Jump to content

Afscheid nemen....


 Share

Recommended Posts

Hi meiden,

 

 

Het is al een hele poos geleden dat ik voor het laatst op dit forum wat heb gepost. Een groot aantal van jullie ken ik dan ook niet maar een aantal andere meiden ken ik nog van al die wachtbankjes, uitgerekend etc etc. Daarom wil ik toch even afscheid nemen met een korte update.

 

 

Voor ons gaat er definitief geen kleintje meer komen. Sinds vorig jaar weten wij dat ik adenomyose (endometriose in de baarmoederwand) heb. Gezien de klachten niet geheel onverwacht maar wel een mokerslag omdat dit niet te genezen is. Om de adenomyose tot rust te brengen ben ik met Lucrin in de overgang gebracht. Helaas bleek dit niet te werken. Na wekenlange bloedingen en een zware bloedarmoede hebben wij moeten besluiten tot een baarmoederverwijdering. Deze operatie wordt binnenkort uitgevoerd. We zijn intens verdrietig maar weten ook dat we alles hebben gedaan om onze liefste wens te vervullen. We zijn heel dichtbij geweest, Daan* en Féline* hebben ons papa en mama gemaakt maar uiteindelijk staan we met lege handen...

 

 

Ik wens jullie allemaal heel veel geluk, sterkte en liefde toe in de hoop dat jullie uiteindelijk een kleintje in je armen mogen sluiten! Lieve meiden, bedankt voor jullie lieve woorden, steun en support als ik het nodig had, de wetenschap dat je niet alleen bent in deze wondere wereld is soms zo fijn!

 

 

Lieve groet voor iedereen!

Link to comment
Share on other sites

Lieve Ceeke, Vanaf hier ook nog even een dikke knuffel! Ik weet zeker dat D.aan* en F.eline* (vanaf boven)vol trots naar hun papa en mama kijken. Je hebt een dappere strijd gestreden waaraan nu een einde gaat komen.

Wij spreken elkaar elders (fb of de app) verder, maar ik wilde je gewoon even laten weten dat ik bewondering heb voor deze moedige (maar o zo moeilijke) beslissing. Dikke knuf!

Link to comment
Share on other sites

Lieve Ceeke,

 

Ook al ken ik je niet, je bericht komt hard aan en ik moet gewoon even reageren. Een zware en moedige beslissing, maar eigenlijk zo weinig keus. Want ook jou gezondheid is belangrijk.

 

Jullie zijn papa en mama van 2 prachtige kindjes, maar voor de buitenwereld onzichtbare ouders. Een rouwproces dat jullie ongewenst kinderloos zullen blijven. Ik wil jullie veel sterkte, maar ook heel veel geluk wensen en een liefdevolle toekomst.

 

Veel liefs een een ontzettend dikke knuffel!

 

 

Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

Link to comment
Share on other sites

Ook ik ken je niet maar krijg kippenvel van je bericht. Dapper.

Veel kracht en sterkte maar ook prachtige momenten.

Moes

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Link to comment
Share on other sites

Ceeke, ik 'ken' je natuurlijk nog wel van vroegere wachtbankjes en andere topics.

Wat een vreselijk heftige gebeurtenissen en beslissingen komen jullie toch voor te staan.

Heel veel sterkte toegewenst!!

 

 

Sluit hiermee voor jullie het boek 'kinderen' nu trouwens helemaal?

Of staan jullie evt nog open voor andere opties? Pleegzorg, adoptie...... draagmoeder??

Link to comment
Share on other sites

Lieve Ceeke,

 

pffff ik wist er natuurljk al vanaf, heb jullie " traject" van dichtbij meegemaakt, ik vind het zo verschrikkelijk moeiljk en oneerlijk!! Maar dat weten we he dat we geen papa en mama worden op basis van eerlijkheid....

lieve meid we steunen elkaar waar we kunnen en weet dat he ook in dit traject op ons kan steunen!

 

liefs

babeth xxx

Link to comment
Share on other sites

Dank voor jullie lieve woorden meiden...

 

Wen, we blijven elkaar zeker volgen via app/FB. En hopelijk zie ik je volgende keer weer een keer live! Jouw woorden geven me de moed om deze dagen door te komen. Met een lach en een traan. Met de onuitwisbare herinneringen aan D.aan* en F.éline* in ons hart!

 

Moes, een lange weg af aan het leggen voor jullie zo gewenste wondertje. Dank voor je berichtje en vooral heel veel succes met een laatste (?) ronde. Ik hoop oprecht dat jullie wens vervuld mag worden!

 

Vlindermama, mama van een prachtig klein mooi meisje dat niet bij jullie kon blijven. Wat een immens verdriet... Wat is het leven soms oneerlijk hé? Zo dichtbij, zoveel verloren. Ook jullie zijn al weer even bezig voor een brusje. De wens is zo groot, ook al is de weg met hobbels bezaaid. Volg je hart en doe wat jullie denken dat je moet doen (ook al snapt de 'buitenwereld' niet altijd waarom je maar door blijft gaan) want je weet nooit wat de toekomst gaat brengen! Ook voor jullie hoop ik dat jullie liefste wens vervuld wordt.

 

Dee, wij hebben inderdaad menigmaal samen op een wachtbankjes gezeten (en zijn er helaas ook samen afgevallen😢). Jullie zijn een andere weg gegaan en mogen nu twee kindjes gaan adopteren. Wat bijzonder! Al enig zicht op wanneer dit kan gebeuren? Voor ons is adoptie helaas geen optie (we zitten niet op één lijn wat dat betreft), pleegzorg vind ik te moeilijk want afscheid nemen heb ik al te vaal gedaan... Draagmoeder is heel misschien nog een optie want er is nog één cryo. Helaas worden we hier in nl niet geholpen, België is ook niet mogelijk dus wordt het Cyprus of Riga. We twijfelen erg of we dit wel moeten gaan doen want wat is nu de kans op een zwangerschap met één cryo (redelijk/goede kwaliteit). Na alle jaren van hopen, zijn we ook erg toe aan rust. We gaan zien wat het wordt, nu eerst deze operatie.

 

Babeth, helaas is het leven niet altijd eerlijk... Life happens en daar moet je het mee doen. Weten dat we op jullie mogen leunen en steunen betekent veel voor ons! Onze duimen draaien voor jullie op dit moment in deze toch weer spannende dagen. Spreek je vast snel!

 

Voor jullie allemaal een dikke knuffel en vooral heel veel geluk toegewenst!

Link to comment
Share on other sites

Draagmoederschap in NL is inderdaad moeilijk. Wij hebben er ook ooit over nagedacht en destijds wat onderzoek gedaan. Weet niet of het nu nog hetzelfde is maar toen was het geloof ik alleen het VU dat er aan meewerkte? Niet zo heel lang geleden hoorde ik over iemand die was afgewezen omdat er niet duidelijk genoeg een 'baarmoederprobleem' bij haar speelde. Dat lijkt me in jouw geval wel een duidelijke factor, zeker na de operatie. Maar goed, daarnaast zijn er nog andere factoren waardoor het in NL een lastige zaak is....

Kan me wel voorstellen dat jullie rust willen (hadden wij ook) en je daarom waarschijnlijk niet meer in IVF of IVM met een draagmoeder willen storten, maar snap ook dat je die ene cryo nog wil proberen om het af te sluiten. Wat je ook beslist: veel succes!

 

Naar het idee van adoptie hebben wij toe moeten groeien. Eerst maar eens een wachtnummer aangevraagd (terwijl we nog niet zeker wisten of we ermee verder zouden gaan), open dag van een vergunninghouder bezocht om het wat concreter te maken, etc. Op dit moment kan ik me eigenlijk niet meer voorstellen dat ik nu per ongeluk zwanger zou raken en de adoptie niet door zou gaan. We zitten al zo met ons hoofd en hart bij onze toekomstige kindjes uit dat verre land.... We hopen dat we dit jaar nog mogen afreizen maar dat is afwachten. Het is maar net wat voor kinddossiers er binnenkomen en of wij daarmee gematcht kunnen worden. Superspannend!

Link to comment
Share on other sites

Ceeke, ik heb niet echt de woorden om je een hart onder de riem te steken. Ben er stil van. Ik weet het nog van dat het toen misging, de impact, heftigheid en het grote verdriet... Life is not fair, maak er samen iets goeds van!

Link to comment
Share on other sites

Beste Ceeke,

 

Ik ken je niet, maar wil je heel veel sterkte wensen. Wij hadden de hoop al opgegeven, maar een lieve vriendin heeft aangeboden draagmoeder voor ons te worden. Door de afwijking aan mijn baarmoeder is de kans bijna onmogelijk zelf zwanger te worden. Mocht je meer informatie willen kan je altijd een berichtje sturen. Veel sterkte. Gr. Petra

Link to comment
Share on other sites

Lieve ceeke ik kan niet de juiste woorden vinden zo oneerlijk

Ik wens je heel veel kracht sterkte en liefde om met dit om tegaan

 

Liefs Jessica

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use