Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi Chantal,

 

 

 

Wat vervelend voor je man dat het contact met z'n oudste dochter zo slecht is zeg! Daarintegen wel prettig dat het contact met de jongste goed is! Ook prettig dat ze meerderjarig zijn dan heb je niet zoveel bemoeienissen met de ex!

 

 

 

Ik heb niets met de ex, vind het een vreselijk egoistisch mens. M'n man heeft een redelijk contact (is ook jaren anders geweest hoor!). Wat lastig is dat ik altijd mee ging naar ouderbijeenkomsten, afzwemmen etc maar nu het contact (redelijk) is met mijn man wil ze met m'n man daar naartoe. Ik "mag" mee maar hier heb ik geen zin in met haar (ik moet me inhouden aangezien ik het vaak niet eens ben met haar manier van opvoeden).

 

Dit alles voelt wel rot, nu lijk ik ineens op de derde plaats te staan terwijl ik ook wel snap dat mijn man dit niet zo ziet en niet zo wil hoor!

 

 

 

De ex heeft ook alweer een kind van een scharrel met wie ze 1,5 jaar iets heeft gehad en nu ook alweer uit haar leven is! Dit alles kan ik ook niet zo goed handelen sinds ik in de MM zit, het voelt zo oneerlijk!

 

 

 

Dus dat gevoel wat jij hebt met het "zorgen voor zijn kinderen" herken ik ook wel ja!

 

Af en toe voelt het of je wel goed genoeg bent om te betalen en als oppas te fungeren maar verder moet je je mond houden omdat je niet de biologische moeder bent (waar ik mij ook heus wel bewust van ben).

 

 

 

De jongens hebben mij geaccepteerd ja, kreeg zelfs laatst een tekening van de jongste met de tekst: "voor mama Nathalie" wel ontroerend hoor! Ook praten ze weleens per ongeluk over hun moeder als ze het over mij hebben.

 

 

 

Wat vreselijk voor je dat je geen contact hebt met je familie!! Is er geen kans op herstel van de relatie??

 

 

 

Heb jij contact met de ex van je man?? En hoe sta je in het contact met de jongste dochter als ik vragen mag?

 

 

 

Groetjes Nathalie

  • Reacties 1,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hoi Nathalie,

 

 

 

Het klopt dat ik inderdaad weinig bemoeienissen heb met de ex van mijn man.

 

Ik heb haar een aantal keer ontmoet bij een wederzijdse vriendin, ze kwam op mij aardig over (toen wist ik nog niet dat zij de ex van mijn man was).

 

Later hoorde ik van mijn man dat ze gedurende hun huwelijk al een jaar vreemdging

 

met een andere man, daar is ze nu ook mee getrouwd.

 

 

 

De oudste dochter van mijn man is erg met zichzelf bezig en heeft nauwelijks belangstelling voor andere mensen om haar heen. Misschien is het de leeftijd, ik weet het niet. De jongste dochter is een sociaal diertje, zeg ik altijd. Zij heeft graag haar familie om zich heen, is ook altijd gezellig (en soms erg druk) aanwezig.

 

Ze vindt het ook leuk om samen te koken bijvoorbeeld. Familie is voor haar belangrijk, zo gaat ze ook iedere week naar haar opa en oma (de ouders van mijn man).

 

 

 

Wat jij aangeeft over dat je je mond maar moet houden, omdat je de biologische moeder niet bent herken ik wel. Ik heb gelukkig niet vaak ruzie met mijn man, maar als we ruzie hebben gaat het vaak over de kinderen. Is dit bij jullie ook?

 

Mijn man heeft de instelling dat hij z'n kinderen niet kan opvoeden, omdat hij ze te weinig ziet. Opvoeden moet z'n ex maar doen. Terwijl ik van menimg ben dat er ook regels gelden in ons huis. Mijn man wil het boven alles alleen maar leuk hebben wanneer z'n kinderen er zijn. Dus houdt hij vaak zijn mond wanneer er iets voorvalt en ik zit me te verbijten of ik ben degene die de kinderen dan aanspreekt op hun gedrag.

 

Is wel moeilijk hoor!

 

 

 

Wat betreft mijn familie heb ik weinig hoop meer dat dat nog goed zal komen, mijn moeder heeft mijn relatie met mijn man veroordeeld, vind dat ik een oude gescheiden vent getrouwd ben en kan niet achter die keuze staan. Helaas heeft ze hem ook nooit gesproken, wilde absoluut geen contact met hem. In de beginperiode van onze relatie ben ik heb ik wel het contact met mijn moeder onderhouden, maar uiteindelijk heb ik de handdoek in de ring gegooid. Wel heb ik altijd hoop gehouden dat het weer goed zou komen, maar die hoop is vervlogen sinds ze de keuze had gemaakt om niet op onze bruiloft te willen komen. Ook mijn broers waren niet op onze bruiloft. Dit was voor mij de bekende druppel en sindsdien heb ik ook niets meer van mezelf laten horen.

 

 

 

Wat hartverwarmend om te lezen dat de jongste een tekening voor je had gemaakt en dan mama Nathalie schrijven, geweldig!

 

 

 

Hoe gaat het wachten je af, je zit op de helft nu. Spannend!

 

Is de ex van je man op de hoogte van jullie procedure?

 

 

 

Hebben jullie ook over andere alternatieven nagedacht als dit niet mocht lukken?

 

Hoop niet dat je dit een vervelende vraag zult vinden!

 

 

 

Groetjes,

 

 

 

Chantal.

Geplaatst

Hoi Chantal,

 

 

 

Ik denk dat het bij veel gescheiden vaders is dat ze niets tot weinig aan de opvoeding kunnen doen. Tevens lijkt het wel of ze iets willen "goedmaken" i.v.m. de scheiding, en ze daarom niet zo moeilijk doen.

 

Lastig is het zeker als je dan de kids van een ander moet corrigeren maar op andere momenten je eigenlijk niet met ze dient te bemoeien omdat je niet de biologische moeder bent.

 

 

 

Grappig dat je dat ook hebt! Wel leuk hoor dat het contact zo leuk is met die jongste.

 

Ik denk wel dat het bij die oudste ligt aan de leeftijd.. ze is bezig met haar eigen leventje op te bouwen...

 

 

 

Wat vreselijk van je familie zeg! Hoe oud is je man als ik vragen mag?

 

Bij ons is er een verschil van 14 jaar en mijn ouders zaten er ook niet op te wachten zo'n gescheiden man met kinders echter, zij hebben het wel geaccepteerd en komen regelmatig langs.

 

Vreselijk als je familie je keuzes niet respecteert en dat ze niet eens op je bruiloft komen zeg! Snap best dat dat de laatste druppel was!

 

 

 

De ex weet niks van dit alles af, gaat haar niets aan. Ik deel bijna niks met haar, zit niet op haar te wachten en die onzin die ze vaak uitkraamt.

 

 

 

Zit nu ruim op de helf ja, gaat niet heel goed veel last van buik en bloedverlies. Heb het gevoel dat ik ieder moment ongesteld moet worden.. Zie het al als een mislukte poging jammer genoeg.

 

 

 

Ik ga proberen naar unive over te stappen, (als ze de 4de poging nog dekken) voor het geval dat. Verder sparen we nog wat voor eventueel een 5de poging. (zit nu nog in de eerste poging, 2de cryo terugplaatsing dus heb nog even maar wil op alles voorbereid zijn).

 

Eventueel nog een 6de poging en anders houdt het jammerlijk genoeg op voor ons..

 

 

 

Hoe staan jullie daarin??

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hoi Nathalie,

 

 

 

Allereerst wat kl*te dat je het gevoel hebt dat het een mislukte poging is/wordt.

 

Wat moet het moeilijk zijn om te moeten wachten, dat je het zelf niet in de hand hebt. Het lijkt me dat je inderdaad alle pijntjes gaat analyseren in die 2 weken.

 

 

 

Mijn man en ik schelen 12 jaar, hij is 48 en ik 36 jaar. Maar goed, mannen blijven volgens mij altijd wel een beetje kind. (Ook mijn man). Heb soms het idee dat ik 48 ben en mijn man 36! Ik ben ook de serieuze, mijn man vaak de pipo.

 

Wat fijn voor je dat jouw ouders jouw man wel geaccepteerd hebben! Hoe is de relatie tussen jouw ouders en jouw man?

 

Ik kan me voorstellen dat ouders aanvankelijk niet enthousiast reageren wanneer de dochter met de mededeling komt dat zij een relatie heeft met een oudere man die ook al kinderen heeft.

 

Maar nadien dan, als je als ouder ziet dat je kind gelukkig is met haar partner?

 

Dat zou voor de ouders toch het belangrijkste moeten zijn?

 

Mijn moeder heeft niet eens de moeite willen nemen om kennis te maken met mijn man. Ik zal hier ook nooit vrede mee hebben, maar heb wel geleerd om door te gaan met mijn leven.

 

 

 

Tja, als een zwangerschap bij ons uit zal blijven via ICSI zullen er bij ons nooit kinderen komen. Mijn man wil sowieso de biologische vader zijn, dus KID is bij ons uitgesloten. Hij ziet dat dan als het kind van een andere man.. Hoe is dat bij jullie? Adoptie zien wij ook niet zitten.

 

Laten we maar hard duimen draaien dat het mag lukken!

 

 

 

Is het zo dat Univé de vierde poging dekt? Zit er zoveel verschil in verzekeraars?

 

 

 

 

 

 

 

Groetjes,

 

 

 

Chantal.

Geplaatst

Hoi Chantal,

 

 

 

Hahaha, ik ben ook de serieuze ja en hij ook een clown nu en dan haaha mannen blijven kinderen ja, wat je zegt!!

 

 

 

De relatie tussen mijn man en ouders is goed, mijn vader en hij hebben een beetje dezelfde humor en mijn broer, zus en moeder vinden hem geweldig. Mijn man doet geregeld klusjes voor m'n zusjes flatje en heeft m'n ouders helpen verhuizen.

 

 

 

Ik snap het niet dat je ouders zo erin staan, wat je al zelf zei..het gaat toch om je kinderen die gelukkig zijn... zou je denken dan..

 

 

 

Bij ons is KID ook geen optie om diezelfde reden als die jij opgaf en op adoptie zitten we beide niet te wachten (in ons werk zien we vaak ontspoorde "adoptiefjes " zoals wij geadopteerde kindjes noemen). Ik geloof persoonlijk niet zo in adoptie, er zitten zoveel negatieve kanten aan.

 

 

 

Hopelijk gaat het wel lukken bij ons Chantal en hoeven we ons niet af te vragen welke opties er nog zijn voor ons..

 

 

 

Over Unive..vorig jaar vergoedde zij nog 5 pogingen en dit jaar 4, we hopen dat ze in 2010 nog steeds 4 pogingen vergoeden (uit het toppakket).

 

 

 

Hebben jullie het erover gehad hoeveel pogingen jullie maximaal gaan doen??

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hoi Nathalie,

 

 

 

Wat fijn dat je ouders, broer en zus het goed met je man kunnen vinden.

 

Dat moet voor jou ook een fijn gevoel zijn. En dat je man zoveel doet voor jouw ouders en zus, heel lief. Het is triest, maar ik weet ook zeker dat mijn moeder een leuke schoonzoon kan hebben als ze zich ervoor open zou stellen... Mijn man heeft namelijk ook veel voor zijn ex schoonmoeder gedaan, hebben haar in huis genomen toen bleek dat zij kanker had.

 

 

 

Maar hoe is het nu met jou? Is de poging definitief mislukt of heb je het gevoel dat het mis is? Ben wel benieuwd.

 

 

 

Mijn man en ik hebben het er nog niet over gehad hoeveel pogingen wij willen ondernemen.Ik ben daar ook eigenlijk nog niet mee bezig, zie erg uit naar 3 November. Wil dolgraag concrete afspraken kunnen maken en zo gauw mogelijk starten. We moeten gewoon maar hard hopen dat het binnen de 3 pogingen wil lukken. Het is nogal een kostbare procedure wanneer je deze zelf moet betalen.

 

 

 

Ik weet niet of jij wel eens naar The Bold en the Beautiful kijkt, maar dat was ik van de week aan het kijken en de jongste van mijn man was er ook.

 

Er speelde zich toen een scene af tussen een getrouwd koppel. De man liet weten dat hij graag een kind van hen samen zou willen( zij heeft 4 kinderen van verschillende vaders, maar niet 1 van hem. Soap hé!). Zij reageerde daar niet afwijzend op. Toen zei de dochter van mijn man; "zij is toch veel te oud om nog aan kinderen te denken". Waarop ik vroeg; "hoe oud zal ze volgens jou zijn dan?".

 

Toch wel veertig, aldus de dochter van mijn man. Je voelt 'm misschien al aankomen, toen dacht ik, wat zou ze ervan vinden als ik met de mededeling zou komen dat ik zwanger ben? Ze is wel dol op kinderen, ze werkt zelf in een kinderdagverblijf.

 

Zou toch wel benieuwd zijn naar haar reactie.

 

 

 

Hebben jouw zus en/of broer kinderen?

 

Kun je goed praten met je ouders, broer en/of zus?

 

Ik kan me zo voorstellen dat je veel behoefte hebt aan een luisterend oor in deze periode.

 

 

 

Ik hoor het graag.

 

 

 

Groetjes,

 

 

 

Chantal.

Geplaatst

Hoi Chantal,

 

 

 

Jeetje wat ontzettend lief van jouw man zeg, z'n ex- schoonmoeder in huis te nemen! Ik vind het ook echt heel vreemd dat een moeder zoiets kan doen..vind het respectloos eigenlijk.. hopelijk komt ze toch echt tot inkeer! En 36 en 48 vind ik eigenlijk heel normaal..een collega met wie ik goed om ga is 49 en zijn vrouw is 33, ook hij heeft een volwassen dochter en nu twee kleintjes van 3 en 1.5 jaar als ik me niet vergis...

 

 

 

Wat confronterend kunnen die soaps ook zijn he! Zit je ook met gekrulde tenen te kijken hahaha :) en jij bent helemaal geen 40 :)

 

 

 

Mijn ouders en familie weten niks van mijn wens en van de MM waarin we nu zitten.

 

Ik wil het ze pas vertellen wanneer ik (hopelijk) zwanger ben.

 

 

 

Iemand van dit forum zei het zo mooi: "je wereld staat even stil op het moment dat je in de MM zit, je bent alleen nog bezig met de MM".

 

Ik heb geen zin in die telefoontjes: "en...en". Alleen mijn roostermakers weten het en 3 collega's/ vrienden.

 

Het is al zwaar genoeg dit hele traject en ik ken mijn moeder...lief mens maar dan blijft ze bellen. Nu naar m'n 3e (vroege) miskraam ben ik helemaal blij dat ze het niet weet, het is al vervelend genoeg voor onszelf.

 

Het is dus echt zo, ben jammer genoeg ongesteld geworden en barst van de buikpijn.

 

Het lijkt wel of (vroege) miskramen meer pijnklachten geven dan een "gewone" menstruatie, kon bijna niet lopen eergister.

 

 

 

Misschien dat jij de MM anders ervaart dan dat je wereld even stil staat...ben benieuwd naar jouw ervaringen...

 

Wie heb jij het verteld als ik vragen mag?

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hoi Nathalie,

 

 

 

Bedankt voor jouw reactie alweer!

 

 

 

Wat afschuwelijk rot voor jullie dat het weer is misgegaan! Hopelijk wordt drie keer scheepsrecht voor jullie. Hoe is je man eronder? Hoe gaan jullie hiermee om? Hebben jullie een uitlaatklep? (ikzelf sport veel als vorm van ontlading).

 

Sta ervan te kijken dat je ouders van niets weten, is het niet moeilijk om het voor je te houden, je zit er toch helemaal vol van..Aan de andere kant kan ik me wel goed voorstellen dat je inderdaad niet zit te wachten op alle belangstelling terwijl je nog zo in onzekerheid zit.

 

 

 

Dus jij bent min of meer ook verslaafd aan het volgen van the Bold...

 

Heb je die scene wellicht zelf ook gezien. En dank je, ik ben inderdaad nog geen veertig!!

 

 

 

We moeten moed blijven houden dat ook wij moeder mogen worden van een kleine ukkepuk. Kijk maar naar jouw collega, 49 jaar en voor de tweede en derde maal vader mogen worden.

 

 

 

Mijn schoonouders zijn op de hoogte van onze plannen en 1 vriendin.

 

Mijn man kreeg het op een zondagmiddagbezoek aan mijn schoonouders het ineens in z'n bol om erover te beginnen. Had dit van te voren niet met mij overlegd, dus ik was nogal verrast toen hij erover begon. Mijn schoonmoeder zei meteen, "wel leuk hoor, weer een kleintje". Mijn schoonvader was terughoudender en zei meteen, "maar jij bent bijna 50 toch" tegen mijn man. Reageerde later wel positiever.

 

Mijn man wilde het z'n kinderen ook vertellen, maar dat wilde ik niet om dezelfde reden als jij opgaf.

 

 

 

Hoe gaat het nu verder bij jullie, gaan ze in je gewone cyclus een TP doen als het cryootje goed ontdooit?

 

Kan dat dan gelijk de volgende maand, hoeft daar geen bepaalde tijd tussen te zitten?

 

 

 

Lieve groetjes vanuit Halsteren,

 

 

 

Chantal.

Geplaatst

He die Chantal,

 

 

 

Mijn man is er erg nuchter onder, meer dan ik alleen moet ik zeggen dat nu bij de 3e mislukte poging ik er wel sneller "overheen" ben dan die andere keren.

 

Mijn man is niet zo'n prater dus die zegt alleen: "shit, nee he! Hopenlijk gaat het de volgende keer wel goed".

 

 

 

Het is wel moeilijk hoor om het niet aan m'n ouders te vertellen maar moeilijker zal het zijn dat m'n moeder me de hele tijd belt en ik keer op keer moet vertellen dat het niet is gelukt.

 

 

 

Leuk dat je schoonmoeder zo positief reageerde zeg!! (en dat je schoonvader is bijgetrokken qua oordeel natuurlijk!) Geeft toch een prettig gevoel en sterkt je ws. ook wel in de MM!

 

Dat je man dit verteld aan z'n ouders is een positief iets lijkt me!!

 

 

 

Als uitlaatklep heb ik ook het sporten ja, alleen in de wachtweken sport ik zelden omdat ik bang ben om de innesteling negatief te beinvloeden alleen blijkt dat niet bewezen te zijn en heeft het me tot nu toe ook niet geholpen.

 

Ik houd het tijdens de ww bij RPM, normaal gesproken doe ik ook bodyattack, combat, xco, step en pump. Volg jij ook groepslessen of doe je aan fitness?

 

 

 

Ik ben trouwens geen fan van de bold alleen zag ik laatst een film en een serie die daarover gingen dus het lijkt wel helemaal "in" in de filmwereld!

 

 

 

De twee cryo tp die ik heb gehad zijn in een natuurlijke cyclus gebeurt, zonder medicatie. Ook dit cryootje zal in een natuurlijke cyclus teruggeplaatst worden als het goed mag ontdooien..

 

Dit alles vindt plaats begin november, mocht gelijk door.

 

 

 

Ik ben trouwens 1 dag voor jullie bij MCK, voor een follikelmeting.

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hoi Nathalie,

 

 

 

Ik lees nu van jou dat ze het cryootje tergugplaatsen in je gewone cyclus.

 

Bekijken ze dan aan de hand van de follikelmeting wanneer deze teruggeplaatst wordt? Wel fijn dat je gelijk door kan en niet nog een tijd moet wachten..

 

Ik lees op dit forum ook weleens dat ze een soort van pauze inlassen.

 

 

 

Dat wordt weer spannend in November. Als alles goed mag gaan zit jij in November weer in het wachtbankje!!

 

Wat mij betreft kan het ook niet snel genoeg 3 November zijn..

 

 

 

Sporten doe ik gewoon thuis op zolder, wij hebben een loopband, een cross apparaat, een step apparaat en een buikspierbank.

 

Is wel lekker hoor, kan ik sporten wanneer ik wil. Met name de loopband gebruik ik intensief. Heerlijk om jezelf leeg te lopen.

 

Jij bent ook sportief, de meeste benamingen die jij noemt ken ik niet eens, RPM, xco?

 

Nooit van gehoord!

 

 

 

Heb ik het juist dat jij niet echt met je man kunt praten wat betreft het mislukken van jullie pogingen? Is dat niet moeilijk? Hoe komt het dat je er de tweede en derde keer makkelijker overheen was? Calculeer je dan een teleurstelling in?

 

 

 

Heeft jouw man nog speciale maatregelen genomen nadat hij de PESA had gehad?

 

Mijn man denkt dat strak ondergoed enige ondersteuning zal bieden.

 

Hebben jullie hier ervaring mee?

 

 

 

Groetjes,

 

 

 

Chantal

Geplaatst

Hoi Chantal,

 

 

 

De terugplaatsing in de gewone cyclus gebeurt d.m.v. follikelmetingen en ovulatietesten.

 

Op dag 10 van je cyclus ( ik dag 12 omdat ik een lange cyclus heb) krijg je een follikelmeting. 2 dagen voordat je een follikelmeting krijgt begin je met ovulatietesten. Bij mij vonden ze de follikel al erg groot en gaven ze aan dat als ze met medicatie (pregnyl) zouden terugplaatsen in de cyclus ik op die avond pregnyl had moeten zetten alleen plaatsen ze terug zonder enige vorm van medicatie dus moest ik wachten op een positieve ovulatietest.

 

 

 

Nadat ik de positieve ovulatietest had doorgebeld, kreeg ik 5 dagen later een terugplaatsing. (Je word dan voor 11 uur gebeld met de mededeling of het cryootje goed ontdooid is en of de terugplaatsing doorgaat.) Zo ja, krijg je dus op dezelfde dag een terugplaatsing.

 

Bij sommige ziekenhuizen/klinieken moet je een maand wachten maar bij MCK niet. Het kan natuurlijk wel als je dat zelf wilt! (Je moet zelf aangeven of je door wilt of een pauze wil inlassen.)

 

 

 

De maand november wordt een spannende maand voor ons Chantal! En voor je man natuurlijk.. die zal ook wel zenuwachtig zijn!

 

Mijn man had ook strak ondergoed aan na de pesa. (Daarvoor juist niet want strak ondergoed komt de zaadkwaliteit niet ten goede!)

 

Mijn man slikte op advies van mij een multivitamine, omega 3 en ginseng (om de kwaliteit van het zaad ten goede te laten koment.)

 

Ik lees nu ook dat foliumzuur en tarwekiemolie goed is voor de zaadproductie (op dit forum).

 

Na de pesa hebben we ook gekoeld met compressen om de zwelling tegen te gaan. (Tijdens de ingreep vond hij het wel meevallen alleen de napijn dus niet.)

 

 

 

Qua praten is het soms wel lastig, mijn man is niet zo'n prater maar meer een binnenvetter. Hij vind het wel vervelend hoor, dat zie ik aan hem en hij zorgt dan ook wel heel lief voor me. (Gelijk na een mislukte poging wil ik vet eten, patat enz. en dan trap ik mezelf helemaal vol met chocolade haha) Dat haalt hij dan voor me en bediend me haha.

 

Ik praat er meer over met een vriendin van me, dat is wel prettig.

 

Voornamelijk de 3e mislukte poging berustte ik me eerder in op een of andere manier. Je probeert dit in te calculeren ja, al blijft het natuurlijk pijn doen, zeker als je dan weer een zwangere collega ziet rondlopen.

 

Na m'n 2e mislukte poging kwamen we een zwangere junk tegen! Echt laaiend was ik erover!! M'n man moest me helemaal kalmeren (gelukkig zaten we in de auto en liep ik haar niet tegen het lijf!)

 

 

 

Jij hebt een hele sportschool in je huis, wel lekker makkelijk! Ik ben meer van de groepslessen, kan mezelf niet zo goed motiveren! RPM is een vorm van spinnen (fietsen) en Xco is met een buis met grit, dan train je je buikspieren, erg leuk hoor!

 

 

 

Nog maar 6 dagen Chantal, spannend!!!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hoi Nathalie,

 

 

 

Wat een gedoe toch om zwanger te willen worden, follikelmetingen, ovulatietesten, spuiten van hormonen... Bij andere koppels is zwanger raken in 10 minuten gepiept om het maar zo uit te drukken. Een vriendin van mij was na 2 maanden proberen zwanger en is onlangs bevallen van een gezonde zoon. Ze vond 2 maanden al lang, daar ze zo graag zwanger wilde worden. Ik heb maar niets gezegd...

 

Ik kan me voorstellen wanneer je een zwangere junk ziet, je helemaal door het lint gaat. Zo oneerlijk! Om nog maar niet te praten over de toekomst van zo'n kindje wat verslaafd ter wereld komt.

 

 

 

Ja, November wordt inderdaad een spannende maand voor ons! Ik merk dat mijn man er ook steeds meer mee bezig is, bedenkt al kindernamen en zegt wanneer ik zwanger mag worden, dat hij een jongen wel erg leuk zou vinden, daar hij al twee dochters heeft. Ik had van de week kleertjes gekocht voor mijn vriendin die pas bevallen is.

 

Zo'n leuk, klein spijkerbroekje en een truitje met strepen en een capuchon, echt leuk!

 

Mijn man zag dit en vond het helemaal geweldig, maakte toen de opmerking, "als wij een zoon mogen krijgen wil ik hem ook zo stoer aankleden". Daar geniet ik dan wel van hoor!

 

 

 

Wat lief dat je man je zo goed verzorgt! Hij is dan misschien geen prater, maar hij is er wel voor je op een andere manier. Je hebt gelijk hoor, laat je dan ook maar lekker in de watten leggen!

 

Ik hoop voor jullie dat de derde TP (als deze goed mag ontdooien) een plakkertje zal zijn.

 

 

 

Is het wetenschappelijk aangetoond dat het slikken van vitamine voor de man een gunstig effect heeft op de kwaliteit van het zaad?

 

Ik heb eigenlijk zoiets, bij mijn man zit het wel goed. Hij heeft immers al twee gezonde kinderen. Al heb ik weleens de gedachte, hij is al 15 jaar gesteriliseerd.. Misschien zijn zijn zaadcellen wel lui geworden. (ik weet niet of deze lui kunnen worden)?

 

Weet jij dat misschien?

 

Zullen we binnenkort maar strak ondergoed gaan aanschaffen.

 

 

 

Heel veel succes a.s. maandag.

 

Zal voor je duimen!

 

 

 

Groetjes,

 

 

 

Chantal.

Geplaatst

Hoi Chantal,

 

 

 

Wat schattig he al die kleine broekjes en truitjes! Ik loop er stiekem ook altijd even langs, net als bij de babykamertjes en kinderwagens etc.

 

Wat leuk dat je man zo praat zeg!!!! Voelt toch goed dan!

 

Is dan wel lastig he als er weer een collega of kennis bevalt en 2 maanden lang? Ik zou daar wel voor willen tekenen!!!!

 

 

 

Over vitaminen etc. is een hoop bekend hoor, misschien moet je de topic:

 

"the truth about food" op dit forum even lezen, is wel interessant. O ja, je man moet nu even niet naar de sauna gaan, dit komt de zaadkwaliteit niet ten goede! Na de PESA kan dat natuurlijk wel weer!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hallo Nathalie en Chantal,

 

 

 

Heb jullie verhaal helemaal vanaf het begin gelezen en zie dat er best wat overeenkomsten zijn met onze situatie.

 

En die is: mijn man was ook gesteriliseerd en heeft in sept.2008 een hersteloperatie ondergaan die goed verlopen is.

 

Na onderzoeken bleek dat de hoeveelheid zaad erg weinig was. We hebben inmiddels 2 IUI pogingen gehad, helaas zonder succes.

 

Op dit moment zitten we midden in onze 1e IVF met ICSI, spuiten met decapeptyl en puregon doe ik al een tijdje en de start echo was 20. okt.

 

Morgen heb ik de een follikelmeting en als het goed is hoor ik dan ook wanneer de punctie en de terugplaatsing is (bij voldoende follikels).

 

Erg spannend allemaal.

 

 

 

Ook mijn man heeft 2 kinderen uit een eerder huwelijk. Een zoon en een dochter, al volwassen, 26 en 25 jaar.

 

Mijn ouders en schoonouders waren ook blij met ons huwelijk, mijn man is ook ouder, hij is 49 en ik ben 41. Mijn ouders waren wel bij ons huwelijk maar mijn schoonouders niet helaas. Intussen is het contact met mijn schoonouders helemaal hersteld. Ze gaven ook aan spijt te hebben van het niet bij ons huwelijk zijn!

 

Met de zoon van mijn man hebben we goed contact met de dochter niet. Die is meer bezig met haar eigen leven.

 

 

 

Heel veel succes met het terugplaatsen van de cryo's, hopen dat het lukt !

 

 

 

groetjes Diane

Geplaatst

Hoi Diane,

 

 

 

Leuk dat je hebt gereageerd!

 

Balen dar er weinig zaadproduktie was en dat na een goede hersteloperatie.

 

Gelukkig zijn er nog alternatieven, hoop doet leven, toch?

 

 

 

Mag ik vragen wat de reden was waarom je schoonouders niet bij jullie huwelijk aanwezig waren? Wel heel fijn dat ze alsnog tot inkeer zijn gekomen en hebben uitgesproken dat ze er spijt van hebben dat ze niet op jullie trouwdag aanwezig waren. Het geluk van je kind staat toch voorop, denk ik dan...

 

 

 

Dus je man heeft ook twee kinderen, wat erg voor hem dat het contact met z'n dochter niet goed is. Hoe is hij hieronder?

 

 

 

Ik hoor het graag.

 

 

 

Groetjes,

 

 

 

Chantal.

Geplaatst

Hoi Nathalie,

 

 

 

Ik zal zeker de topic gaan lezen en wat betreft de sauna, mijn man houdt totaal niet van een sauna. Vind dit allemaal te benauwd.

 

Hij ziet wel erg op tegen de PESA, las natuurlijk van jouw verhaal dat jouw man veel napijn heeft gehad.

 

Daar komt bij dat hij ook geen ruggeprik wil, daar hij een dubbele hernia heeft. Ook heeft hij min of meer nog een trauma van de sterilisatie.. Hierbij heeft hij veel pijn gehad, heeft jouw man toen ook veel pijn gehad?

 

 

 

Ik zal aan je denken a.s. maandag, heel veel succes!

 

 

 

Groetjes,

 

 

 

Chantal.

Geplaatst

Hoi Nolan,

 

 

 

Ja balen dat de hoeveelheid zaad weinig was, Gelukkig dat er andere manieren zijn idd.

 

 

 

Ja hoor dat mag je vragen, wij zijn nogal snel getrouwd (vonden ze), dat vonden mijn ouders trouwens ook. Wij niet ! haha.

 

Ze zagen het daarom niet zo zitten omdat ze mij nog niet goed kenden. Tja daar zijn ze later erg op terug gekomen, gelukkig, maar wel te laat helaas.

 

Mijn ouders hebben zich er een beetje bij neergelegd en zijn wel gekomen.

 

Nu iedereen elkaar beter heeft leren kennen intussen, we zijn al een jaar verder, gaat het prima. Ook met de ouders onderling en dat is wel fijn.

 

 

 

Ja jammer is dat het contact met zijn dochter niet goed is. Hij heeft er veel verdriet van, maar laat dit niet echt merken. Hij heeft er veel moeite voor gedaan het contact goed te krijgen,..... misschien komt het nog goed (hoop ik).

 

 

 

 

 

Groetjes Diane

Geplaatst

Hoi Nathalie en Chantal,

 

 

 

Ook ik heb jullie berichtjes gelezen.

 

Ik ben 34 en mijn (bijna man)wordt volgend jaar 50.

 

Mijn man heeft in juli dit jaar een hersteloperatie gehad,was ong 12 jaar geleden gesteraliseerd.2 weken geleden uitslag semenonderzoek gehad en gelukkig is er weer doorgang!Betekend in ieder geval dat er zaad zit!!!

 

Nu is het advies aan ons om tot eind dit jaar op de natuurlijke manier te proberen,anders gaan we vanaf janueri het icsi traject in.

 

Al met al vind ik het allemaal best pittig hoor,ook nu,steeds de teleurstelling als je weer ongesteld bent geworden,terwijl je er zoveel voor doet en laat,en miss nog een lange weg te gaan hebt?

 

 

 

Heel veel succes allebei!!!!en hopen op een heel mooi wondertje!!toi,toi,toi

 

 

 

groet Luna

Geplaatst

Hoi Diana,

 

 

 

Echt heel erg balen dat er weinig zaad is en dat na een gelukte hersteloperatie! Om deze redenen hebben wij direct gekozen voor PESA en niet eerst voor een hersteloperatie. Je hoort toch vaak dat de kwaliteit van het zaad is achteruitgegaan.

 

 

 

Wat je zegt..er zijn andere mogelijkheden. Alleen jammer dat IVF/ICSI maar zo'n 38% kans van slagen heeft bij een verse poging en bij een cryo rond de 15%.. waren die mannen nou maar niet gesterilliseerd, dan zou ons dat een hoop ellende bespaard hebben!!

 

 

 

Wel triest dat je man zo'n slecht contact heeft met zijn dochter. Wat is dat toch met die dochters van in de 20?? Ook Chantal haar man verkeerd in diezelfde vervelende situatie.

 

De jongens van mijn man zijn nog jong en waren jong toen ik ze leerde kennen. Denk dat dit gegeven wel scheelt..

 

 

 

Gelukkig dat je zowel schoonouders als ouders uiteindelijk jullie huwelijk hebben geaccepteerd, jammer dat het even heeft moeten duren.

 

 

 

Is de datum al bekend van je punctie?? Spannend hoor!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hoi Luna,

 

 

 

Gelukkig dat er zaad is gevonden zeg!! En nu maar hopen op jullie wondertje! Ik hoop voor jullie dat het lukt zonder nog eens een IVF/ICSI traject in te moeten gaan!

 

 

 

Wat betreft de teleurstellingen...dat is verschrikkelijk ja en vreet aan je!

 

Ik hoop voor jullie ook dat het allemaal lukt!!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hoi Chantal,

 

 

 

We zijn de enige niet meer in deze topic! Wel gezellig wat meer mensen en leuk dat mensen zich herkennen in onze situatie!

 

 

 

Mijn man kreeg geen ruggeprik hoor! Hij kreeg in elke bal een injectie (plaatselijke verdoving).

 

Ook mijn man heeft een hernia gehad, wat toevallig! Is hieraan geopereerd.

 

Goed koelen is mijn advies! Veel coolcompressen in de vriezer leggen!

 

 

 

Voor jou is het nu ook aftellen!! Spannend!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Hallo Nathalie, Nolan, Luna,

 

 

 

Hiet een update:

 

 

 

Nou vanmorgen de echo gehad en de follikels (eiblaasjes) groeien goed,

 

Had er rechts 2 en links 5 ! Dus totaal 7, maar dat kunnen er nog meer worden.

 

De grootsten zijn 12 en 13 mm en de kleinste 3 en 4 mm.

 

 

Maandag weer een echo en dan woensdag of donderdag de punctie !

 

Weer een stapje verder, intussen mag ik gewoon doorspuiten met de hormoonhandel.

 

 

 

 

 

groetjes Diane

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden