Jump to content
Sign in to follow this  
Guest Rene_1960

Hoe ervaren de mannen alles hier?

Recommended Posts

Guest Rene_1960

Hoi, ik wilde van de oneerbiedig gezegd wel eens willen wten van mijn "collega mannen" in deze groep, hoe die e.e.a. ervaren.

 

Ik sta samen met mijn vrouw Diane pas aan het begin van het IVF-ICSI Traject.

 

Morgen gaan we in deze fase voor de 1e meting weer naar het ziekenhuis, maar wat ik al eerder las, als man sta ik inderdaad behoorlijk aan de zijlijn, en moet vaak toezien hoe Diane alles maar moet ondergaan. Je voelt je dan vaak erg machteloos, en kan er alleen maar zijn en haar steunen.

 

Zie ook erg op, voor haar, tegen de punktie, want dan kan ik alleen maar wachten en hopen dat alles goed zal gaan. En daarna kun je er ook amper voor haar zijn, omdat ik in ons geval, meteen de can weg moet brengen vanuit Deventer naar Zwolle. En voor ik terugben, is het al een behoorlijke tijd verder. Hoe ervaren jullie dat?

 

En hoe staan de vrouwen zelf hierin?

 

 

 

Waar ik ook best tegenop zie, al staat dat in geen enkele verhouding tot wat Diane allemaal nog moet doormaken (en doorgemaakt heeft).

 

Is het afleveren van de eitjes in Zwolle, en dat ik daarna heel klinisch mijn sperma moet gaan produceren en inleveren.

 

In het voortraject met IUI deden we het samen, in een soort spel, dat maakte het allemaal wat makkelijker.

 

Maar goed eigenlijk moet ik niet zeuren, want dat ik mijn enige dingetje, wat ik nu te doen heb.

 

 

 

Hoe denken jullie mannen, maar ook vrouwen over? En hoe ervaren jullie alles.

 

En laten we hopen, dat in deze topic actief te zijn, er ook andere mannen de drempel over durven en zich hier aanmelden om mee te praten, want het is niet iets van de vrouw alleen, maar net zo goed die van ons mannen.

 

 

 

Groeten

 

René

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

We hebben gisteren de 20e een start gemaakt voor de ICSI, de 1e echo.

 

Stond dus inderdaad weer aan de zijlijn, maar goed het zij zo.

 

Volgende week vrijdag de 2e echo en dan horen we het hele schema, wat er allemaal staat te gebeuren. Spannend allemaal. Blijf bewondering en respect hebben voor Diane, want ze prikt elke dag, en overmorgen (vrijdag), moet ze ook met de pen gaan prikken, dus elke ochtend 2x.

 

Brrr ik zou er voor mezelf niet echt aan denken (ben panisch voor injectienaalden), dus petje af.

 

Heb ondertussen begrepen, dat ik er gelukkig bij de punctie hier in Deventer bij mag en kan zijn, dan kan ik tenminste wat voor haar doen, haar steunen en er zijn, hopelijk is dat voldoende voor haar.En hopelijk valt de punctie mee.

 

Daarna is het helaas (alleen) abmarsch naar Zwolle om de eitjes in te leveren en zelf sperma af te geven (produceren), is tenminste toch een stukje wat ik kan doen. Daarna zullen de spannende dagen komen naar het terugplaatsen toe en daarna helemaal of het succesvol is.

 

Ter info, ik heb een 8 jaar geleden een sterilisatie laten uitvoeren in het ziekenhuis in Haarlem, en vorig jaar september 2008 deze weer ongedaan laten maken bij 1 van de beste urologen van Nederland in het ziekenhuis in Amersfoort. De sterilisatie was een makkie (knoop erin), maar het ongedaan maken pfffff, minder. Duurde ruim 3 uur, en een hele week uitgeschakeld, kon niet veel, amper lopen en doorlopend het gevoel of ik een enorme trap in het kruis gehad had. Maar oke, het was per slot voor een goed doel, en staat wederom in geen enkele verhouding, wat Diane nu ondergaat (prikken etc) en wat haar allemaal nog te wachten staat.

 

Zo, en nu maar afwachten tot vrijdag de 30e oktober, voor de volgende fase.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Nienke79

Hoi Rene,

 

 

 

Mijn man is al aangemeld op het forum, je hebt hem vast wel eens voorbij zien komen in reacties, Patrick. Hij is met jou inderdaad een van de weinigen hier. Nu dus samen met jou.

 

Ik kan je alleen aangeven hoe ik het zelf ervaar, Patrick kan je zijn kant weer vertellen natuurlijk.

 

 

 

Ik vond het prikken niet zo'n probleem. Je voelt er vrij weinig van, het is even de knop omzetten. Verder ging ik eigenlijk ook vol goede moed de punctie in, alleen viel die (misschien ook mede door de goede moed) erg tegen. Ik had 21 eicellen en dat is vrij veel waardoor de punctie wat lang duurde. Had weinig pijnstilling en moest (helaas) overgeven van de pijn.

 

 

 

Ook wel weer overleefd natuurlijk en mijn man was gelukkig ook (net als jij straks bij jouw vrouw) aanwezig. Hij kon op de echo alles goed zien en dan aan mij vertellen hoeveel er nog geprikt moesten worden. Een soort van aftellen eigenlijk en dat was erg fijn. Iets van "het einde komt in zicht" haha.

 

 

 

Ook hij moest daarna met de eicellen naar een ander ziekenhuis (van MCA Alkmaar naar VU Amsterdam). Dat ik alleen achterbleef vond ik geen probleem. Je moet toch ook een beetje bijkomen, dus heel gezellig gezeldschap zul je niet zijn. Tenminste, zo voelde ik dat. Beetje dommelend een paar uurtjes wachten dus.

 

Pat had zijn moeder mee naar het VU. Misschien vreemd, dat potje vullen (hij zelfs twee keer vanwege het grote aantal eicellen) met je moeder op de gang. Maar die knop moet toch al om. Ik weet van hem dat hij het erg fijn vond dat er iemand met hem mee was naar het andere ziekenhuis.

 

 

 

Heel veel succes jullie en ik lees mee met de voortgang!

 

 

 

groetjes,

 

Nienke

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo René,

 

 

 

Wij hebben 3x ivf gedaan. Johan is alleen met de eerste ivf mee op echo geweest. Ik werk vlak bij het ziekenhuis, dus dat was vanaf mijn werk even heen en weer. Prikken deed ik ook zelf, makkie, wat Nienke al zegt: de knop om. Wij zijn voor de punctie en de terugplaatsing naar het VU in Amsterdam gegaan. Johan ging natuurlijk mee. Ten eerste voor de steun, ten tweede omdat hij daar zijn zaad moest inleveren, ten derde omdat hij vond dat hij daarbij moest zijn (en ik ook) en ten vierde omdat ik niet nog eens 50 km terug mocht rijden. De punctie viel alleen de eerste keer tegen. Meer omdat ik niet wist wat me te wachten stond. Heb daarna thuis op de bank gerust en de volgende dag weer aan het werk gegaan. Nu, na de enige cryo terugplaatsing van onze 3x ivf ben ik zwanger en hopen we in juni 2010 een kindje te krijgen.

 

 

 

Ik hoop dat het jullie ook gaat lukken. Heel veel succes en ik hoop voor je dat meer mannen zich gaan aanmelden.

 

 

 

Groet

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Diane180

Hoi René,

 

 

 

Nog maar weinig reactie's van de dames hier......

 

Jammer, is er eindelijk een man op het forum ...

 

 

 

groetjes xx

 

Diane

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi René,

 

 

 

Wat leuk dat jij hier je ervaringen deeld.

 

Heb toevallig vanmorgen zelf een stukje er op gezet.

 

Heb volgens mij een reactie gehad van jou vrouw?

 

 

 

Lijkt een beetje op onze situatie.

 

Mijn partner is 49 en heeft afgelopen juli een hersteloperatie ondergaan.

 

Uitslag van semen onderzoek gehad en er is weer doorgang,wel hebben ze gezegd dat de kans klein is dat ik op de natuurlijke manier zwanger kan worden.Als ik eind dit jaar niet zwanger ben,is ons geadviseerd om zo snel mogelijk door te gaan met icsi.

 

 

 

Is bij jou de hersteloperatie gelukt?

 

En als ik vragen mag,waarom zitten julllie nu in het traject?

 

 

 

Ik ben zelf een beetje negatief ingesteld,en denk vaak ,het zal toch wel niet lukken,miss zit ik ook te veel te googelen,er staan veel negatieve reacties op internet(heb ik het niet over deze site,hier wordt ik juist weer wat positiever door).Negatieve dingen blijven altijd erg hangen.

 

 

 

Eigenlijk wil ik er niet te veel bij stil staan,maar het gaat vanzelf,kan het niet wegduwen.En wil het zo graag!!Maar jullie weten vast als geen ander hoe het allemaal voeld!

 

Intussen zitten we er al zo weer een jaar in.

 

 

 

Wat zijn eiegenlijk jou gevoelens ten opzichte van je leeftijd?

 

Mijn man heeft daar toch echt wel ff goed bij stil moeten staan.

 

Ik zelf denk,je bent zo oud zoals je je voeld,en ik zie in die van mij nog echt wel een hele leuke lieve papa.

 

 

 

beetje lang geworden geloof ik.haha

 

 

 

doeiii

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Rene

 

Hier is het verhaal van mijn man http://www.ivfmoeders.nl/ivf-vaders/7472-er-achter-komen-dat-je-geen-zaad-heb.html.

 

Helaas was er inderdaad toen ook weinig animo van andere ivf-vaders dus hij komt hier ook niet meer. Nu er wat meer mannen zijn zal ik hem wel even langs sturen haha.

 

Groetjes

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Hoi Marchan,

 

 

 

Ik had jullie verhaal gelezen en wat goed dat het toch maar gelukt is.

 

Hoop je man snel hier te zien, hoe meer mannen hoe beter vindt ik.

 

 

 

Groeten

 

Rene

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Hoi Luna,

 

 

 

Mijn hersteloperatie was in september 2008, en de operatie op zich goed gelukt.

 

Maar bij de 1e 2 metingen maar 500.000 levende zaadjes, de keer erop 600.000 en de laatste keer 700.000, net genoeg volgens de arts voor 2 pogingen IUI.

 

Zelf hadden we besloten geen tijd te verliezen en na de 2 helaas mislukte pogingen, door te gaan naar de ICSI.

 

Mede gezien de leeftijd van mijn vrouw. Mijne (bijna 50) is niet zo belangrijk.

 

Voor mij speelt mijn leeftijd verder ook geen enkele rol, we hebben samen deze keuze zeer overdacht en bewust gemaakt. Alle voors en tegens goed tegen elkaar afgewogen. Besproken wat ons te wachten staat (heb zelf al 2, nu volwassen, kinderen), dus weet ik er nog wel iets van, al is het een tijdje terug.

 

Mijn zoon uit een eerder huwelijk, wees me wel op het feit aan mijn leeftijd te denken, als het mag lukken. Maar gelukkig ben ik niet het soort vader, die straks tegen de 60, meteen bejaard ben en in een hoekje ga zitten. Daar ben ik gelukkig te actief voor (2x in de week sporten we).

 

 

 

Waar je voor moet oppassen is, dat het je leven gaat beheersen, via via kennen wij zo'n stel, die zijn er letterlijk door geobserdeerd, en verder telt niets, daardoor is elke keer als het negatief is weer een dreun voor ze, en helaas worden ze daardoor nog vastberadener en fanatieker in het perse zwanger moeten worden.

 

 

 

Nee, wij gaan er beiden luchtig mee om, en hopen dat het ons gegund is, maar weten beiden dat als het niet mag lukken, niet het einde van onze wereld is.

 

Dan gaan we samen verder, met de wetenschap, dat we er alles aan gedaan hebben.

 

Verder dan ISCI gaan we ook niet, geen sperma van doneren. Daar hebben we het uitgebreidt over gehad, ik wil geen kind van een "ander" opvoeden, want zo zal het zeker voelen, en mijn vrouw vindt dit ook, al zou het voor 50% van haar zijn.

 

 

 

Maar we hopen uiteraard op een mooi succes.

 

We hebben ook ervoor gekozen 2 bevruchte eitjes straks terug te laten plaatsen, met een kans op een 2-ling, maar dat zou alleen maar mooier zijn.

 

 

 

Ik ga als ik de eitjes en mijn sperma moet inleveren in Zwolle, de dienstdoende zuster 10 euro aanbieden met het verzoek: graag een jongen en een meisje hahahaha (grapje).

 

 

 

Nah, vrijdag a.s. weten we weer ietsje meer, en wat ons dan allemaal te wachten staat.

 

Later meer dus.

 

 

 

Groeten

 

Rene

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Nah, wie weet komen er hopelijk toch snel wat meer "collega" mannen bij hier.

Share this post


Link to post
Share on other sites

nou spannend allemaal!!

 

dan zijn julllie ook al ff bezig!

 

vind het leuk om te zien dat die van mij niet de enigste is die op z,n 50e gelukkkig nog vader wil worden.

 

 

 

t,is allemaal wel wat vind ik hoor,als het weer niet gelukt is ,ben je toch weer teleurgesteld.:dontknow:

 

 

 

o en uhh,die van die 10 euro,als het lukt geef me dan vast ff de naam van diegene.haha

 

 

 

doeiiiiii,succes jullie vrijdag,ben beniewd

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Zo nog 1 naggie, en dan is dan eindelijk de grote dag.

 

Dan mag ik de zijlijn verlaten en ook eindelijk mijn (kleine) bijdrage leveren.

 

Ook ik als man zijnde vindt het nu allemaal erg spannend worden, want ook voor mij is dit onbekend terrein.

 

Morgen moeten we al om 08.15 uur in het ziekenhuis zijn, 09.15 uur de punctie, en daarna mag ik met koffer en al abmarsch maken naar Zwolle, waar ik mijn taak mag volbrengen.

 

Ik hoop dat de punctie voor Diane mee zal vallen en ze niet veel last zal hebben.

 

Morgen dus meer, dan kan ik vertellen hoe ik van mijn kant alles ervaren heb.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Rene,

 

 

 

Ten eerste wil ik juliie veel succes wensen morgen, zeker de eerste keer is het heel spannend.

 

Wij zijn ook onder behandeling in Deventer en moet mijn man naar Zwolle.

 

Om zelf daar in dat kamertje in Zwolle zaad te produceren vond hij de eerste keer heel beangstigend. Ze weten wat je daar doet, zo was zijn gedachte. Achteraf bedachten we ons; er melden zich tig mannen per dag (hebben er wellicht duizenden de afgelopen jaren zien langskomen), denk je dat ze bij jou er nog aan denken wat je daar aan het doen bent??

 

De rest van de mensen die er zitten, zitten waarschijnlijk in een meer of minder zelfde situatie als jullie.

 

Vanaf de tweede keer ging de knop dus om, en heeft hij er geen problemen meer mee gehad.

 

 

 

Gezien je leeftijd, zul je misschien leuke herinneringen hebben aan de jaren '70, dat komt mooi uit, want het beeldmateriaal daar aanwezig komt ook uit die periode. Het werkt in ieder geval op de lachspieren.

 

 

 

In de tussentijd dat jij weg bent, ligt je vrouw hopelijk wat te soezen.

 

Vergeet eventueel niet om een briefje en een pen mee te nemen, dan kun je het aantal gevonden eicellen noteren en de hoeveelheid sperma.

 

(kun je het ook niet vergeten)

 

 

 

Verder je vrouw de rest van de dag lekker verwennen, en mogelijk ook de dagen er na.

 

 

 

Succes!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dani

Hey Rene,

 

 

 

Vandaag dag de grote dag, toch wel spannend allemaal.

 

 

 

Heel veel succes.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Hallo,

 

 

 

Zo het zit erop.

 

Voor Diane viel het gelukkig allemaal heel erg mee, maar dat zal ze zelf posten.

 

Ben blij dat ik er bij kon zijn, meemaken, maar vooral haar steunen.

 

Het was wel wat vreemd, om daarna alleen op pad te gaan en haar achter te laten.

 

In de auto muziek lekker hard aan en gedachten op nul.

 

In Zwolle aangekomen, netjes gemeld, de formaliteiten doorlgelopen of alles klopt, en toen opgehaald om naar het bewuste kamertje te gaan.

 

Ook ik had inderdaad het gevoel toen ik langs wachtkamer 2 liep, dat iedereen wist wat ik daar ging doen. Maar oke weer alles even op 0 zetten. Kamertje was gelukkig niet armetierig. Film maar niet aangezet en de lectuur was ook niet echt je van het hahaha. Dus weer gedachten op 0, ogen dicht en doen waarvoor ik daar nu was. Erg klinisch, maar hopelijk voor een goed succes.

 

Daarna braaf potje inleveren en wachten in wachtkamer 2, daar zitten de volgende man alweer een kamertje in te zien gaan, brrrrrrr, leek een beetje lopende band werk.

 

Maar toen kwam er goed bericht, van de 8 geprikte eicellen, waren er 7 bruikbaar, maar ook was mijn zaadkwaliteit enorm omhoog geschoten van 700.000 bij de laatste meting enkele maanden terug tot ruim 2 miljoen.

 

Ze hadden meer dan 5 miljoen bruikbare zaadcellen gevonden, dus nu wachten tot zaterdag op een goed telefoontje uit Zwolle. Dan waarschijnlijk maandag a.s. de terugplaatsing in Zwolle en dan komt het spannende wachten van 2 weken.

 

Dus dat wordt hier keihard de duimpies drukken voor een goed resultaat.

 

 

 

En...wederom later meer.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Rene,

 

 

 

Fijn dat het zo goed is gegaan, knuffel aan Diane! En nu hopen op mooie bevruchtingen...maar daar heb ik alle vertrouwen in,

 

 

 

Groetjes, Nine

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nu eerst wachten op een telefoontje uit Zwolle, is ook spannend.

 

Daarna nog "ff" een dag of twee wachten op de terugplaatsing, en daarna de eigenlijke wachtweken.

 

 

 

Natuurlijk wens ik jullie veel succes, nu is het inderdaad duimpjes drukken!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Zo tegen 12 uur was het "bevrijdende" telefoontje er uit Zwolle.

 

Maandag a.s de terugplaatsing.

 

Van de 7 eitjes waren er 6 bevrucht een superscore.

 

Nu wachten dus tot maandag en dan gaan het 2 hele lange weken worden voor ons vrees ik. De 23e november mag Diane meten, pffffffff, heel bijzonder is de dag waarop mijn dochter nu bijna 26 jaar geleden geboren is.

 

 

 

En wederom, maandag meer nieuws.

 

Maar ik kan bijna niet wachten, ook dit is voor mij allemaal nieuw en anders dan destijds de op natuurlijke wijze geboortes.

 

Ook ik als man ben er echt dagelijks mee bezig.

 

En....nog steeds blij dat Diane het allemaal zonder al teveel bijverschijnselen doorstaat. Ben echt trots op haar, zoals ze het doet.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja,is echt spannend allemaal.Wat heb jij gedaan voor die enorm gestegen zaadcellen??wow!!

 

Als ik lees hoe jij over je vrouwtje schrijft,dan ontroerd me dat!!Tja,daar zijn vrouwen nou eenmaal gevoelig voor.

 

Toi,toi,toi morgen ,zal aan jullie denken!!!

 

 

 

doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Share this post


Link to post
Share on other sites

Is inderdaad mooi om te lezen, hoe jij het ervaart, en hoe je over je vrouw praat.

 

Veel succes morgen! (en de daarop volgende wachtweken)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Wat ik ervoor gedaan heb, hmmm door de weeks geen alcohol en alleen gezonde drankjes (vruchtensappen), we aten al geen vet en varkensvlees, sporten en ook daarbuiten regelmatig bewegen. Maar om te zeggen echt mijn best ervoor gedaan nou nee, het is om wat voor reden omhoog geschoten (wat klinkt dat hahaha).

 

 

 

Maar zo, nog een uurtje en dan gaan we samen naar Zwolle, wel een gek idee eigenlijk, want ergens ga je dadelijk op pad om "onze kinderen" op te gaan halen en nu is Diane niet zwanger, maar ergens over een goede 2 uur wel. Als je het even allemaal heel direct bekijkt. En dan pffffff gaan de hele lange 2 weken komen en wachten tot het de 23e november wordt, dan mogen we meten. Spannend en ik hoop dat die weken voorbij vliegen en dat het ons mag lukken. Maar vooral, dat Diane deze weken doorkomt zonder al teveel gedoe.

 

 

 

Als we straks terug zijn, zal ik mijn kant van vandaag even melden hier. Hoe ik als man alles weer ervaren heb.

 

 

 

Waar blijven de andere mannen eigenlijk..........

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Rene_1960

Eindelijk was het dan zover. Ik zelf was aardig nerveus tijdens de rit naar Zwolle en het wachten daar.

 

Toen waren we eindelijk aan de beurt en het fijne was, ik mocht mee, en kon zelfs meekijken hoe de 2 embrio's werden teruggeplaatst. We kregen ook een foto hiervan, met de mededeling, mocht het allemaal lukken, hebben jullie hier alvast de 1e foto.

 

Helaas geen embrio's voor het invriezen, maar wie weet is het ook allemaal niet nodig.

 

Nu gaat het grote afwachten beginnen tot het de 23e november zal worden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou spannend en vast bijzonder moment!!!!2 weken wachten,lijkt me vreselijk.Volgens mij kun je de dagen wel vooruit kijken!!!IK zal voor juliie duimen en heb ook echt aan jullie gedacht vandaag!!!

 

 

 

Die van mij is ook geminderd met alcohol,al koste het wel wat moeie om hem ervan te overtuigen dat dit invloed kan hebben op het zaad.Maar hij heeft het er maar wel weeer voor over!!!!!dus omhoog geschoten(letterlijk en figuurlijk)haha.

Share this post


Link to post
Share on other sites

oeps,was nog nie klaar.

 

Ik ga heel hard voor jullie duimen!!!!

 

Kijk bijna elke dag wel ff of er nog nieuws van jullie op staat!

 

 

 

Hoop voor jullie dat de weken voorbij vliegen en dat er supergoed nieuws komt!!!!

 

 

 

Tja en die mannen,waar blijven die?Volgens mij zijn de meeste mannen er niet zo open over,die van mij wist niet eens dat ik berichtjes aan het typen was,tot nu.

 

hij vindt dat ik er niet te veel mee bezig moet zijn,en denkt dat het op de natuurlijke manier wel gaat lukken.gelukkig is hij positief hoor,daarin tegen ben ik wat dat betreft negatief en denk dat dat op de natuurlijke manier nie gaat lukken.Tuurlijk hoop ik dat wel!!!!!!

 

 

 

We zullen zien,het is zo januari!!

 

 

 

ciao,gr Luna

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Diane180

Hallo

 

 

 

@ Rene, tja waar blijven de mannen nou,... lees wel verhalen over de mannen via de vrouwen in andere topics, maar zelf wat schrijven is er helaas niet bij....

 

 

 

@ Luna,wachtdag 2 is het vandaag, het schiet al op haha. Ik hoop voor jullie dat het op de natuurlijke weg gaat lukken.... maar hoe lang zijn jullie al bezig dan ?

 

En mocht dat niet lukken, dan duurt het niet zo lang meer voor het januari is.

 

 

 

groetjes Diane

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  



  • Posts

    • Dank lieve meiden voor jullie reacties op mijn  berichtje, dat heeft me echt goed gedaan. Ik had mijn vriendin nog geappt erna want ik was ff helemaal flabbergasted. En zij was ook woedend, ook toen ik zei dat ik er helemaal onzeker van was geworden. Ze heeft je gewoon bang gemaakt, niet toelaten! Normaal gesproken heb ik altijd wel mijn woordje klaar, maar dit kwam me zo rauw op mijn dak vallen. Later werd ik heel erg boos en ik heb dan ook besloten het niet erbij te laten zitten. Ik slaap er even een nachtje over of ik het ga melden als ik mijn echo heb, of dat ik er een mailtje over stuur, ik kijk morgen ff in hoeverre ik er nog mee zit. Maar het is wel superfijn dat jullie allemaal eensgezind hierover zijn.... Idd wat jij zegt @Hanniebal de halve wereld zet onverantwoord kinderen op de wereld en ik word afgerekend op het feit dat ik "oud" ben. Terwijl dit kindje (of deze kindjes) in een heel warm nestje terecht komt en zoooooo gewild is! Ik heb alles gewoon goed voor elkaar hier, liever was ik idd wat jonger geweest, maar de situatie is nu eenmaal zo. Het is haar werk, doe ff normaal! Ik vroeg me later af, als ik 10 jaar jonger was geweest, had ze me dan ook gevraagd of het gewenst was? Wat een kutvraag! Ik heb op de site nagekeken @Nina79 want ze had haar voornaam gezegd en zij is (godzijdank!) idd een assistente. Maar dan nog, assistente of vroedvrouw, je hebt ten alle tijde professioneel te blijven en je vraagt niet aan iemand die naar een verloskundigenpraktijk belt of het gewenst is, niet, nooit! Als het niet gewenst was, dan had ik wel naar een abortuskliniek gebeld en niet naar een verloskundige. En een felicitatie was wel degelijk op zijn plaats geweest. Helaas is dit de enige verloskundigenpraktijk in mijn dorp, er zitten wel 5 verloskundigen aan verbonden en 2 assistentes. Ik ga er vanuit dat ik gewoon pech heb gehad en de rotte appel heb getroffen. Maar heb nu iig wel besloten dat ik mijn (zeer persoonlijke) verhaal NIET telefonisch ga melden en dit ga ik ook zeggen als ze me bellen. Ik wil graag alles toelichten in een persoonlijk gesprek, zodat ik iemand kan aankijken en niet zo dom aan de telefoon. Dus dat ik zwanger ben van eiceldonatie ga ik niet aan de telefoon vertellen. Ik klapte ook helemaal dicht tijdens dat gesprek en heb tegen het rotwijf gezegd dat ik mijn verdere situatie niet telefonisch ga bespreken. Ze vroeg ook nog 3x naar een partner, terwijl ik meteen al toen ze om mijn "meisjesnaam" vroeg gezegd heb dat ik alleen ben. Vraag er dan niet nog 2x meer naar later in het gesprek! Ik vind het ook raar dat ze de intake telefonisch doen en niet prettig ook! Dat heb ik ook aangegeven dat ik het niet fijn vind. Kijk destijds met mijn zoon, had ik dat niet zo erg gevonden, toen was ik jong, had nog een 2 tje aan de voorkant staan, had een partner en was de gewone manier zwanger geraakt, dus dan had zo een intake prima telefonisch gekund op zich, maar dit is zo iets persoonlijks, ik wil dat niet per telefoon. Raar ook dat ze dat zo doen. Ja, vanwege Corona zegt het mens nog, alsof ik een achterlijke ben en dat niet zelf kan bedenken. Wat fijn dat de vk bij jou aan huis komt zeg Nina! Lekker luxe in je eigen omgeving, top! Weet alleen niet of ik dat zelf zou willen, in een dorp wordt nogal eens makkelijk gekletst en een vk hier aan de deur gaan de buren gek vinden. Dus ik zou zelf het liefst naar de praktijk gaan (zit ook fysio enzo) maar alles beter dan telefonisch! Ja, die moeheid kan goed aanpakken Nina en kan me voorstellen dat je je vergist hebt. Destijds met mijn zoon had ik daar ook heel veel last van, was vreselijk, tot 4 mnd ongeveer en toen was het weg en was ik vol energie en fit als een hoentje. Snap dat je geen zin hebt in je werk als je je zo voelt, maar probeer toch ook je rust te pakken. Heeft je lichaam nodig, want er gebeurt van alles nu met je. Het was precies dat wat jij nu zegt @Siepie mijn blijdschap (die ik eindelijk een beetje toeliet) compleet de grond in getrapt inclusief mijzelf. Appte nog aan die vriendin, wat nu als het niet meer leeft? Ik voel me helemaal niet zwanger. Kreeg terug, ik ook niet toen ik zwanger was, weet je nog? Hebben we het laatst nog over gehad! No worries, zennnnn Had ik net ff nodig. Ik ging er eigenlijk vanuit dat de intake en echo tegelijk zou zijn ( zo staat het ook op de website) en ik snap ook eigenlijk niet zo goed waarom dat apart gaat en ik wel een echo kan krijgen maar geen intake daar? De intake is overigens niet deze woensdag Siepie maar over 2 weken. Dan heb ik maandag de 20e de echo en de 22e heb ik dan dat intake gesprek. De echo hebben ze trouwens 20 minuten voor ingepland zag ik op de bevestiging die ik kreeg van ze. Verder nog een mail met oude informatie over Corona situatie in MAART. Heb het niet eens doorgelezen, is 4 mnd geleden, situatie is nu wel net ff anders. Vind overigens wel superfijn dat ik zo snel al een echo krijg, over 2 weken al! Hopelijk haalt het mijn onzekerheid en bange gevoel weg. Wat fijn Siepie dat je toch nog 4 grote follikels hebt. Misschien kunnen ze ook nog wel wat kleintjes wegprikken als ze toch bezig zijn. En hopelijk in elke follikel een eitje. Dan heb je toch mooi 4 kansen op een goed embryo. Spannend dagje voor je woensdag. Jammer dat het rotweer is, maar na zo'n punctie moet je toch de rest van de dag rusten, dus lekker relaxen op je hotelkamer is dan niet vervelend. Fijn dat de arts tevreden was over het resultaat en idd, de laatste keer prikken is heel fijn! Alleen wacht maar tot je die vieze bollen moet, lol. Ik doe 100 keer liever prikken dan die smurrie in de poes, bah. Snap het ja dat je er alles voor over hebt en je bent al zo ver gekomen ook he? Smoesje bedenken heb je nog wel ff de tijd voor en anders zeg je gewoon last minute.... Ohhh zo stom, we hebben onze vlucht gemist! Verslapen.... We komen dinsdag naar huis ipv zaterdag. Plakken er dan nog maar een paar dagen vakantie aan vast want het is hier zooooo leuk! Kijk, heb ik alvast een smoes voor je bedacht. Een 5 daagse embryo zou een grotere kans geven op een zwangerschap omdat niet iedere embryo doorgroeit tot een blasto en degenen die dat wel doen die zouden dan sterk zijn. Ook als je de natuurlijke weg zwanger zou raken bereikt het embryo pas op dag 5 de baarmoeder, want die wordt in de eileider al bevrucht en hobbelt dan op het gemakje al delend door de eileider richting baarmoeder en dat duurt dag of 5. Dus dat moment zou perfect zijn. Maar, ik ken hier ook meiden die van een 3 daags embryo in verwachting zijn (en al een heel eind op weg zijn ook!) en er zijn zat meiden waarbij een 5 daagse niet bleef zitten, dus het is ook gewoon geluk hebben denk ik. Wat mij wel opviel trouwens met het terugplaatsen in Riga is dat de dokter echt haar tijd nam, niks hop, hop vlug, vlug. En ze gingen 1 voor 1 terug, de ene heeft ze aan de ene kant van mijn bms gezet en de andere aan de andere kant. Terwijl hier in NL ging het van hoppekee, plop, kijk daar zitten ze met zijn tweetjes, nou hop kleren aan en wegwezen (ff bot gezegd dan). En daar moest ik nog minstens een half uur met de benen opgetrokken op die tafel blijven liggen onder een lekker dekentje. Wat fijn om te horen dat iedereen daar zo blij voor mij is. Dus je hebt het wel over mij gehad daar? Haha. Ze zullen zich mij nog wel herinneren ook, is nog maar zo kort geleden. Bedankt voor het doorgeven van de groetjes, dat vind ik leuk! Probeer niet teveel te stressen Siepie, das niet goed voor je! Is spannende tijd, maar relax en zennnnnnn..... Of zoveel als mogelijk en lekker je rust pakken. Ja, raar is dat he @Jennie80 dat je dan uitkijkt naar die ongi. Fijn dat het gister zo ver is, dan kun je weer in de molen meedraaien. Wanneer komt er voor jou verder garen op de klos? Ik voel me verder prima, nog altijd niet ziek zwak en misselijk (in de verste verte niet), beetje moe, niet heel erg en pijnlijke boobs nog steeds. Af en toe voel ik wel wat "rommelen" in de buik, een steekje of krampje hier en daar, vanmiddag kreeg ik het ineens Spaans benauwd of het allemaal wel goed ging, maar dat geprobeerd naast mij neer te leggen. Ik ga geen bloedtest meer doen, vanwege al dat Coronagedoe, hier mag je wel heen, daar niet, hier een mondkap, daar niet en dat spastische afstand houden allemaal terwijl ik wel mijn auto mag vollaaien met mensen.... Ze hebben niet om een bloedtest gevraagd verder, alleen of ik de plastest op vrijdag nog een keer wil herhalen, dus dat doe ik dan maar netjes. Ga morgen ff een nieuw verpakkinkje bij de Action halen (in een dorpje waar ik doorheen kom als ik van mijn werk terug naar huis rijd). En dan vrijdag nog maar een keertje overheen plassen met hopelijk weer 2 streepjes. Skyhigh HCG in bloed zou idd wel wat kunnen zeggen over 1 of 2 kindjes, maar is niet perse zo dat als je heel veel hebt dat je dan dus ook een tweeling krijgt, daarbij vind ik de verrassing op de echo ook wel leuk eigenlijk. Dus ik laat het zo en wacht de echo af. Nou meiden, ik wens iedereen een fijne avond, Siepie, veel plezier sightseeing morgen in Riga, en voor de rest, werkze, fijne dag, have fun met whatever je dan ook van plan bent te gaan doen. Wat leuk trouwens dat het topic zo actief is momenteel 😊  
    • Ik zie er wel een klein beetje tegenop, maar volgens mij doen ze alles onder narcose, dus dat scheelt weer een heleboel @Jennie80 🙂 Woensdag gaat het hier heel slecht weer worden, dus kunnen lekker een dagje bijkomen op de hotelkamer.  In ieder geval ben ik nu weer een klein beetje gerustgesteld, morgen nog een dagje sightseeing en dan op naar woensdag.  
    • Hahaha, inderdaad @Kitje, ik had never nooit niet verwacht dat ik zou uitkijken naar de ongi dagen! Het begon zaterdag al een beetje te rommelen en gisterochtend was het feest. 💃 Hoe voel je je? Ga je toevallig nog een bloedtest doen? Stel je voor dat je HCG-level sky-high is, dan weet je bijna zeker dat er een tweeling rondzwemt in je buik! Hè bahhhh, ik lees nu net je stukje over de VK. Echt heeeeel apart en totaal geen empatisch vermogen... pfffff... het zou me idd niks verbazen als het de assistente is, maar hoe dan ook, degene die dit allemaal tegen je zei, zou zichzelf ff achter haar oren moeten krabben en zich af moeten vragen of dit überhaupt wel de juiste branche is voor haar!! Laat je vreugde en geluksgevoel hierdoor niet verpesten hoor! @Siepie, 4 grote follikels!! Dat klinkt echt goed! Wat fijn dat ze een groeispurt hebben gemaakt! Zie je op tegen de punctie of ben je er wel redelijk relaxt onder? 
    • Jeetje wat een "achterlijke" reactie @Kitje. Hier heeft zij zich helemaal niet mee te bemoeien. Misschien had je inderdaad een assistente aan de lijn, kan mij niet voorstellen dat dit een vk was. Als ze dit bij iedereen doet, dan is het snel einde vk lijkt mij. Ik zou er inderdaad iets van zeggen. Onvoorstelbaar hoe sommige mensen kunnen reageren en je blijdschap zo de grond in kunnen trappen. Ben benieuwd hoe het woensdag aan de telefoon gaat. Kunnen ze de intake niet gelijk doen met de echo?  Dat is ook wel prettig dat ze alles thuis doen @Nina79 dat heb ik nog nooit gehoord, is dit ivm corona of standaard bij jullie? Gewoon lekker toegeven aan je vermoeidheid en je goed zwanger voelen 🙂 Wij zijn net weer thuis van de clinic. We hebben volgens mij 4 grote follikels, Yeahhhhhhhh. Woensdag worden we om 8.50 uur opgehaald en om 09.30 uur gaan ze onder verdoving prikken. Alleen weten we nog niet of we een terugplaatsing op vrijdag of maandag krijgen, dit is nog wel spannend. We moeten anders de vlucht omboeken en een smoesje voor het thuisfront bedenken. Maar laat ze maar lekker 5 dagen wachten met terugplaatsen als dat beter is. Ik heb er alles voor over, we zijn nu al zo'n eind op weg. De arts was heel tevreden en vanavond de laatste injectie zetten. Ook iets waar ik naar uit kijk. Je krijgt trouwens heel veel groetjes terug van iedereen @Kitje, ze zijn zo blij voor je.  Ik ga nu weer even liggen, ben leeg van de spanning en stress 🙂 x
    • @Kitje weet je zeker dat je de verloskundige aan de lijn had en niet een assistente?  Vind het maar een rare reactie. De vraag of het gewenst is aan de telefoon is echt zo onprofessioneel! Als dat zo is dan had je wel ergens anders een echo laten maken! En geen eens felicitatie.....  Ik zou dit zeker terugkoppelen hoor want hier moet je dan de komende 8 maanden mee doen?? Is er geen andere praktijk in de omgeving? Begrijp je volkomen dat je het niet fijn vindt. By the way ook raar dat ze de intake nog telefonisch doen. Dat was paar weken geleden nog wel maar nu is alles wel weer gewoon soort van "normaal" hoor. Intake op de praktijk, partner mag altijd mee (nou ja behalve het AMC voorlopig maar daar ga ik nog een keer over bellen). Bij mij komt morgen de verloskundige aan huis, zij doet sowieso alle controles aan huis en ik vind dat alleen maar prima! Voel me behalve super moe en af en toe vlagen van misselijkheid en boobies die licht gevoelig zijn verder eigenlijk wel goed! Maar die vermoeidheid had ik onderschat. Lig nu weer voor apegapen op de bank en moet zo naar werk...... zo geen zin!!
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use