Ga naar inhoud

de pijn van 'tante' worden ....


Aanbevolen Berichten

Gast Butterfly
Geplaatst

Heeeeee meiden, wat lief toch allemaal van jullie !!!!

 

 

 

Inmiddels weer een beetje schot in de zaak tussen de zussen.

 

Na een weekje piekeren en nadenken, boosheid, verdriet, ongeloof en uiteindelijk acceptatie .. had ik besloten dat ik zelf maar naar haar toe zou gaan. Ik kan niet met zulke dingen blijven rondlopen, alsof het een groot geheim is.

 

 

 

Dus vanmorgen ben ik bij haar geweest en wat ik had verwacht is gebeurd. Ik moest haar troosten ipv zij mij. Hoe omgekeerd kan de wereld zijn. Zoals ik al dacht kiest ze om al de verkeerde redenen voor deze zwangerschap en met name om die nieuwe vriend een plezier te doen. (hij zat er overigens zelf bij ... dat lijkt me ook geen leuke info voor hem).

 

Ze is nu 10 weken zwanger en ze is een brok zenuwen/nervositeit/onzekerheid. Eigenlijk heb ik nu, nadat ik haar verhaal heb gehoord, alleen maar heel veel medelijden met haar maar meer nog met het kindje dat geboren gaat worden. Ik weet bijna zeker dat dit weer een rampscenario gaat worden in de toekomst, kortom omdat ze er helemaal niet blij mee is (zegt ze ook; ik sta niet te juichen).

 

Ik heb er nog steeds geen begrip voor dat ze dit zo heeft gekozen maar dat is mijn pakkie aan .. dat zijn mijn emoties.

 

Heb haar wel duidelijk laten weten dat ik heel boos en verdrietig erom ben (geweest) maar dat ik het toch moet accepteren, het kindje zit er al in hé ?! Ik heb de echo gezien zelfs.

 

 

 

Toen ze was gestopt met de pil is ze meteen zwanger geraakt, geen menstruatie meer ertussen zelfs !!!!

 

 

 

Afijn, het was denk ik voor haar moeilijker dan voor mij. Zij zal de rest van haar leven moeten leven met deze keus en met de gevolgen daarvan. We zullen het wel zien. Ik heb gezegd dat ze niets van mij moet verwachten de komende maanden, dat ik het ook niet zo van dichtbij hoef te delen ofzo. Geen behoefte aan, maar dat ik hoop dat het kindje gezond is en dat ze er samen wat van maken met de opvoeding.

 

Daarna heb ik haar (ze huilde nog steeds) een knuffel gegeven en veel succes gewenst. We hebben denk ik twee uur gepraat.

 

 

 

Ik ben met een goed gevoel weggegaan. De eer aan mezelf houden en toch zeggen wat ik erbij voel, dat deed goed.

 

Ben enorm trots op mijn eigen dat ik dit heb kunnen doen met mijn volle verstand en zonder kwetsend te zijn.

 

 

 

Ik ga me nu richten op ons eigen proces, dat vergt al genoeg energie. Wat zij met haar leven doet, moet zij maar weten ... toch ???

Geplaatst

Hey Butterfly,

 

 

 

Ik heb lange tijd geen kijkje genomen op het forum en ik lees nu weer zoveel nieuws. Jouw verhaal is voor mij ook heel herkenbaar. Ik lees ook hoe snel het bij je gaat, de verwerking van dit soort nieuws. Het is echt een feit dat de wereld soms niet eerlijk in elkaar zit. Er zijn geen nummertjes, en is geen screening... Bij mij viel het kwartje toen ik op honeymoon was en zag dat er weer jonge boompjes gingen groeien, en bloemetjes uitkwamen. Sommige komen uit, sommige niet en blijven onder de grond als voeding voor de rest. Zo is blijkbaar het leven. En hoe zwaar het ook is, en hoe oneerlijk het voelt, we hebben daar gewoon mee te leven. En de ander dus ook...

 

Laatst zei iemand tegen me dat ik wel heel graag kan willen dat de zon schijnt, maar dat ik dat nog altijd niet in de hand heb. Zo is het ook met zwanger worden. Het is mijn allergrootste wens, en ik denk mezelf haast zwanger, maar dat wil niet zeggen dat het zaadje mijn eitje vindt en zich samen gaan delen en nestelen en groeien...

 

 

 

Wat is nu jullie volgende stap? Donorzaad?

 

Ik snap ook je gevoel dat je op wilt schieten hoor. Ik ben een paar jaartjes jonger, maar voel ook dat ik op wil schieten, helemaal als we twee kindjes willen!

 

 

 

En heerlijk dat je met een goed gevoel bent weggegaan. Trotse Sterke Vrouw :)

 

liefs mamalou

Geplaatst

Hey Meisjes, wat een verhalen en wat goed dat jullie het hier toch een beetje kunnen afschrijven...

 

Sommige mensen zijn zo ongelooflijk ***. Ik heb het er ook hoe langer hoe moeilijker mee en begin daar ook hoe langer hoe eerlijker in te zijn wat bij sommige mensen dan wel hard aan komt. Maar dan denk ik "ach ze hebben mij gekwetst maar gebruiken in het vervolg naar anderen misschien net iets meer hun emotionele intelligentie".

 

 

 

Moon, Butterfly, ik heb weinig woorden om jullie te troosten... het is vaak allemaal zo oneerlijk. Maar focus je op de mensen die er voor jullie zijn, die jullie graag zien en met jullie meeleven.

 

 

 

Dikke knuffel

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden