ivfmoeder

Het is de dertigste dag van mijn cyclus, en twaalf dagen na mijn TP. Zoals het onderwerp van mijn blog het eigenlijk al zegt, heb ik vanochtend positief getest. Ik ben zwanger. Ik kan het nog steeds niet geloven, en had de hoop in de tweede week van de WW al opgegeven. Het was vandaag mijn testdag (twaalf dagen na TP), maar ik had geen tests in huis. Omdat ik naar de WC moest, had ik mijn eerste ochtendurine in een bekertje opgevangen. Ik zei tegen mezelf: Als mijn temperatuur nog steeds niet onder de 37 graden Celsius gezakt is, koop ik een test. Mijn temperatuur was 37,1 graden Celsius. Met mijn zoontje op de fiets naar de supermarkt voor wat boodschappen en naar de drogist voor een Clear Blue test en Kruidvat test. Toen ik thuis kwam, gierden de zenuwen door mijn lichaam. Ik wilde de gebruiksaanwijzing doornemen, maar mijn zoontje wilde perse een banaan en een appel. Die kleintjes voelen het als er iets aan de hand is! Ik liep naar de badkamer, dompelde het Clear Blue staafje 20 seconden in het bekertje urine, deed het dopje erop, legde het neer, en gooide de gebruiksaanwijzing over het staafje. Nadat ik een appel voor mijn zoontje had geschild, liep ik weer naar de badkamer, waar het staafje geduldig op het badkamermeubel lag te wachten. Ik tilde het papiertje voorzichtig op, en las: Zwanger 1-2. Ik was blij, en belde meteen mijn man op het werk. Hij zei dat hij blij was, maar ook voorzichtig wilde zijn. En, ik begrijp het. Ik heb hetzelfde. Ik ben ook een beetje bang om het te verliezen. Ik hoop dat het blijft zitten. Ik hoop dat we bij onze 1e echo een hartje zullen zien kloppen. Angsten van de WW maken plaats voor andere angsten. Maar, toch ben ik voorzichtig blij.

Het is de zevenentwintigste dag van mijn cyclus. Ik had weer last van een vreselijke (menstruatie-) kramp van een paar seconden. Het voelde tegelijk als een perswee. Het lijkt alsof mijn lichaam met alle geweld de inhoud van mijn baarmoeder inclusief de twee embryo's eruit probeert te gooien, maar de bolletjes gooien roet in het spel. Dit is de laatste dag dat ik de bolletjes nog moet inbrengen. En, dan is het afwachten. Ik merk dat zo positief als ik vorige week was, zo negatief ben ik nu. Ik kan de PC ook moeilijk met rust laten. Al struinend over het Internet zoek ik na bevestiging: Wat voelen vrouwen de laatste dagen van hun WW?

Hoi Nico, Ik lees dat je eigenlijk voor jezelf nog geen beslissing hebt kunnen nemen: doorgaan of stoppen. Misschien kan je dat idd pas doen als je rust hebt genomen. Ik heb daar lang over gedaan (zoals je weet). Maar misschien zijn er middelen om die rust 'sneller' te vinden. Je kan pas een goede beslissing nemen als je je weer iets beter in je vel zit, en je de dingen hebt kunnen verwerken. Ik heb nooit aan Reiki of Accupunctuur gedaan. Ik heb er wel aan gedacht. Ik had het ook voor mezelf opgeschreven. Maar, elke keer liet ik die kans voorbij gaan. Ik geloof wel dat dit soort kunnen helpen. Het is pas twee weken geleden. Dus je hoeft niet meteen te beslissen. En, jij weet zelf het beste hoelang je ermee wilt wachten, voordat je daadwerkelijk een beslissing neemt. Wat wel belangrijk is, dat je met elke beslissing die je neemt ermee moet kunnen leven. Ik denk niet dat je schuldgevoelens hoeft te hebben. Je baalt natuurlijk dat je lichaam niet 100% werkt, maar je doet wel hartstikke je best om op een andere manier jullie kinderwens in vervulling te laten gaan. Je mag juist trots zijn op jezelf dat je het probeert, dat je die zware behandeling ondergaat! Ik durf te wedden dat jouw partner hartstikke trots op jou is. Liefs, Karin BTW Ik had een berichtje voor jou onder mijn eigen profiel geplaatst. Natuurlijk had jij die niet kunnen lezen. Heel stom. Ik zat een beetje rond te kijken op Google Maps, en ik zag dat jij niet ver woonde van die kliniek in Dusseldorf. Okee, het is nog wel meer dan een uur te rijden, maar wel goed te doen, lijkt me.

Het is zesentwintigste dag van mijn cyclus. Bah, de tijd kruipt tergend langzaam voorbij. Mijn lichaam staat op het punt om het uit te schreeuwen: “De poging is niet gelukt”. Gisteren was mijn inleg-X niet alleen wit van de bolletjes, maar ook nog donkerrood van oud bloed. Het vage ongigevoel heeft plaatsgemaakt voor hevige krampen. Ik heb al een vermoeden. Alleen de bolletjes weerhouden mijn lichaam om de waarheid uit te spreken. Na morgen hoef ik geen bolletjes meer in te brengen.. Het is dan de zeventwintigste dag van mijn cyclus. Mijn cyclus is rond de achtentwintig dagen lang. Soms langer, soms korter. God, wat zijn de wachtweken zwaar! update (20:40): Naast het ongigevoel heb ik nu ook pijn in mijn rug. De Red Devil is in aantocht, en hij doet dit met veel bombarie Uit frustratie heb ik een hele pizza en een blikje Nestea naar binnen gewerkt. Ik had eigenlijk wel een glaasje wijn of twee gewild, maar ik kon me bedwingen. Misschien na het weekend.

Nico, bedankt voor jouw bemoedigende woorden. Ik weet het niet... Gisteravond zat er oud bloed op mijn inleg-X, en vanochtend enorme krampen in mijn buik. Ik heb het idee dat het al aan de gang is, maar dat de bolletjes mijn ongesteldheid uitstellen. Na morgen kan ik stoppen met de bolletjes. En, dan zullen we het weten. Ik hoop dat je gelijk hebt.

Het is de vijfentwintigste dag van mijn cyclus. Sinds gisteren heb ik last van een vage ongigevoel. Vandaag is dat gevoel sterker aanwezig. Mijn NOD (Niet Ongesteld Dag) is over vier dagen. Maar zoals het nu gaat (ongigevoel en vaginale afscheiding) ziet het er niet rooskleurig (maar roodkleurig) uit.

Hoi Marcia en Mil, Welkom op dit forum. En succes met jullie poging. Karin

Wat een heerlijk wonder. Dat zou ik ook wel willen. Heel onverwachts toch nog een positieve test. Gefeliciteerd!

Het is de vierentwintigste dag van mijn cyclus. Helaas kregen we vandaag schriftelijk te horen dat er geen embryo's ingevroren konden worden. Ik vraag me nu af wat dit zegt over de kwalitiet van de terugggeplaatste embryo's. Bij de terugplaatsing had ik helemaal niet gevraagd naar de kwaliteit van deze embryo's. Nog zo iets stoms. Afgelopen zaterdag (de twintigste dag van mijn cyclus) was ik de vaginale bolletjes helemaal vergeten! Het was laat, en ik ging direct naar bed.

@Claus69 Wat een naar bericht. Vooral omdat jullie kleine uk er gewoon is: het hartje klopt. Heel pijnlijk en verdrietig. Sterkte en een dikke knuffel.

Het is de achttiende dag van mijn cyclus. Vanochtend had ik de terugplaatsing van twee emmies. In de loop van de middag voelde ik een flinke steek in mijn buik. Ik besteedde er geen aandacht aan. Toen ik een paar uur later naar het toilet ging, zat mijn inlegkruisje vol bloed. Innestingsbloeding kan het niet zijn, want daar is het nog veel te vroeg voor! Komt dit door de terugplaatsing zelf? Heeft de arts iets van binnen geraakt? Is dit nog van de punctie? Ik hoop niet dat de emmies met het bloed mee naar buiten zijn gekomen. Ik maak me een beetje zorgen, maar wacht het af.

Hallo meiden, Ik heb iets vreemds. Vanochtend was mijn tp. Nu zat mij inleg-X vol bloed! Waar komt dat in ene vandaan? Een innestingsbloeding kan het niet geweest zijn. Kan het van de tp zijn (dat de arts iets van binnen heeft geraakt)? Of nog van de punctie? Ook voelde ik eerder op de dag een flinke steek in mijn buik. Ik hoop niet dat de emmies met het bloed naar buiten zijn gekomen. Nogmaals een innestingsbloeding, daar geloof ik niet in. Daar lijkt het me nog veel te vroeg voor. En, het is teveel bloed om een innestingsbloeding te zijn. @vlok ik kan heel goed begrijpen dat je wat minder op het forum wil komen. vooral de tweede week van de ww zijn zwaar. blijf volhouden tot de 14e. misschien dat het nu ook gemakkelijker vol te houden om niet eerder te testen. @Rachel Een fijne vakantie. Zwanger en op vakantie, wat wil je nog meer... Heerlijk! @alle meiden die binnenkort moeten testen... sterkte... Ik hoop dat jullie het lijstje nog mooier zullen maken.

Het is de achtiende dag van mijn cyclus. Vanochtend belde het ziekenhuis op. Er waren eitjes bevrucht, en vanmiddag was de terugplaatsing. Ik was blij en opgelucht. In het ziekenhuis vertelde de laborant dat er zes eitjes bevrucht waren, en dat de twee beste teruggeplaatst zouden worden. De terugplaatsing was zo gebeurd. Op het scherm kon ik alles volgen, en na de terugplaatsing zag ik ze allebei zitten. Het is nu afwachten. Natuur moet z’n werk doen. Ik weet dat er een kans is, maar zelf schat ik die kans heel klein in. Het is een kwestie van geluk en omstandigheden, en daar heb ik geen grip op. Dit is onze 4e IVF (we hebben 3 IVF-pogingen en 3 cryo-pogingen achter de rug). Zal het nu eindelijk raak worden?

Bedankt voor jullie reaktie. Ik ben ook blij met de score. Ik heb vanochtend gekregen dat er zes bevrucht waren, en nu zijn 2 emmies teruggeplaatst. Het is nu afwachten. Ik zal proberen zoveel mogelijk afleiding te zoeken.

Hoi meiden, Een bevruchting heeft plaatsgevonden. Ik ben helemaal blij en opgelucht. @Marianne69 Ik zou zeggen een streep is een streep. Ik heb al die keren dat ik niet zwanger was nog geeneen vage streep gezien. Morgen nog maar een keer testen? @Lot69 Een proefrondje door het huis, hahaha. Ja, straks wordt het echt. Een fijn vooruitzicht. Ik zag een keer in een babywinkel een mini-parcours met een heuveltje en diverse soorten bestrating om de kinderwagens uit te proberen. @sas67 Wat een zelfbeheersing. Wat dat betreft ben ik niet zo sterk. En, altijd als ik (te vroeg) test, en de uitslag is negatief, word ik een paar minuten later ongesteld! Alsof mijn geest invloed heeft op mijn lichaam.

Ik heb erover na moeten denken, maar heb mezelf er toch bijgezet: Jeannet 42 jaar: 27 weken zwanger (4e ICSI), uitgerekend 4 mei (meisje) Jeanine 41: (2e IVF poging), uitgerekend 29 mei (jongen) Rachel 44: zwanger (6e IVF poging) 20wk echo 5 februari, uitgerekend 17 juni (jongen) Lot bijna 42: zwanger; (3e IVF poging), 20wk echo oké, uitgerekend 18 juni (meisje) Moto 44: zwanger (3e IVF poging) 2e echo 17 februari, uitgerekend 26 Augustus Yola 41: zwanger; (3e icsi voor brusje), 3e echo 28-1, uitgerekend 5 september Linda 41: zwanger; (5e IVF poging), 2e echo 22-2 Claus 41: zwanger; (2e IVF poging) 1e echo 10/2 Saskia 43: tp 29/1 Vlok 43: 4e icsi tp 2/2 2 toppertjes testen op 16/2 Nadine 41: 5e ivf tp 2/2 Joske: 42 jaar 11-2 begin 2e ivf Caroline 41: cryo poging uitgesteld, hopelijk begin maart Mees 45: uitg.echo 7/2, laatste pil 8/2, ongi, 10 dagen progn. voor bms-opbouw Elies: nét 42 gesprek 3e ivf 9/2 Marianne 41: 2x ivf, 1e icsi, bloedtest 11/2 (3 emmies) Karin (aka ivfmoeder) 41: 4e ivf punctie 8 eitjes 7/2, uitslag bevruchting 10/2

@Marianne Mooie score en een TP van drie embryo's. Normaliter zijn het max. 2 embryo's, toch? Ik vind jouw man ook een held. Mannen klagen bij een griepje, en kunnen meteen niks meer - hahaha. En het zijn toch meestal de vrouwen die het allemaal moeten doen om zwanger te worden (hormonen, echo's, punctie en allerlei onderzoeken). En dan zijn er mannen die na x-mislukte pogingen niet verder meer willen met de behandeling (ook al bestaat hun bijdrage slechts uit een potje inleveren); ik hoop dat ik met deze opmerking niemand voor zijn/haar hoofd stoot. En, natuurlijk weet ik dat een behandeling ook voor een man geestelijk zwaar is. Een vrouw onder de hormonen is niet niks. Wel spannend en zwaar de WW. Voor jou komt die gelukkig vrijdag tot een eind. Succes.

@Vlok Tot aan het bloedprikken voelde ik niks. Ik moest op het werk naar het toilet en ontdekte een druppel bloed in de WC pot, maar besteedde er niet veel aandacht aan. Pas na een paar weken zwangerschap voelde ik me een beetje misselijk. Maar het heeft nog een aantal weken geduurd voordat ik me zwanger voelde. In de WW ben je je heel bewust van je eigen lichaam. Maar eigenlijk weet je het pas zeker met een test. @Linda_ Ik heb nog even gegoogled naar factor V Leiden, en kwam het volgende tegen: Ik zou zeggen: Overstappen naar een ander ziekenhuis. Better safe than sorry.

Hallo meiden, Bedankt voor jullie reaktie. Achteraf ben ik blij met het resultaat. Ik had niet gedacht dat na twee jaar het aantal follikels gehalveerd kon zijn. Ik voel me jong, maar mijn lichaam kennelijk niet. De punctie is achter de rug, en ook met dit resultaat ben ik blij. Ik moet tot donderdag wachten. Dan krijg ik te horen of er een bevruchting heeft plaatsgevonden. Bedankt voor jullie medeleven.

Het is de vijftiende dag van mijn cyclus. Vanochtend hadden we de punctie. Na het zaad ingeleverd te hebben - we hadden aangegeven dat mijn man drie weken geleden anderhalve dag koorts had, gingen we door naar de wachtkamer voor de punctie. Een verpleegster kwam me ophalen, heel joviaal, vriendelijk en vrolijk. Omdat ik zelf heel gespannen was, vond ik dat wel fijn. Ik mocht in de uitslaapkamer zitten, en kreeg een infuus ingebracht. Dat was niet echt prettig. Na een paar minuten mocht ik mee naar de 'operatiekamer', waar ik me voor de helft mocht ontkleden. De voorbereidingen namen meer tijd in beslag dan de punctie zelf. De punctie was pijnlijk, ondanks de morfine die ik kreeg toegediend. Op een schaal van tien, scoorde de pijn een zeven. Omdat ik niet veel follikels had, was het wel vol te houden. Na de punctie mocht ik op de uitslaapkamer bijkomen. Na drie kwartier kwam de arts met de uitslag: 8 eitjes, en het zaad was goed. Ik voelde me opgelucht. Aanstaande donderdag krijgen we te horen of er een bevruchting heeft plaatsgevonden.

@Elies Ik had vandaag een afspraak voor een echo, en ik zag op de flatscreen van het ziekenhuis aangegeven: 6 maart t/m 24 april ipv resp. 5 en 25. Dat zijn dus toch weer twee dagen extra dat ze open zijn.

Hoi Nico, Ik volg al een tijdje jouw blog, en ik vond het zwaar !@#$% toen ik jouw berichtje las. Ik weet ook niet precies wat ik moet schrijven. Toch wil ik je laten weten dat ik dit heel erg voor je vind. In mijn ogen heb je je best gedaan, en ik baal ervan dat de omstandigheden niet gunstig voor jullie waren. Neem de tijd om jouw verdriet en teleurstelling te verwerken, en ik wens je veel wijsheid en sterkte toe. Karin