Jump to content

Op de wachtbank voor een brusje


Manoah

Recommended Posts

Onze zoon is onstaan bij de 3e IVF poging. De 1e 2 pogingen heb ik Progestan gebruikt na de tp, de 3e poging Pregnyl.

 

Omdat het met Pregnyl wel gelukt was wilden we dat natuurlijk bij de nieuwe pogingen voor een brusje weer proberen.

 

Helaas had ik bij de 1e IVF poging in mei teveel follikels (22) dus moest ik Progestan gebruiken. Deze poging is mislukt.

 

Nu bij de 2e poging werd het prikschema aangepast en had ik 'maar' 4 follikels. Uit deze follikels kwamen wél 4 eitjes en deze hebben zich allemaal laten bevruchten ! Gisteren is er 1tje teruggeplaatst en er worden er mogelijk ook nog ingevroren, dit is voor ons de 1e keer dat we cryo's hebben. Het lijkt er dus op dat de kwaliteit van de emmies nu stukken beter is.

 

Nu zijn de ellendige wachtweken begonnen. Ik heb er een goed gevoel over, dat wel. Jammer genoeg ook nog een griepje te pakken dus echt jofel voel ik me niet.

 

 

 

Zo, nu weten jullie een beetje waar ik mee bezig ben en zal ik me eens beter in dit leuke forum gaan verdiepen.....

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...
  • 2 weeks later...

Ik had me zo voorgenomen om echt lekker op dit forum te gaan schrijven maar het liep anders...

 

 

 

Ongeveer een week na de tp kreeg ik enorme buikklachten. Het voelde als overstimulatie maar dat kon haast niet want ik had maar 4 follikels. Op zaterdag 25 oktober toch maar het z'huis gebeld en ik mocht komen. Uit de echo bleek dat ik een Hematoom heb, deze is ontstaan nadat een cyste tijdens de punctie is aangeprikt. Hematoom is ontstoken waardoor ik me erg ziek voel. Maandag terugkomen en de Hematoom bleek gegroeid. Weer bloed geprikt waaruit bleek dat de waardes verslechterd waren tov zaterdag dus een recept voor antibiotica mee.

 

Donderdag moest ik weer terugkomen, was inmiddels zo ziek dat ik het haast niet redde om op de poli te komen. Weer bloed geprikt en dit was verslechterd waardoor ik acuut opgenomen ben.

 

Ik kreeg infuus met antibiotica en de opdracht vooral rustig aan te doen. Twee keer een CT scan gehad om te kijken hoe de Hematoom zich ontwikkelde.

 

Even was er sprake van een operatie (drainage) maar dat was in dit stadium een te groot risico.

 

Afgelopen woensdag mocht ik weer naar huis met een zak antibiotica in afwachting van verdere ontwikkelingen...

 

 

 

Oh ja, uit de bloedtest van donderdag 30/10 bleek dat ik niet zwanger ben....

Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...
Ik had me zo voorgenomen om echt lekker op dit forum te gaan schrijven maar het liep anders...

 

 

 

Ongeveer een week na de tp kreeg ik enorme buikklachten. Het voelde als overstimulatie maar dat kon haast niet want ik had maar 4 follikels. Op zaterdag 25 oktober toch maar het z'huis gebeld en ik mocht komen. Uit de echo bleek dat ik een Hematoom heb, deze is ontstaan nadat een cyste tijdens de punctie is aangeprikt. Hematoom is ontstoken waardoor ik me erg ziek voel. Maandag terugkomen en de Hematoom bleek gegroeid. Weer bloed geprikt waaruit bleek dat de waardes verslechterd waren tov zaterdag dus een recept voor antibiotica mee.

 

Donderdag moest ik weer terugkomen, was inmiddels zo ziek dat ik het haast niet redde om op de poli te komen. Weer bloed geprikt en dit was verslechterd waardoor ik acuut opgenomen ben.

 

Ik kreeg infuus met antibiotica en de opdracht vooral rustig aan te doen. Twee keer een CT scan gehad om te kijken hoe de Hematoom zich ontwikkelde.

 

Even was er sprake van een operatie (drainage) maar dat was in dit stadium een te groot risico.

 

Afgelopen woensdag mocht ik weer naar huis met een zak antibiotica in afwachting van verdere ontwikkelingen...

 

 

 

Oh ja, uit de bloedtest van donderdag 30/10 bleek dat ik niet zwanger ben....

 

 

 

Inmiddels zijn we weer een aantal maanden verder....

 

De hematoom zat nog steeds in mijn lijf. Toen ik naar huis mocht waren de ontstekingswaardes acceptabel.De gyn adviseerde eerst weer op krachten te komen door veel rust te nemen en daarna te beslissen hoe verder te gaan.

 

Op 10 december ben ik weer opgenomen om de hematoom via een vaginale drainage te verwijderen met een ruggeprik. Deze ingreep is mislukt, wel raakte de boel weer ontstoken, kreeg ik een bacterie in mijn bloed en een longontsteking. In plaats van 1 nachtje ziekenhuis werd het een hele week....

 

 

 

Op dit moment en ik weer terug bij af. Hematoom is weer ontstoken. Ik voel me niet zo ziek als in oktober maar kan werkelijk niets. Zodra ik een paar meter loop begin ik op mijn benen te zwabberen en kom niet meer vooruit. Alsof iemand anders de regie over mijn lijf heeft overgenomen.

 

 

 

Maandag hoor ik wanneer ik weer opgenomen ga worden voor een grote buikoperatie. In ieder geval gaat dit aankomende week gebeuren. Eindelijk is het einde in zicht. Ik zit natuurlijk met heel veel vragen....

 

Is er iemand die ervaring heeft op dit gebied ?

 

 

 

Bedankt voor het lezen !!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Manoah,

 

 

 

wat een vreselijk verhaal zeg. Ik wil je heel veel succes wensen met je operatie. Ik heb met hemotomen geen enkele ervaring, dus kan je niet helpen. Hoop alleen dat we je hier op het forum weer snel terug zien na je operatie met positief nieuws. Zet em op en hou vol.

 

x Leonore

Link to comment
Share on other sites

Jee wat een verhaal, dat is niet niks. Ik heb ook niets geen ervaring hiermee maar wil je nog wel gauw even een hart onder de riem steken, heel veel succes voor nu, en blijf inderdaad goed voor je houden dat het einde van deze toestand in zicht is.

Link to comment
Share on other sites

Hallo Manoah, ook ik kan je geen raad geven maar ik wil je wel erg veel sterkte toewensen en ik hoop dat het met die operatie dan helemaal het einde van de tunnel is en we je binnenkort terugzien voor een brusjespoging ! Sterkte

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Hi Manoah,

 

 

Hoe gaat het nu met je? Ik heb hetzelfde meegemaakt afgelopen zomer. Werkelijkwaar een drama, maar gelukkig met een goed eind. (heb nog mn enigste eierstok). Ben erg benieuwd hoe het met je gaat, sterkte in ieder geval!!

 

 

Liefs Luna

Link to comment
Share on other sites

  • 5 months later...

Hoi Luna,

 

Ik lees je berichtje nu pas, had even afstand genomen.... Hoe is het met jou dan? Ik ga zo even snuffelen of ik iets van/over je kan vinden, ben wel benieuwd.

 

 

 

Mijn operatie is alsnog niet doorgegaan. Ik kreeg voor de zekerheid nog een CT scan voor de operatie en daaruit bleek dat de cyste aan het krimpen was. Afwachten hoe het zich verder zou ontwikkelen was het plan.

 

 

 

Van de cyste heb ik geen last meer gehad. Ben nog wel lang ziek geweest. Nu heb ik nog restverschijnselen, o.a. flink last van hormoonschommelingen. Op slechte dagen heb ik hartkloppingen en voel me zweverig. Maar de goede dagen overheersen! Vanaf 1 september werk ik weer volledig, 20 uur in mijn geval.

 

 

 

Afgelopen week weer bij de gyn geweest, na een paar maanden. Heb geen echo gehad omdat ik ongi was (wilde zelf niet, zij wilde wel). Gyn adviseert me vitaminepillen te slikken om die hormonale klachten te verminderen, verder is er niets aan te doen.

 

 

 

We hebben nog 2 cryo's die we misschien gaan benutten. Een verse poging raadde ze af. Het boek voor een brusje is dus bijna gesloten....

Link to comment
Share on other sites

Hi Manoah,

 

Ik lees wel regelmatig op de forum, maar ben verder niet meer actief. Ik heb een behoorlijke dip gehad vanwege de infectie die ik had opgelopen. Ik ben sinds juni ook weer helemaal aan het werk (30uur), maar de 1ste weken waren toch wel zwaar. Ik ben lekker op vakantie geweest en merk nu pas dat ik weer de oude ben. Heb weer energie over na een dag werken etc. Het heeft al met al een jaar geduurd om te herstellen. Ik heb een 2e poging gedaan, maar de was helaas mislukt. Had wel 11 eitjes, maar er was maar 1 die bevrucht was. Hij had zich ook niet mooi gedeeld en ze hadden er gelijk al weinig vertrouwen in. Wat was dat een teleurstelling zeg....

 

Om terug te komen op de infectie, ik kreeg hoge koorst en voelde me ellendig. Ik had nooit gedacht dat dat het zou zijn, (kans is 1 procent). Maar helaas, het was het wel. Ik heb dik 2 weken in het ziekenhuis gelegen, en had eerst een kijkoperatie gehad. Het werd er niet beter van op, dus kreeg ik een buikoperatie. Ik heb heel wat antibiotica gehad, drains, pfff overal slangetjes. Gelukkig is het goed afgelopen, ik was zo bang dat mn eierstok het al begeven had. Binnenkort ga ik een 3e poging plannen en nu maar hopen op het beste!

 

 

 

Waarom raden ze een behandeling af? En waarom was het te riskant om gelijk te opereren? Vervelend dat je na zo'n lange tijd toch nog klachten hebt....

Link to comment
Share on other sites

Jij hebt er dus ook een jaar voor nodig gehad om weer helemaal te herstellen?

 

Toen iemand dat in december tegen me zei geloofde ik haar echt niet. Maar het is zo. Het gaat iedere dag een beetje beter maar helemaal goed is het nog niet.

 

 

 

Ik heb niet aan mijn arts gevraagd waarom ze een nieuwe poging afraadde. Weet wel dat ze zich erge zorgen om me heeft gemaakt, ze kwam me zelfs op zaterdag opzoeken toen ik opgenomen was. Kans op herhaling misschien?

 

 

 

Jij durft een 3e poging dus wel aan?

 

 

 

Weet je, ik heb een half jaar van onze zoon gemist en dat heb ik er echt niet nog een keer voor over. De wens voor een 2e is er zeker maar dat mag niet ten koste gaan van onze 1e.

Link to comment
Share on other sites

Ze hebben niet afgeraden om weer een poging te doen. Wel hebben ze me gewaarschuwd, omdat de kans dat ik weer een infectie krijg aanwezig is, omdat ik het gehad heb. Ik moest er dus heel goed over nadenken, en kijken wat ik wilde. Zijn mijn verlangens naar een kind zo groot dat ik mn gezondheid riskeer?? Ik heb toen toch de gok gewaagd. Ik heb wel vanaf het moment na de punctie tot de tp aan de antibiotica gezeten, 2 stuks. Ze maakten zich ook grote zorgen om mij, en hielden me nauwlettend in de gaten, en nu nog steeds.

 

 

 

Ik snap heel goed dat je een half jaar van je zoon hebt moeten missen, en dat je de gok niet wilt wagen om weer ziek te worden. Je hebt cryo's over toch? Wanneer ga je hiermee verder?

Link to comment
Share on other sites

Oh jij hebt dus na je infectie alweer een poging gedaan? Wel goed begeleid dus, da's wel fijn.

 

Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je. Voor ons was dat wel zo....

 

Veel succes alvast!

 

 

 

Ik weet nog niet of en wanneer we de cryo's gaan terugplaatsen. Begin september heb ik een afspraak bij de acupuncurist die het eventueel gaat begeleiden, daarna zien we verder.

Link to comment
Share on other sites

Nee ik heb nog geen acupunctuur voor IVF gehad. Ben er wel mee gestart nadat ik zo ziek was, met name voor extra energie.

 

De acupuncturist vertelde me veel te kunnen betekenen bij IVF dus wil ik het eens proberen. Ik vond het in ieder geval heel ontspannend dus alleen daar al voor.

 

 

 

Weet je al wanneer je gaat starten? Eng wel hè, de 3e poging? Ik had steeds het gevoel dat het bij ons wel goed ging komen en dat was ook zo. Ik duim alvast dat dat bij jou ook zo is, dat heb je wel verdiend na alle ellende!!

Link to comment
Share on other sites

Dank je wel!! Ik hoop ook echt dat alle ellende achter de rug is, en dat het gewoon gaat lukken. Het is wel eng ja, ik pieker er veel over, vooral voor het slapen gaan. Ik krijg het ook steeds moelijker, iedereen in onze vriendenkring heeft kinderen. Zelfs mn vriendin is nu zwanger, en in mn familie heeft ook iedereen kinderen of zijn zwanger. Zelfs degene die na ons een relatie zijn begonnen. (zijn al 8jaar samen) Dus het wordt steeds pijnlijker. Kinderfeestjes zijn geen feest voor mij, ik zit dan alleen maar te denken, waar blijft mijn kind. Zal ik ook ooit een feestje kunnen organiseren... Ik moet dan echt mn tranen slikken. Maar ja, ik hou hoop en ga er gewoon voor. Ik ben nu met de pil begonnen, en binnenkort heb ik een afspraak om echt een planning te maken. Ik heb er wel zin in, kom maar op!!

 

Ik duim ook voor jou!!!

Link to comment
Share on other sites

Oh het is zó herkenbaar! Op een gegeven moment wilde ik gewoon echt niet meer naar feestjes en onze eigen verjaardagen vierden we niet meer omdat ons huis dan gevuld werd door kinderen en dat kostte zoveel energie.

 

Maar het komt vast goed, moed en hoop houden hoor!!

 

 

 

Weten mensen in jullie omgeving dat je met IVF bezig bent? Wij hebben het de eerste jaren verzwegen maar toen we IVF deden zijn we het gaan vertellen. Eigenlijk in de hoop dat ze dan rekening met ons hielden (al bleek dat toch moeilijk, mensen snappen natuurlijk niet echt wat je meemaakt....)

 

 

 

Nu we graag een 2e willen vind ik het nog zwaarder. We hebben toch een gezond kind dus wat zeuren we toch? Ergens is dat wel zo maar toch...de wens is er hoor en dat gevoel schakel je echt niet uit.

 

 

 

Zo te horen ben je wel klaar voor de volgende poging. Da's mooi, positiviteit werkt echt in je voordeel hoor! Ik duim!!

Link to comment
Share on other sites

Mensen wisten het wel ja. Dat kwam ook omdat ik eerst na de endometriose cyste operatie echt even uit de roulatie was. Het was allemaal een behoorlijke schok en daardoor kon ik het moeilijk voor me houden. Bij de 1ste ivf had ik het wel tegen mn collegas gezegd ( moest zo vaak weg voor echo's etc). Omdat ik de infectie kreeg moest ik het ook tegen familie zeggen, tjaa, wat voor uitleg geef je anders?

 

Ik heb er wel veel steun aan gehad meot ik zeggen. Toch had ik ervoor gekozen om het bij de 2e poging niet op mn werk te zeggen ( zat nog in de ziektewet), wel tegen enkele vriendinnen. Bij mn 3e poging hou ik het nu voor mezelf. Vond het erg moeilijk om na de negatieve bloedtest iedereen te moeten vertellen dat het mislukt was. Ergens voelde ik me "verplicht"omdat ze ook in spanning waren. Dus nu is het gewoon iets van mn man en mij.

 

 

 

Mensen denken vaak, ach je hebt 1 kind, wees blij. Dat vind ik zo raar, mensen die wel spontaan zwanger kunnen worden, die mogen dat wel wensen? En bij wie het moeilijk gaat niet? Je hebt nog een kans met een cryo, en zolang er kansen zijn moet je hoop houden!!

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Luna het is weer even geleden, hoe is het nu met je?

 

 

 

Ik kom net terug van het ziekenhuis. Zit nu op cd5 en heb een uitgangsecho gehad. De cyste is compleet verdwenen!! Dat kreng wat me al die tijd zo in zijn macht had is gewoon helemaal weg!!

 

Groen licht nu dus voor een cryo tp en mocht die mislukken dan is er zelfs nog een verse poging mogelijk....

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use