Is zo frustrerend die onwetendheid!!!!

Link to comment
Share on other sites

Hallo dames,

 

ik heb me kunnen inhouden deze morgen om geen testje meer te doen!!!

Ik ben geweest voor men bloedafname en zit dus nu in de lange wachturen tot het resultaat... pfff ik ben zo nerveus dat ik alsnog slecht nieuws zal krijgen.

 

Grtz Nouckie.

Link to comment
Share on other sites

Hallo Dames,

 

ik heb net de resultaten gekregen van mijn bloedafname en mijn hcg is gestegen naar 755 op dag 15 na tp van 2 cryo blastocysten. Ik ben natuurlijk super tevreden maar vraag me nu natuurlijk af of dit wel voldoende is???

Als ik hier zie bij sommige hoe hoog hun hcg waarden waren/ of zijn!

 

Volgende week donderdag 07/03/2013 opnieuw bloedafname.

 

Grtz Nouckie.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Het blijft spannend....ik heb dus afgelopen vrijdag een bloed test gedaan en er is HCG... Maar het is maar 16. Dat is de ondergrens van wat ze willen zien. Dus komende woensdag weer bloed geven.... PFFFFF extra heftige verlengde wachtweken op deze manier!
    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use