Ga naar inhoud

De pauze meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Thanks Jane!

 

 

 

Ja Henne heel herkenbaar. Ik kijk uit naar actie maar zie ook zeker op tegen al de alarmen om dit te nemen en dat te spuiten, naar de echo's en bloednames, de telefoontjes, het zal weer ons sociale leven overnemen maar toch. Die ongemakken ben je het snelst vergeten. Ik had ook lichte overstimulatie en heb 2 weken moeten rusten na pick up maar eigenlijk zie ik daar nog minst tegenop. Dan heb je iets fysiek dat iedereen ziet. Alle andere ongemakken zijn vooral emotioneel en de mensen kijken daar toch anders tegenaan.

 

 

 

Ik kijk ook op tegen het wachten en de mogelijke teleurstelling. De vorige was heftig, ik hoop dat ik nu beter gewapend ben en er vanaf het begin anders mee ga omgaan, meer plaats voor mijn man, voor knuffels en troost en geborgenheid en minder de sterke madame.

 

 

 

Soms vraag ik me af wat er eigenlijk nog overblijft van onze kinderwens. Weet je dat neemt zo'n grote plaats in in ons leven, misschien is het teveel geworden. Ik kan het niet goed uitleggen... maar soms vraag ik me af "waar ben ik mee bezig, wil ik zo graag een kind of draai ik nu maar mee omdat ik iets moet hebben en moet overwinnen"... Snap je? Die kinderwens die heel normaal is is veranderd in iets gigantisch dat zoveel in ons leven heeft veranderd en beinvloed...

 

mmm ik kan het niet uitleggen

 

 

 

ik heb hier beetje van hak op de tak geschreven maar jullie zullen er wel aan uit kunnen :)

 

weer een heleboel bedenkingen ...

 

 

 

groetjes

  • Reacties 1,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

hai sofie en henne,

 

 

 

allemaal heel erg herkenbaar !!

 

 

 

vooral dat gevoel van angst voor weer een teleurstelling. We hebben het er allemaal voor over, alle ellende maar je doet het natuurlijk wel ergens voor. En als je dan weer met lege handen staat dan wordt het zo moeilijk om er nog in te geloven. Maar we gaan er voor dames, met de steun van elkaar.

 

 

 

Wat jij zegt Sofie, over dat gevoel van overwinnen herken ik ook wel. Soms denk ik: weet je nog wel waar je het voor doet. Maar het is vooral belangrijk om elkaar niet uit het oog te verliezen. Mijn man is helemaal geen prater dus op dat vlak moeten we uitkijken dat we elkaar niet passeren. Dus wij moeten elkaar op een andere manier zien op te vangen en troosten. Tot nu toe gaat het allemaal goed maar ja wat zal poging 2 ons gaan brengen.

 

 

 

Nog een paar minuutjes en dan kan ik bellen, wish me luck !!

Geplaatst

Nou ons lot is nog niet bepaald. Het is erg druk in nijmegen blijkbaar, ze kon mij nog niet vertellen of er een plekje was voor ons. Het zou wel eens kunnen helpen dat er zaad van ons in de vriezer zit zei ze en dat we dan wel een plekje krijgen toegewezen.

 

 

 

Ze bellen na 12.00 uur terug, dat wachten zal waarschijnlijk langer duren dan het wachten van dit weekend, ik hoop zo dat we weer aan de slag kunnen.

Geplaatst

Hey Lucky,

 

 

 

Houd ons op de hoogte ;)

 

 

 

Ik ken dat, mijn man en ik praten veel maar hij is veel rationeler dan ik.

 

Hij heeft alle vertrouwen in de wetenschap en loopt rond met de "ivf is 1 kans op 3 dus voorlopig niks aan de hand want we hebben nog maar 1 poging gehad"

 

Een man wordt ook door vrienden / familie vaak uit het oog verloren, het is vooral de vrouw die aandacht krijgt omdat die natuurlijk ook de mmm doorloopt.

 

Vorige keer hadden we echt een probleem op einde van de cryo poging. Ik vertelde hier meer dan aan hem, we zochten elkaar niet meer op voor een knuffel.

 

Therapeut heeft toen gezegd (aan mij) dat ik hem naar me toe moet blijven trekken, hem moet knuffelen en bij hem dan fysiek troost moet zoeken zodat ik de brug sla en hij door dat lichamelijke troost zoeken misschien meer gaat praten, zijn zorgen uiten.

 

 

 

Het werkt wel om dichter bij elkaar te staan maar hij praat nog altijd niet veel meer. Hij heeft onlangs bij therapeut toen we er samen waren wel gezegd dat hij ook vreest voor de dag waarop we na 3 keer nog niks hebben en hij dus zijn vertrouwen voelt wegglijden. De dag dat hij plots gaat stilstaan bij "misschien gaat het niet lukken" houd ik mijn hart vast...

 

 

 

Sofie

Geplaatst
Nou ons lot is nog niet bepaald. Het is erg druk in nijmegen blijkbaar, ze kon mij nog niet vertellen of er een plekje was voor ons. Het zou wel eens kunnen helpen dat er zaad van ons in de vriezer zit zei ze en dat we dan wel een plekje krijgen toegewezen.

 

 

 

Ze bellen na 12.00 uur terug, dat wachten zal waarschijnlijk langer duren dan het wachten van dit weekend, ik hoop zo dat we weer aan de slag kunnen.

 

 

 

Ach meisje wat balen zeg.

 

Ik hoop voor jullie dat je een positief telefoontje krijgt en weer kan beginnen.

 

Geestelijk heb je er toch alweer naar toegeleefd.

Geplaatst

Pfff Sofie, je haalt me echt de woorden uit de mond. Ik heb van de week savonds echt een enorme inzinking gehad. Voornamelijk omdat ik in een baan zit waar ik me niet lekker voel, maar telkens vanwege de ivf toch niet wegga. En ook doordat de ivf mijn chronische vermoeidheid een behoorlijke dip heeft gegeven, het gaat gewoon nog steeds niet helemaal lekker met me fysiek. En dat beperkt me ook enorm in nieuwe stappen. De energie die ik heb, moet ik nu stoppen in het krijgen van een kind. Iets wat bijna iedereen 'normaal' kan.

 

 

 

Op een gegeven moment zei mijn vriend "dan moeten we misschien maar stoppen met ivf". En op dat moment besefte ik dat het echt een grote wens is. En een hele menselijke wens. Het is alleen reuze frustrerend dat die wens mijn leven bepaalt doordat ivf zo'n impact op me heeft. Het is een onmogelijk dilemma. De gyn. zei in het begin tegen me 'als je dit niet wilt, was je hier niet'. Toen ben ik heel boos geworden. Ik wil graag een kind, ik wil helemaal geen ivf! Alleen heb ik helaas geen keus. Het is of al die ellende met een kleine kans, of het spontaan blijven proberen met een haast onmogelijke kans.

 

 

 

Gelukkig kunnen mijn vriend en ik het samen nog steeds goed uitpraten, verwerken etc. Hij is wat nuchterder en hoopvoller, ik ben emotioneler maar ook reeeler over de kansen. Soms botst dat, maar over het algemeen moet ik zeggen dat we door dit hele gedoe juist veel closer zijn geworden en veel meer praten. Ach, is het toch nog érgens goed voor allemaal he.... laten we positief blijven ;-)

 

 

 

Lucky ik duim voor je dat er toch nog plaast is. Als je eenmaal verder wilt, duurt elke maand extra wachten veeeeeel te lang.

 

 

 

Liefs,

 

Henne

Geplaatst

Lucky, pff wat een miserie hé al dat wachten... ik denk dat geduld oefenen bij mij door de jaren ook een serieus geevolueerde eigenschap is geworden. Ik duim voor jullie en hoop dat ze een plaatsje vinden. Het zou echt rottig zijn mocht je nu nog een maand moeten wachten.

 

 

 

Henne, het is niet makkelijk. Zeker als je ook nog chronische vermoeidheid hebt. Voor ons is het soms al zo lastig. Ik kan me dat niet inbeelden maar veronderstel dat jij nog eens een extra dosis kracht en doorzettingsvermogen nodig hebt. Altijd maar jezelf oppakken en doorgaan...

 

 

 

Dat van die job kan ik me inbeelden, ik deed het ook tot ik vlak na ivf in oktober. Dan heb ik gewoon plots beslist dat ik niet langer wilde wachten. Er was een job opportunity in de firma, ik heb ze gegrepen open kaart gespeeld over mijn IVF en ik heb ze ook gekregen.

 

Nu voel ik me weer goed in mijn job en dat is veel waard hoor, tenslotte spenderen we daar veel tijd.

 

 

 

IVF beheerst ons leven maar we mogen het niet alles laten overnemen ...

Geplaatst

Ik heb dan ook net vanochtend een sollicitatiegesprek gehad :laugh:

 

Afgelopen najaar had ik ook gesprekken, maar toen ging het fysiek nog erg slecht. En ik wist dat als ik in januari aan een nieuwe baan zou beginnen ik misschien in februari al ziek zou zijn vanwege de ivf. Dat voelde voor mezelf niet goed.

 

Nu heb ik aangegeven dat ik pas in april zou kunnen beginnen. Dat geeft me ruimte om na februari te herstellen. Op die manier kan ik het los koppelen van een nieuwe baan, waardoor ik ook veel rustiger solliciteer. Het was een leuk gesprek en ik hoop echt dat het wat wordt!

Geplaatst

Joepie, net met Leuven gebeld en het hele circus kan weer starten !

 

Ik zit met gemengd gevoel, ik voel het weer allemaal op me afkomen en zie wel op tegen dit op tijd en dat op tijd en plannen hier en daar. Maar ik ben ook blij, blij met nieuwe kans.

 

 

 

Op 25/1 start ik met suprefact en 5 feb basisecho. Rond valentijn kunnen we dus een pick up / TP hebben ... ik hoop echt dat dit de lucky shot wordt...

Geplaatst

Hi Henne, ik hoop het voor jou ! Leuk dat je toch de stap hebt gezet.

 

Je kunt alleen maar open zijn en gaan voor de dingen. Als je alles laat voor die behandelingen dan houd je het nog minder vol. Ik was zo kwaad na IVF 1 omdat ik alles moest laten en blabla maar toen heb ik beseft dat ook heel veel in mijn hoofd zit. Ik denk dat ik dat moet laten maar is niet zo, ik mag gewoon leven alleen wat bewuster en meer ingepland dan anders

Geplaatst

Wow Sofie, fijn dat je weer aan de slag kunt! Wij lopen dan ongeveer gelijk op.

 

Op 22/1 zet ik mn eerste deca en op en 5/2 gaat de eerste Gonal F er weer in. Rond 17/2 gaat de punctie plaatsvinden!

Geplaatst

Hey ladies, ik heb een kort schema en verwacht rond 5 februari te kunnen beginnen met Gonal-f. Dus ook rond de 17e oid een punctie! We moeten alleen de zaadcheck nog even afwachten voor het definitief is. Dat is pas de 22e. Dus ik blijf nog maar even hier hangen voorlopig.

 

 

 

Hoop tot ziens op het wachtbankje :-D

 

 

 

Henne

Geplaatst

Nou dames,

 

 

 

ook ik neem afscheid van de wachtruimte. Heb net (eindelijk) een telefoontje gekregen en ook ik mag starten met poging 2.

 

 

 

Iedereen veel succes gewenst !!

Geplaatst

Henne en Lucky, jullie ook veel geluk en succes! We gaan allemaal redelijk gelijk op!

 

 

 

Kunnen we elkaar een beetje steunen!

 

 

 

Liefs,

 

Jane

Geplaatst

nou meiden, ik doe mee!

 

ik ga 21/1 beginnen met Lucrin, 10/2 met Menopur en bij mij is dan ongeveer 24/2 de punctie. op mijn verjaardag weet ik of ik wel of niet zwanger ben! en als we dan 2 weken later gaan trouwen... tja, niet teveel vooruit denken maar!

 

x mamalou

Geplaatst

hi Mamalou, fantastisch hé. Ben blij dat je weer kunt starten en hopelijk goed nieuws all the way hé. Trouwen, zwanger... Ik wens het je toe !

Geplaatst

Ook ik ga weer meedoen!!

 

Ik begin aanstaande donderdag met een paar dagen Lucrin (als opvolging op m'n maanddepot) dan vanaf 20-01 Gonal-f erbij, en 29e eerste echo.. Punctie rond 05 feb. Ondanks dat ik nu met 39gr koorts op bed lig, heb ik er wel weer zin in! (koorts kon geen kwaad bij vrouwen zei ze...)

 

 

 

Succes iedereen weer!!!!!

Geplaatst

Het is opvallend hoeveel meiden rond hun 30e hun leven in een ander daglicht stellen. Helemaal als bijvoorbeeld je kinderwens niet natururlijk vervuld wordt. Ik lees het hier op het forum, hoor het van vriendinnen en spreek uit eigen ervaring. Ook ik ben van baan veranderd tijdens de mmm. Je stelt jezelf kritischer vragen van waar je nou echt gelukkig van wordt en waar je je energie aan wilt besteden.

 

 

 

Zo te lezen gaan er weer een hoop meiden van start met nieuwe kansen. Dat 2009 maar een topjaar mag worden!!!!! Heel veel sterkte en vooral geluk.

 

 

 

Liefs, Stéphanie

Geplaatst

Hi Stephanie, ben ik het mee eens. Ik ben in veel opzichten veranderd vorig jaar. Ik zeg niet dat ik veel rustiger geworden ben maar ik ken mezelf beter. Stel andere prioriteiten, investeer minder in mensen die oppervlakkig zijn, sta meer stil bij mensen die er zijn voor ons, en ik geniet van de kleine dingen in het leven.

 

Daar ben ik de mmm dankbaar voor, om me terug te leren wat er belangrijk is om gelukkig te zijn.

 

 

 

En tegen de tijd dat we mama zijn weten we waar onze prioriteit ligt in het leven en weten we hoe kostbaar zo'n klein wondertje is... ooit komt die tijd

Geplaatst

daar ben ik het helemaal mee eens. Je denkt nu (al wil je er niet aan denken) ook na over wat gaan we doen als het allemaal niet blijkt te werken.

 

 

 

Daar hebben wij het ook wel eens over, gaan we dan alleen nog maar dingen doen die we leuk vinden, want ja sparen voor de babyuitzet is dan ook niet echt meer nodig, zulke dingen.

 

 

 

Je leert jezelf veel beter kennen op deze manier, maar ik heb er nu wel genoeg van geleerd, hahaha ik wil graag verder met de volgende stap in mn leven.

Geplaatst

Hallo Dames

 

 

 

Wat een goed idee dit topic!!!

 

Ik heb zelf nu ook een pauze omtrent de ivf behandelingen

 

Want in mei 2008 bleek ik plotseling spontaan zwanger te zijn helaas miskraam by 6 wk, En in sep stond ik weer ingeplant voor ivf maar ging toen helaas niet door vanwege ok van men man.

 

En hebben men man en ik besloten om te kijken of het wederom spontaan kan om zwanger te worden,:smileysex:aangesien het in mei 08 ook gelukt was,

 

word ik niet zwanger in het eerste half jaar van 09 dan meld ik me weer aan voor de 1 ste ivf dit is een beetje mijn situatie op dit moment

 

 

 

Liefs Elvira

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden