Ga naar inhoud

Leven is zo oneerlijk...


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

hallo allemaal !!!

 

 

 

voor ons staat er ICSI te wachten, en net zoals vele ben ik nu al in de stress als ik denk aan hoe het allemaal zal gaan verlopen, hoe werkt dat spuiten?? kan ik dat zelf wel?? wordt ik er niet beroerd van, of juist niet te genieten??

 

 

 

en ik voel me soms ook zo in de war, zeker nu alletwee mijn schoonzusters zwanger zijn.

 

 

 

mijn man is de enige in hun gezin met vruchtbaarheidsproblemen, en nu heeft hij het dus juist moeilijk, omdat we nu een beetje door krijgen want ons allemaal te wachten staat.

 

 

 

hij moet TESE ondergaan, en ik de ICSI, we vinden het heel erg moeilijk, gelukkig kan ik met mijn moeder er goed over praten, maar hij kan helemaal niet bij zijn ouders terecht.

 

 

 

die doen net of er niets aan de hand is, want hun worden toch al 2x opa en oma !!!

 

daar heeft hij het heel erg moeilijk mee, dus daar hebben temidden van al deze ellende ook nog eens mee te maken.

 

 

 

wij weten nog niet wanneer het onze beurt zal zijn, maar ik ben nu al ongeduldig, dus dat wordt wat !!!!!

 

 

 

ik wens jullie allemaal heel veel sterkte

 

 

 

dikke knuffel

Geplaatst

Hoi lucky-t,

 

Oef, dat is erg confronterend; twee zwangere schoonzussen. En dan ook nog zo'n rare reactie vanuit de familie. Ontzettend vervelend voor jullie. Het is tenslotte allemaal niet niets en dan kun je alle steun gebruiken die er is! Snappen ze wel wat het allemaal in houdt?

 

Ik zit nu bijna 2 weken aan de decapeptyl en moet zeggen dat het me reuze meevalt. Echt waar. Prikken heb je snel onder de knie, van bijwerkingen amper sprake. Ik voel me eigenlijk wel lekker. Het is trouwens wel goed dat je ongeduldig bent. Betekent volgens mij dat je er wel lekker voor bent. Tot dan kun je hier alvast lekker meelezen en meeleven.

 

Welkom in ons schuitje!

 

Groeten, Nora.

Geplaatst

bedankt Nora !!!!

 

 

 

ik voel me hier inderdaad erg welkom.

 

 

 

het is inderdaad een rare en confronterende situatie, en vooral omdat 1 van mijn schoonzusters het echt niet verdiend zwanger te zijn.

 

 

 

wellicht een beetje grof om te zeggen maar het is zo, ze heeft tot dat ze zwanger werdt allelei drugs gebruikt en ze heeft haar scharrel eigenlijk gedwongen bij haar te blijven nu ze zwanger is geraakt, waarom lukt het bij zo iemand dan altijd ook gelijk he???

 

 

 

mijn andere schoonzus gun ik het van harte aangezien ze het ook graag willen.

 

 

 

ja en mijn schoonouders zijn rare mensen, mijn man was voor de eerste keer geopereerd en pas na 2 weken belde ze een keer, en toen hij liet weten dat hij teleurgesteld in ze was kwamen ze even op een verplichte koffie, ja wat moet je daar dan mee he

 

 

 

zo is het voor ons al duidelijk, dat mocht alles mis gaan en we voor donorzaad zullen moeten kiezen (wat mijn man graag wil als dat onze laatste optie is om kinderen te krijgen), dat wij hun dat niet gaan mededelen.

 

 

 

ze hebben nu al geen interesse dus hij is bang dat als ik zwanger zou zijn van iemand anders zijn zaad dat ze dan helemaal niet geinteresseerd zullen zijn.

 

 

 

zoals je begrijpt heeft hij dus heel veel aan zijn hoofd naast onze ziekenhuisbezoeken, en dat is iets wat ik hem liever had bespaart, maar wat ik helaas niet kan.

 

 

 

maar samen gaan we ervoor, en kiezen om samen gelukkig te zijn en blijven, en hopen veel succes van onze TESE/ICSI behandelingen, en anders dat wellicht een donor onze wens waar zal moeten maken.

 

 

 

fijn om al wat dingetjes te horen over het spuiten van iemand die al bezig is, mag ik vragen hoe het bij jullie precies zit en welke behandelingen jullie volgen/hebben gevolgd??

 

 

 

dikke knuffel

Geplaatst

Hoi Lucky-T,

 

 

 

Wat vervelend allemaal zeg, ik weet precies wat je bedoeld.

 

 

 

Eerst werd een vriendin van me zwanger (nu geen vriendin meer) die rookte en ook wiet niet alleen sigaretten, en had super veel gedronken met kerst en kwam toen erachter dat ze ongewenst door de pil heen zwanger was. En die bleef ook gewoon doorroken wel minder maar dat is niet minder erg. Moet wel erbij zeggen, dit kindje is 2 weken te vroeg geboren en heeft een hersenbloeding gehad en heel zwaar gelegen, en dan hebben ze ook nog het geluk dat dat kindje (ik wens het ze niet hoor) er helemaal bovenop komt en er niets aan over houdt.

 

 

 

3 maanden later of zo werd een andere vriendin van me zwanger en die rookte nog meer sigaretten en wiet, ook ongewenst zwanger door de nuvaring heen, en deze bleef wel doorroken, en toen was het kindje bij de geboorte erg klein, toen ik daar iets van zei, reageerde ze zo van ach ja dat had ik al gedacht dat komt van het roken. (ik had haar het liefste gewurgd) En nu is het kindje een half jaar en rookt ze nog steeds wiet en sigaretten bij het leven.

 

 

 

Dit was ook voor mij een erg zware tijd want dan denk je wel eens waarom hun wel en ik niet, zij verdienen het niet eens en wij doen er alles aan om zo gezond mogelijk te leven en dan lukt het niet. Maar ja het gaat nu wel lukken.

 

 

 

Ik ga nu met decapeptyl prikken en dan heb ik 30 juni de eerste echo en dan kan ik misschien puregon erbij gaan spuiten. Dan komt ergens de puntie en terugplaatsing en in de tussentijd nog de progesteron bolletjes en de Pregnyl. Nou een hele koelkast vol. hihi.

 

 

 

Jij veel succes tegen die tijd.

 

 

 

Liefs Cindy

Geplaatst

hai Cindy86

 

 

 

ja inderdaad, wij doen er ook alles aan om zo gezond mogelijk te leven, en na 3 jaar proberen hadden we wel in de gaten dat er iets goed mis was

 

 

 

maar gelukkig hebben ze bij ons het probleem gevonden en ze weten nu dus ook wat er wel en niet zin heeft en hoeven we geen dingen te ondergaan die niet nodig zijn, tochh

 

 

 

spannend allemaal he, wij zitten nog steeds op een telefoontje te wachten vanuit het radboud, maar wachten duurt lang.

 

 

 

dikke knuffel

Geplaatst

Hee Lucky-t,

 

Jeetje da's een heel verhaal zeg. Ontzettend jammer dat jullie niet gesteund worden door de familie van je man. Heel raar. Heeft hij altijd al een moeilijke relatie met zijn ouders gehad? En jeetje, donorzaad; dat lijkt me een hele moeilijke beslissing om te nemen. Je wilt toch graag een kindje van jullie samen. Maar goed, er is nog goede hoop! Toch? Ik ben niet zo bekend met TESE.....kent deze behandeling goede succespercentages?

 

Mijn verhaal. Pff, da's ook een lange. Maar in het kort: vorig jaar een miskraam, 3 maanden later weer zwanger. Pas op 11 weken (!) ontdekt dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap betrof. Toen met spoed geopereerd en toen werden er verkleefde eileiders aangetroffen die toen zijn verwijderd. Da's keihard nieuws om te vernemen! Ik ben er weken kapot van geweest. Maar goed, nu voel ik me weer lekker. Ik heb er wel moeite mee om zwangere vrouwen te zien, hoor. Ik zie ze constant. Mijn overbuurvrouw zit elke avond op haar stoepie met haar dikke buik......te roken......grrr....

 

Ik denk dat we ons daar niet te veel op moeten concentreren. Is alleen maar negatieve energie. Oh ja, dit is trouwens mijn eerste IVF behandeling.

 

Groeten, Nora.

Geplaatst
Hee Lucky-t,

 

Jeetje da's een heel verhaal zeg. Ontzettend jammer dat jullie niet gesteund worden door de familie van je man. Heel raar. Heeft hij altijd al een moeilijke relatie met zijn ouders gehad? En jeetje, donorzaad; dat lijkt me een hele moeilijke beslissing om te nemen. Je wilt toch graag een kindje van jullie samen. Maar goed, er is nog goede hoop! Toch? Ik ben niet zo bekend met TESE.....kent deze behandeling goede succespercentages?

 

Mijn verhaal. Pff, da's ook een lange. Maar in het kort: vorig jaar een miskraam, 3 maanden later weer zwanger. Pas op 11 weken (!) ontdekt dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap betrof. Toen met spoed geopereerd en toen werden er verkleefde eileiders aangetroffen die toen zijn verwijderd. Da's keihard nieuws om te vernemen! Ik ben er weken kapot van geweest. Maar goed, nu voel ik me weer lekker. Ik heb er wel moeite mee om zwangere vrouwen te zien, hoor. Ik zie ze constant. Mijn overbuurvrouw zit elke avond op haar stoepie met haar dikke buik......te roken......grrr....

 

Ik denk dat we ons daar niet te veel op moeten concentreren. Is alleen maar negatieve energie. Oh ja, dit is trouwens mijn eerste IVF behandeling.

 

Groeten, Nora.

 

 

 

 

 

 

 

Komt helemaal goed Nora, wordt dit je eerste kindtje? en hoe oud ben je?

Geplaatst

Ik hoop het zo. Vandaag een mindere dag......

 

Yes mijn eerste. Ik ben 30.

 

Groetjes.

 

 

 

Komt helemaal goed Nora, wordt dit je eerste kindtje? en hoe oud ben je?
Geplaatst

hallo meiden,

 

 

 

Veel sterkte met wachten en nora jij met spuiten.

 

Probeer je op je wondertje te focussen en niet wat anderen hebben en jij zelf niet want dan wordt het leven echt ondraaglijk.

 

 

 

Ik had geen vader en mijn moeder lag steeds in het ziekenhuis en nu is zij ook overleden. Ik heb geen ouders meer en zelf kan ik ook niet zomaar een ouder worden en was steeds jaloers op anderen, maar ik had daar zo last van dat ik echt moest focussen op wat ik wel had anders verlies jeje zelf zo.

 

 

 

welterusten

 

Pebbels

Geplaatst

Rita, wat heftig, van je ouders... echt goed hoe positief je hiermee om gaat.

 

 

 

Iedereen trouwens, dat valt me echt op. Iedereen zet z'n schouders eronder en gaat door...en heerlijk dat dit forum er is, kunnen we ook op onze mindere dagen het allemaal even lekker van ons afschrijven!

 

 

 

Nora, fijn dat het spuiten meevalt. Scheelt weer een boel!

 

 

 

Lucky-t - over je schoonzusjes, pff, confronterend lijkt me dat. En helemaal als eentje aan de drugs is/was en geen stabiele, liefdevolle relatie heeft om het kindje in groot te brengen... En vervelend ook, dat de ouders van je man zo doen. Zal voor hem af en toe best slikken zijn. Heel veel sterke en succes de komende tijd! Hoop dat jullie snel kunnen beginnen met de TESE en jij met het spuiten etc.

 

 

 

Ik heb er echt moeite mee, merk ik, als ik lees dat mensen tijdens hun zwangerschap doorgaan met drinken of roken. Het is zo schadelijk... kan me niet goed voorstellen dat mensen er bewust voor kiezen om zichzelf, laat staan hun ongeboren kindje, schade toe te brengen...

Geplaatst

Hee Pebbels,

 

Heftig verhaal zeg. Het lijkt me vreselijk om geen ouders meer te hebben. En je hebt helemaal gelijk; je blijft verbitterd achter als je constant kijkt naar wat je niet hebt. Maar ik vind het af en toe zo moeilijk. Je wordt er elke dag wel tig keer mee geconfronteerd. Kinderen die naar school worden gebracht, zwangere vrouwen die met hun buik pronken (ga ik ook zoooo doen als ik zwanger ben!!!), kinderwagens en ga zo maar door. En nu ik middenin de behandeling zit, heb ik er nog meer moeite mee. Pff, ik zal blij zijn als het eind in zicht is. Jij hebt di de punctie toch? Zenuwachtig?

 

Groeten, Nora.

Geplaatst

hallo meiden,

 

 

 

Het leven is op dit moment niet altijd leuk voor ons, omdat we zo graag een kindje willen en dat anderen die er niet zo mee bezig zijn en nog van alles doen wat bij ons wordt afgeraden toch maar zo in verwachting raken. Ja doet heel erg pijn.

 

 

 

Bij mij is het gewoon heel erg dubbel, ik mis mijn moeder zo dat ik vaak denk als ik haar terug zou kunnen krijgen dan geef ik mijn wens om kinderen krijgen wel op, slaat natuurlijk nergens op, maar het voelt soms zo.

 

Toen ik klein was en ik bij vriendinnen of familie op bezoek ging dan zag ik

 

echt een gezin en gezonde en sterke ouders en ik wou dat ook altijd.

 

 

 

Nora ik begrijp heel goed wat jij en andere dames hier bedoelen, je wordt er soms zo mee geconfronteerd en daar kan je niet altijd omheen.

 

En dan is het zo lekker om op deze site het van je af te schrijven en te lezen dat anderen hier begrijpen wat je bedoelt.

 

 

 

Ik kom hier ook heel graag en niet om altijd wat te mailen, maar ook ff te lezen en kan ik weer de hele dag er tegenaan.

 

De openhartihgheid van de dames hier is zo mooi en dat raakt je en vooral het schept een band.

 

 

 

Lucky, ik sluit me helemaal aan bij wat Marieke schrijft. veel sterkte en ik hoop dat het goed komt met hem en zijn ouders, dat ze erbij stil mogen staan dat het voor je man niet makkelijk is.

 

 

 

groetjes

 

pebbels

Geplaatst

hallo allemaal,

 

 

 

ja inderdaad is het voor mijn man erg moelijk allemaal en vooral omdat hij niet bij zijn gezin terecht kan.

 

 

 

nu heeft hij gelukkig een oom en tante waar hij wel bij terecht kan, want ja je wilt ook wel eens iemand van je eigen familie die achter je staat.

 

 

 

hij kan gelukkig ook heel goed met mijn familie, en hij zegt ook dat hij blij is dat hun ons zo goed steunen, ze zijn ook overal van op de hoogte, en bellen altijd ff na een afspraak.

 

 

 

ik heb erg weinig geloof in dat het goed gaat komen met zijn ouders, met zijn zus heeft en wilt hij helemaal geen contact (erg lang verhaal), en met zijn broer heeft hij wel contact maar die band is ook niet echt close.

 

 

 

heel erg bedankt allemaal voor het warme gevoel die je hier van iedereen krijgt.

Geplaatst

ook voor jou is het denk ik moeilijk lucky.Zelf heb ik ook geen familie die me steunt met het hele proces in onze cultuur is het een soort van schande als je geen kinderen op de natuurlijke manier kan krijgen .En als me ouders het weten zullen ze me adviseren te scheiden van mijn man .Het is best zwaar om niemand achter je te hebben staan nooit je verhaal kwijt kan.Maar het blijft voor iedereen erg zwaar met of onder steun denk ik. En je word er sterker door blijf ik maar denken

Geplaatst

hai fouzia

 

 

 

ja is en blijft moeilijk, maar ik vind persoonlijk dat praten over onze problemen mij wel helpen.

 

 

 

ik begrijp wel wat je zegt hoor !! in onze familie is het ook wel zo, niet vanuit onze cultuur maar het is een soort trots van die mannen uit mijn familie (van vaders kant), die vinden dat je bent gefaald als je piemel niet werkt zoals hij zou moeten.

 

 

 

ze gaan er vanuit als er iets mis is met de zaadjes dan zal er ook wel iets mis zijn met het hele gebeuren !! zo dom en naiëf maar je moet er gewoon niet over nadenken, jullie moeten je eigen keuzes maken, en dat is alles wat telt.

 

 

 

zo hebben wij ook besloten dat als we noodgedwongen voor donorzaad zullen moeten kiezen om onze wens te laten vervullen dat wij dat alleen voor ons zelf houden, alleen mijn moeder en oudste zus zullen op de hoogte zijn (voor eventuele noodsituaties)

 

 

 

wat een ellende he wat we allemaal voor onze kiezen krijgen!! maar we houden moet en blijven vechten voor onze wensen

 

 

 

veel liefs

Geplaatst

Ehm, mamalou, zal ik even een vervelende opmerking plaatsten?

 

Als je het voor je uit blijft schuiven, weet je ook niet hoe het voelt en of het lukt!

 

Ik snap je twijfel hoor! Wilde eerst ook niets van hormonen weten. Maar toen dat toch de enige strohalm bleek te zijn voor een kindje van ons samen, heb ik hem toch maar vast gepakt. En nu ben ik zwanger van onze eerste ICSI poging!

 

Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel succes dames!!!!!

 

 

 

Groetjesssssssssssssss

Geplaatst

Hoi Hildever,

 

Ik ben heel blij voor je dat het is gelukt bij jullie! En je hebt gelijk, ik schuif het wel voor me uit. Aan de ene kant omdat ik op een wonder hoop en erin geloof, aan de andere kant omdat ik bang ben om zwanger te zijn, of voor de teleurstellingen liever gezegd.

 

en als ik alle angst opzij schuif dan zou ik alleen maar zwanger willen zijn, het liefst zo snel mogelijk.

 

en ik vind ook weer dat ik niet te snel moet beginnen. Ik heb nu een rare cyclus van 3 weken met lang bloedverlies. Ik wil dat eerst goed hebben. Daarvoor slik ik nu Chinese kruiden en ga ik binnenkort beginnen met acupunctuur. ik heb ondertussen heel alternatief nederland gehad maarja, dat geeft me nu eenmaal wat rust.

 

ik hoop in elk geval met je mee dat jullie in februari een wonder verwachten!

 

liefs mamalou

Geplaatst
ook voor jou is het denk ik moeilijk lucky.Zelf heb ik ook geen familie die me steunt met het hele proces in onze cultuur is het een soort van schande als je geen kinderen op de natuurlijke manier kan krijgen .En als me ouders het weten zullen ze me adviseren te scheiden van mijn man .Het is best zwaar om niemand achter je te hebben staan nooit je verhaal kwijt kan.Maar het blijft voor iedereen erg zwaar met of onder steun denk ik. En je word er sterker door blijf ik maar denken

 

 

 

Hallo Fouzia,

 

 

 

Ja ik weet wat je bedoeld in de arabische wereld is dat inderdaad taboe...

 

 

 

maar gelukkig zijn er allemaal hulp middelen, hoop dat jij en je man een gezond babytje zullen krijgen inschallah!

Geplaatst
Ik hoop het zo. Vandaag een mindere dag......

 

Yes mijn eerste. Ik ben 30.

 

Groetjes.

 

 

 

30 jaar en al zo een hoop mee gemaakt, leven is inderdaad oneerlijk, maar hoop dat jullie snel een wondertje krijgen!

 

 

 

heel veel suc6 tijdens je 1e ivf..

Geplaatst

Ik snap jullie onmacht en frustratie zo goed! Hou vol, dat is het enige wat helpt helaas. En inderdaad, soms kan een behandeling heel erg lijken, maar zo bevrijdend werken als het lukt. Take care. niki

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden